ตอนที่ 91: ความตกตะลึงของเฟรด

หร่วนชีชีเกาะแขนจ้านอีไว้แน่น เธอรู้สึกเหมือนตัวเองวาร์ปได้ เพราะเพียงไม่กี่ก้าวทั้งคู่ก็หลุดพ้นออกมาจากคาสิโนอันวุ่นวายได้สำเร็จ

“เฮ้! เราจะไปกันแบบนี้เลยเหรอ แล้วคุณเฟิง... เอ้อ หมายถึงฟอลคอนล่ะคะ?” หร่วนชีชีอดถามไม่ได้ ในเมื่อเธอเป็นคนพาพวกเขามา ก็ควรจะต้องรับผิดชอบความปลอดภัยของเขาสิ

“มีคนอื่นคอยดูอยู่ครับ เขาไม่ได้สู้คนเดียวหรอก” จ้านอีตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

ในเมื่อเฟิงอวี่ก้าวขึ้นมาเป็นหัวหน้าทีมได้ เขาก็คงไม่ซื่อบื้อจนเดินไปลงเข่งให้คนอื่นจับง่ายๆ หรอก แต่ถ้าเป็นแบบนั้นจริง... จ้านอีก็คงทำได้แค่บอกว่า สมควรแล้ว

แน่นอนว่าเฟิงอวี่ไม่ใช่คนโง่ นอกจากการคุ้มกันหร่วนชีชีแล้ว เขายังคอยสั่งการลูกน้องอยู่ตลอดเวลา ในขณะที่เขาตรึงเฟรดเอาไว้ เจ้าจ๋อก็รีบพาลูกทีมบุกพรวดเข้ามาทางประตูหน้าทันที

เฟรดสบถด่าลั่นด้วยความโมโห นี่เขาสุ่มไปกระตุกหนวดเสือบ้านไหนเข้ากันแน่เนี่ย!

ทางด้านหร่วนชีชีที่ยืนอยู่หน้าคาสิโน เธอชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในอย่างใจจดใจจ่อ แหม... เธอก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าข้างในจะเป็นยังไงต่อ! เมื่อกี้เฟิงอวี่พุ่งตัวไปหาเฟรด แล้วตอนนี้สถานการณ์จะเป็นยังไงบ้างนะ?

“จ้านเอ้อกับคนอื่นๆ ยังไม่ออกมาเลย เข้าไปช่วยข้างในด้วยหรือเปล่าคะ?” หร่วนชีชีถาม เพราะถ้าไม่ช่วยป่านนี้พวกเขาต้องมาปรากฏตัวข้างเธอแล้วสิ

“ครับคุณหนู”

ยังไงเสียเฟิงอวี่ก็ถือเป็นเพื่อนของหร่วนชีชี ในฐานะบอดี้การ์ดส่วนตัวการที่พวกเขาจะยื่นมือเข้าไปช่วยบ้างเป็นครั้งคราวก็ถือเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

พอได้ยินจ้านอียืนยันแบบนั้น ดวงตาของหร่วนชีชีก็เป็นประกายทันที ถ้ามีจ้านเอ้อและพรรคพวกช่วยอีกแรง เธอก็ไม่ต้องห่วงความปลอดภัยของพวกเฟิงอวี่แล้วล่ะ ถ้าขนาดนี้ยังหนีออกมาไม่ได้ เธอคงต้องเริ่มสงสัยแล้วว่าเฟิงอวี่กับลูกน้องเป็นทหารหน่วยรบพิเศษตัวจริงหรือเปล่า

“อ๊ะ! ฉันยังไม่ได้แลกชิปคืนเลยนะ นั่นมันตั้งสิบล้านดอลลาร์เชียวนะ!”

ถ้าตีเป็นเงินหยวนก็นเกือบจะร้อยล้านเชียวนะ ถึงเธอจะไม่เดือดร้อนเรื่องเงินร้อยล้านนั่น แต่จะให้ทิ้งไปเฉยๆ มันก็น่าเสียดายจะตายไป!

“ไม่ต้องห่วงครับคุณหนู เดี๋ยวมีคนจัดการแลกให้เอง” จ้านอีตอบพลางอมยิ้มบางๆ ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเบี้ยวหนี้ของหร่วนชีชีได้หรอก

ด้วยความช่วยเหลือจากทีมของจ้านเอ้อ พวกเฟิงอวี่ทำงานกันไวมาก เพียงครู่เดียวพวกเขาก็ออกมาจากคาสิโนพร้อมกับลากตัวเฟรดที่ถูกมัดเป็นบ๊ะจ่างติดมือมาด้วย ส่วนบนหลังของเจ้าบราวน์แบร์มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ดูร่อแร่เต็มที

ดูท่าเด็กหนุ่มคนนี้แหละคือเป้าหมายของภารกิจสินะ?

ที่แท้พวกเขาก็มาช่วยคนนี่เอง เธอเองก็ไม่รู้ว่าเด็กคนนี้เป็นใคร ถึงได้ทำให้คนของเฟิงอวี่ต้องยกโขยงมากันขนาดนี้ แถมยังต้องมาพึ่งเธอเพื่อใช้เป็นฉากบังหน้าในการพาคนออกนอกประเทศอีก

“ชีชี... เราขอไปพักที่คฤหาสน์โรสชั่วคราวได้ไหม? เด็กคนนี้ต้องการหมอโดยด่วนเลย” เฟิงอวี่เอ่ยถาม

ด้วยภูมิหลังอันลึกลับของคฤหาสน์โรส น่าจะพอช่วยยื้อเวลาการเคลื่อนไหวของตระกูลรูอิสได้บ้าง พวกเขาจำเป็นต้องเคลื่อนที่ไปพร้อมกับหร่วนชีชีเพื่อไม่ให้ดูมีพิรุธ ซึ่งนับว่าโชคดีที่ทางประเทศส่งคนมารอรับแล้ว

ขอเพียงแค่พวกเขาสามารถส่งตัวเด็กคนนี้และเฟรดกลับไปถึงประเทศจีนได้ก่อนที่ตระกูลรูอิสจะตามมาทัน ตอนนั้นตระกูลรูอิสก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้แล้ว แถมประเทศจีนจะเป็นฝ่ายถือไพ่เหนือกว่าทันที

จริงๆ เฟิงอวี่ก็รู้สึกเกรงใจหร่วนชีชีมาก แต่ตอนนี้มันคือวิธีที่ปลอดภัยที่สุด เขาเสี่ยงกับชีวิตใครไม่ได้จริงๆ

“ได้สิคะ ไม่มีปัญหา ไปกันเถอะ”

นึกถึงตอนที่เฟรดเคยพยายามบังคับให้เธอดื่มเมื่อกี้ เขาจึงอยู่ในบัญชีดำของเธอไปเรียบร้อยแล้ว การช่วยเฟิงอวี่ก็เท่ากับได้แก้แค้นเฟรดไปในตัว มีแต่ได้กับได้ชัดๆ!

อีกอย่าง การที่ฟิเลียสามารถดูแลคฤหาสน์โรสเพียงลำพังมาได้ตั้งสิบปีโดยไม่มีใครกล้าแหยม ก็เป็นข้อพิสูจน์แล้วว่าฝีมือเธอไม่ได้มีแค่การเป็นผู้ดูแลแน่ๆ

“ขอบใจมากนะชีชี”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ เรื่องเล็กน้อย ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกได้เลยนะ”

ในตอนนี้ หร่วนชีชีเป็นคนเดียวที่สามารถไปไหนมาไหนได้อย่างเปิดเผย เธอจึงให้จ้านอีรับหน้าที่เป็นคนขับรถคันหรู โดยมีเธอนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ส่วนเฟิงอวี่คอยดูแลเด็กหนุ่มอยู่ที่เบาะหลัง เพราะเธอน่ะดูแลคนป่วยไม่เป็นหรอกนะ!

ส่วนเฟรดผู้โชคร้ายน่ะเหรอ? เขาถูกลากไปเหวี่ยงทิ้งไว้บนรถบัส

เฟรดที่ใช้ชีวิตหรูหรามาทั้งชีวิต ไม่ชินกับการนั่งรถบัสเลยสักนิด แถมพวกเจ้าจ๋อกับจ้านเอ้อก็ไม่มีใครสละที่นั่งให้เขาด้วย ขาของเขาที่อ่อนแรงจนยืนไม่ไหวทำให้เขาต้องนั่งแหม่ะอยู่บนพื้นรถและต้องเผชิญกับอาการเมารถตลอดทาง

ที่สำคัญคือเขาไม่กล้าอ้วก! เพราะตอนนี้ไม่มีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันแล้ว ถ้าทำอะไรไม่เข้าหูเข้าตาขึ้นมา มีหวังเจ็บตัวฟรีแน่ๆ

“คฤหาสน์โรส? พวกแกรู้จักเจ้าของคฤหาสน์โรสด้วยเหรอ? แล้วยัยนี่มีความสัมพันธ์อะไรกับเจ้าของที่นั่น!” เฟรดโพล่งถามด้วยความตกตะลึง

คฤหาสน์โรสแห่งนี้มีชื่อเสียงมาตั้งแต่เขาจำความได้ แต่ไม่เคยมีใครเห็นหน้าเจ้าของเลย รู้เพียงว่าเป็นทรัพย์สินส่วนบุคคล มีข่าวลือว่าที่นี่เป็นมรดกของตระกูลมหาอำนาจที่เร้นกายไปนานแล้ว

แต่ถึงเจ้าของจะไม่อยู่ ที่นี่ก็ยังมีแม่บ้านและคนรับใช้คอยดูแลอย่างดีมาตลอด ไม่เหมือนที่ทิ้งร้างเลยสักนิด เคยมีคนพยายามจะฮุบคฤหาสน์โรสมาแล้วหลายราย แต่ผลลัพธ์คือล้มเหลวไม่เป็นท่า บางคนถึงขั้นธุรกิจครอบครัวพินาศย่อยยับไปเลยด้วยซ้ำ!

คนไม่เป็นไร... แต่สมบัติหายเกลี้ยง!

หลังจากนั้นก็ไม่มีใครกล้าจ้องตะครุบคฤหาสน์นี้อีก แต่กลับมีคนคอยเฝ้าสังเกตการณ์มากขึ้นแทน ทุกคนต่างอยากรู้ว่าใครคือเจ้าของที่แท้จริง

นี่คือสาเหตุที่เฟรดช็อกจนตาค้าง เมื่อเห็นหร่วนชีชีและคนพวกนี้ขับรถเข้าไปในคฤหาสน์โรสได้อย่างง่ายดาย แต่ก็นั่นแหละ... ไม่มีใครยอมตอบคำถามเขาเลยสักคน

“ฟิเลียคะ ฉันกลับมาแล้วค่ะ แต่พอดีไม่ได้แวะที่โรงแรมเลย ของใช้ยังไม่ได้ขนมาเลยค่ะ อ้อ... ในคฤหาสน์มีคุณหมอไหมคะ? มีเด็กคนหนึ่งบาดเจ็บหนัก ต้องการความช่วยเหลือค่ะ” หร่วนชีชีรีบพูดทันทีที่เจอหน้าแม่บ้านคนสนิท

“ไม่เป็นไรค่ะ ในคฤหาสน์เรามีโรงพยาบาลขนาดเล็กอยู่ เชิญพาพวกเขาตามฉันมาทางนี้เลยค่ะ”

เฟิงอวี่ไม่รอช้า รีบแบกเด็กหนุ่มขึ้นหลังแล้วเดินตามหร่วนชีชีไปติดๆ

“ระยะทางค่อนข้างไกลหน่อยนะคะ เราต้องใช้รถนำเที่ยวของคฤหาสน์ เพื่อนของคุณหนูจะไหวไหมคะ?” ฟิเลียมองเด็กหนุ่มบนหลังเฟิงอวี่ด้วยความกังวลเล็กน้อย

“ไหวครับ ขอแค่ไม่กระแทกแรงๆ ก็ไม่มีปัญหา” เฟิงอวี่ตอบ

หร่วนชีชีเองก็ไม่มีข้อคัดค้าน ในเมื่อเฟิงอวี่เป็นคนดูแลคนป่วย เธอเองก็เป็นแค่คนประสานงานที่คอยอำนวยความสะดวกให้เท่านั้น

ฟิเลียพยักหน้า ก่อนจะรีบไปขับรถไฟฟ้าที่กรุด้วยกระจกใสรอบด้านออกมาจากโรงจอดรถ การใช้รถนำเที่ยวทำให้พวกเขาสามารถตัดผ่านเส้นทางเล็กๆ ในคฤหาสน์ได้ ซึ่งเร็วกว่าการขับรถอ้อมบนถนนปกติมาก

โชคดีที่รถนำเที่ยวคันนี้กว้างขวางพอ ฟิเลียเป็นคนขับ หร่วนชีชีนั่งข้างๆ ส่วนเฟิงอวี่นั่งเบาะหลังกับคนป่วย พื้นที่เหลือเฟือ ไม่เบียดกันเลยสักนิด

“ฟิเลีย ออกรถเลยค่ะ!”

ไม่นานนัก หร่วนชีชีก็มองเห็นโรงพยาบาลขนาดเล็กที่ฟิเลียพูดถึง

จะเรียกว่าโรงพยาบาลขนาดเล็กก็ดูจะถ่อมตัวไปหน่อย เพราะดูจากพื้นที่แล้ว มันใหญ่พอๆ กับโรงพยาบาลประจำเมืองเลยนะเนี่ย! เพียงแต่บุคลากรและอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่นี่ดูจะล้ำสมัยและพรีเมียมกว่ามาก

“ฟรานซ์! ออกมาเร็วเข้า มีคนไข้!” เสียงตะโกนของฟิเลียทำเอาพยาบาลสาวที่หน้าเคาน์เตอร์ถึงกับสะดุ้งจนเกือบสะดุดล้ม

“ฟิเลีย! เล่นเอาฉันตกใจหมดเลย! อ้าว... เกิดอะไรขึ้นคะ?”

“เม็ก ไปเรียกฟรานซ์มาที มีคนไข้ด่วน!”

“รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวจัดการให้เดี๋ยวนี้เลย!”

เม็ก พยาบาลสาวผมบลอนด์รีบทักทายฟิเลียก่อนจะรีบกุลีกุจอไปต่อสายถึงห้องทำงานของหมอฟรานซ์ทันที

โรงพยาบาลในคฤหาสน์แห่งนี้ไม่ได้เปิดขึ้นเพื่อแสวงหากำไร ก่อนที่เจ้าของคฤหาสน์จะปรากฏตัว ที่นี่มีไว้เพื่อดูแลเหล่าคนใช้ในคฤหาสน์เท่านั้น และฟรานซ์ก็คือคุณหมอที่มีประสบการณ์มากที่สุดในโรงพยาบาลแห่งนี้