ตอนที่ 71 : ดังเพราะรวย... ช่วยไม่ได้จริงๆ

"ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ น้าแค่เห็นข่าวว่าถนนเส้นที่เราเพิ่งผ่านมีอุบัติเหตุชนท้ายกันรุนแรง น้าเลยเป็นห่วง กลัวว่าจะโดนหางเลขไปด้วย พอได้ยินว่าเราปลอดภัยดี น้าค่อยเบาใจหน่อย"

ฮั่วอวิ๋นซูแค่โทรมาเช็กให้ชัวร์เท่านั้น เมื่อเห็นว่าหร่วนชีชีไม่ได้เป็นอะไร และเธอก็เริ่มจะง่วงแล้วจึงวางสายไปอย่างรวดเร็ว

ทว่าพอกดวางสายจากคุณน้าฮั่วไม่ทันไร เจียงหย่าจวินก็โทรวิดีโอคอลตามมาติดๆ หร่วนชีชีเดาได้ทันทีว่าคงเป็นเรื่องอุบัติเหตุนั้นแหละ เธอเลยรีบชิงอธิบายยาวเหยียดว่ารถที่เกิดเรื่องไม่ใช่รถของเธอแน่นอน!

แต่เธอก็ไม่ได้บอกหรอกนะว่า... ไอ้ที่เขาชนกันน่ะ เพราะฝีมือบอดี้การ์ดของเธอเองนั่นแหละ!

เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้หร่วนชีชีตระหนักได้ว่า ต่อให้เราไม่หาเรื่องใคร เรื่องมันก็วิ่งมาหาเราอยู่ดี ทางเดียวที่จะจบวงจรนี้ได้คือต้องแข็งแกร่งขึ้น! เมื่อเราสูงส่งจนคนอื่นต้องแหงนมอง ก็จะไม่มีใครกล้าเล่นสกปรกกับเราอีก

สาวน้อยจดบันทึกความมุ่งมั่นนี้ไว้ในใจ ก่อนจะจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกับแผนการที่ยิ่งใหญ่

เช้าวันต่อมา...

[ระบบ]: [ติ๊ง! ภารกิจเช็กอินประจำวันนี้: โปรดเดินทางไปเช็กอินที่ 'สวนไวน์ป่าแอปริคอต' รางวัล: อยู่ในระหว่างการปลดล็อกครับ]

หร่วนชีชีลืมตาขึ้นช้าๆ พยายามขุดความทรงจำเกี่ยวกับสวนไวน์ที่ว่า

สวนไวน์ป่าแอปริคอต คือแลนด์มาร์กสุดหรูที่ประกอบด้วยร้านอาหาร 4 ธีม ตามสไตล์สี่สุภาพบุรุษแห่งมวลดอกไม้ ได้แก่ เหมย กล้วยไม้ ไผ่ และเบญจมาศ โดยมีร้านอาหารหลักธีมดอกแอปริคอตตั้งอยู่ตรงกลาง เชื่อมต่อกันด้วยทางเดินหินกรวดที่เงียบสงบ ให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัวแต่ก็หรูหราอลังการ

ที่นี่ใช้ระบบสมาชิกเท่านั้น ถ้าไม่มีบัตรก็ฝันไปเถอะว่าจะได้เข้าไปชิม แต่สำหรับหร่วนชีชี แค่ไปให้ถึงรัศมีเช็กอินก็พอแล้ว ส่วนเรื่องสมาชิกน่ะเหรอ? ปัญหาอะไรที่แก้ได้ด้วยเงิน สำหรับเธอคือไม่มีปัญหาจ้ะ!

หร่วนชีชียังไม่รีบ เธอวางแผนจะไปช่วงมื้อค่ำเพื่อลองชิมอาหารที่นั่นด้วยเลย หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ เธอก็มอบหมายงานเรื่องแผ่นมาส์กหน้าขาวใสให้เฉิงเหว่ยแล้วกลับห้องมาเปิดโต๊ะทำงานปลอดเชื้อของเธอต่อ

ด้วยความพยายามในช่วงที่ผ่านมา ในที่สุดเธอก็อัปเกรดโต๊ะทำงานนี้จนถึงเลเวล 10! ตอนนี้เธอสามารถผลิตสูตรที่แตกต่างกันสามสูตรพร้อมกันได้แล้ว!

"วันนี้ถึงคิวชุดผลิตภัณฑ์ล้างหน้าและโลชั่นสูตรเติมความชุ่มชื้นล้ำลึกแล้วสินะ"

เธอเริ่มลงมือทำเซตแรกด้วยตัวเองเพื่อความภูมิใจ ใส่ส่วนผสมตามปริมาณที่ระบบกำหนดอย่างเป๊ะๆ

[ติ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ ผลิตคลีนเซอร์สูตรชุ่มชื้นสำเร็จ 1 ชิ้น!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ ผลิตโทนเนอร์สูตรชุ่มชื้นสำเร็จ 1 ชิ้น!]

[ติ๊ง! ยินดีด้วยครับโฮสต์ ผลิตครีมบำรุงผิวสูตรชุ่มชื้นสำเร็จ 1 ชิ้น!]

เมื่อทำชิ้นแรกสำเร็จ เธอก็สั่งเครื่องให้เดินหน้าผลิตอีก 499 เซตทันที ส่วนตัวเธอเองน่ะเหรอ? ขอหยิบชุดที่ทำเองมาลองก่อนเลย แพ็กเกจจิ้งสีน้ำเงินดูแพงระยับนั่นมันช่างยั่วน้ำลายจริงๆ เสียดายจังที่อาบน้ำไปแล้ว ไม่งั้นคงได้ใช้เดี๋ยวนี้เลย!

เมื่อผลิตครบตามจำนวน หร่วนชีชีก็หยิบหนึ่งเซตออกมาเพื่อเตรียมส่งไปที่สถาบันวิจัยหมายเลข 1 เพื่อขอใบรับรองผลการทดสอบ

สถาบันนี้เหรอ... ใช้เงินแก้ปัญหาได้เสมอแหละ ถือว่าเอาเงินไปซื้อความน่าเชื่อถือระดับชาติมาไว้ในมือนั่นเอง!

ช่วงบ่าย หร่วนชีชีตัดสินใจขับรถไปส่งของเอง เพราะช่วงนี้เฉิงเหว่ยยุ่งมาก ส่วนพ่อผู้ช่วยกู้หยุนเฟิงน่ะเหรอ... รายนั้นมีไว้เป็นมาสคอตกันพวกคุณชายเพลย์บอยในจิ่วเฉิงเข้าใกล้เฉยๆ นอกเหนือจากความเท่แล้วก็ดูจะไม่ได้ความเท่าไหร่นัก

เสียงคำรามของเครื่องยนต์ลัมโบร์กินีดังกระหึ่ม รถทุกคันบนท้องถนนต่างพร้อมใจกันหลบทางให้ จนกระทั่งเธอมาถึงหน้าสถาบันวิจัยหมายเลข 1

แต่แหม... คราวที่แล้วเฉิงเหว่ยมาเอง คราวนี้หร่วนชีชีมาครั้งแรกเลยถูกรปภ. สั่งเบรกเอี๊ยด!

"เขตกองกำลังระดับชาติ ห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต!"

จ้านอีที่ยืนอยู่ข้างๆ หน้าเปลี่ยนสีทันที ออร่าโหดเริ่มมา พลางมองหน้าเจ้าหน้าที่เหมือนพร้อมจะเข้าปะทะถ้าใครกล้ามาแตะต้องคุณหนูของเขา

"ใจเย็นๆ ค่ะจ้านอี!" หร่วนชีชีรีบดึงแขนเขาไว้ ก่อนจะยิ้มหวานให้รปภ.

"ขอโทษนะคะ ฉันลืมโทรนัดไว้ก่อนน่ะค่ะ"

เธอรีบควานหาเบอร์ในมือถือ... อ้อ! หลี่เว่ย ผู้ช่วยนักวิจัยที่เฉิงเหว่ยเคยให้เบอร์ไว้

"สวัสดีครับ ผมหลี่เว่ย ผู้ช่วยนักวิจัยสถาบันวิจัยหมายเลข 1 ครับ" ปลายสายรับอย่างไวเหมือนนั่งรอสายอยู่แล้ว

"สวัสดีค่ะ ฉันหร่วนชีชี ประธานกรรมการชีชีกรุ๊ปนะคะ พอดีมีเรื่องอยากให้คุณผู้ช่วยหลี่ช่วยหน่อยน่ะค่ะ"

ทันทีที่ได้ยินชื่อ "ชีชีกรุ๊ป" ปลายสายถึงกับสะดุ้งตัวตรง!

ในเหล่านักวิจัยน่ะ เขาลือกันให้แซดว่านี่คือท่านเทพเจ้าแห่งโชคลาภมาโปรด! ครั้งก่อนแค่ใบรับรองใบเดียวโอนให้ตั้ง 100 ล้านหยวน! รอบนี้มาเองเลยเหรอเนี่ย!

"อ้าว! ท่านประธานหร่วนนี่เอง มีอะไรให้รับใช้ครับ? อะไรที่ผมทำได้ ผมจะจัดการให้สุดความสามารถเลยครับ!" (ในใจ: ถ้าเงินถึง ทุกอย่างคุยกันได้ครับเจ้านาย!)

"ตอนนี้ฉันอยู่หน้าประตูสถาบันแล้วค่ะ สะดวกไหมถ้าจะเข้าไปคุยข้างใน?"

"รอสักครู่นะครับ! ผมจะวิ่งออกไปเดี๋ยวนี้เลย!"

พวกนักวิจัยมักจะขลุกอยู่แต่ในแล็บ หน้าที่ของผู้ช่วยอย่างหลี่เว่ยคือดูแลทุกเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องวิจัย โดยเฉพาะถุงเงินถุงถังแบบนี้ เขาแทบจะใช้ความเร็วแสงวิ่งออกมาจากออฟฟิศ เพราะถ้าปล่อยให้ท่านประธานหร่วนรอนานจนเปลี่ยนใจกลับไป เขาคงโดนพวกนักวิจัยรุมสกรัมโทษฐานทำบ่อเงินบ่อทองหลุดมือแน่ๆ!

ฝ่ายรปภ. ที่ได้ยินบทสนทนาถึงกับยืนตัวเกร็ง ตั้งแต่เรื่องมาส์กหน้าขาวครั้งก่อน ชื่อของชีชีกรุ๊ปก็ดังเป็นพลุแตกในสถาบันวิจัยแห่งนี้ ในฐานะบริษัทที่รวยมหาศาลจนน่าตกใจ

หลี่เว่ยวิ่งหน้าตั้งมาถึงหน้าประตู ทันทีที่เห็นลัมโบร์กินีสีน้ำเงินแวววาวจอดเด่นสง่า เขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก

หร่วนชีชีเปิดประตูรถก้าวลงมาพร้อมจ้านอีที่ตามติดเป็นเงา

"คุณผู้ช่วยหลี่เว่ยใช่ไหมคะ?"

"ครับๆ ผมเอง! คุณคือท่านประธานหร่วนสินะครับ โอ้โห... อายุน้อยร้อยล้าน เอ๊ย... อายุน้อยและเก่งมากจริงๆ ครับ!" หลี่เว่ยทึ่งมากที่ท่านประธานบริษัทใหญ่จะยังสาวและสวยขนาดนี้

"ชมเกินไปแล้วค่ะ อ้อ... นี่คือจ้านอี บอดี้การ์ดของฉันค่ะ ไม่ทราบว่าให้เขาเข้าไปด้วยได้ไหมคะ?"

จ้านอีทำหน้าที่เป็นทั้งบอดี้การ์ดและทนายความชั่วคราวให้เธอ เพราะคราวนี้เธอรีบจนลืมโทรตามทนายจินลู่เจิง ยอดทนายคู่ใจมาด้วยนั่นเอง