เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 18: การลงทุนที่ (ไม่) เล็กน้อย

ตอนที่ 18: การลงทุนที่ (ไม่) เล็กน้อย

ตอนที่ 18: การลงทุนที่ (ไม่) เล็กน้อย


“ทนายจินล้อเล่นเก่งจังเลยนะคะ ฉันก็แค่ไปช้อปปิ้งแก้เบื่อเฉยๆ จะเรียกว่าเป็นการลงทุนประเภทหนึ่งก็ได้มั้งคะ?”

เมื่อได้ยินคำตอบของหร่วนชีชี จินลู่เจิ้งก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ลงทุนเหรอ? ถ้าช้อปปิ้งระดับนี้คือการลงทุน งั้นการลงทุนครั้งนี้ก็ดูจะอลังการงานสร้างไปหน่อยนะ

อย่างไรก็ตาม เขาเพียงแค่พึมพำในใจก่อนจะดึงบทสนทนากลับเข้าสู่เรื่องงานอย่างมืออาชีพ

“ผมเข้าใจความต้องการของคุณหนูหร่วนแล้วครับ สัญญาจะร่างเสร็จภายในพรุ่งนี้ คุณสามารถเข้ามาตรวจสอบรายละเอียดได้เลย ถ้าไม่มีส่วนไหนต้องแก้ไข ผมจะพาคุณไปเซ็นสัญญาในวันเดียวกันนั้นทันที”

“ฉันเชื่อมั่นในฝีมือสำนักงานกฎหมายของคุณค่ะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เรานัดเจอกันที่คาเฟ่แถวหมู่บ้านโครงการเฟลอริชการ์เดนดีกว่า หลังจากเช็กสัญญาเสร็จ ฉันจะได้ติดต่อผู้จัดการเหรินของเวิลด์เรสซิเดนซ์ต่อได้เลย”

จินลู่เจิ้งพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ตามใจลูกค้าคือคติประจำใจของเขาอยู่แล้ว “ได้ครับ ตามที่คุณต้องการ”

“โอเคค่ะ งั้นฉันไม่รบกวนเวลาของทนายจินแล้ว ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะ”

พูดจบ หร่วนชีชีก็ลุกขึ้นยืนเตรียมตัวชิ่งทันทีตามสไตล์สาวแอคทีฟ

“เดินทางปลอดภัยนะครับ คุณหนูหร่วน”

หร่วนชีชีโบกมือลาเบาๆ ก่อนจะก้าวฉับๆ ออกจากสำนักงานกฎหมายไป ทิ้งให้จินลู่เจิ้งมองตามด้วยสายตาอ่านยาก มือเรียวขยับแว่นกรอบทองขึ้นเล็กน้อย พลางคิดในใจว่า... คุณหนูหร่วนคนนี้ น่าสนใจกว่าที่คิดแฮะ

ฝ่ายผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก เพราะปกติบอสของเขาจะขยับแว่นแบบนี้ก็ต่อเมื่อเจอเหยื่อเอ๊ย! เจอเรื่องสนุกๆเท่านั้น แถมลุคนี้ของบอสบอกเลยว่าคือนิยามของคำว่าสุภาพบุรุษจอมวายร้ายที่แท้จริง!

หร่วนชีชีไม่ได้สนใจว่าใครจะคิดยังไง เธอทักบอกอู๋คังนิดหน่อยก่อนจะปลีกตัวออกมา

อ้อ! เกือบลืมบอกไป ค่าเช่าของตึกจิ่วโจวอินเตอร์เนชั่นแนลก็จ่ายเป็นรายไตรมาสเหมือนกันนะ นั่นหมายความว่านอกจากค่าเช่าจากห้างเซ็นจูรี่พลาซ่าแล้ว หร่วนชีชียังมีรายได้ก้อนโตจากตึกออฟฟิศนี้อีกทางหนึ่งด้วย

ลองคำนวณคร่าวๆ ค่าเช่ารายไตรมาสของห้างสรรพสินค้าบวกกับตึกออฟฟิศรวมกัน... ฐานเงินสดที่ไหลเข้ากระเป๋าเธอก็ไม่ต่ำกว่า 2000 ล้านหยวนแล้ว!

เดี๋ยวนี้กิจวัตรประจำวันของหร่วนชีชีคือการนั่งเช็กยอดเงินในบัญชีธนาคารที่เพิ่มขึ้นทุกวันจนตาพร่า

ตอนนี้ค่าเช่าส่วนใหญ่ของเซ็นจูรี่พลาซ่าถูกโอนเข้ามาเกือบครบแล้ว ส่วนพวกที่ยังต้วมเตี้ยมลีลาเยอะ หร่วนชีชีก็สั่งคำขาดกับอู๋คังและหวังโจวไปเรียบร้อยว่าคนจ่ายช้าไม่ต้องเก็บไว้ สวย รวย สตรองของจริง!

เมื่อเห็นตัวเลขในบัญชีพุ่งทะยานไม่หยุด หร่วนชีชีเลยเกิดไอเดียอยากกตัญญูขึ้นมาเสียดื้อๆ เธอตัดสินใจจะไปช้อปปิ้งของขวัญให้คุณพ่อคุณแม่ก่อนกลับบ้าน

เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า... ของมันต้องมี! อ้อ แล้วก็สกินแคร์ สร้อยคอ ต่างหู เครื่องประดับเพชรพลอยให้คุณแม่ ส่วนคุณพ่อก็ต้องนาฬิกาหรูๆ สักเรือน

อืม... สั่งรถคันใหม่ให้คุณพ่อด้วยดีกว่า พ่อต้องดีใจจนเนื้อเต้นแน่ๆ!

พอท่านทั้งสองเกษียณเมื่อไหร่ เธอจะรับมาอยู่ด้วยกันที่เมืองจิ่วเฉิง ในวิลล่าหมายเลข 1 ให้ดู!

“เพอร์เฟกต์!” หร่วนชีชีพึมพำอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะก้าวขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังเซ็นจูรี่พลาซ่า

ก็นะ จะช้อปปิ้งทั้งที ก็ต้องมาอุดหนุนกิจการตัวเองสิถึงจะถูก!

ทันทีที่รถของหร่วนชีชีเลี้ยวเข้าเขตห้าง ข่าวการมาถึงของเธอก็แพร่กระจายไปยังช็อปแบรนด์เนมทุกร้านทันที นี่คือเจ้าของที่ผู้มั่งคั่งที่จ่ายหนักแบบไม่ต้องลุ้น ทุกร้านรีบส่งพนักงานออกมายืนแสตนด์บายต้อนรับที่หน้าประตูกันให้วุ่น

หร่วนชีชีไม่ได้อยากกวาดทุกอย่างจนล้นรถ (เพราะคราวที่แล้วเข็ดกับที่เก็บของ) คราวนี้เธอเลยเล็งเป้าหมายไว้ชัดเจน

คุณแม่หุ่นยังเป๊ะแถมยังมีออร่าความสวย... ชุดกี่เพ้า คือคำตอบ! แล้วก็ต้องมีรองเท้าส้นสูงเข้าชุด ต่างหู แล้วก็กำไลหินมงคลด้วย ขาดไม่ได้เด็ดขาด!

ส่วนคุณพ่อ ในเมื่อคุณแม่ใส่กี่เพ้า พ่อก็ต้องใส่ชุดถังจวงจะได้เป็นชุดคู่แบบเนียนๆ ส่วนนาฬิกา... ซีรีส์ พาทริโมนีของแบรนด์วาเชอรอง คอนสแตนตินนี่แหละดูดีที่สุด จัดไป!

สุดท้าย หร่วนชีชีเดินผ่านร้านเครื่องประดับหยกที่ชื่อว่าเหออวี้หยวนชื่อร้านฟังดูหรูหราคลาสสิกดีจัง

ทองก็น่าเบื่อไป เงินก็ธรรมดาเกิน หยกนี่แหละ... ดูแพงแบบละมุนละไมที่สุด

เธอตัดสินใจเดินเข้าไปในร้านทันที พนักงานของเหออวี้หยวนที่รออยู่แล้วรีบกุลีกุจอเข้ามาต้อนรับ “คุณหนูหร่วน ยินดีต้อนรับสู่ร้านของเราค่ะ”

“ฉันอยากได้กำไล ต่างหู แล้วก็จี้สวยๆ ให้ผู้ใหญ่น่ะค่ะ พอจะมีแนะนำไหม?”

“คุณหนูหร่วนมาได้จังหวะพอดีเลยค่ะ! เราเพิ่งได้ของใหม่มาพอดี ชุดนี้ประกอบด้วยกำไลคู่ ต่างหู และจี้หยก ซึ่งเจียระไนด้วยมือโดยอาจารย์เหอเย่ ปรมาจารย์ด้านหยกชื่อดัง โดยใช้หยกน้ำแข็งสีเขียวโปร่งแสงชิ้นเดียวกันทั้งชุดเลยค่ะ”

“เนื้อหยกขาวนวลเหลือบฟ้าอมเขียว มีประกายเหลืองทองแทรกอยู่นิดๆ สัมผัสนุ่มนวลสม่ำเสมอ หยกชิ้นนี้ทำออกมาได้แค่ 3 ชุดเท่านั้น และร้านเราได้มาเพียงชุดเดียวค่ะ ถือว่าโชคดีมากที่ตอนนี้ยังไม่มีใครจับจองไป”

จบบทที่ ตอนที่ 18: การลงทุนที่ (ไม่) เล็กน้อย

คัดลอกลิงก์แล้ว