ตอนที่ 15: ถนนหย่งอัน แหล่งทำเงินสุดปัง!

[ติ๊ง! ภารกิจเช็กอินวันนี้: โปรดไปเช็กอินที่ ถนนหย่งอัน ถนนเถาหยวน เขตจาวหยาง รางวัล: รอการปลดล็อกครับ]

และแล้วก็เป็นอีกวันที่หร่วนชีชีถูกปลุกโดยเสียงนุ่ม ๆ ของระบบแต่เช้าตรู่

หลังจากจัดการมื้อเช้าแบบเก๋ ๆ ที่บ้านเสร็จ เธอก็ขับเจ้าบีเอ็มดับเบิลยู M5 คันงามที่เพิ่งถอยมาเมื่อวาน มุ่งหน้าไปยังจุดเช็กอินอย่างอารมณ์ดี แต่ยิ่งขับไปเธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเส้นทางมันคุ้นตาขึ้นเรื่อย ๆ

‘เอ๊ะ... นี่มันอยู่ติดกับมหาวิทยาลัยเก่าเราเลยนี่นา!’

มันห่างจากถนนสายของกินหน้ามหาวิทยาลัยแค่บล็อกเดียวเองนะเนี่ย อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น? หรือว่าอาณาจักรธุรกิจของเธอจะขยายมาถึงถิ่นเก่ากันนะ? ความคิดต่าง ๆ นานาแล่นผ่านหัวของหร่วนชีชีไปอย่างรวดเร็ว

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เช็กอินสำเร็จครับ คุณเช็กอินติดต่อกันครบ 4 วันแล้ว รับไปเลยรางวัลสุดพิเศษ: กรรมสิทธิ์ร้านค้าทั้งหมดบนถนนหย่งอัน! รบกวนโฮสต์ตรวจสอบและกดยอมรับด้วยนะครับคนเก่ง]

ว้าว! นี่เธอโชคหล่นทับจนได้กลายเป็นเจ้าแม่ที่ดินเต็มตัวแล้วเหรอเนี่ย!

แต่เท่าที่เธอมองดู ถนนสายนี้ดูใหม่เอี่ยมเหมือนเพิ่งสร้างเสร็จ น่าจะยังไม่มีใครเข้ามาเช่าแน่ ๆ หร่วนชีชีหาที่จอดรถแล้วลงไปเดินสำรวจอาณาจักรใหม่ของเธอด้วยความตื่นเต้น

จะว่าไป ทำเลของถนนหย่งอันนี่มันระดับพรีเมียมชัด ๆ ด้านหนึ่งติดกับแหล่งของกินใจกลางเมืองมหาวิทยาลัยที่คนพลุกพล่าน อีกด้านก็ติดกับโครงการฟลอริช การ์เดน หมู่บ้านระดับไฮเอนด์ที่ขึ้นชื่อเรื่องเป็นเขตโรงเรียนดัง

เขาเม้าท์กันว่าคนที่อยู่ที่นี่ถ้าไม่รวยล้นฟ้าก็ต้องเป็นระดับมหาเศรษฐีเท่านั้นแหละ ตั้งแต่เริ่มพัฒนาเฟสหนึ่งจนถึงเฟสสาม ราคาที่ดินก็พุ่งกระฉูดจนฉุดไม่อยู่ไปแล้ว

ถนนหย่งอันเพิ่งจะรีโนเวทเสร็จหมาด ๆ ร้านค้าเดิมถูกเคลียร์ออกไปหมด ตอนนี้อยู่ในช่วงตรวจสอบขั้นสุดท้ายเพื่อรอเปิดให้เช่า ดูจากทำเลทองขนาดนี้ รับรองว่าคนแย่งกันเช่าหัวบันไดไม่แห้งแน่นอน!

แต่ปัญหาคือ หร่วนชีชีไม่อยากเอาเบอร์ส่วนตัวไปติดประกาศให้คนโทรจิกทั้งวันน่ะสิ ถ้าต้องคอยพาลูกค้าเดินดูร้านทุกวัน เธอคงไม่มีเวลาไปใช้เงินช้อปปิ้งพอดีอืม... สงสัยต้องหาบริษัทเอเจนซี่ที่ไว้ใจได้มาช่วยดูแลซะแล้ว’

“Baby just hug me hug me Baby just hug me hug me...”

ในขณะที่เธอกำลังใช้ความคิด สายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกในเมืองจิ่วเฉิงก็ดังขึ้น หร่วนชีชีลังเลแวบหนึ่งก่อนจะกดรับ

“ฮัลโหล สวัสดีค่ะ?”

“สวัสดีครับ ใช่คุณหร่วนชีชีหรือเปล่าครับ?” ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“ใช่ค่ะ ไม่ทราบว่าจากไหนคะ?”

“สวัสดีครับคุณหร่วน ผมเหรินฮ่าว ผู้จัดการจากเวิลด์เรสซิเดนซ์ครับ ตอนนี้ผมดูแลโครงการเช่าของฟลอริชการ์เดนเป็นหลัก พอดีผมทราบมาว่าคุณหร่วนได้ซื้อร้านค้าบนถนนหย่งอันไว้ทั้งหมด เลยถือวิสาสะโทรมาสอบถามว่าสนใจจะให้ทางเราช่วยดูแลเรื่องการจัดหาผู้เช่าไหมครับ?”

น้ำเสียงของเหรินฮ่าวฟังดูพินอบพิเทาอย่างเห็นได้ชัด แหงล่ะ! เจ้าของถนนทั้งสายเลยนะนั่น! นี่มันลูกค้ารายใหญ่ระดับ VIP ที่ต้องประคบประหงมสุด ๆ

ถนนหย่งอันมีร้านค้าฝั่งละ 68 ห้อง รวมเป็น 136 ห้อง! แถมตึกยังสูงถึง 8 ชั้น เหนือชั้นล่างขึ้นไปก็ยังมีพื้นที่ร้านค้าอีกเป็นร้อยห้อง ที่สำคัญแต่ละห้องเพดานสูงถึง 5.6 เมตร กว้างขวางจนทำเป็นชั้นลอยได้สบาย ๆ

ถ้าหร่วนชีชีปล่อยเช่าหมดนี่ เธอคงได้นั่งนับเงินจนนิ้วล็อกของจริง!

หร่วนชีชีแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกในใจแหม... กำลังง่วงก็มีคนเอาหมอนมาส่งให้ถึงที่เลยนะเนี่ย!แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็จะไม่ยอมเซ็นสัญญาง่าย ๆ แค่เพราะโทรศัพท์สายเดียวหรอก

“อ๋อ ก็มีความคิดอยู่เหมือนกันค่ะ ไม่ทราบว่าบริษัทของคุณอยู่ที่ไหนคะ? ถ้าว่างแล้วฉันจะเข้าไปดูด้วยตัวเองสักหน่อย”

เธอคิดในใจว่าวันไปทำสัญญาคงต้องหนีบพนายความเก่ง ๆ ไปด้วยสักคน จะเป็นเจ้าแม่ที่ดินทั้งที ต้องรักษาภาพลักษณ์ความปังให้สุด จะไปแบบโก๊ะ ๆ ไม่ได้เด็ดขาด!

“บริษัทตั้งอยู่ที่อาคาร 1 หน่วยที่ 1 ชั้น 1 ของหมู่บ้านฟลอริช การ์เดนครับ เข้ามาในโครงการก็เห็นเลย ถ้าคุณหร่วนมาถึงแล้วโทรหาผมได้ทันที ผมจะรีบออกไปรับด้วยตัวเองครับ!”

“ตกลงค่ะ งั้นแค่นี้ก่อนนะ ฉันมีธุระต้องจัดการต่อ”

หลังจากวางสาย หร่วนชีชีมองไปที่ถนนที่ยังว่างเปล่าแล้วจู่ ๆ เธอก็คิดถึงบ้านขึ้นมา ตอนนี้เธอลาออกจากงานแล้ว กลับไปเยี่ยมบ้านสักหน่อยจะเป็นไรไป?

เธอนึกขึ้นได้ว่าอีกหนึ่งสัปดาห์จะถึงวันเกิดคุณยายพอดี คุณแม่ของเธอต้องลางานไปงานเลี้ยงแน่ ๆ ปกติช่วงปีที่ผ่านมาเธอจะไปงานได้ก็เฉพาะช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเท่านั้น แต่ปีนี้เธอมีเวลาเหลือเฟือ แถมยังมีทุนทรัพย์เพียบ!

‘เอาละ ตัดสินใจแล้ว! พรุ่งนี้จัดการเรื่องทนายกับบริษัทเอเจนซี่ให้จบ แล้วเตรียมตัวกลับบ้านไปหาคุณยายดีกว่า!’