บทที่ 705 - ความลับของทะเบียนสมรส

เล่มทะเบียนสมรสใบเล็กไม่มีปัญหาอะไร

ชื่อบนนั้น รวมไปถึงวันเดือนปีเกิดของเพื่อนเธอและจางโหย่วก็น่าจะถูกต้อง แต่ตราประทับบนรูปถ่าย... ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็คงดูไม่ออกจริงๆ

นั่นหมายความว่า... จนถึงตอนนี้ทั้งคู่ยังไม่ได้แต่งงานกันจริงๆ

ในขณะเดียวกัน

จางอี้นึกขึ้นได้ว่าตอนนั้นเจียงอีเหรินกับจางโหย่วไม่ได้ไปจดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขต และไม่ได้ทำตามขั้นตอนการจดทะเบียนตามปกติจริงๆ สาเหตุหลักก็เพราะตอนนั้นนักข่าวคอยจับตามองทั้งคู่ตลอดเวลา

ดังนั้นเจียงอีเหรินเลยเซ็นแค่ข้อตกลงการแต่งงาน และมอบเอกสารให้จางโหย่วไปดำเนินการเรื่องใบทะเบียนสมรสคนเดียว สถานการณ์ตอนนี้ก็คือ... จางโหย่วไม่ได้ไปดำเนินการ แต่กลับไปทำของปลอมมาแทน

"อธิบายมาสิ"

เจียงอีเหรินจ้องหน้าสามีตัวเองด้วยสายตาไม่เป็นมิตรพลางเอ่ยถาม

"อธิบายไม่ได้"

จางโหย่วผายมืออย่างจนปัญญา

ได้แต่บอกว่าสิ่งที่เจ้ารปภ.ทำลงไปนั้นมันไม่เข้าท่าจริงๆ คุณหนูรองตระกูลเจียงยอมลดตัวลงมาแต่งงานด้วย แต่เขากลับมีความคิดที่จะเอาทั้งคนเอาทั้งเงินแต่ไม่ยอมรับผิดชอบ ที่น่าแปลกคือเจียงอีเหรินก็ไม่รู้เรื่องนี้มาตั้งหลายปี

ถ้ารู้แต่แรก คงไม่ช่วยรปภ.ใช้หนี้พนันหรอก พาเสี่ยวจื่อซานหนีไปตั้งนานแล้ว

ในขณะเดียวกัน นี่ก็แสดงให้เห็นว่าตอนที่จางโหย่วเพิ่งข้ามภพมา การกระทำของเขาก็เข้าข่ายหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ

ยอดคน

นอกจากสองคำนี้ จางโหย่วก็หาคำอื่นมานิยามเจ้ารปภ.ไม่ได้แล้ว

แต่ดูเหมือนการจดทะเบียนสมรสจะต้องไปทั้งสองฝ่าย... พอนึกถึงเหตุผลข้อนี้ จางโหย่วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วรีบเริ่มเช็ดก้นให้เจ้ารปภ.ทันที "ผมนึกออกแล้ว ข้อตกลงการแต่งงานและเอกสารที่คุณให้มามันใช้ไม่ได้ แต่ผมก็กลัวคุณจะทนแรงกดดันจากกระแสสังคมและทางบ้านไม่ไหว เลยเลือกที่จะไปจ้างคนทำของปลอมมา ตอนหลัง... ก็ลืมไปเลย"

"คุณคิดว่าคำอธิบายนี้ฟังขึ้นไหม!?"

เจียงอีเหรินซักไซ้ต่อ

"สถานการณ์มันชัดเจนอยู่แล้ว ฟังไม่ขึ้นก็ต้องฟังให้ขึ้นแหละ"

จางโหย่วตอบยิ้มๆ

จางอี้ที่ถือทะเบียนสมรสของทั้งคู่ไว้ในมือ รู้สึกว่าความคิดของตัวเองเริ่มสับสนวุ่นวายอีกครั้ง

ทะเบียนสมรสเป็นของปลอม นั่นหมายความว่าจางโหย่วกับเพื่อนของเธอยังไม่ใช่สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย งานแต่งงานที่เคยเป็นข่าวดังครึกโครมไปทั่ววงการบันเทิง อย่างมากก็เป็นแค่การจัดงานหมั้นเท่านั้น

นี่ยังหมายความว่า

จางโหย่วไม่ได้นอกใจไปหาผู้กำกับหานเหวย

เขาแค่ในสถานะที่มีแฟนสาว และแฟนสาวกำลังท้องลูกของเขาแถมยังมีลูกสาวอยู่แล้วคนหนึ่ง แอบไปมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอื่นข้างนอก จนทำผู้หญิงคนนั้นท้อง

และสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังทะเบียนสมรสปลอมยังมีปัญหาอื่นอีก นั่นคือตอนนี้จางโหย่วเป็นแค่ผู้ชายที่มีแฟน การไม่มีทะเบียนสมรส หมายความว่าเขาไม่ได้ทำผิดต่อการแต่งงาน

เมื่อความคิดเหล่านี้มารวมกัน ความคิดบางอย่างที่ฝังรากลึกของจางอี้ก็เปลี่ยนไปในชั่วพริบตา ในเมื่อเป็นแบบนี้... นั่นหมายความว่าไม่ว่าผู้หญิงคนไหนมีความสามารถพาจางโหย่วไปจดทะเบียนได้ ผู้หญิงคนนั้นก็คือภรรยาที่แท้จริงของจางโหย่ว

"พ่อคะ พ่อกับแม่ไม่มีทะเบียนสมรสจริง งั้นพ่อก็เป็นแค่แฟนของแม่เหรอคะ!?"

เสี่ยวจื่อซานเงยหน้าถาม

"พูดมีเหตุผลมาก"

จางโหย่วหัวเราะ

"พรุ่งนี้เอาบัตรประชาชนของคุณมา เราไปจดใหม่กัน"

สถานการณ์มันฟ้องอยู่ตรงหน้า

จะไปถือสาหาความเรื่องนี้อีกก็ไม่มีประโยชน์ เจียงอีเหรินแค่นเสียงหึ แล้วพูดสั่งทันที

"สองสามวันนี้ผมยุ่งมาก รอให้ผมยุ่งช่วงนี้เสร็จก่อนแล้วค่อยว่ากัน"

จางโหย่วตอบไปส่งๆ "อีกอย่างเสี่ยวจื่อซานก็โตขนาดนี้แล้ว ผมจะหนีไปไหนได้ วางใจเถอะ ต่อให้คุณอยากหนี ผมก็จะตีขาคุณให้หัก แล้วเข็นรถเข็นพาคุณกลับมาเอง"

พูดจบ จางโหย่วก็ยื่นนิ้วชี้ไปเชยคางเจียงอีเหริน ยิ้มแล้วพูดว่า "เมียแบบคุณ ผมตัดใจทิ้งไม่ลงหรอก ฮ่าๆ จากคนแต่งงานแล้วกลายเป็นคนโสด รู้สึกแปลกพิลึก เหมือนโดนผีจ้องยังไงยังงั้น"

เล่นมุกเสร็จ จางโหย่วก็เดินเข้าห้องทำงาน

เขาเปิดโน้ตบุ๊กแล้วเริ่มเขียนบท "กู๊ดบาย มิสเตอร์ ลูสเซอร์" ในส่วนตอนจบและเติมส่วนที่ตัวเองลืมไป

ส่วนเรื่องทะเบียนสมรสปลอม อย่างมากก็แค่ทำให้เขากลายเป็นคนโสด แต่ในความเป็นจริงมันไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อชีวิตปกติเลยสักนิด

คงไม่มีใครเปลี่ยนจากพ่อของเสี่ยวจื่อซานไปเป็นพ่อของเด็กคนอื่นเพราะเรื่องทะเบียนสมรสใบเดียวหรอก ชีวิตต้องดำเนินยังไงก็ดำเนินต่อไปอย่างนั้น

"ห้ามเอาเรื่องนี้ไปพูดนะ"

รอจนสามี... ตอนนี้น่าจะเรียกว่าแฟนถึงจะถูก พอนึกถึงคำเรียกนี้ เจียงอีเหรินก็รู้สึกขำไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ เธอหันไปมองเพื่อนสนิทและกำชับเป็นพิเศษ

แฟนของเธอช่วงนี้ยุ่งจริงๆ

ดังนั้นเรื่องไปจดทะเบียนสมรสใหม่ ก็ไม่ต้องรีบร้อนในตอนนี้ก็ได้

"ไม่พูดมั่วซั่วแน่นอน"

จางอี้ที่สวมชุดนอนของตัวเองซึ่งฝากไว้บ้านเพื่อน รีบรับปากทันที

เรื่องนี้... เธอไม่พูดมั่วซั่วแน่ หลักๆ คือไม่มีประโยชน์อะไรกับตัวเธอ ถ้าขืนพูดออกไป ด้วยสถานะของจางโหย่วในวงการเพลงตอนนี้... ถึงแม้หมอนี่จะยังไม่มีสถานะที่ชัดเจน แต่ก็ไม่มีนักร้องคนไหนอยากล่วงเกินเขาจริงๆ การไม่ล่วงเกินนี้ไม่ได้มาจากความเกรงใจตามมารยาท แต่มาจากความน่าเกรงขามของนักแต่งเพลงระดับท็อป

มันเหมือนกับบารมีในยุทธภพนั่นแหละ

ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้านักร้องสาวๆ พวกนั้นรู้ว่าเขากับเจียงอีเหรินยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส... ขนาดตอนมีทะเบียนสมรส ยังมีคนอยากจะกระโจนใส่ ถ้าไม่มี รับรองว่าต้องกระโจนใส่กันตรงๆ ยิ่งกว่าเดิมแน่

เพราะนี่เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงและผลประโยชน์ที่จับต้องได้ที่สุด

ยอดดาวน์โหลดเพลง "พบพาน" และ "ถั่วแดง" ที่เพื่อนเธอเพิ่งปล่อยไปก็เห็นกันอยู่ทนโท่ ต่อให้ต้องโดนบริษัทต้นสังกัดกับผู้จัดการหักส่วนแบ่งไปเยอะ แต่เงินที่ตกถึงมือเธอก็น่าจะมีสักยี่สิบสามสิบล้าน

และเมื่อเพลงดังระเบิด ชื่อเสียงก็พุ่งตามไปด้วย แค่งานพรีเซนเตอร์ก็รับไปตั้งหลายตัว พวกนี้เป็นเงินเป็นทองทั้งนั้น ไม่ใช่แค่สิบล้านยี่สิบล้าน แต่เป็นหลักร้อยล้าน หรืออาจจะเกินร้อยล้านด้วยซ้ำ

เจอแบบนี้เข้าไป มีนักร้องสาวโสดหรือแม่ม่ายคนไหนบ้างที่จะไม่หวั่นไหว ที่สำคัญคือจางโหย่วยังหน้าตาหล่อเหลาขนาดนั้น ขอแค่ตอนนี้หมอนี่ไม่มีข่าวฉาวเรื่องความรุนแรงออกมาอีก

เขามีแรงดึงดูดมากพอที่จะทำให้ผู้หญิงทั้งในและนอกวงการยอมทิ้งความรักนวลสงวนตัวมาตามจีบ

ขนาดนักร้องชายแก่ๆ อายุห้าสิบหกสิบ ยังมีสาวๆ ยี่สิบสามสิบยอมเอาตัวเข้าแลก นับประสาอะไรกับจางโหย่ว โดยเฉพาะ... ในหัวของจางอี้ปรากฏภาพของผู้กำกับหญิงคนหนึ่งขึ้นมา

ตอนนี้ที่เธอยังนิ่งอยู่ได้

ก็เพราะไม่รู้สถานการณ์นี้ ถ้ารู้เมื่อไหร่ ต้องเกิดความคิดที่เดิมทีไม่เคยมีขึ้นมาแน่ เมียน้อยไม่อยากเป็น แต่ถ้าไม่ใช่เมียน้อยแต่เป็นเมียหลวงล่ะ!?

ถึงตอนนั้นผู้กำกับหานอาจจะบีบให้จางโหย่วต้องเลือกก็ได้

ด้วยภูมิหลังทางครอบครัวของเธอ บวกกับการตั้งครรภ์ ถ้าจะบีบกันจริงๆ จางโหย่วอาจจะทนแรงกดดันไม่ไหว แล้วเลือกเลิกกับเพื่อนเธอ ไปเป็นลูกเขยตระกูลหานแทน

ตอนนี้ที่ผู้กำกับหานยอมรับสภาพโดยดุษณี ก็เพราะภูมิหลังของเธอและการรักษาหน้าตาตัวเอง ไม่กล้าออกหน้ามาทะเลาะกับเพื่อนเธอในฐานะเมียน้อย

แต่ถ้ารู้ว่าจางโหย่วกับเพื่อนเธอยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส

ต่อให้ไม่ทำเพื่อตัวเอง แต่เพื่อลูกในท้อง ผู้กำกับหานต้องยอมเสี่ยงสักตั้งแน่

ผู้หญิงน่ะปกติก็ดีอยู่หรอก แต่ถ้าบทจะบ้าขึ้นมาเมื่อไหร่ แม้แต่ตัวเองก็ยังต้องกลัว

(Salty : วันนี้ผมไม่ค่อยว่างลงให้แค่ 25 บทก่อนนะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ชดเชยให้ครับ :D)

(จบแล้ว)