บทที่ 651 - แผนการจับคู่ให้ลูกชาย

เมื่องานโปรโมตจบลง

จางโหย่วและหยวนหงเดินตามกันมายังลานจอดรถ

ทันใดนั้น

ประตูรถคันหนึ่งก็เปิดออก หญิงสาวสวมกางเกงลำลองทรงหลวมสีเทาคู่กับเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำเดินลงมา จางโหย่วชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มทักทาย "นี่อาจารย์ไม่ใช่เหรอครับ มาเป็นเพื่อนหยวนหงวิ่งรอกงานโปรโมตเหรอครับเนี่ย"

"ใช่ค่ะ"

เฉินอันซียิ้มทักทายจางโหย่วกลับ

"สามีร้องภรรยารับ ช่างน่าอิจฉาจริงๆ"

จางโหย่วแซวเล่น ทันใดนั้นเขาสังเกตเห็นเฉินอันซียกมือขึ้นลูบท้องน้อยตัวเองเบาๆ จางโหย่วจึงถามด้วยความสงสัย "อย่าบอกนะว่าคุณท้องแล้ว"

พูดจบ จางโหย่วก็หันไปมองพ่อรูปหล่อหยวน

"อืม"

ยังไม่ทันที่หยวนหงจะตอบโต้ เฉินอันซีก็ชิงพยักหน้าตอบรับก่อน

"หยวนหง นายนี่น้ำยาดีจริงๆ"

จางโหย่วยกนิ้วโป้งให้หยวนหง จากนั้นหันไปยิ้มพูดกับเฉินอันซี "พอดีเลย ภรรยาผมก็ท้องเหมือนกัน อาศัยความสัมพันธ์ของพวกเราสองผัวเมียกับแฟนคุณ อาจารย์เฉิน..."

พอชื่อนี้หลุดปากออกมา สีหน้าของจางโหย่วก็แข็งค้างไปแวบหนึ่ง เพราะอาจารย์เฉินเหมือนกัน แต่คนนี้เป็นอาจารย์จริงๆ ส่วนอีกคนไม่ใช่ แต่กลับมีความสามารถระดับพลิกวงการบันเทิงได้ (Salty : ตรงนี้น่าจะหมายถึงเฉินซูฮว่า หรือ ซาร่า เฉิน นักร้องที่เป็นเจ้าของเพลงที่จางโหย่วเอามาใช้นะครับ :D)

จางโหย่วรีบแก้เก้อด้วยรอยยิ้ม "ผมเรียกคุณว่าเฉินอันซีดีกว่า" หลังจากเฉินอันซีตอบว่า "ไม่มีปัญหา" จางโหย่วก็พูดต่อ "ภรรยาผมไปตรวจมาแล้ว ในท้องเป็นลูกชายทั้งสองคน ถ้าลูกในท้องพวกคุณเป็นผู้หญิง เรามาหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่เด็กเลยไหม แต่ถ้าพวกคุณยินดี จะเลือกลูกชายผมสักคนไปเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านก็ได้นะ"

จางโหย่วขายสิทธิ์นามสกุลลูกชายไปแล้ว

ตอนนี้เริ่มขายตัวลูกชายต่อ

ยังไงซะคนเป็นพ่ออย่างเขาก็ปูทางไว้ให้หมดแล้ว พ่อรูปหล่อหยวนรวยขนาดนี้ ให้ลูกเขาไปเป็นเขยแต่งเข้าบ้าน รับรองว่าไม่มีทางลำบากแน่

แถมอายุงานของนักแสดงชายก็ยาวนาน หยวนหงอายุไล่เลี่ยกับเขา ทำงานต่ออีกสามสิบปีก็ไม่มีปัญหา ถึงตอนนั้นสินทรัพย์จะมีเท่าไหร่ก็ไม่รู้

เมื่อถึงเวลานั้น

ลูกชายเขาก็สามารถใช้ชีวิตเหมือนพ่อตอนเริ่มต้นได้เลย ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องกลัวอดตาย ประเด็นสำคัญคือเฉินอันซียังเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย คลอดลูกออกมาไม่ต้องสอนเอง โยนให้แม่ยายสอนได้เลย

คิดมาถึงตรงนี้... จางโหย่วพลันรู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นพ่อที่ประเสริฐจริงๆ

"เจียงอีเหรินจะยอมเหรอ"

หยวนหงถาม

"ตอนนี้ฉันเป็นประมุขของบ้าน ฉันตัดสินใจแล้ว เธอต้องเชื่อฟัง"

จางโหย่วตอบพร้อมรอยยิ้ม "งั้นตกลงตามนี้นะ อาจารย์เฉิน... อันซี วันหน้าพวกเราก็เป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว อีกสักพักไปตรวจดู ถ้าเป็นลูกชายเหมือนกันก็บอกผมล่วงหน้า ผมจะได้กลับไปหารือกับเจียงอีเหริน ให้มีลูกสาวสักคนแต่งเข้าบ้านพวกคุณ"

"ไม่มีปัญหาค่ะ"

เฉินอันซีเหลือบมองหยวนหงแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มและพยักหน้ารับ

หลังจากร่ำลาคู่รักหยวนหง จางโหย่วก็เดินมาที่รถของตัวเอง นั่งลงฝั่งคนขับ ในใจอดรู้สึกเสียดายแทนสาวสวยจางไม่ได้

หลังจากหย่ากันทั้งคู่ต่างก็ยังไม่แต่งงานใหม่ ยังมีโอกาสจะกลับมารักกันได้ แต่ตอนนี้โอกาสนั้นกลายเป็นศูนย์ไปแล้ว

เฉินอันซีคนนี้ก็น่าสนใจ ลงจากรถปุ๊บ เหมือนกลัวเขาจะไม่เห็น รีบลูบท้องตัวเองตั้งหลายรอบ เห็นได้ชัดว่าจงใจทำท่านี้ แล้วรอให้เขาถาม

จุดประสงค์หลักก็เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของผ่านวิธีการนี้

พร้อมกันนั้นก็ยืมปากเขาไปตัดความหวังบางอย่างของอดีตภรรยาอย่างสาวสวยจางซะ ไม่ใช่วิธีการที่แยบยลนัก แต่ก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร ในเมื่อแฟนตัวเองเป็นถึงราชาจอแก้วหยวนหง จะไม่ให้หาทุกวิถีทางมัดใจให้อยู่หมัดได้ยังไง

ผู้หญิงทุกคนล้วนอยากแต่งงานกับผู้ชายดีๆ

คำว่าดีในที่นี้ไม่ได้หมายถึงแค่นิสัย แต่ต้องรวยและหล่อ ซึ่งหยวนหงไม่เพียงตอบโจทย์ความคาดหวังของเฉินอันซี แต่ยังเกินมาตรฐานไปไกลลิบ

ดังนั้นเฉินอันซีจึงไม่มีเหตุผลที่จะไม่จับตาดูให้ดี

จางโหย่วได้ยินมาว่าทั้งคู่รู้จักกันผ่านการดูตัว นี่ก็แสดงให้เห็นว่าถ้าไม่ใช่เพราะโชคชะตาเล่นตลกแบบนี้ ต่อให้เฉินอันซีขยันทำงานแค่ไหน เธอก็คงไม่มีโอกาสก้าวเข้ามาในชีวิตของหยวนหง

อาจจะเข้าใกล้ได้ เหมือนแฟนคลับที่ได้เข้าใกล้ไอดอล แต่โอกาสที่จะทำความรู้จักคุ้นเคยกันคงแทบไม่มี

แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับจางโหย่วเท่าไหร่ ในทางกลับกัน เขาต้องผูกมิตรกับเฉินอันซีคนนี้ให้ดี เผื่อว่าลูกในท้องเธอจะเป็นผู้หญิงจริงๆ เขาจะได้จัดการเรื่องสำคัญในชีวิตให้ลูกชายคนใดคนหนึ่งล่วงหน้า

ไม่เอาบ้านไม่เอารถ ขอแค่ตัวไปก็พอ

ส่วนที่เหลือ พ่อรูปหล่อหยวนจัดการเอง จางโหย่วไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะกล้าทำไม่ดีกับลูกชายเขา

กลับมาถึงบ้าน จางโหย่วก็เห็นภรรยากำลังง่วนอยู่กับกระถางต้นไม้ที่ซื้อมา สาวสวยจางก็อยู่ด้วย

ผู้หญิงคนนี้เหมือนเสือดาวที่วนเวียนอยู่ข้างขา เธอวนเวียนอยู่รอบตัวเจียงอีเหริน คอยช่วยหยิบช้อนพรวนดินบ้าง ช่วยใส่ปุ๋ยบ้าง

ดูไปดูมาก็ให้อารมณ์เหมือนคู่สามีภรรยาอยู่เหมือนกัน

ส่วนเสี่ยวจื่อซานก็นอนทำการบ้านอยู่บนโต๊ะหินอย่างว่านอนสอนง่าย

"พ่อคะ"

เสียงเรียกของเสี่ยวจื่อซานทำให้สองคนที่กำลังยุ่งอยู่เงยหน้ามองตามสัญชาตญาณ จางโหย่วยื่นมือไปขยี้หัวลูกสาว แล้วหันไปยิ้มพูดกับสาวสวยจางว่า "ทายซิวันนี้ผมเจอใคร"

"ก็หยวนหงไม่ใช่เหรอ เรื่องที่คุณไปช่วยวิ่งรอกโปรโมตละคร 'คลี่ปมคดี' เมื่อบ่าย ลูกสาวคุณบอกพวกเราหมดแล้ว"

จางอี้แค่นเสียงหัวเราะ

"นอกจากอดีตสามีคุณแล้ว ผมยังเจอแฟนใหม่เขาด้วย ทั้งคู่ดูรักกันดีนะ หยวนหงไปวิ่งงาน เธอก็นั่งรออยู่ในรถ แล้วก็... เฉินอันซีท้องแล้ว"

พอได้ยินประโยคสุดท้ายของจางโหย่ว

สีหน้าของจางอี้แข็งค้างไปทันที ก่อนจะพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "ท้องก็ท้องไปสิ ฉันมีปัญหา แต่เขาไม่ได้มีนี่"

"ไม่มีความรู้สึกอะไรหน่อยเหรอ"

จางโหย่วถามยิ้มๆ

"รู้สึกกับผีสิ"

จางอี้ด่ากลั้วหัวเราะ "จางโหย่ว ฉันสังเกตว่าช่วงนี้นายปากสว่างขึ้นนะ เป็นผู้ชายแท้ๆ ทำไมพูดมากจัง เมื่อก่อนนายไม่เป็นแบบนี้นี่"

"นั่นสิ"

เจียงอีเหรินพยักหน้าเห็นด้วย

"ราชินีเพลง ผมตกลงกับคู่หยวนหงไว้แล้ว ถ้าพวกเขาคลอดลูกสาว จะให้มาเป็นลูกสะใภ้คุณ"

จางโหย่วทำเมินคำตำหนิของทั้งคู่ แล้วพูดต่อด้วยรอยยิ้ม "แล้วก็ ผมกะว่าจะให้ลูกชายสองคนของคุณไปเป็นเขยแต่งเข้าบ้านคนอื่นทั้งคู่เลย"

"มาเป็นสะใภ้ฉันได้ แต่จะให้ลูกชายฉันไปเป็นเขยแต่งเข้าบ้านคนอื่น ฝันไปเถอะ"

เจียงอีเหรินตอนแรกได้ยินสามีบอกว่าจองลูกสะใภ้ให้ลูกชายคนหนึ่งก็ดีใจอยู่หรอก แต่ประโยคต่อมาดันจะให้ลูกชายเธอไปอยู่บ้านคนอื่น

ช่างเพ้อเจ้อจริงๆ

พอพี่หม่าทำกับข้าวเสร็จ จางโหย่วก็ช่วยยกมาวางที่โต๊ะหินในลานบ้าน จางอี้เข้าไปช่วยยกโดยพยายามเลี่ยงจางโหย่วทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ ผู้ใหญ่สามคนกับเด็กหนึ่งคน นั่งล้อมวงที่โต๊ะหินกำลังพอดี ถ้ามีคนเพิ่มกว่านี้คงจะเบียดกัน

"จางโหย่ว ถามอะไรหน่อยสิ เมื่อเช้านายไปกองถ่าย 'ถ่าหยา' มาไม่ใช่เหรอ สังเกตเห็นความผิดปกติอะไรของผู้กำกับหานบ้างไหม"

จางอี้เอ่ยถาม

(จบแล้ว)