ตอนที่ 110 นี่คือดวงดาวที่ฉันต้องการ!

ตอนที่ 110 นี่คือดวงดาวที่ฉันต้องการ!

ในบรรดาสัตว์ต่างดาวระดับ 3 มีตัวที่น่ารำคาญเป็นพิเศษที่เรียกว่าเสือดาวเงา

ร่างกายของมันถูกปกคลุมด้วยขนสีดำเงาที่แม้แต่กระสุนก็เจาะไม่เข้า

กรงเล็บของมันคมยิ่งกว่ามีด แม้แต่แผ่นเหล็กหนาหลายเซ็นติเมตรยังถูกฉีกเหมือนกระดาษต่อหน้ามัน

เมื่อรวมกับความเร็วที่โดดเด่นแล้ว เสือดาวเงาเป็นเหมือนฝันร้ายที่น่ากลัวของจอมยุทธ์ในสนามรบ

แม้แต่จอมยุทธ์ระดับ 3 ธรรมดายังสามารถตกเป็นเหยื่อของมันได้ เฉพาะผู้ที่ขัดเกลาผิวหนังและกระดูกจนถึงจุดสูงสุดของระดับ 3 แล้วเท่านั้นถึงมีสิทธิ์ต่อสู้กับมันได้

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้สัตว์ต่างดาวที่น่าสะพรึงกลัวตัวนี้กลับพบว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก

กรงเล็บอันภาคภูมิใจของมันไม่สามารถฉีกผิวหนังของมนุษย์ตรงหน้ามันได้และยังเปล่งเสียงราวกับกำลังขีดข่วนกับเหล็กพร้อมประกายไฟแลบออกมา มีเพียงรอยสีขาวลึกทิ้งไว้บนผิวหนังของมนุษย์ตรงหน้าเท่านั้น

ชายหนุ่มดูเหมือนจะหงุดหงิด เขายื่นแขนออกมาและดึงเสือดาวเงามาไว้ใต้รักแร้ของเขาอย่างแรง

"แคล๊ก-"

พร้อมกับเสียงกระดูกแตกระนาว เสือดาวเงาระดับ 3 ซึ่งรู้จักกันในนาม "ฝันร้ายเงา" ในหมู่ทหารผ่านศึกในสนามรบถูกบดขยี้ราวกับเศษกระดาษ

“ตุบ—” ศพเสือดาวเงาตกลงพื้นราวกับเศษขยะ

ชายหนุ่มที่มีกล้ามเนื้อกำยำพอๆ กับหมีน้ำตาล สำรวจบาดแผลบนร่างกายอย่างเย็นชาและพึมพำกับตัวเอง "สัตว์ต่างดาวประเภทความเร็วน่ารำคาญจริงๆ ฉันเสียเวลาที่นี่ไปมาก ตอนนี้ฉันต้องรีบแล้ว..."

"สัตว์ต่างดาวในด่านสุดท้ายควรจะแข็งแกร่งมากมีความเป็นไปได้สูงที่จะถึงระดับ 4 พวกเขาไม่สามารถฆ่ามันได้อย่างรวดเร็วแน่นอน ดังนั้น..."

ชายหนุ่มร่างกำยำฉีกเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นออกและพูดอย่างเย็นชา "ที่หนึ่งต้องเป็นของฉัน"

หลังจากนั้น ชายหนุ่มก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วผ่านทางเดินเหมือนรถถัง

...

"ซซี้ซลา—" เสือดาวเงาอีกตัวนอนนิ่งอยู่บนพื้น ร่างของมันกระตุกไม่หยุด

หญิงสาวผมยาวที่ดวงตาเปล่งแสงสีฟ้าหอบเล็กน้อยและเธอกำลังพยายามฟื้นพลังงานที่ใช้ไปในการต่อสู้

"สัตว์ต่างดาวตัวที่ 6 ถึงระดับ 3 แล้วและควรมีสัตว์ต่างดาวระดับ 4 รออยู่ข้างหน้า... ฉันต้องประหยัดพลังงานของฉัน"

หญิงสาวส่ายหัว "มันต้องไม่ใช่สัตว์ต่างดาวระดับ 5 แน่นอนเพราะมันเป็นไปไม่ได้! ไม่งั้นจะไม่มีใครสามารถผ่านมันไปได้!"

หลังจากพูดจบ ร่างของเธอก็สั่นไหวและหายไปเหลือไว้เพียงกระแสไฟฟ้าในอากาศ

...

“โฮ่ว โฮ่ว โฮ่ว—” เสือดาวเงาตกลงมาจากเพดานของทางเดินและพยายามที่จะยืนขึ้น

อย่างไรก็ตาม ร่างกายที่บาดเจ็บหนักของมันไม่มีแรงพอที่จะทำเช่นนั้นได้เพราะเลือดออกมากเกินไป

ตะปูสีดำแทงดวงตาของมันอย่างไร้ความปราณี ทำให้มันจบชีวิตลง

ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวลูบหน้าผากของเขา

“พลังจิตของฉันเหลือครึ่งเดียวแล้ว จากนี้ไปฉันต้องประหยัดพลังงานมากกว่านี้ ฉันควรเก็บตะปูสีดำพวกนี้ไว้ใช้เมื่อเจอสัตว์ต่างดาวระดับ 4”

พูดจบชายหนุ่มรูปงามก็เก็บตะปูสีดำ 7-8 ชิ้นกลับเข้าไปในกระเป๋าของเขา

จากนั้นชายหนุ่มรูปงามก็พุ่งไปข้างหน้าในทางเดินอย่างรวดเร็ว "ระดับ 3 อีกตัว...”

...

"จงมอดไหม้เป็นเถ้าธุลีด้วยเปลวไฟนรกของฉันซ่ะ!"

ชายหนุ่มที่มีงูไฟพันรอบแขนเอามือของเขาจับคอของเสือดาวเงาไว้แน่นทั้งสองข้าง

นิ้วทั้งสิบจมลึกเข้าไปในเนื้อของเสือดาวเงาและเปลวไฟที่ร้อนแรงก็แผดเผามันจนปล่อยกลิ่นเนื้อไหม้ออกมา

หลังจากนั้นครู่นึง ในที่สุดสัตว์ต่างดาวระดับ 3 ก็ถูกเผาจนไร้ซึ่งร่องรอยของชีวิตใดๆ กลายเป็นกองเนื้อไหม้อย่างสมบูรณ์

“แฮ่กแฮ่ก—” จ้าวลี่เอามือยันเข่าในท่ายืนและหอบหายใจอย่างหนัก

เพื่อจัดการกับสัตว์ต่างดาวระดับ 3 ตัวนี้ เขาได้สูญเสียพลังงานไปเกือบครึ่ง

แน่นอนว่าผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจ

"ถ้าฉันจำไม่ผิด นี่น่าจะเป็นสัตว์ต่างดาวที่ทรงพลังอย่างยิ่งในบรรดาสัตว์ต่างดาวระดับ 3 แม้แต่จอมยุทธ์ระดับ 4 หลายคนอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันและฉันก็ฆ่าสัตว์ต่างดาวที่ทรงพลังเช่นนี้ได้ในการต่อสู้ครั้งแรก!"

จ้าวลี่มองไปที่มือของเขาและอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ "ฉันแข็งแกร่งจริงๆ"

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้าของทางเดิน

“แม้แต่เสือดาวเงาระดับ 3 เช่นนี้ยังปรากฏตัวขึ้น การคัดเลือกควรใกล้จะจบแล้วใช่ไหม? ฉันสงสัยจังว่าฉันเร็วแค่ไหน? ครั้งนี้ฉันทุ่มสุดตัวแล้วแม้ว่าฉันจะไม่ได้ที่หนึ่ง ฉันก็น่าจะติดสามอันดับแรกได้” คิดเช่นนี้รอยยิ้มอันภาคภูมิใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจ้าวลี่

เขาเงยหน้าขึ้นมองกล้องที่ซ่อนอยู่ตรงมุมเพดาน พลางกระซิบกับตัวเอง "ตอนนี้หัวหน้าผู้สอนจากจังหวัดต่างๆ ต้องตกใจกับผลงานของฉันแน่นอน หึหึ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ตกใจ แต่ก็น่าจะมีคนประหลาดใจแล้ว เพราะ..."

จ้าวลี่มองไปที่ศพบนพื้นและพูดอย่างมั่นใจ "นี่คือสัตว์ต่างดาวระดับ 3 เสือดาวเงา..."

....

“เป็นไปได้ยังไง!?”

ในห้องประชุม เจ้าหน้าที่หนุ่มคนนึงลุกขึ้นจากที่นั่งทันที สายตาจับจ้องไปยังหน้าจอใหญ่ตรงหน้าเขาด้วยความตกใจ

พฤติกรรมไม่เหมาะสมของเขาควรจะทำให้ทุกคนไม่พอใจ

แต่ในเวลานี้ไม่มีใครหันมาสนใจเขา

อันที่จริง เขาไม่ใช่คนเดียวที่มีปฏิกิริยาเช่นนี้และไม่ใช่คนแรก

"4... สัตว์ต่างดาวระดับ 4 ฆ่าได้ด้วยหมัดเดียว?!"

เสียงของเจ้าหน้าที่เกือบจะผิดเพี้ยน ดวงตาของเขาเบิกกว้างในขณะที่เขามองหน้าจอ

ในห้องประชุม เจ้าหน้าที่กว่าครึ่งลุกขึ้นยืนโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาของพวกเขาจ้องไปที่หน้าจอตรงกลางโดยไม่กะพริบ

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจและความเหลือเชื่อ

แม้แต่พลตรีหยูเฟยอี้ยังแสดงอารมณ์บนใบหน้าของเขา

ในขณะนี้ มากกว่าครึ่งหนึ่งของหน้าจอถูกครอบครองด้วยภาพๆเดียว

รูปลักษณ์หล่อเหลาของชายหนุ่มมองเห็นได้ชัดเจนและทุกคนแทบจะเห็นขนตาเรียงกันบนใบหน้าสงบนิ่งของเขา

สำหรับภาพที่ใหญ่เป็นอันดับสองคือซิงจี้ซึ่งก่อนหน้านี้ทุกคนเคยให้ความสนใจนั้นตอนนี้น้อยกว่า 1 ใน 10 ของลู่เซิง

ส่วนภาพที่เหลือถูกบีบเข้ามุมเหมือนก้อนเล็กๆ

บางทียกเว้นซ่างกวนหลิงที่ตกตะลึงจนปากของเขาเปิดกว้างพอที่จะยัดไข่เข้าไปได้ ไม่มีใครมองเห็นฉากที่ชายหนุ่มผู้ควบคุมเปลวไฟยืนอยู่ต่อหน้าศพเสือดาวเงาด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ

“คนอื่นๆ ยังคงต่อสู้กับสัตว์ต่างดาวตัวที่ 7 แต่เด็กคนนี้เอาชนะสัตว์ต่างดาวระดับ 4 ในสองด่านสุดท้ายได้จริงหรือ!”

"และมันยังเป็นแค่หมัดเดียว! ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ชายหนุ่มนามว่าลู่เซิงคนนี้ปล่อยหมัดไปเพียงเก้าครั้งเท่านั้น! นั้นคือหนึ่งหมัดหนึ่งสัตว์ต่างดาวและไม่มีตัวไหนบังคับให้เขาปล่อยหมัดที่สองได้!"

"เขามีความแข็งแกร่งแค่ไหน? เขาเป็นระดับ 3 หรือ 4!? แม้แต่ระดับ 4 ก็ไม่สามารถฆ่าสัตว์ต่างดาวในระดับเดียวกันได้ทันทีด้วยหมัดเดียว! เขาไม่มีพลังปราณเห็นได้ชัดว่าไม่ถึงระดับ 5!”

"มีบางอย่างผิดปกติกับสัตว์ต่างดาวของเขาหรือไม่?" ใครบางคนอดไม่ได้ที่จะตะโกนใส่เจ้าหน้าที่หนุ่มที่รับผิดชอบการคัดเลือก

แต่ไม่มีใครตอบเขา แม้แต่เจ้าหน้าที่หนุ่มเองก็กำลังจ้องมองหน้าจอใหญ่ตรงหน้าเขาอย่างงุนงง

บนหน้าจอ วิดีโอที่หมัดของลู่เซิงฆ่าสัตว์ต่างดาวระดับ 4 กำลังเล่นซ้ำ ในวิดีโอนั้นร่างผอมของลู่เซิงยืนอยู่ตรงหน้าสัตว์ต่างดาวระดับ 4 ที่น่าสะพรึงกลัว

เขาชกหมัดออกไปอย่างสงบ จากนั้นถอนหมัดกลับมาและก้าวไปข้างหน้าข้ามร่างที่ระเบิดไปครึ่งหนึ่งของสัตว์ต่างดาวระดับ 4

ทุกอย่างดูเรียบง่าย

แต่สิ่งนี้เองที่ทำให้มันน่าตกใจมาก

เพราะมีเพียงพละกำลังที่ท่วมท้นอย่างสมบูรณ์เท่านั้นที่สามารถทำสิ่งนี้ได้และเมื่อความแข็งแกร่งระดับนี้ปรากฏขึ้นในตัวชายหนุ่มอายุเพียง 17 ปี...

ทุกคนในห้องประชุมตกตะลึง

แม้แต่ตงชิงเสวี่ยและฉินเส้าจวินก็ยังตกตะลึง

คำพูดของลู่เซิงที่หน้าลิฟต์ก็แวบเข้ามาในความคิดของพวกเขาสองคนโดยไม่รู้ตัว

"ผมไม่มั่นใจเล็กน้อยครับ น่าจะประมาณ 99%...”

นี่คือ 99%!

บ้าไปแล้ว!

"ค่าปราณโลหิตของเขาควรจะเกิน 200 ไปถึงระดับที่ควรจะเป็นของจอมยุทธ์ระดับ 4 แล้วและมีกำลังภายในที่แข็งแกร่งมาก ผิวหนังและกระดูกที่เขาขัดเกลาในระดับ 3 ยังแข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อบวกกับเทคนิคต่อสู้ที่ไม่ธรรมดาของเขาทำให้เขาสามารถเข้าถึงระดับนี้ได้..."

หยูเฟยอี้พูดช้าๆ และดวงตาของเขาก็เปล่งประกายในขณะที่กำลังพูด

"ร่างกายที่มีพละกำลังบริสุทธิ์ เทคนิคต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว แม้จะไม่มีพรสวรรค์อื่นใดอีกมันก็เพียงพอแล้วสำหรับสัตว์ประหลาดเช่นนี้

นี่คือคนที่ฉันต้องการ อัจฉริยะที่แท้จริงที่มีศักยภาพในการเป็นดวงดาว!"

ในขณะนี้ ลู่เซิงในภาพได้มาถึงจุดสิ้นสุดของการคัดเลือกแล้ว

ทางเดินกลายเป็นบันไดลาดขึ้นไปเรื่อยๆ

ที่สุดทางเดินคือเวทีที่กว้างขวางซึ่งเชื่อมต่อทางเดินทั้งหมด

ตรงกลางเวทีมีกรงเหล็กขนาดใหญ่

ภายในกรง ร่างคล้ายมนุษย์สูงหลายเมตรกำลังนั่งยองอยู่อย่างเงียบๆ

ร่างใหญ่ของมันปิดกั้นแสงไฟเหนือหัวทำให้ตรงหน้าเกิดเงามืดและสิ่งที่มองเห็นได้ชัดเจนคือดวงตาสีทองเข้มที่ดุร้ายคู่หนึ่งพร้อมกับเสียงลมหายใจอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้นราวกับภูเขาไฟปะทุ

วานรปีศาจตาทอง!

สัตว์ต่างดาวกึ่งระดับ 5

แม้ว่าพวกเขาจะดูผ่านหน้าจอ แต่เจ้าหน้าที่ตรงนั้นยังคงรู้สึกได้ถึงแรงกดขี่อันยิ่งใหญ่เล็ดลอดออกมาจากสัตว์ต่างดาวตัวนี้

แม้แต่พวกเขาก็ยังไม่มั่นใจว่าจะสามารถบดขยี้สัตว์ต่างดาวที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อย่างสมบูรณ์ได้

ในขณะนี้ เจ้าหน้าที่หนุ่มที่รับผิดชอบในการรายงานข้อมูลลังเลอยู่ครู่นึงก่อนที่จะอธิบายว่า "วานรปีศาจตาทองในด่านสุดท้ายนี้ยังไม่ได้ถูกปล่อยตัว ที่จริงแล้วตัวแทนอัจฉริยะที่มาถึงด่านนี้จะเป็นคนตัดสินใจว่าต้องการไปต่อหรือไม่

ถ้าพวกเขาคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งพอ พวกเขาก็สามารถกดปุ่มด้านหน้ากรงเหล็กเพื่อปล่อยวานรปีศาจตาทองได้

หากพวกเขารู้สึกว่าความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่เพียงพอ พวกเขาสามารถเลือกที่จะยอมแพ้ในการด่านสุดท้ายนี้ได้"