บทที่ 47 - แผนพิสูจน์เสียง

"คุณกำลังบอกว่าสามีคุณ อาจมีระดับการร้องเพลง เทียบเท่านักร้องชั้นนำเหรอ"

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหมู่เมฆลงมา หานฮุ่ยในชุดเสื้อคลุมลายตาราง กับกางเกงผ้าสักหลาดเนื้อนุ่มทรงตรง มองเจียงอีเหรินที่รับกระติกน้ำร้อน มาจากผู้ช่วย เธอพูดด้วยความประหลาดใจ "คุณฟังผิดหรือเปล่า"

"ไม่ผิด" ใบหน้าเย็นชาของเจียงอีเหริน แสดงความมั่นใจ "เป็นนักร้องมาหลายปี ระดับการร้องของคนคนหนึ่ง ฉันยังพอดูออก เมื่อคืนเขาแค่ร้องไม่กี่ประโยค..."

"ไม่กี่ประโยคจะฟังอะไรออก" หานฮุ่ยทำท่าไม่เชื่อ

"ฉันเป็นนักร้องอาชีพ" เจียงอีเหรินย้ำ

"โอเค" พอได้ยินเจียงอีเหรินพูดแบบนี้ หานฮุ่ยก็ไม่เถียงต่อ ความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง ในวงการร้องเพลง เจียงอีเหรินตอนนี้ก็นับเป็นผู้เชี่ยวชาญ

"ไม่เชื่อเหรอ" พอเห็นผู้จัดการของตัวเอง ยังทำท่าเหมือนเดิม เจียงอีเหรินก็รู้ว่าเธอยังสงสัย

"ไม่เชื่อ" หานฮุ่ยหัวเราะ เธอยื่นมือไปตบไหล่เจียงอีเหริน "เอาล่ะอีเหริน ฉันเข้าใจความคิดคุณนะ รู้ว่าช่วงนี้คุณรู้สึกว่าจางโหย่วเปลี่ยนไป ก็เลยเกิดความคิด 'หวังให้สามีเป็นมังกร' เพื่อพิสูจน์ว่าสายตาตัวเอง ไม่ได้แย่เหมือนที่คนในวงการพูด

แต่คุณต้องเข้าใจ... ผู้ป่วยโคม่านหลายปีฟื้นขึ้นมา นั่นเรียกปาฏิหาริย์ แต่สามีคุณสิบปีมานี้ไม่ได้โคม่านะ จะเกิดปาฏิหาริย์ได้ยังไง ดังนั้นอีเหริน ไม่ใช่ฉันดูถูกสามีคุณนะ แต่คุณต้องหัดตัดใจ 'ราชากลับมา' 'สามปีฝั่งตะวันออก สามปีฝั่งตะวันตก' เรื่องพวกนี้ฉันก็ชอบ อย่าเห็นว่าฉันอายุมากนะ แต่ทุกครั้งที่เห็นก็รู้สึกฮึกเหิม

เพียงแต่เราอยู่ในโลกความจริง ราชาไม่กลับมาหรอก เขาโดนพวกคนเลวฆ่าตายไปนานแล้ว สามปีฝั่งตะวันออก ก็ยังเป็นฝั่งตะวันออก ตึกหรูฝั่งตะวันตก ก็ยังเป็นความฝันที่คนฝั่งตะวันออก เอื้อมไม่ถึง

ถ้าคุณบอกสามีคุณร้องเพลงพอใช้ได้ ฉันยอมเชื่อ เพราะคนธรรมดาที่ร้องเพลงเพราะก็มี แต่ระดับท็อปน่ะช่างเถอะ ขนาดคุณยังแตะไม่ถึงเพดานนั้นเลย กลับมาบอกว่าสามีคุณ... สิบปีนะ ไม่ใช่ปีสองปี เหอะๆ หรือว่าจะเป็น สิบปีไม่ร้องไม่อะไร สิบปีต่อมาจะบินทะยานฟ้าเหรอ เออ นั่นมันนกอะไรนะ" (Salty : เป็นการล้อเลียนนิยายประเภทสามีขยะที่หายตัวไป กลับมาอีกทีก็กลายเป็นผู้เก่งกาจเหนือคน)

"มันเป็นแค่นิทานเปรียบเปรย" เจียงอีเหรินแก้ "แล้วก็ไม่ใช่สิบปี แค่สามปี"

"ขอโทษที งั้นฉันพูดผิดเอง" หลังจากคุยเรื่องจางโหย่วจบ หานฮุ่ยก็เปลี่ยนเรื่องเข้าสู่ประเด็นสำคัญ "ฉันไปสืบมาแล้ว เพลงใหม่ของสวีชิงหยาก็จะปล่อย เพื่อไต่อันดับต้นเดือนหน้าเหมือนกัน ยังมีอู๋ตันนีบริษัทเราด้วย ยัยนี่ก็เลือกต้นเดือนหน้า ชัดเจนว่าสองคนนี้จงใจเล่นงานคุณ

นอกจากนี้ ฉันยังได้ยินมาว่า ผู้จัดการของอู๋ตันนี ไปบ่นกับท่านประธานว่า บริษัทให้ทรัพยากรคุณมากเกินไป แต่กลับไม่ได้ผลลัพธ์ที่ควรจะได้ ดังนั้นอีเหริน ถ้าเพลง 'ถาม' ปล่อยไปแล้ว ไม่ประสบความสำเร็จตามที่คาดไว้ บริษัทอาจจะเททรัพยากร ไปให้ทางอู๋ตันนี"

"เธอเอาไปไม่ได้หรอก" ท่ามกลางแสงตะวัน เจียงอีเหรินหรี่ตาลง เธอพูดอย่างรวบรัดโดยไม่ต้องคิด

"ทำไมจะเอาไปไม่ได้" หานฮุ่ยถามอย่างสงสัย

"คนเป็นเถ้าแก่มีความคิดของตัวเอง สิ่งที่ไม่ชอบที่สุดคือ การที่มีคนมาสอนพวกเขาทำธุรกิจ อู๋ตันนีทำแบบนี้ ก็เหมือน 'บีบวัง' อยู่หน่อยๆ" เจียงอีเหรินอธิบาย (Salty : บีบวัง เป็นสำนวน การกดดันผู้มีอำนาจ)

"เธอก็อาจจะเอาไปไม่ได้ แต่ก็ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเอาทรัพยากรของคุณ ไปให้คนอื่นแทน" หานฮุ่ยถอนหายใจเบาๆ

"ไม่ว่าจะเป็นดาราหรือนักร้อง ก็ต้องมีช่วงติดขัดในอาชีพ ถ้าก้าวข้ามไปได้ อาชีพการงานก็จะก้าวไปอีกขั้น ถ้าก้าวข้ามไม่ได้ ก็จะถูกตลาดทอดทิ้ง ไม่ต้องทำอะไรเป็นพิเศษเลย ผู้ชมก็จะลืมคุณอย่างรวดเร็ว ก่อนหน้านี้ ฉันไม่ค่อยกังวลเรื่องนี้ ยังไงซะ เงินที่ควรจะได้ก็หามาเกือบหมดแล้ว แต่สามีคุณ... ช่างเถอะ ฉันขี้เกียจพูดถึงเขา"

พอสังเกตเห็นแววตาเศร้าหมองของเจียงอีเหริน หานฮุ่ยก็รู้ตัวว่าพูดผิดไป เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งก็พูดว่า "ลืมบอกไป ฉันช่วยรับงาน วาไรตี้เพลงให้คุณรายการหนึ่ง น่าจะเป็นแนวผู้หญิงมาร้องเพลง คุยกัน สบายๆ"

"ถ่ายทำเมื่อไหร่" เจียงอีเหรินถาม

"น่าจะอาทิตย์หน้า รีบถ่าย MV เพลง 'ถาม' ให้เสร็จก่อน ผู้กำกับเขารอมาสักพักแล้ว" หานฮุ่ยพูดหยอกล้อ

"ได้" เจียงอีเหรินพยักหน้าตอบ

เธอยื่นกระเป๋าเก็บอุณหภูมิให้ผู้ช่วย แล้วลุกจากเก้าอี้ เดินไปยังสถานที่ถ่ายทำ ท่ามกลางแสงแดด ชายหาดสะท้อนคลื่นระยิบระยับ น้ำขึ้นน้ำลง นี่คือสถานที่ถ่ายทำ MV เพลง 'ถาม'

เมื่อเทียบกับการถ่ายทำ MV ที่ต้องเนี๊ยบทุกกระเบียดนิ้วในอดีต การถ่ายทำ MV ในปัจจุบัน ค่อนข้างเรียบง่ายกว่า ส่วนใหญ่เพราะการพัฒนาของคลิปสั้น แฟนเพลงจำนวนมาก มักจะทำคลิปสั้นของตัวเอง หรือตัดฉากจากละคร มาใส่ในเพลงอยู่แล้ว

ภายใต้การเคลื่อนกล้อง เจียงอีเหรินในชุดกระโปรงพลีทสีดำ ในมือถือรองเท้าส้นสูงคู่หนึ่ง เดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ มีลมทะเลพัดผ่าน ทำให้ผมยาวของเธอปลิวไสว

เมื่อมองเจียงอีเหรินที่กำลังถ่าย MV แม้แต่หานฮุ่ยก็ยอมรับว่า ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือออร่า เจียงอีเหรินถือเป็นระดับท็อปของวงการบันเทิง ใบหน้าอ่อนหวาน รูปร่างสมส่วนสูงเพรียว สัดส่วนงดงาม ออร่าเย็นชา สุขุม ซึ่งเข้ากันได้ดีกับเครื่องหน้าของเธอ

แต่ผู้หญิงที่สวยและมีชาติตระกูลดีขนาดนี้ กลับมีสมองไว้รักอย่างเดียว จางโหย่วคนนั้น นอกจากหน้าตาดีแล้ว ความสามารถก็ไม่มี พื้นเพครอบครัวก็ยิ่งไม่มี เจียงอีเหรินกลับแต่งงานกับเขา โดยไม่สนใจอะไรเลย

ถ้าหานฮุ่ยจำไม่ผิด ตอนที่ทั้งคู่แต่งงานกัน งานเลี้ยง ชุดแต่งงาน รถแต่งงาน บ้านที่อยู่หลังแต่งงาน ล้วนเป็นฝ่ายเจียงอีเหรินจัดหาให้ จางโหย่วมาแต่ตัว

เกาะเมียกินได้ถึงขนาดนี้... ถ้าจะนับว่าเป็นความสามารถอย่างหนึ่ง จางโหย่วต้องเป็นที่หนึ่ง

แต่นี่แหละคือชีวิต เจอกัน รู้จักกัน แล้วก็แต่งงาน สุดท้ายก็ซวย

เสร็จสิ้นการถ่ายทำของวัน หานฮุ่ยขับรถมาส่งเจียงอีเหรินที่ตึก

"คุณหวังกับสามีคุณจริงๆ เหรอ" หานฮุ่ยถามพลางยิ้ม

"ขอลองดูหน่อย" เจียงอีเหรินมั่นใจว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้ฟังผิด เสียงนั้น... ยังคงดังก้องอยู่ในหัวเธอ ไม่มีสิ่งเจือปนใดๆ เหมือนกำลังฟังซีดี เจียงอีเหรินคิดไว้แล้ว หากเธอมั่นใจว่าระดับการร้องเพลงที่แท้จริงของสามีเธอสูงถึงระดับที่เธอได้ยินเมื่อคืน เธอจะทำทุกวิถีทาง เพื่อถีบเขาออกไปทำงาน

ไม่มีเหตุผลที่หนี้ที่ตัวเองก่อไว้ จะให้ภรรยาอย่างเธอมาใช้แทน

"งั้นก็ลองดู" หานฮุ่ยหัวเราะเบาๆ "ถ้าเป็นอย่างที่คุณพูดจริงๆ ฉันจะจัดตารางงานให้สามีคุณเอง อัดตารางงานเขาไปจนถึงอายุเก้าสิบเก้า... ขาดวันเดียวก็ไม่ได้ ต่อให้เขาตาย ก็ให้เขาตายคาเวที ถึงตอนนั้น คุณกับจื่อซาน ยังจะได้เงินชดเชย ก้อนโตอีกต่างหาก"

หลังจากพูดเล่นกับเจียงอีเหริน หานฮุ่ยก็เลี้ยวรถกลับ เจียงอีเหรินมองดูเวลา ยังไม่ถึงห้าโมงเย็น เธอกลับถึงบ้าน ก็มุดเข้าครัวเริ่มทำอาหารเย็น

คืนนี้เธอจะต้องทำให้สามี เปิดปากร้องเพลงอีกครั้ง ขอเพียงแค่เธอไม่ได้หูแว่วไปเอง แค่ระดับการร้องเพลงของสามีเธอเมื่อคืน... จะต้องเขย่าวงการเพลง ได้อย่างแน่นอน

(จบแล้ว)