ตอนที่ 40 นักเรียนกิตติมศักดิ์

ตอนที่ 40 นักเรียนกิตติมศักดิ์

"ตอนนี้ คุณควรบอกได้แล้วว่ามาทำไม" ลู่เซิงจ้องมองหนี่ซวงและพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบ

หนี่ซวงตกใจ เธอรู้สึกว่าอารมณ์ของลู่เซิงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้มันถูกยับยั้ง แต่ตอนนี้ถูกปลดปล่อยออกมาราวกับกับสิงโตที่เผยเขี้ยวของมันออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ออร่าที่เล็ดลอดออกมาเพียงแวบเดียวทำให้หนี่ซวงมีภาพลวงตาว่ากำลังเผชิญหน้ากับหนี่หงฉวนพ่อของตัวเอง มันทำให้เธอที่เป็นจอมยุทธ์ระดับ 3 รู้สึกกดดันเล็กน้อย

"ฉันมาที่นี่เพราะว่า..." หนี่ซวงรีบสงบอารมณ์ของตัวเองอย่างรวดเร็วและพูดกับลู่เซิง " ฉันต้องการเชิญคุณลู่เซิงมาเป็นนักเรียนกิตติมศักดิ์ของสำนักยุทธ์หงฉวนของเรา"

"นักเรียนกิตติมศักดิ์?" ลู่เซิงขมวดคิ้ว "หมายความว่าอะไร?"

"เป็นนักเรียนของเราและคุณสามารถมาที่สำนักเมื่อไหร่ก็ได้ไม่มีข้อจำกัด หลักสูตรการเรียนและอุปกรณ์ทั้งหมดฟรีหรือคุณสามารถขอให้พ่อของฉันสอนด้วยตัวเองได้และคุณยังได้รับเงินเดือนตามผู้สอนระดับสูงสุด...มันเป็นแค่ชื่อซึ่งไม่มีข้อผูกมัดใดๆทั้งสิ้น... " หนี่ซวงอธิบายอย่างรวดเร็ว

ชื่อนักเรียนกิตติมศักดิ์นี้เป็นสิ่งที่เธอเพิ่งคิดขึ้นมา

ความจริงมีเพียงอาจารย์กิตติมศักดิ์และไม่เคยมีนักเรียนกิตติมศักดิ์มาก่อน เพราะลู่เซิงยังเด็กเกินไปจึงไม่เหมาะสมที่จะจ้างอีกฝ่ายเป็นครูสอนในสำนัก แต่เธอให้ความสําคัญกับพรสวรรค์ที่น่ากลัวของเขามาก ดังนั้นหนี่ซวงจึงคิดชื่อนี้ขึ้นมา

จอมยุทธ์ระดับ 2 อายุ 17 ปี และยังมีพลังยุทธ์ถึงจอมยุทธ์ระดับ 3 ด้วยความสามารถนี้ สำนักยุทธ์หงฉวนจะไม่โด่งดังทั่วเมืองไป๋เหอเลยหรือ? จากนั้นผู้ปกครองหลายคนจะรีบส่งลูกหลานมาเล่าเรียนดีกว่าการหาจอมยุทธ์ระดับ 4-5 มาเป็นครูสอนมาก....หนี่ซวงคิดอย่างนั้น

"ไม่" ลู่เซิงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

"เราสามารถเจรจากันใหม่ได้..." หนี่ซวงรีบตอบกลับ

ลู่เซิงเปลี่ยนเรื่อง "แค่ชื่อนักเรียนกิตติมศักดิ์ไม่มีปัญหา คุณสามารถใช้ชื่อฉันประกาศว่าฉันใช้บริการสำนักยุทธ์ของคุณได้เท่านั้น"

คําว่านักเรียนมีความหมายมากเกินไป

ลู่เซิงไม่เคยพบกับหนี่หงฉวนมาก่อนแล้วเขาจะยอมรับได้อย่างไรว่าเขาเป็นนักเรียนของอีกฝ่ายแม้ว่าจะเป็นเพียงชื่อก็ตาม

เขาไม่ต้องการให้ใครใช้ชื่อของตัวเองไปหลอกลวงคนอื่น แม้ว่าเขาจะมีความประทับใจที่ดีต่อสำนักยุทธ์หงฉวน...แต่นี่เป็นเพียงความประทับใจที่ดีเท่านั้น

"ถ้าคุณยอมรับได้ก็ดี แต่ถ้าคุณยอมรับไม่ได้ก็ขอโทษด้วย... " ลู่เซิงพูดเบาๆ "แน่นอนในอนาคตฉันอาจจะยังไปที่สำนักยุทธ์ของคุณอยู่เพราะใกล้บ้าน.."

หนี่ซวงดิ้นรนอยู่พักหนึ่งและในที่สุดก็ยอมแพ้

"ตกลง เงื่อนไขยังคงเหมือนเดิม ฉันหวังว่าคุณจะพอใจกับชื่อนักเรียนกิตติมศักดิ์ของเรา..."

"อืม" ลู่เซิงพยักหน้า

หมายความว่าในอนาคตสำนักยุทธ์หงฉวนจะต้องจ่ายเงินให้ลู่เซิงทุกเดือนเทียบเท่ากับเงินเดือนของผู้สอนระดับสูงสุดของสำนักประมาณหนึ่งแสนหยวนและลู่เซิงก็แค่ยอมรับว่าเขาใช้บริการสำนักยุทธ์หงฉวน ลู่เซิงรู้สึกว่าธุรกิจนี้ค่อนข้างโอเค

"ถ้าอย่างนั้นฉันไม่รบกวนทุกคนแล้ว" หนี่ซวงลุกขึ้นยืนและเตรียมออกไป

แม้ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะแตกต่างจากที่คิดเล็กน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะยอมรับไม่ได้ หนี่ซวงเข้าใจอย่างชัดเจน

หลังจากผลการทดสอบของลู่เซิงถูกเผยแพร่ในเมืองไป๋เหอ เมื่อถึงเวลานั้นเกรงว่าการทำข้อตกลงเหมือนครั้งนี้จะยากขึ้น พูดถึงเรื่องนี้แล้วสำนักของเธอโชคดีมากเพราะสำนักยุทธ์หงฉวนอยู่ใกล้กับชุมชนที่ลู่เซิงอาศัยอยู่

ลู่เซิงมองพ่อแม่ของเขาซึ่งยังคงยุ่งกับตราจอมยุทธ์ "งั้นผมขอตัวกลับห้องก่อน" หลังจากพูดแล้วเขาก็เดินออกไปราวกับตราจอมยุทธ์และเช็คเงินหนึ่งล้านหยวนไม่ได้สำคัญอะไร

.....

ลู่ชิงเหอยังคงอยู่ในอาการมึนงง มันเกิดขึ้นตั้งแต่ที่สมาคมจอมยุทธ์เมื่อเช้า หลังจากหยางเยว่พูดชื่อนั้น ลู่ชิงเหอก็สงสัยว่าเธอหูฝาดไปหรือไม่

ในใจของเธอ พี่หยางเยว่ทั้งสวยและเย็นชามีความภาคภูมิใจเป็นของตัวเอง ทั้งยังเป็นอัจฉริยะที่เปล่งประกายและไอดอลที่เธอบูชามาโดยตลอด แต่ในตอนนั้นใบหน้าของหยางเยว่เผยให้เห็นถึงความหงุดหงิด,ไร้อํานาจและขาดความมั่นใจ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นพี่หยางเยว่ต้องเงยหน้าขึ้นมองใครสักคนและคนนั้นๆกลับกลายเป็นพี่ชายของเธอเอง!

เป็นไปได้อย่างไร!

แม้ว่าลู่เซิงจะเปลี่ยนไปมากในช่วงนี้ทั้งรูปลักษณ์,อารมณ์และความอยากอาหารจนทำให้เธอสงสัย แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนแค่ไหนมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะกลายเป็นคนที่พี่หยางเยว่ต้องมองขึ้นไปทันที

ไม่มีทาง!

เป็นไปไม่ได้!

ลู่ชิงเหอย้ำกับตัวเองว่าแค่ชื่อซ้ำกันเท่านั้นทำให้หลังจากกลับบ้านแล้วก็เกิดเรื่องเหลือเชื่อขึ้น... ประธานสมาคมจอมยุทธ์เมืองไป๋เหอเสี่ยวหยูเหอมาเยี่ยมที่บ้านด้วยตัวเองเพราะลู่เซิง

ลู่ชิงเหอรู้จักเสี่ยวหยูเหออยู่ก่อนแล้วเมื่อโรงเรียนมัธยมไป๋เหอที่ 1 จัดกิจกรรมทางโรงเรียนจะเชิญบุคคลสําคัญคนนี้มาเป็นพิเศษ

ในเวลานั้นเสี่ยวหยูเหอนั่งบนที่นั่งประธานตรงกลางโดยมีผู้อำนวยการและกรรมการโรงเรียนนั่งอยู่ด้านข้างด้วยรอยยิ้มที่สดใสราวกับว่าเป็นเกียรติที่สามารถเชิญเสี่ยวหยูเหอมาได้

จากนั้นบิ๊กบอสคนนี้ซึ่งมักจะเห็นได้ในทีวีเท่านั้นก็เริ่มยกย่องลู่เซิงด้วยคำชมมากมาย แม้แต่มอบตราจอมยุทธ์และเงินรางวัลให้ด้วตนเอง

ลู่ชิงเหอคุ้นเคยกับมันมาก เพราะตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้ทุกครั้งที่ผลการทดสอบออกมาครูประจําชั้นจะเรียกเธอขึ้นมาบนเวทีเพื่อยกย่องด้วยคำชมต่างๆนาๆ