บทที่ 31 บูชาและขัดรองเท้า

บทที่ 31 บูชาและขัดรองเท้า

คริสเตียโน โรนัลโด้ กับเบลถอนตัวออกไป

หลี่ผิงอันได้ครอบครองจุดฟรีคิกสุดท้ายเพียงลำพัง

ระยะสามสิบห้าเมตร ตรงกลางประตูพอดี

ความยากสูงมาก

เพราะฟรีคิกที่ไกลเกินสามสิบเมตร อัตราการทำประตูแตกต่างจากระยะไม่ถึงสามสิบเมตรราวฟ้ากับเหว

ดังนั้น ผู้เล่นเรอัล มาดริดทุกคนต่างตั้งตารอคำตอบที่หลี่ผิงอันจะมอบให้ จากจุดฟรีคิกตำแหน่งนี้

หลี่ผิงอันเองก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

เพราะในกระบวนการใช้หนี้นั้น ฟรีคิกที่เขายิงจากระยะเกินสามสิบเมตร มีเพียงไม่กี่พันครั้งเท่านั้น

เมื่อเทียบกับแสนครั้งที่ต้องใช้หนี้ ถือว่าน้อยมาก

ฟรีคิกจากระยะนี้ ไม่เหมาะกับการยิงตรงแล้ว แต่เหมาะกับการเปิดให้เพื่อนร่วมทีมมากกว่า

ทว่าตอนนี้ แน่นอนว่าไม่มีทางส่งให้เพื่อนร่วมทีม เขาทำได้เพียงเลือกยิงเท่านั้น

ดังนั้น หลี่ผิงอันจึงไม่รู้เลยว่าผลลัพธ์จะออกมาอย่างไร

เขาอยากได้คะแนนเต็มสามสิบแต้ม

แต่ก็รู้ดีว่ามันยาก… ยากมากจริง ๆ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรามอสกับคนอื่น ๆ ที่ตั้งกำแพงด้วยท่าทีจริงจัง เต็มที่ทุกครั้ง

แม้แต่นาบาสเองก็ไม่อยากทิ้งสถิติอับอาย ที่ไม่สามารถเซฟฟรีคิกของหลี่ผิงอันได้แม้แต่ลูกเดียว

คริสเตียโน โรนัลโด้ “ผ่อนคลายหน่อย นี่คือเวทีของนายแล้ว อย่ากดดันตัวเอง!”

เบล “ให้ชั้นได้เห็นเวทมนตร์ของนายอีกครั้ง!”

มาร์เซโล “หลี่ นายต้องให้โอกาสชั้นได้บูชานายบ้าง!”

โมดริช “ลุยเลย!”

โทนี โครส “เดี๋ยวชั้นขัดรองเท้าให้นาย!”

เบนเซมา “เล็งดี ๆ อย่ายิงโดนชั้นล่ะ!”

เปเป้ “ดูชั้นสิ ชั้นจะสละชีพบล็อกให้ดู!”

ผู้เล่นเรอัล มาดริดทุกคนต่างพูดขึ้น พร้อมเฝ้ารอคำตอบของหลี่ผิงอัน

มาโยรัล มาร์กอส ญอเรนเต้ เออเดอโกร์ด และคนอื่น ๆ เริ่มชาไปหมดแล้ว

พวกเขาทั้งสงสัย ทั้งงุนงง วันเดียวกัน รายงานตัวทีมชุดใหญ่พร้อมกัน ทำไมหลี่ผิงอันถึงได้รับการปฏิบัติจากผู้เล่นทีมชุดใหญ่แบบนี้?

ทำไมช่องว่างระหว่างคน ถึงกว้างขนาดนี้?

โดยเฉพาะเออเดอโกร์ด

ออร่าที่เขามี สว่างจ้ามาก

แต่เขาไม่เคยได้รับความเป็นมิตรจากผู้เล่นทีมชุดใหญ่เรอัล มาดริดแบบนี้เลย

ความจริงแล้ว พรสวรรค์ที่เขาภูมิใจ เมื่ออยู่ในทีมชุดใหญ่เรอัล มาดริด กลับไม่โดดเด่นอะไรนัก

ไม่เช่นนั้น เขาก็คงไม่ต้องขึ้น ๆ ลง ๆ ระหว่างทีมชุดใหญ่กับกัสติญา เจอทั้งขึ้นทั้งลงแบบนี้

เมื่อเอาตัวเองมาเทียบกับหลี่ผิงอัน ในใจของเออเดอโกร์ดจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย

หลี่ผิงอันวางบอล แล้วถอยหลัง

คราวนี้ เขาถอยไกลกว่าปกตินิดหน่อย

ความจริงแล้ว ทั้งพละกำลังและพลังยิงของเขา ยังไม่เพียงพอจะรองรับการยิงฟรีคิกจากตำแหน่งนี้

แต่ใครใช้ให้สกิลฟรีคิกของเขา “ผ่อนจ่ายล่วงหน้า” กันล่ะ

เมื่อยิงฟรีคิก ปัจจัยสนับสนุนอื่น ๆ ที่จำเป็นทั้งหมด จะถูกปรับให้อยู่ในสถานะที่แข็งแกร่งที่สุดโดยอัตโนมัติ

ดังนั้น ปกติพละกำลังเขาอาจไม่พอ พลังยิงอาจไม่พอ แต่เมื่อเป็นฟรีคิก ปัญหาเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้น

นี่แหละ คือความน่ากลัวของการผ่อนจ่ายล่วงหน้า

เหตุผล? ไม่สมเหตุสมผล? ต่อหน้าระบบ ทั้งหมดก็เป็นแค่เสือกระดาษ

ครั้งนี้ หลี่ผิงอันเลือกใช้ “บอลใบไม้ร่วง”!

สำหรับระยะไกล การยิงโค้งไม่เหมาะนัก

บอลใบไม้ร่วงหรือเอเลเวเตอร์บอล จึงกลายเป็นตัวเลือกแรก

แน่นอน ฟรีคิกพลังหนักก็เป็นทางเลือกหนึ่ง

แต่ต้องพึ่งดวง

แม้ฝีมืออย่างหลี่ผิงอัน การยิงให้เข้าจากระยะนี้ด้วยลูกพลังหนัก ก็ยังต้องพึ่งโชคอยู่ดี

ในเมื่อหวังคะแนนเต็ม หลี่ผิงอันจึงเลือกวิธีที่มั่นใจที่สุด

หลายคนบอกว่า บอลใบไม้ร่วงกับเอเลเวเตอร์บอลมีจุดคล้ายกันมาก

แต่ความจริงแล้ว มันเป็นฟรีคิกคนละสไตล์กันโดยสิ้นเชิง

เหมือนกับตอนนี้…

ลูกฟุตบอลที่พุ่งออกจากเท้าของหลี่ผิงอัน มีความเร็วสูงมาก ดูเผิน ๆ เหมือนฟรีคิกพลังหนัก

ลูกบอลแทบไม่หมุนเลย

ดูเหมือนจะเอื้อต่อการคาดคะเนจุดตกของผู้รักษาประตู

แต่ทันทีที่สัญชาตญาณบอกนาบาสให้พุ่งไปทิศทางหนึ่ง และเขาเชื่อสัญชาตญาณนั้น พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

ลูกบอลกลับร่วงฮวบลงมาอย่างกะทันหัน

ไม่เพียงร่วงเร็ว แต่มุมร่วงยังใหญ่ราวกับใบไม้ลอยไร้ทิศทาง ทำให้นาบาสไม่อาจตัดสินใจได้เลยว่าจุดตกอยู่ตรงไหน

ทุกอย่างเกิดขึ้นในเสี้ยววินาที

ผลลัพธ์คือ นาบาสพุ่งออกไป เหมือนจะไปในทิศเดียวกับลูกบอล

แต่ลูกบอลก็ยังลอดผ่านใต้ตัวเขา เข้าประตูไปอย่างง่ายดาย

ดูเหมือนเขาจะพลาดแค่เสี้ยวเดียว

แต่ในความเป็นจริง นาบาสรู้ดีว่า เขาห่างไกลจากการเซฟลูกนี้เป็นหมื่นลี้

เขาถูกหลอกอย่างสมบูรณ์แบบ!

นาบาสรู้สึกใจหายอย่างหนัก… ถึงขั้นเริ่มสงสัยความสามารถของตัวเอง!

คริสเตียโน โรนัลโด้ “สวย!”

เบล “ยอดเยี่ยม!”

มาร์เซโล “บูชา! บูชา!”

พูดจบ มาร์เซโลก็ยกมือขึ้นสองข้าง แล้วโค้งคำนับจริง ๆ

โทนี โครสยิ่งกว่านั้น เขาเดินเข้าไป ดึงเท้าขวาที่ใช้ยิงของหลี่ผิงอันขึ้นวางบนเข่า แล้วทำท่าขัดรองเท้าให้

หลี่ผิงอันรับไม่ไหว รีบปฏิเสธ

แต่โทนี โครสหยุดเขาไว้ “นายสมควรแล้ว! เรื่องฟรีคิก นายคือที่สุด!”

นิ้วโป้งของโทนี โครส ทำให้หลี่ผิงอันเขิน หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย

ภาพขี้อายนี้ ทำให้ผู้เล่นเรอัล มาดริดทุกคนอดหัวเราะไม่ได้

ในที่สุด ทุกคนก็ได้เห็น อารมณ์ที่เด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดควรจะมี บนตัวหลี่ผิงอัน

“ต่อ!” โมดริชตั้งตารอว่า หลี่ผิงอันจะจัดการกับอีกสองลูกที่เหลืออย่างไร

“ต่อ! ต่อ!” หลายคนรู้สึกเหมือนโมดริช

แม้แต่มาโยรัล ตอนนี้หน้าแดงก่ำ ตะโกนเชียร์ไปด้วย

เหมือนเขาจะอินกับความสนใจที่หลี่ผิงอันได้รับ และรู้สึกเป็นเกียรติไปด้วย

หลังจากโกลาหลกันพักหนึ่ง หลี่ผิงอันก็วางบอลอีกครั้ง แล้วเริ่มยิงฟรีคิก

นาบาสตั้งสมาธิสูงสุด

เขาถึงขั้นสั่งการตำแหน่งกำแพงไม่หยุด จริงจังกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

เขาสาบานว่า จะไม่ยอมให้หลี่ผิงอันยิงเข้าอีกเด็ดขาด

ไม่เช่นนั้น เขาคงไม่เหลือหน้าแล้วจริง ๆ

แต่น่าเสียดาย…

เมื่อเอเลเวเตอร์บอลของหลี่ผิงอันปรากฏ วิถีลึกลับ การดิ่งลงเหมือนลิฟต์ ประกอบกับความเร็วและพลังที่ยากจะจินตนาการ

แม้นาบาสจะทุ่มสุดตัวถึงสองร้อยเปอร์เซ็นต์ และถึงขั้นสัมผัสโดนบอล

สุดท้าย เขาก็ยังไม่อาจหยุดลูกบอลไม่ให้เข้าประตูได้

ผู้เล่นเรอัล มาดริดทุกคนกระโดดขึ้นทันที

คริสเตียโน โรนัลโด้พุ่งเข้ามากอดหลี่ผิงอันแน่น แสดงความตื่นเต้นอย่างชัดเจน

ในความมึนงง หลี่ผิงอันถึงกับรู้สึกว่า ตัวเองกำลังยืนอยู่ในสนามแข่งจริง

มาร์เซโลยิ่งเกินไปอีก เขาขยี้หัวหลี่ผิงอันจนผมยุ่งเป็นรังนก

หลี่ผิงอันคิดในใจว่า คงต้องตัดสั้นแล้ว ผมยาวไปจริง ๆ

วัยรุ่นเอ๋ย… นี่คือช่วงเวลาที่ต้องพยายาม จะไปสนใจทรงผมทำไม?

“ลูกสุดท้าย ลูกสุดท้าย!” เสียงของโมดริชเป็นคนจบ “การเฉลิมฉลอง” ครั้งนี้

รามอสกับคนอื่น ๆ รีบตั้งกำแพงต่ออย่างกระตือรือร้น

นาบาสตบถุงมือเสียงดัง ปล่อยเสียงคำราม แสดงถึงความมุ่งมั่น

คนอื่น ๆ ต่างจ้องหลี่ผิงอันเขม็ง เดาว่าเขาจะจัดการกับฟรีคิกลูกสุดท้ายนี้อย่างไร…

โปรดติดตามตอนต่อไป