บทที่ 12 ยืมเงิน

บทที่ 12 ยืมเงิน

หลี่ผิงอันตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

หนี้ทั้งหมดของโปรเจกต์ฟรีคิกชดใช้ครบแล้ว

โอกาสในการ “ชำระล่วงหน้า” ครั้งใหม่ก็อยู่ตรงหน้า

ขอแค่ชำระล่วงหน้า คุมบอล ได้ ความแข็งแกร่งโดยรวมของเขาจะพุ่งทะยานทันที พลังจะเพิ่มขึ้นแบบเห็นผลชัดเจน

แต่ปัญหาคือ… เขาไม่มีเงินจ่ายค่าชำระล่วงหน้า

ช่างน่าอึดอัดจริง ๆ

และถ้ารอเก็บเงินไปเรื่อย ๆ ก็จะเสียเวลามากเกินไป… เพราะถ้าชำระล่วงหน้าคุมบอลตอนนี้ เขาจะเริ่มจัดตารางชดใช้โปรเจกต์ได้ทันที

ยิ่งช้า เส้นเวลาการชดใช้ในอนาคตก็ยิ่งยาว

และยิ่งฉุดการเติบโตของเขา

งั้น… กู้เงินล่ะ?

ดูจะไม่ไหว

เขาอยากยืมเงินจริง แต่หนึ่ง ไม่มีช่องทางกู้ สอง เขายังเป็นผู้เยาว์ ไม่มีคุณสมบัติจะกู้ด้วยซ้ำ

ส่วนการพึ่งครอบครัว

ไม่ต้องพูดถึงเลย พ่อแม่ที่เป็นชาวนา ไม่มีทางหาเงินหนึ่งล้านหยวนได้ ต่อให้หาได้ก็ช่วยอะไรไม่ได้

เพราะเขาเคยถามระบบแล้ว

ทรัพย์สินที่ ไม่ใช่รายได้ของเขาโดยชอบธรรม ไม่สามารถนำมาจ่ายให้ระบบเพื่อชำระล่วงหน้าได้

มันต่างจากเงินอั่งเปา 10,000 หยวนครั้งก่อน ที่เป็นเงินของเขาโดยตรง

เว้นแต่พ่อแม่จะมีหนึ่งล้านหยวน และแปลงเป็นรายได้ของเขาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ถึงจะใช้ได้

ซึ่งเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง!

ทางนี้จึงตันสนิท แต่ทางออกย่อมมีเสมอ

เมื่อหลี่ผิงอันลองถามระบบอย่างลังเลว่า สามารถยืมเงินได้หรือไม่

คำตอบของระบบคือ ได้!

ดวงตาหลี่ผิงอันสว่างวาบทันที เขามีคนที่สามารถยืมได้อยู่ในกลุ่มเพื่อนที่อำเภอ

บ้านนั้นทำธุรกิจ และจากคำคุยโวหลังดื่มเหล้าของเพื่อนคนนี้ สินทรัพย์ครอบครัวมีมากกว่าร้อยล้าน… แม้ไม่รู้ว่าคุยโวจริงหรือไม่ แต่ต่อให้ไม่ถึงร้อยล้าน อย่างน้อยก็ต้องเกินสิบล้านแน่นอน

ทว่า นี่คือหนึ่งล้านหยวน ไม่ใช่เงินเล็ก ๆ

เขาจะกล้าขอได้ไหม?

หรือจะไปขอยืมซีดาน?

เรื่องนี้… ดูไม่ค่อยดีนัก ถึงซีดานจะให้ความสำคัญกับเขามาก แต่การยืมเงินมันอยู่นอกขอบเขตของคำว่า “ให้ความสำคัญ”

ถ้าซีดานไม่ให้ยืมล่ะ? จะไม่กระทบความสัมพันธ์หรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น ชาวตะวันตกมักแยกเงินกับความสัมพันธ์ชัดเจน “เราเป็นเพื่อนกันได้ แต่เรื่องเงินอย่ามาเกี่ยว” เส้นทางนี้เสี่ยงเกินไป

แต่เขาจะรอชำระล่วงหน้าต่อไปก็ไม่ได้!

สุดท้าย หลี่ผิงอันตัดสินใจลองดู!

คำนวณเวลาแล้ว ที่จีนเพิ่งจะเจ็ดโมงเช้า เพื่อนน่าจะตื่นแล้ว

เขากดวิดีโอคอล WeChat ทันที

WeChat สะดวกจริง ๆ ติดต่อข้ามโลกได้

สายถูกรับทันที หน้าจอปรากฏชายหนุ่มหน้าตากวน ๆ แต่หล่อมาก หล่อรองจากหลี่ผิงอันนิดเดียว

“โอ้โห โอ้โห โอ้โห ราชาหลี่! นายมีเวลามาติดต่อชั้น ผู้พี่ที่ถูกลืมเลือนของนายแล้วเหรอ…” หวังต้าฟู่ทำหน้าทำตาเว่อร์ แต่รอยยิ้มเต็มหน้า

“ต้าฟู่ ปกติชั้นซ้อมยุ่ง ไม่มีเวลา… ม.ปลายปีสุดท้ายเริ่มแล้วใช่ไหม เป็นไงบ้าง?” หลี่ผิงอันยิ้มตอบ

เขากับหวังต้าฟู่ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนนั่งโต๊ะเดียวกัน แต่ยังเป็นเพื่อนเตะบอลที่สนิทกันมาก

ที่สำคัญ หวังต้าฟู่ไม่เคยดูถูกหลี่ผิงอันที่มาจากชนบทเพราะบ้านรวย แค่นี้ก็พิสูจน์นิสัยของหวังต้าฟู่ได้แล้ว

“ราชาหลี่… ชั้นดูเกมล่าสุดของนายแล้ว ตอนนี้ที่จีนมีแฟนพันธุ์แท้นายกลุ่มหนึ่งแล้วนะ ชั้นก็เป็นหนึ่งในนั้น! บอกเลย สตรีมเมอร์ชื่อจาง เว่ยน่าสนใจมาก…” หวังต้าฟู่ตื่นเต้นสุด ๆ ปกติเขาไม่กล้าติดต่อหลี่ผิงอันก่อน กลัวรบกวนการซ้อม

ตอนนี้หลี่ผิงอันเป็นฝ่ายติดต่อมา เขาย่อมอยากคุยให้จุใจ

หลี่ผิงอันแปลกใจมาก

เขาไม่คิดว่าเซกุนดา เฟเดราซิออนจะมีถ่ายทอดสดถึงจีน และไม่คิดว่าตัวเองจะมีแฟนกลุ่มหนึ่งแล้ว

แม้จำนวนจะยังไม่มาก

แต่ก็น่าดีใจเกินคาด

“ไม่สิ ไม่สิ! ราชาหลี่ นายแปลกไปนะ วันนี้ติดต่อชั้น มีเรื่องอะไรใช่ไหม?” หลังคุยยาว หวังต้าฟู่ก็นึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าจริงจังทันที

“ต้าฟู่ ชั้นไม่ปิดบัง ตอนนี้ชั้นต้องการเงินหนึ่งล้านหยวนอย่างเร่งด่วน… คิดไปคิดมา มีแค่นายที่อาจช่วยชั้นได้” หลี่ผิงอันรวบรวมความกล้า

มีตัวอย่างมากมายที่ความสัมพันธ์พังเพราะการยืมเงิน

แม้เขายังไม่เคยเจอเอง แต่เคยได้ยินพ่อพูดบ่อย

ตอนนี้เขาจึงกังวลมาก กลัวว่าพออ้าปากครั้งนี้ ความสัมพันธ์กับหวังต้าฟู่จะพังยับ

“ส่งเลขบัญชีมา” หวังต้าฟู่พูดสั้น ๆ ชัดเจน

หลี่ผิงอันอึ้งไปเลย ไม่ใช่สิพี่ นี่มันหนึ่งล้านหยวน

ชั้นพูดว่ายืม นายก็ให้ทันที?

มันเว่อร์ไปหน่อยไหม

“นายไม่ถามหน่อยเหรอว่าชั้นจะเอาเงินไปทำอะไร?” หลี่ผิงอันทนถามไม่ได้

“ไม่ต้องถาม ในเมื่อนายมาขอ และบังเอิญชั้นมีเงินอั่งเปาเท่านั้นพอดี ก็ให้ยืมไปสิ” หวังต้าฟู่ยิ้ม

“ไม่กลัวว่าชั้นจะใช้คืนไม่ได้? หรือโกงนายเหรอ?” หลี่ผิงอันกระตุกแรง ชิบหายแล้ว ลูกคนรวยแท้ ๆ เงินอั่งเปาหนึ่งล้านหยวน!

เปรียบเทียบกันแล้วมันชวนเจ็บใจจริง ๆ!

“ถ้านายโกงชั้น ชั้นก็ยอม หนึ่งล้านได้เห็นคนให้ชัด มันคุ้ม! ส่วนจะคืนได้ไหม… พี่ชาย ล้อเล่นหรือเปล่า? ด้วยฟรีคิกของนาย ต่อให้สิบล้าน ร้อยล้าน ก็ไม่ใช่เรื่องยาก แค่มันต้องใช้เวลาเท่านั้น!” หวังต้าฟู่มองขาด

หรือพูดอีกแบบ ในฐานะแฟนบอล เขารู้ดีว่า ด้วยฝีมือฟรีคิกของหลี่ผิงอัน อย่างน้อยต้องเป็นนักเตะอาชีพแน่

และมีโอกาสสูงมากที่จะยืนระยะได้ในลีกระดับท็อปของยุโรป

ดังนั้น เงินหนึ่งล้านหยวน หลี่ผิงอันต้องหาได้แน่ในอนาคต

ไม่ต้องกังวลเลยว่าเขาจะคืนไม่ได้

“ต้าฟู่ ขอบใจมาก! ชั้นจะคิดดอกเบี้ยให้นาย!” หลี่ผิงอันพูดอย่างจริงจัง

“ถ้านายคิดดอกเบี้ย ชั้นไม่ให้ยืม!” หวังต้าฟู่เดือดทันที “พี่น้องเขาทำกันแบบนี้เหรอ ใช้เงินนิดหน่อยแล้วยังคิดดอกเบี้ย ดูถูกชั้นหรือไง ชั้นขาดดอกเบี้ยแค่นั้นหรือ?”

“แต่…” หลี่ผิงอันซาบซึ้งสุดหัวใจ

“ไม่มีแต่! หลังจากนายดังเป็นซูเปอร์สตาร์แล้ว อย่าลืมว่ามีพี่น้องอย่างชั้นก็พอ รีบ ๆ ส่งเลขบัญชีมา ชั้นจะไปโอนให้เดี๋ยวนี้!” หวังต้าฟู่เร่ง

“หวังต้าฟู่! ชั้นจะจำแกไว้…” หลี่ผิงอันสูดหายใจลึก แล้วกลับไปเป็นน้ำเสียงคุ้นเคยกับหวังต้าฟู่

“ฮ่า ๆ ๆ จำไว้ให้ดีล่ะ!” หวังต้าฟู่หัวเราะลั่น

จากนั้น หลี่ผิงอันถ่ายรูปบัตรธนาคารแล้วส่งให้หวังต้าฟู่ หวังต้าฟู่ไม่ลังเลแม้แต่นิด รีบไปธนาคารโอนเงินทันที

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง บัตรธนาคารของหลี่ผิงอันก็มีเงินเพิ่มขึ้นมา หนึ่งล้านหยวน!

โปรดติดตามตอนต่อไป