ระบบจำลองวันสิ้นโลก บทที่ 42 มังกรอสูรพันเนตร! (อ่านฟรี)

บทที่ 42 มังกรอสูรพันเนตร! (อ่านฟรี)

สองกรงเล็บที่น่าเกลียดน่ากลัวฉีกกระชากเปลือกไข่จนแยกออก สัตว์ประหลาดแห่งห้วงอวกาศขนาดมหึมาปรากฏตัวขึ้น หากกล่าวให้แม่นยำกว่านั้น คือ สัตว์ประหลาดกลืนกินในรูปลักษณ์ของมังกร นอกจากม่านตาเรียวยาวสีแดงฉานที่อยู่สองข้างของศีรษะแล้ว ทั่วทั้งร่างกลับเต็มไปด้วยดวงตาเล็กๆ ที่เปิดปิดเป็นระยะ ซ่อนอยู่ใต้เกล็ดมังกรแต่ละเกล็ด ช่างดูน่าขนลุกเสียจริง!

เขาสัตว์ใหญ่โตและน่ากลัว ปีกคู่ใหญ่ที่ขอบหยักเหมือนใบมีดจนบดบังหมู่ดาวแผ่กางอยู่บนแผ่นหลัง สี่ระยางค์ทรงพลังยืนหยัดอยู่ท่ามกลางห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขต เท้ามังกรเหยียบย่ำดวงดาวทั่วจักรวาล ราวกับมองเหล่าดวงดาวเป็นของเล่น รูปร่างของมันช่างน่าตกตะลึง ใหญ่โตกว่าสิ่งชั่วร้ายส่วนใหญ่ที่เจียงอี้เคยพบเห็น เกล็ดมังกรสีแดงเข้มทั่วร่างราวกับลาวาจากขุมนรก ทุกที่ที่มันก้าวผ่านจะมีเพลิงอสูรลุกไหม้ ก่อเป็นเส้นทางเพลิงอันร้อนแรงในอวกาศ

"โฮก!"

มังกรอสูรพันเนตรเงยหน้าขึ้นคำราม พลังยิ่งใหญ่พลุ่งพล่านอยู่ในกาย คลื่นแห่งความโกลาหลที่บิดเบี้ยวแผ่กระจายออกไป ราวกับจะย้อมห้วงอวกาศที่มันอยู่ให้กลายเป็นอาณาเขตของสิ่งชั่วร้าย ทุกสรรพสิ่งเงียบสงัดไร้เสียง เมื่อแสงอาทิตย์ส่องต้องกายมัน เกล็ดมังกรสีแดงเข้มราวชุดเกราะเปล่งประกายเจิดจ้า กลายเป็นสิ่งที่มีทรงอำนาจและดึงดูดสายตาที่สุด

เจียงอี้มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่ามังกรที่อยู่ตรงหน้าคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือระดับดาวเคราะห์ พลังอันมหาศาลยากจะหยั่งถึง แม้จะยังไม่ถึงระดับบุตรของเทพมาร แต่หากมันเติบโตต่อไปอย่างราบรื่น สักวันหนึ่งก็จะก้าวเข้าสู่ระดับนั้นได้อย่างแน่นอน

"ฉันสร้างสิ่งที่ไม่ธรรมดาขึ้นมาแล้ว..."

เจียงอี้อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เขามองไปรอบๆ สภาพแวดล้อมที่พังทลาย ระบบสุริยะที่สมบูรณ์ กลับถูกทำลายล้างโดยคลื่นพลังอันแข็งแกร่งของมังกรอสูรพันเนตรที่ถือกำเนิดขึ้น ระบบสุริยะครึ่งหนึ่งกลายเป็นดินแดนอันแปดเปื้อน หากทำการฟักไข่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินในตอนนี้ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินคงพังพินาศไปแล้ว

"อุ๊บบ...~~"

ขณะที่เจียงอี้กำลังครุ่นคิด มังกรยักษ์ตัวนี้ราวกับรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา มันส่งเสียงร้องเหมือนเด็กน้อย บินเข้ามาหาเจียงอี้ ก้มศีรษะลง เอาศีรษะมังกรที่น่ากลัวน่าสยดสยองมาคลอเคลียขาของเจียงอี้ ราวกับเป็นสัตว์เลี้ยงแสนน่ารักตัวหนึ่ง

"เป็นไปตามที่ระบบกล่าวไว้จริงๆ" เจียงอี้แย้มยิ้ม "สิ่งมีชีวิตที่ฟักออกมาจากไข่สัตว์ประหลาดกลืนกิน จะยอมรับฉันเป็นเจ้านายทันทีที่เกิด"

"เช่นนี้ ในช่วงเวลาอันยาวนานนับจากนี้ ฉันคงไม่ต้องกังวลถึงปัญหาการขาดแคลนพละกำลังอีกต่อไป"

เจียงอี้เอื้อมมือไปวางบนศีรษะมังกร สัมผัสเกล็ดมังกรที่เพิ่งเกิดใหม่และอ่อนนุ่มผ่านฝ่ามือ เพียงแค่ไข่สัตว์ประหลาดกลืนกินที่มีความเข้มข้นของสายเลือดสูง บวกกับเลือดของผู้ปกครองแห่งกาลก่อนหนึ่งหยด ก็สามารถสร้างมังกรอสูรพันเนตรที่มีทั้งพลังและความสามารถในการเติบโตอันน่าทึ่งได้ แล้วพวกสัตว์ประหลาดกลืนกินเลือดบริสุทธิ์ที่แท้จริง หรือแม้กระทั่งผู้ปกครอแห่งกาลก่อนเองเล่า จะเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด? หากมองไปทั่วทั้งกาแล็กซีทางช้างเผือก กลุ่มกาแล็กซี หรือแม้กระทั่งทั้งจักรวาล จะมีเผ่าพันธุ์ชั้นสูงอันเจิดจรัสและทรงพลังมากมายสักเท่าไร? เทพเจ้า สัตว์ประหลาดอวกาศ อารยธรรมต่างดาว...จักรวาลนี้ยังมีสิ่งลึกลับอีกมากมายที่รอคอยให้ไปสำรวจ

"สักวันหนึ่ง ฉันจะขยายขอบเขตการจำลองไปทั่วทั้งจักรวาล นำพาเหล่าผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นเข้ามาในการจำลองด้วย" เจียงอี้กล่าว ขณะลูบศีรษะมังกร ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความลุ่มลึก ไฟแห่งความทะเยอทะยานกำลังลุกโชนอยู่ในใจ

ย่างไรก็ตาม สิ่งที่ต้องทำในตอนนี้คือการทดสอบพลังของมังกรอสูรด้วยดาวตกยักษ์ลูกนั้น เพื่อดูว่ามังกรอสูรที่เพิ่งเกิดมานั้น มีความสามารถในการบดขยี้ดวงดาวได้หรือไม่

“ระบบ เร่งอัตราการไหลของเวลาในโลกจำลองที โดยตรงไปที่จุดเวลานี้ที่ดาวตกปรากฏขึ้น”

【รับทราบ โฮสต์】

【ตามคำขอของโฮสต์ เวลาในโลกจำลองได้ผ่านไปสี่เดือนโดยไม่รู้ตัว ระบบสุริยะทั้งหมดคงไว้ซึ่งความเงียบสงบและสมดุลอย่างสมบูรณ์ นอกเหนือจากบริเวณที่มังกรอสูรเกิดถูกการรุกรานที่น่าพิศวงเข้าครอบงำ ทุกอย่างยังคงเหมือนปกติ】

【ทันใดนั้น กระแสปั่นป่วนเชิงพื้นที่อันแผ่วเบาได้พาดผ่านระบบสุริยะ ในอาณาจักรดาราที่อยู่ไม่ไกลจากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ดาวตกที่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของระบบสุริยะ ได้ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ ผ่านคลื่นปั่นป่วนเชิงพื้นที่ จากกลุ่มดาวอื่น ถูกส่งมายังที่นี่】

พร้อมกันกับเสียงของระบบ เวลาทั้งกาแล็กซีได้ถูกเลื่อนไปสี่เดือนข้างหน้า ภายใต้การประจักษ์ด้วยตาตนเองของเจียงอี้ ดาวตกขนาดยักษ์ได้ทะลุผ่านสิ่งกีดขวางแห่งกาลอวกาศ และปรากฏขึ้นภายในระบบสุริยะอย่างเงียบงัน เมื่อพิจารณาจากพลังของยานต่างดาวและเจ้าของ มันไม่ได้ครอบครองเทคโนโลยีในระดับนี้

“นั่นหมายความว่า เป็นอารยธรรมดาวแม่ของพวกมัน หรือดาวตกที่ถูกส่งมาจากที่อื่นหรือ…”

เจียงอี้ ครุ่นคิด พลางตบหัวมังกรอสูรที่รอมานาน “ไปเถอะ ต้าเยี่ยน ทำลายดาวตกดวงนั้นให้แตกกระจาย”

ต้าเยี่ยน คือชื่อที่เจียงอี้ตั้งให้กับสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของเขา ร่างกายเต็มไปด้วยดวงตา ดวงตาหลักสองข้างยิ่งแดงฉานและใหญ่โต แผ่รังสีแห่งการกดดันที่ทำให้ขนลุกอยู่ตลอดเวลา การใช้ต้าเยี่ยนเป็นชื่อนั้นเหมาะสมอย่างยิ่ง

“โอ้วววว~~”

มังกรอสูรใช้ศีรษะถูไถมือของเจียงอี้ จากนั้นก็กางปีกมังกรบินออกไป ระหว่างการบิน ร่างกายก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่ความเร็วก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในชั่วพริบตา สายฟ้าสีดำอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออไป ปรากฏขึ้นต่อหน้าดาวตกขนาดยักษ์

บึม!!!!

ในอวกาศ ปรากฏการณ์ที่ทำให้ผู้เฝ้าดูทุกคนถึงกับต้องล้มล้างสามัญสำนึกได้เกิดขึ้น มังกรอสูรพันเนตรที่มีขนาดเทียบเท่าดวงดาว เกล็ดมังกรทั่วร่างปกคลุมไปด้วยดวงตาเล็กๆ ราวกับมังกรบรรพกาลแห่งการทำลายล้าง ก่อให้เกิดกระแสน้ำแห่งจักรวาลอันไม่ทราบจำนวน สาดเปื้อนและกัดกร่อนดวงตะวัน ดวงจันทร์ ดวงดาวภายในระบบสุริยะ ดวงตาแนวดิ่งสีแดงฉานของมัน เต็มไปด้วยเจตนาร้ายและความโกลาหลอันสมบูรณ์แบบ

เหล่ามนุษย์ตัวเล็กๆ ที่อาศัยอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เพียงเห็นมังกรอสูรตบกรงเล็บอันหนักอึ้ง ดาวตกที่กำลังร่วงหล่นก็แตกสลายกลายเป็นผงธุลีที่กระจายไปทั่วจักรวาล พลังของการตบด้วยกรงเล็บเพียงครั้งเดียว สะท้านทั้งดาราจักร พลังกายอันแข็งแกร่งราวกับเป็นจักรวารแห่งหนึ่ง ซ่อนเร้นอยู่ภายในล้านๆ เซลของมังกรอสูร

“เป็นพลังที่น่าทึ่งจริงๆ”

เจียงอี้ สังเกตการณ์การแสดงออกของมังกรอสูรจากระยะไกล รู้สึกพึงพอใจกับสัตว์เลี้ยงของตน ต้องรู้ว่า มังกรอสูรในตอนนี้เพิ่งถือกำเนิด ยังไม่โตเต็มวัย ในอนาคตยังมีพื้นที่สำหรับการเติบโตอีกมาก