ระบบจำลองวันสิ้นโลก บทที่ 4 ฟาร์มเพาะเลี้ยงโลก (อ่านฟรี)

บทที่ 4 ฟาร์มเพาะเลี้ยงโลก (อ่านฟรี)

เมื่อเจียงอี้ควบคุมร่างกายของตนเองได้อย่างสมบูรณ์ เวลาพักฟื้นระบบก็สิ้นสุดลงพอดี หากจะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง ก็คืออาหารทั้งหมดถูกบริโภคจนหมดไปกับการอัปเกรดร่างกายครั้งใหม่ เจียงอี้ไม่ได้ใส่ใจมากนัก ด้วยการคงอยู่ของระบบ เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเงินทองอีกต่อไป ทัศนคติของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

“เอาล่ะ เริ่มการจำลองครั้งต่อไปกันเถอะ” เจียงอี้เรียกระบบในใจ และมองไปยังไฟล์ทั้งสองที่บันทึกไว้ ปุ่มระบบจำลองวันสิ้นโลกได้เปลี่ยนเป็นสีเทา ไม่สามารถจำลองโลกใหม่ได้ชั่วคราว มีเพียงสองไฟล์ที่บันทึกไว้นี้เท่านั้นที่สามารถใช้งานได้

“จะเริ่มจากไฟล์เริ่มต้นก่อนดีไหม……” เจียงอี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เลือก “คลื่นวิวัฒนาการ·วันสิ้นโลก” แม้ว่าเป้าหมายของเขาจะเป็นยาเสริมยีน แต่เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ถูกครอบครองโดยสัตว์อสูรยักษ์หลังจากที่ไม่มีมนุษย์เหลืออยู่อีกต่อไป จะพบกับอนาคตแบบไหน

【โหลดไฟล์ที่บันทึกสำเร็จ เริ่มการจำลองต่อ】

วินาทีต่อมา ภาพตรงหน้าของเจียงอี้ก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

สิ่งที่มองเห็นจากที่สูงคือป่าดงดิบอันกว้างใหญ่บนพื้นผิว และสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่วิ่งไปมาอย่างอิสระบนพื้นโลก ท้องฟ้า ผืนดิน มหาสมุทร แม้กระทั่งใต้พื้นโลก นอกเหนือจากซากปรักหักพังที่มนุษย์ทิ้งไว้ ก็ไม่มีมนุษย์คนใดรอดชีวิตอีกต่อไป

“นี่มันยุคแห่งสัตว์อสูรยักษ์อย่างแท้จริง” เจียงอี้ส่ายหน้า การได้เห็นอารยธรรมมนุษย์บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินสูญสิ้นไปกับตา ทำให้เขารู้สึกจุกมาก

【ขณะที่โฮสต์คร่ำครวญถึงการสูญสิ้นของอารยธรรมมนุษย์ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินยังคงพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว ได้รับการกระตุ้นจากไวรัสจากอุกกาบาต พืชและสัตว์ทั่วโลกเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่ง แม้กระทั่งตัวดาวเคราะห์สีน้ำเงินเองก็เกิดการยกระดับ】

เสียงบรรยายของระบบดังขึ้น ขณะที่เจียงอี้เดินสำรวจไปทั่วโลก เขาก็ได้เห็นร่างจริงของสัตว์อสูรยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัวนานาชนิด ไม่ว่าจะเป็น งูยักษ์ไททัน วานรยักษ์สะท้านภูเขา วาฬเหินเวหา...

ครุฑปีกทอง มังกรวารีสีคราม สิงโตเพลิง...

สิ่งมีชีวิตที่เคยมีอยู่เพียงในจินตนาการ ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้า ทำให้เจียงอี้ตะลึงงัน เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมากมายขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่มนุษย์ในมิตินี้จะสูญสิ้นไป ท้องฟ้าและผืนดินก็ยังพอทน แต่ทะเลซึ่งกินพื้นที่ถึง 70% ของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน คือสถานที่ที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง สัตว์ร้ายในมหาสมุทรว่ายวนอยู่ภายใน สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งมากมายปรากฏตัวอยู่ทั่วไป รูปลักษณ์ที่น่าเกลียดน่ากลัวของพวกมัน ทำให้แม้แต่เจียงอี้ในฐานะผู้ชมก็ยังขนลุก

【กาลเวลาผ่านไป ดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ไม่มีมนุษย์ยังคงดำเนินต่อไปอย่างเป็นปกติ หลังจากสิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์ผ่านช่วงวิวัฒนาการด้วยความเร็วสูงมาสิบปี ความเร็วในการวิวัฒนาการก็ลดลงอย่างมาก】

【แต่เมื่อเทียบกับก่อนอุกกาบาตตก ระบบนิเวศของดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้พัฒนาไปนับพันปีแล้ว สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งบางตนถึงกับได้กำเนิดพลังศักดิ์สิทธิ์ และพัฒนาสติปัญญาที่สูงส่ง】

“สติปัญญา?”

เจียงอี้ตาเป็นประกาย นี่มันกำลังจะวิวัฒนาการเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจแล้วใช่ไหม?

【ในขณะที่โฮสต์คิดว่า สัตว์อสูรยักษ์จะยังคงครองดาวเคราะห์สีน้ำเงินและพัฒนาอารยธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ความผิดพลาดก็เกิดขึ้น】

【หลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยปี ยานรูปทรงกระสวยที่ยากจะสังเกตได้ก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันในอวกาศ โฮสต์รู้สึกได้ถึงบางสิ่ง จึงได้เข้าไปสังเกตการณ์ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในยาน และควบคุมทุกอย่าง】

“……” เจียงอี้พูดไม่ออก แต่ก็ยังเงยหน้ามองท้องฟ้า ดวงตาของเขาสามารถมองทะลุสิ่งกีดขวางมากมาย และตกไปยังยานอวกาศที่ซ่อนเร้นอยู่ เขาสามารถมองเห็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่มีลักษณะแปลกประหลาด ยืนพึมพำอยู่

“ฟาร์มเพาะเลี้ยงคราวนี้ก็ไม่เลวนัก มีสิ่งมีชีวิตแปลกๆ ที่มีลำดับยีนแตกต่างกันหลายแบบ บางชนิดเป็นสายพันธุ์ที่ไม่เคยถูกบันทึกไว้ด้วยซ้ำ”

“ดูเหมือนว่า สัตว์ประหลาดกลืนกินที่จะฟักออกมาคราวนี้ จะมีศักยภาพสูงมาก”

ยืนอยู่บนดาดฟ้าของยานอวกาศ สิ่งมีชีวิตนอกโลกพึมพำพลางมองไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงิน โดยไม่ทันสังเกตว่าตนเองกำลังถูกสังเกตการณ์ และทุกคำพูดก็ถูกรับฟัง ดวงตาของเจียงอี้หรี่ลง เขารู้สึกเสียวสันหลังวาบ ปรากฏว่าสิ่งมีชีวิตต่างดาวบนยานอวกาศลำนี้คือผู้อยู่เบื้องหลังการทำลายล้างดาวเคราะห์สีน้ำเงินและก่อให้เกิดคลื่นวิวัฒนาการ โดยมีเป้าหมายเพียงเพื่อทำให้โลกกลายเป็นฟาร์มเพาะเลี้ยง และเก็บเกี่ยวสิ่งมีชีวิตทั้งหมดราวกับต้นหอม! น่ากลัว! น่ากลัวจริงๆ!

【ในขณะที่โฮสต์กำลังตกตะลึง วัตถุรูปร่างรีๆ ก็บินออกจากยานอวกาศต่างดาว ตกลงสู่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินโดยตรง และลงจอดในบริเวณที่มีฝูงปลาและอสูรกายหนาแน่นที่สุดในมหาสมุทรแอตแลนติก】

【นั่นคือไข่ยักษ์ที่เต็มไปด้วยลวดลายลึกลับ มีหนวดนับไม่ถ้วนเลื้อยออกมาจากภายในไข่ยักษ์ ล่าฝูงปลาและอสูรกายโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง มันดูดซับเลือดเนื้อและแก่นแท้ของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นเพื่อหล่อเลี้ยงตัวมันเอง】

【หนึ่งปีต่อมา ไข่ยักษ์ก็ฟัก สัตว์ประหลาดกลืนกินที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งได้ถือกำเนิดขึ้น มันกวาดล้างระบบนิเวศของดาวเคราะห์สีน้ำเงินด้วยพลังที่เหนือกว่าทุกสิ่ง ดูดกลืนลักษณะเผ่าพันธุ์และข้อดีของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ทำลายระบบนิเวศของดาวเคราะห์สีน้ำเงินลงอย่างสมบูรณ์】

【จากนั้น ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง มันได้ข้ามอวกาศและจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ผุพังไปพร้อมกับยานอวกาศ】

เมื่อเสียงของระบบดังขึ้น เจียงอี้สังเกตเห็นไข่ยักษ์ฉีกผ่านชั้นบรรยากาศ ตกลงสู่ก้นทะเลลึกของดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ปกคลุมด้วยเปลวเพลิงอันหนักอึ้ง มันดูดกลืนสิ่งมีชีวิตรอบข้างด้วยความเร็วสูง ฟักตัวอย่างรวดเร็วภายในหนึ่งปี จากนั้นก็กวาดล้างห่วงโซ่ระบบนิเวศของดาวเคราะห์สีน้ำเงินจนหมดสิ้น

แม้แต่เจ้ามังกรยักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในทะเลลึก ก็ยังถูกสัตว์ประหลาดกลืนกินตบหัวจนแตกละเอียด สัตว์อสูรยักษ์จากท้องฟ้าที่รูปลักษณ์น่าสะพรึงกลัวจนบรรยายไม่ได้ ออกอาละวาดกวาดล้างระบบนิเวศทั้งหมดของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน กลืนกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจนสิ้น ขณะที่มันกลายเป็นสัตว์ยักษ์ที่เทียบเคียงได้กับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ บินทะยานขึ้นสู่อากาศ เดินทางผ่านห้วงอวกาศอันว่างเปล่าได้อย่างง่ายดาย

【ได้รับผลกระทบจากสัตว์ประหลาดกลืนกิน ระบบนิเวศของดาวเคราะห์สีน้ำเงินเกือบจะพังทลาย กลับสู่สภาพดั้งเดิมที่รกร้าง การจำลองครั้งนี้สิ้นสุดแล้ว】

【ถาม: โฮสต์ต้องการบันทึกหรือไม่?】

เจียงอี้สูดหายใจลึกๆ ระงับความตกตะลึงในใจ จากนั้นจึงค่อยๆ กล่าวว่า "บันทึก ตั้งชื่อว่า...คลื่นวิวัฒนาการ·ฟาร์มเพาะเลี้ยงโลก"

【บันทึกสำเร็จ ตั้งชื่อสำเร็จ】

เสียงของระบบดังขึ้น เจียงอี้กลับคืนสู่ความเป็นจริง แต่จิตใจของเขายังคงปั่นป่วนอยู่เป็นเวลานาน แม้ระบบจะจำลองมิติคู่ขนาน แต่ก็ล้วนมาจากความเป็นจริง นั่นหมายความว่า ในโลกแห่งความเป็นจริง แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องมีมนุษย์ต่างดาวปล่อยไวรัสลงบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินใบนี้

แต่การมีอยู่ของมนุษย์ต่างดาวก็มีอยู่จริง และพวกมันก็กำลังมองหาดาวเคราะห์ที่เหมาะสมสำหรับสร้างฟาร์มเพาะเลี้ยง โลกนี้ไม่ปลอดภัย! "ระบบ สามารถจำลองได้หรือไม่ว่า สุดท้ายแล้วยานอวกาศต่างดาวลำนั้นไปที่ไหน" เจียงอี้บีบขมับ และถามในความคิดของเขา