80Y-ตอนที่ 98 ราชาปีศาจเจียว

“เสด็จแม่”

จักรพรรดิเต๋อได้ก้าวไปข้างหน้าเพื่อทักทายนางจากนั้นเขาก็มองไปที่องค์หญิงหยูหลินอย่างสงสัย

“ไม่ใช่ว่าเจ้ากำลังปลีกวิเวกเพื่อการฝึกฝนอยู่หรอกเหรอ?”จักรพรรดิเต๋อได้กล่าวถาม

“พี่ใหญ่ ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา กำลังเผชิญหน้ากับปัญหาใหญ่เช่นนี้ ข้าจะมีใจคิดฝึกฝนได้อย่างไร”องค์หญิงหยูหลินได้ตอบกลับ

“ปัญหาใหญ่?”จักรพรรดิเต๋อทำท่าทีงุนงง“ปัญหาใหญ่อะไร เหตุใดข้าถึงไม่รู้เรื่อง?”

องค์หญิงหยูหลินมองไปที่จักรพรรดิเต๋ออย่างสับสน

“ฝ่าบาท ไม่ใช่ว่าพวกเรากำลังเผชิญหน้ากับ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่อยู่หรอกเหรอ?”

จักรพรรดินีพระมารดาได้ตรัสถาม

“เสด็จแม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”จักรพรรดิเต๋อกล่าวถามด้วยความสงสัย

นับตั้งแต่จักรพรรดินีพระมารดาถ่ายโอนอำนาจของนางทั้งหมดและส่งต่อให้กับจักรพรรดิเต๋อ นางก็อาศัยอย่างสันโดษโดยไม่ถามไถ่เกี่ยวกับเรื่องในราชสำนัก

เพราะนางเชื่อว่าจักรพรรดิเต๋อจะสามารถจัดการได้ดีด้วยตัวเขาเอง

ถ้าเขาพบปัญหาจริง ๆ นางก็มีไพ่ใบสำคัญที่สามารถช่วยเหลือราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาได้

ดังนั้นนางจึงได้ปลีกตัวออกมาอย่างสงบและมีสภาพจิตใจที่มั่นคงอยู่เสมอ

แต่ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา มีข่าวลือเรื่อง 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอสูรและปีศาจ ได้แพร่กระจายอย่างเงียบ ๆ ทั่วเมืองหลวง ทว่า จักรพรรดิเต๋อ ก็ได้สั่งห้ามให้มีการพูดถึงเรื่องนี้ในที่สาธารณะ

ทั้งนี้ก็เพื่อป้องกันการพูดปากต่อปากและทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

“ฝ่าบาท ดูผิวเผินเหล่าเจ้าหน้าที่ในราชสำนักและประชาชนธรรมอาจจะไม่ได้พูดคุยกันเรื่องนี้ แต่ในพื้นที่ส่วนตัว แม้แต่บ่าวรับใช้และคนรับใช้ต่างก็พูดถึงเรื่องนี้ เป็นไปได้หรือไม่ว่าพระองค์คิดว่าหม่อมฉันจะไม่รู้เรื่องนี้?”จักรพรรดินีพระมารดาได้กล่าวถามอย่างเคร่งขรึม

“พี่ใหญ่ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอสูรและปีศาจแข็งแกร่งมาก พวกมันได้ทะลวงผ่านอาณาจักรพลังถ้ำสวรรค์แล้ว ถือว่าเป็นปีศาจที่ทรงพลังที่สุดในโลกนี้ ท่านมีแผนจัดการอย่างไร?”องค์หญิงหยูหลินได้กล่าวถาม

จักรพรรดิเต๋อเปิดปากและต้องการจะตอบ

เพียงแต่จักรพรรดินีพระมารดาได้ขัดจังหวะ

“พระองค์ไม่ได้รับอนุญาติให้สละดินแดนแม้แต่นิ้วเดียว นี่เป็นสิ่งที่ เสด็จปู่และเสด็จพ่อของพระองค์ทรงทิ้งไว้ให้ ถ้าพระองค์คิดจะทำเช่นนั้นจริง ๆ หม่อมฉันจะหักขาพระองค์เอง”

จักรพรรดิเต๋อได้ยิ้มอย่างขมขื่นและตอบกลับ

“เสด็จแม่ ข้าจะไม่ยอมขายแม้แต่เศษเสี้ยวของดินแดนราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา”

“แน่นอนว่าท่านไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่า 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่จะแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีใครสามารถจัดการกับพวกเขาได้”

“เรื่องนี้ฝากให้หม่อมฉันจัดการเอง…”

“พระองค์เพียงแค่ทำหน้าที่ในฐานะจักรพรรดิต่อไป”จักรพรรดินีพระมารดาได้กล่าวอย่างเคร่งขรึม

นางคิดจะใช้ไพ่ตายที่จักรพรรดิหมิงทรงทิ้งไว้ให้

หากนางคิดจะกำจัดภัยคุกคามนี้ นางจะต้องใช้ไพ่ใบนั้น

แต่จักรพรรดิเต๋อได้ปฏิเสธและตอบกลับ“เสด็จแม่ ข่าวเกี่ยวกับ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่กำลังลุกลามราวกับไฟป่า เพียงแต่เราไม่จำเป็นจะต้องกลัว ข้ามีทางแก้ไขเรื่องนี้แล้ว ดังนั้นท่านไม่ต้องกังวลไป”

จักรพรรดินีพระมารดา และ องค์หญิงหยูหลิน มองไปที่ จักรพรรดิเต๋อด้วยความประหลาดใจ

“พี่ใหญ่ ท่านมีแผนที่จะจัดการกับ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ที่มีฐานการบ่มเพาะพลังอยู่เหนือขั้นเทพมนุษย์งั้นหรือไม่?”องค์หญิงหยูหลิน กล่าวถามด้วยความสงสัย

จักรพรรดินีพระมารดาก็ค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น

7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอสูรและปีศาจ เป็นตัวตนการดำรงอยู่ที่มีพลังเหนือกว่าขั้นเทพมนุษย์

ในราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาไม่มีผู้บ่มเพาะพลังที่เกินขอบเขตขั้นเทพมนุษย์

แล้วพวกเขาจะจัดการอีกฝ่ายได้อย่างไร?

จักรพรรดิเต๋อได้ยิ้มอย่างลึกลับและตอบกลับ“ไม่ต้องห่วง มีคนได้อาสารับหน้าที่นี้ไปแล้ว”

“ข้าคือจักรพรรดิ โดยพื้นฐานแล้วหน้าที่ของข้าคือรับผิดชอบต่อผู้คนในโลกหล้าและปกป้องสิ่งตกทอดของบรรพบุรุษ พวกท่านไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป”

องค์หญิงหยูหลิน มองไปที่จักรพรรดิเต๋ออย่างสงสัย

ทันใดนั้นนางก็กล่าวถามด้วยความประหลาดใจ“ท่านไปหาท่านอาจารย์ของข้ามางั้นหรือ?”

องค์หญิงหยูหลิน จำได้ว่าจักรพรรดิเต๋อได้ขอกุญแจตำหนักเย็นจากนางไป

จักรพรรดิเต๋อดูกังวลใจมาก

ในเวลานี้เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและร้อนรนใจ

เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับ 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่

ทว่าความแตกต่างระหว่างก่อนและหลังนั้นชัดเจนเกินไป

องค์หญิงหยูหลินราวกับกำลังคาดเดาเรื่องนี้ได้

จักรพรรดิเต๋อได้ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

“ท่านพบกับท่านอาจารย์ของข้าจริง ๆ?”องค์หญิงหยูหลินลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ

“ข้าอยากจะไปพบท่านอาจารย์”องค์หญิงหยูหลินได้กล่าวเสริม

“รอไปก่อน”จักรพรรดิเต๋อได้หยุดองค์หญิงหยูหลิน“อย่าเพิ่งไปรบกวนเขา”

องค์หญิงหยูหลินได้มองไปที่จักรพรรดิเต๋อ

ดูเหมือนว่าหากอีกฝ่ายไม่ปล่อยนางไปยากที่นางจะสงบลงได้ง่าย

“ท่านอาจารย์เคยพบเจ้าก่อนหน้านี้ แต่ทว่ากับข้าเขาไม่แม้แต่จะเผยใบหน้าให้ข้าเห็นด้วยซ้ำ”

จักรพรรดิเต๋อได้อธิบาย

“แสดงว่าเขาเป็นคนไม่แยแสกับเรื่องทางโลกและชื่นชอบความสงบ ดังนั้นอย่าได้รบกวนเขา”

องค์หญิงหยูหลินได้บ่นออกมา“ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ข้าได้ฝึกฝนการใช้กระบี่อย่างต่อเนื่อง ข้าได้ตระหนักรู้ในทักษะกระบี่ที่ท่านอาจารย์สอนแล้ว ข้ายังต้องการแสดงพัฒนาการของข้าให้ท่านอาจารย์ได้เห็น”

จักรพรรดิเต๋อได้ปลอบนาง“เจ้ายังมีโอกาสอีกในอนาคต”

จักรพรรดินีพระมารดาที่ฟังจากด้านข้างนางได้พึมพัมออกมาด้วยความประหลาดใจ“พระองค์พบอาจารย์ลึกลับคนนั้นจริง ๆ ?”

“เสด็จแม่ มีเพียงพวกเราสามคนที่รู้เรื่องนี้ ดังนั้นห้ามแพร่งพรายออกเป็นเด็ดขาด”จักรพรรดิเต๋อได้ตอบกลับเบา ๆ

“หม่อมฉันเข้าใจแล้ว…”

“เหล่าตัวตนอันสูงส่งมักจะเฉยเมยต่อชื่อเสียงและโลภยสบนโลก พวกเขาไม่ต้องการจะเปิดเผยสถานะตัวเอง ในเมื่อพระองค์มีความมั่นใจในเรื่องนี้ หม่อมฉันก็โล่งใจ อย่างน้อยในตอนนี้หม่อมก็ปล่อยวางความตึงเครียดลงได้”จักรพรรดินีพระมารดาได้ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

นางยังไม่ต้องการเปิดเผยไพ่ใบสำคัญในตอนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น จักรพรรดิเต๋อยังมีอีกขุมพลังนึงที่คอยสนับสนุนเขาในตอนนี้ และ เขาก็บอกตนเองไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่อง 7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่อีกต่อไป

นี่ถือเป็นการแก้ไขปัญหาหลายอย่างพร้อมกัน

ดังนั้นจักรพรรดินีพระมารดาจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

เพียงแต่ทั้งสองคงไม่ได้คาดหวังว่าการสนับสนุนนี้จะเป็นคน ๆ เดียวกันอย่าง-หลินจิ่วเฟิง

…

นอกเมืองหลวงราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา มีแม่น้ำขนาดใหญ่

มหาปราชญ์จุติสวรรค์ ที่ได้รับการปล่อยตัวออกมากำลังยืนอยู่ริมแม่น้ำและดูดซับพลังงานทางโลกในอากาศอย่างบ้าคลั่ง

จากนั้นเขาก็กลืนกินพลังงานทางโลกที่พุ่งพล่านราวกับปลาวาฬขนาดใหญ่ เขาได้สะกดพลังงานทางโลกเหล่านี้ไปเก็บไว้ในช่องท้องของเขา

หึ่มม!

เสียงคำรามของ ราชาปีศาจผิงเทียน ทำให้ภูเขาและแม่น้ำสั่นสะเทือน

เสียงคำรามของเขาได้ดังกึกก้องไปทั่วโลก

อาการบาดเจ็บที่ หลินจิ่วเฟิง สร้างไว้บนร่างกายของเขากำลังฟื้นตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

เขาได้แปลงร่างเป็นร่างที่แท้จริงและยืนอยู่ริมน้ำ

นี่คือเสียงคำรามของกระทิงสวรรค์เมื่อหลายพันปีก่อนตอนนี้มันได้ดังก้องไปทั่วโลก

ห่างออกไปหลายพันลี้ มังกรสมุทร ได้บินผ่านชั้นเมฆหมอกบนท้องฟ้า

เมื่อได้ยินเสียง กระทิงสวรรค์คำรามออกมา มันก็คำรามออกมาด้วยความตื่นเต้น

โฮก!

นี่คือเสียงคำรามของมังกรสมุทร มันทำให้เมฆขาวในรัศมีหนึ่งพันลี้แตกกระจุยออกจากกันจากนั้นเสียงคำรามนี้ก็ถูกส่งไปหา กระทิงสวรรค์

กระทิงสวรรค์ได้ยืนอยู่ที่เดิมและกระดิกหางไปมาอย่างเงียบ ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน มังกรสมุทรก็บินออกจากหมู่เมฆ ร่างของมันใหญ่มากทั่วร่างกายของมันล้วนมีเกล็ดสีดำปกคลุมอยู่

หึ่ม!

หลังจากทะลุผ่านชั้นเมฆมาร่างขนาดใหญ่ของมันก็ร่อนลงมา

มันได้กระแทกลงบนแม่น้ำแห่งนี้จนน้ำได้สาดกระเซ็นหลายร้อยเมตร

จากนั้นศีรษะขนาดใหญ่ของมังกรสมุทรก็โผล่ออกมา

มันจับจ้องมองไปที่กระทิงสวรรค์ที่มีความสูงหลายสิบเมตรขณะที่มันกล่าวถาม

“พี่ผิงเทียน ท่านตื่นเมื่อไหร่?”

“สักพักแล้ว!”กระทิงสวรรค์ได้ตอบกลับด้วยเสียงอู้อี้

“ดีเลยไปกับข้า ไปยังเมืองหลวงราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาและมองหาจักรพรรดิมนุษย์บอกให้เขาสละดินแดนให้พวกเราและชดเชยบางอย่างให้พวกเราด้วย!”

“พวกมันก็แค่มนุษย์ธรรมดาทั่วไป พวกเราสามารถจัดการพวกมันได้อย่างง่ายดาย พวกเราจะฟื้นคืนพลังกลับมาและฟื้นฟูชื่อเสียงอันน่าเกรียงไกรของเผ่าอสูรกลับมาอีกครั้ง”มหาปราชญ์แห่งพื้นสมุทร-ราชาปีศาจเจียว ได้กล่าวพูด

ความมั่นใจของมันมีค่อนข้างมาก

เพียงแต่ กระทิงสวรรค์ได้สั่นศีรษะ“น้องเจียว พวกเราไม่อาจเดินทางไปยังเมืองหลวงราชวงศ์ได้!”

“ท่านพูดบ้าอะไร?”ราชาปีศาจเจียวมองไปที่ กระทิงสวรรค์อย่างประหลาดใจ

ดวงตาที่เหมือนโคมไฟของมันจ้องมองไปที่กระทิงสวรรค์

ความเดือดดาลได้ก่อตัวขึ้นภายใน

“มีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวซ่อนตัวอยู่ในเมืองหลวง…”

“อย่าได้ไปยั่วยุเขา”กระทิงสวรรค์ได้ตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา มีแต่ผู้อื่นล้วนหวาดกลัวเรา-7 มหาปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าอสูรและปีศาจ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เราหวาดกลัวผู้อื่น?”

ทันใดนั้นร่างของมันก็พุ่งขึ้นจากน้ำ

“แต่เขาแตกต่าง”กระทิงสวรรค์ได้ตอบกลับ

“อะไรคือแตกต่าง?เขาเป็นร่างจุติใหม่ของตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวงั้นหรือไม่?”ราชาปีศาจเจียวได้พ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา

เขาได้ลอยขึ้นไปในอากาศ ร่างกายขนาดใหญ่ของเขาราวกับสามารถปกคลุมท้องฟ้านี้ได้

ทัศนคติของเขายังคงเย่อหยิ่งแม้จะได้รับการชักชวนโดยกระทิงสวรรค์

“ข้าจะไม่ห้ามเจ้า หากเจ้ายืนกรานที่จะไปเมืองหลวงจริง ๆ แต่ทว่าเจ้าอาจจะสร้างปัญหาให้ตัวเอง”

กระทิงสวรรค์ได้แนะนำอีกครั้ง

“พี่ผิงเทียน ท่านเพิ่งจะออกมา ข้าคิดว่าท่านคงยังไม่เข้าใจสภาพของโลกในยุคปัจจุบันนี้ แต่ข้าไม่โทษท่านหรอก ท่านบอกว่ามีตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวในเมืองหลวงราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา?”

“ดี ข้าจะแสดงให้ท่านเห็นว่าตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงเป็นอย่างไร!”ร่างของ ราชาปีศาจเจียว ได้เคลื่อนไหวและเตรียมจะจากไป

ในเมืองหลวงราชวงศ์ห่างออกไปหลายพันลี้ หลินจิ่วเฟิง ได้เหลือบมองไปบนท้องฟ้าและถอนหายใจออกมา

“เหตุใดต้องบังคับให้ข้าต้องลงมือด้วย!”