80Y-ตอนที่ 84 สังหารเทพมนุษย์

กล่องเก็บกระบี่?

องค์หญิงหยูหลินได้เข้ามาในห้องด้านในและมองเห็นกล่องยาวที่สวยงามวางอยู่ข้างเคียงหยกน้ำแข็ง

มันเป็นสีดำสนิทแต่การแกะสลักบนนั้นมีความวิจิตรอันงดงามและสลับซับซ้อน

มันคล้ายกับอักขระพลังลึกลับ

องค์หญิงหยูหลิน ต้องการจะยกกล่องกระบี่ขึ้นแต่นางค้นพบว่ามันหนักมาก

นางได้ใช้พละกำลังทั้งหมดของนางแต่ก็ไม่สามารถยกมันขึ้นได้

“ใช้ทักษะกระบี่ผ่าสวรรค์ขั้นสูงสุดของเจ้าเพื่อยกกล่องกระบี่”หลินจิ่วเฟิงได้บอกกับนาง

องค์หญิงหยูหลินได้ทำตามคำแนะนำของหลินจิ่วเฟิงในทันที

พลังปราณกระบี่ได้ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของนาแงละม้วนตัวอยู่รอบ ๆ กล่องกระบี่

จากนั้นตัวกล่องกระบี่ก็ค่อย ๆ เบาลง

ในที่สุดนางก็สามารถยกมันขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

องค์หญิงหยูหลินถือกล่องกระบี่ที่มีขนาดเท่าตัวนางด้วยความสงสัย“ข้าจะต้องไปที่ราบพร้อมกับสิ่งของนี้หรือไม่?”

“ถูกต้อง กล่องเก็บกระบี่นี้เป็นคลังอาวุธของข้า จงไปยังดินแดนที่ราบด้วยเจตนาฆ่าพร้อมกับกล่องกระบี่นี้ซะ”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบกลับ

องค์หญิงหยูหลินได้เงยหน้าขึ้นมองดูสภาพแวดล้อมที่ว่างเปล่า

นางได้เผยรอยยิ้มอันหนักแน่นออกมา“ท่านอาจารย์ ข้าจะเดินทางไปยังที่ราบเดี๋ยวนี้ เพียงแต่ข้าจะไม่ฆ่าคนสุ่มสี่สุ่มห้า ตราบใดที่ข้าสามารถฆ่า มู่หรงหลิง และทำให้คนจากที่ราบนั่นกลัวข้าก็เพียงพอแล้ว”

เมื่อมีอาจารย์ลึกลับคอยสนับสนุนนางอยู่ นางจึงมีความมั่นใจมากขึ้น

แทนที่จะแต่งงานและใช้ชีวิตอย่างอนาถสู้นางกำหนดชีวิตด้วยตนเองยังดีซะกว่า

“อืม!”หลินจิ่วเฟิง ได้ตอบกลับอย่างพึงพอใจ

ในเมื่อนางไม่ตกลงยินยอมพร้อมกัน เขาก็จะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือนาง

เขาจะพิชิตที่ราบชนเผ่าเซียนเป่ยอีกครั้ง

คราวนี้ หลินจิ่วเฟิง สามารถปราบปรามที่ราบจากเมืองหลวงได้เช่นเดียวกัน

ตราบใดที่องค์หญิงหยูหลินตั้งใจที่จะก้าวไปข้างหน้า นางก็จะสามารถกดหนดทุกสิ่งอย่างได้

…

องค์หญิงหยูหลินได้จากไปพร้อมกับกล่องเก็บกระบี่

นางไปที่พระราชวังเพื่อพบกับจักรพรรดิเต๋อ

ซึ่งจักรพรรดิเต๋อในตอนนี้กำลังฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง

เขาเกลียดตัวเองที่อ่อนแอเกินไป

“น้องข้า ข้าจะไม่เห็นด้วยกับการส่งเจ้าไปแต่งงานเด็ดขาด เจ้าทั้งแข็งแกร่งและมีความสามารถ เจ้าคือความหวังของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา”จักรพรรดิเต๋อ มองไปที่องค์หญิงหยูหลินและตอบกลับอย่างหนักแน่น

องค์หญิงหยูหลินได้ยิ้มอย่างอ่อนโยน

หลังจากประสบกับสิ่งเหล่านี้ นางก็ได้เติบโตขึ้นและหลุดพ้นจากความไร้เดียงสาในอดีต

“เสด็จพี่จักรพรรดิ ข้าจะเดินทางไปยังที่ราบ”องค์หญิงหยูหลินได้ตอบกลับ

“ไม่ข้าไม่อนุญาติ!”จักรพรรดิเต๋อมองไปที่องค์หญิงหยูหลินและสั่นศีรษะ

“เจ้าอย่าได้ไปฟังเรื่องไร้สาระจากพวกบัณฑิตพวกนั้น ให้ข้าบอกเจ้าเกี่ยวกับพวกเขา…”

จักรพรรดิเต๋อได้กล่าวอย่างเร่งรีบ

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ องค์หญิงหยูหลิน ก็ขัดจังหวะ

“ถ้าข้าไม่ไปที่ราบในคราวนี้ คนนับล้านที่ชายแดนของเราจะประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่”

“ข้า...จะลองคิดหาวิธี!”จักรพรรดิเต๋อกัดฟันแน่น

“พี่ใหญ่ เชื่อข้าสักครั้งเถอะ กระจ่ายข่าวออกไปว่าข้าจะไปที่ราบเซียนเป่ยด้วยตัวคนเดียวเพื่อฆ่า มู่หรงหลิง ถ้าเขาต้องการจะแต่งงานกับข้า เขาควรแสดงความสามารถที่แท้จริงออกมาให้ข้าเห็น”องค์หญิงหยูหลินได้ยิ้มออกมา

จักรพรรดิเต๋อมองไปที่องค์หญิงหยูหลินอย่างตกตะลึง

ผู้หญิงที่บอบบางและเปราะบางคนนี้กลับเด็ดขาดถึงเพียงนี้เลยหรือไม่?

“ฐานการบ่มเพาะพลังของเจ้า…”จักรพรรดิเต๋อกล่าวอย่างกังวล

“เชื่อข้าเถอะพี่ใหญ่!”องค์หญิงหยูหลินได้ตะโกนอย่างหนักแน่น

นางเลิกเรียกเขาว่า ‘เสด็จพี่จักรพรรดิ’ และเปลี่ยนเป็น ‘พี่ใหญ่’ แทน

พวกเขาเกิดมาจากแม่คนเดียวกันและใกล้ชิดกันมากที่สุด

จักรพรรดิเต๋อล้วนสูญเสียคำพูด

เขารู้สึกขัดแย้ง

“ขอโทษเสด็จแม่แทนข้าด้วย ข้าจะไปแล้ว ไม่ต้องห่วงข้า”

องค์หญิงหยูหลินได้มาอำลาและจากไปคราวนี้นางไม่ได้ซ่อนกลิ่นอายพลังของนางเลย

กลิ่นอายพลังของผู้บ่มเพาะพลังปราชญ์การต่อสู้ขั้นสูงสุด นางได้วิ่งออกจากพระราชวังต้องห้ามและออกจากเมืองหลวงราชวงศ์

ไม่นานหลังจากนั้น ราชโองการที่น่าตกใจก็ออกมาจากพระราชวังต้องห้าม

องค์หญิงจะเสด็จไปยังที่ราบเพียงลำพังเพื่อฆ่า มู่หรงหลิง ของกองกำลังเหยี่ยวมังกร

ถ้า มู่หรงหลิง ต้องการจะแต่งงานกับนาง จงออกมาพิสูจน์ความสามารถซะ

นี่ได้กลายเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างยิ่ง

การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์เป็นเรื่องปกติที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ

มันเป็นเรื่องปกติที่ผู้คนจะใช้วิธีนี้ในการยึดถือสันติวิธี

มันมีมาตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว

ทว่าองค์หญิงหยูหลิน ที่ถูกส่งตัวไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ กลับประกาศกร้าวว่าจะสังหารอีกฝ่ายด้วยตัวนางเอง ให้อีกฝ่ายแสดงความสามารถหากคิดจะแต่งงานกับนาง

ทันทีที่ราชโองการนี้ถูกปล่อยออกไป ทั่วโลกก็พลันโกลาหล

มีคนจำนวนนับไม่ถ้วนที่พูดถึงมัน

นี่เป็นครั้งแรกที่องค์หญิงหยูหลินปรากฏตัวขึ้นในสายตาของทุกคนอย่างเป็นทางการ

เพียงแต่ภาพของนางดูพร่ามัวอย่างมาก

…

นิกายเส้นทางสวรรค์ ที่ตั้งอยู่บนภูเขาอีกด้านหนึ่งของเมืองหลวงราชวงศ์

ประมุขนิกายหลัวหยูก็ได้ยินข่าวเกี่ยวกับราชโองการนี้เช่นเดียวกัน

เขาได้ละเลยมันโดยสิ้นเชิง

“ข้าเคยพบองค์หญิงหยูหลินมาก่อน นางเป็นเพียงผู้บ่มเพาะพลังตัวเล็ก ๆ ในอาณาจักรพลังขั้นก่อกำเนิด เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่อ่อนโยนและอ่อนแอ อีกทั้งยังมีอายุเพียงแค่ 16 ปี นางจะไปทำอะไรได้?”ประมุขนิกายหลัวหยูได้กล่าวอย่างดูถูก

นักพรตเต๋าเฒ่าที่นั่งตรงข้ามได้หัวเราะออกมา“นางเป็นเพียงเด็กสาวตัวเล็ก ๆ ที่มีความปราถนา ส่วนสำคัญก็คือจักรพรรดิเต๋อก็ยังเห็นด้วยกับนาง ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวา ล้วนอนาคตดับมืดไปหมดแล้ว”

“ข้าได้เริ่มแทรกซึมเข้าไปในราชสำนักของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาแล้ว…”

“หลังจากที่ข้าควบคุมพวกเขาได้แล้ว ข้าจะจัดการกับรัฐมนตรีเหล่านั้นรวมถึงจักรพรรดิเต๋อด้วย อีกอย่าง เด็กคนนี้ได้เริ่มเฝ้าระวังเราเมื่อเร็ว ๆ นี้ เป็นไปได้หรือไม่พวกเขาสังเกตุเห็นอะไรบางอย่าง?”ประมุขนิกายหลัวหยู ได้พึมพัมออกมา

“เรื่องนี้หาได้สำคัญ ตราบใดที่เราสามารถฟื้นฟูขุมพลังของนิกายเส้นทางสวรรค์กลับมาได้ ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวามีค่าอะไรให้ใส่ใจ ตอนนี้เจ้าพบสถานที่ปิดผนึกของพวกเราแล้วหรือยัง?”

นักพรตเต๋าเฒ่าได้กล่าวถาม

เขาไม่ได้สนใจราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หยูฮวาเลย

“ข้าพบแล้ว…”

“ทว่านิกายที่มีอำนาจในอดีตเริ่มปรากฏตัวขึ้นในโลกมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้แต่นิกายแก่นแท้แห่งชีวิตก็ยังปรากฏตัวออกมาในเวลานี้”

“ดูเหมือนว่านิกายเต๋าสวรรค์จะตกต่ำลงอย่างแท้จริง พวกเขาไม่ได้มีความสามารถที่เพียงพอจะจัดการปัญหาเหล่านี้”ประมุขนิกายหลัวหยูได้กล่าวอย่างเย็นชา

นักพรตเต๋าเฒ่าได้หัวเราะออกมา“พวกเรามีโอกาสก็เพราะศิษย์ของนิกายเต๋าสวรรค์นั้นไม่ได้เรื่อง…”

“ไม่เช่นนั้น หากพวกเขาค้นพบว่าพวกเราอยู่ที่ไหนพวกเราคงถูกพวกเขาผนึกเป็นเวลาหลายร้อยปีจริง ๆ และอาจจะทำให้เราพลาดโอกาสดี ๆ ไป 2-3 อย่าง และนั่นจะเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่สำหรับเรา”

ประมุขนิกายหลัวหยูได้พยักหน้า

จากนั้นเขาก็เริ่มหารือเรื่องอื่น ๆ

ในความเห็นของพวกเขา องค์หญิงหยูหลิน คิดจะทำอะไรกันแน่?

พวกเขาเห็นพ้องกันต้องกันว่านางเสียสติไปแล้วถึงได้กระทำการโง่ ๆ เช่นนี้

ถ้านางถูกจับได้ นางก็ยังต้องแต่งงานกับมู่หรงหลิงถูกต้องหรือไม่?

ถ้าเป็นเช่นนั้น เหตุใดนางถึงไม่รักษาหน้าของตัวเองเอาไว้

ใยต้องยืนกรานทำให้ตัวเองต้องลำบาก?

เมื่อ ราชาแห่งกองกำลังเหยี่ยวมังกร-มู่หรงหลิง ได้ยินข่าวนี้…

เขาก็หัวเราะออกมาด้วยความยินดี

“ฮ่าฮ่า คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ระดมกำลังพลของกองทัพเราและจับนางซะ ข้าต้องการสอนบทเรียนดี ๆ ให้กับนาง”

“คิดจะฆ่าข้า?”

มู่หรงหลิง ได้ยิ้มออกมา แสงเย็นวาบได้ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกทำให้อับอายโดยเด็กสาวตัวเล็ก ๆ

ในเมื่อนางคิดจะต่อต้านเขา เขาจึงตัดสินใจที่จะหักขานางและกักขังนางไว้ในบ้าน

หลังจากนั้นเขาก็จะเล่นสนุกกับนาง…

…

คนส่วนใหญ่บนโลกคิดว่าคำพูดขององค์หญิงหยูหลินเป็นเพียงเรื่องตลก

พวกเขากำลังล้อเลียนองค์หญิงหยูหลินและจักรพรรดิเต๋อ

พวกเขาทั้งคู่เป็นพี่น้องกันและทั้งคู่ก็บ้าไปแล้ว

แต่ทว่าองค์หญิงหยูหลินไม่ได้สนใจความคิดของพวกเขา

นางได้นำกล่องเก็บกระบี่ของ หลินจิ่วเฟิง มากับนาง นางมาถึงที่ราบภายในระยะเวลาไม่ถึงวันเนื่องเพราะฐานการบ่มเพาะพลังที่อยู่บนจุดสูงสุดของขั้นปราชญ์การต่อสู้

พายุหิมะได้มาถึง…

ที่ราบทั้งหมดปกคลุมไปด้วยหิมะขนาดใหญ่

อุณหภูมิที่นี่ต่ำมาก แม้ว่านางจะอยู่ในขั้นปราชญ์การต่อสู้แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงความเย็นบนผิวกายของนาง

จมูกของนางได้เปลี่ยนเป็นสีแดงเนื่องจากความหนาวเย็น และ มือของนางที่ถือกล่องกระบี่ก็ดูเหมือนจะสั่น

แต่นางยังคงก้าวเดินต่อไปอย่างแน่วแน่

เป้าหมายของนางก็คือเมืองหลวงของกองกำลังเหยี่ยวมังกร,ภูเขาหมาป่า!

“ท่านอาจารย์บอกว่าข้าควรมุ่งเน้นเจตนาฆ่าไปที่ศัตรูส่วนที่เหลือให้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขา ข้าเชื่อมั่นในตัวท่านอาจารย์”การแสดงออกขององค์หญิงหยูหลินยังคงแน่วแน่เหมือนเดิม

ในวันแรกที่นางมาถึงที่ราบ นางได้พบคนจากกองกำลังเหยี่ยวมังกร

มีเทพมนุษย์!

เขาได้รอนางมานานแล้ว

เขามองไปที่องค์หญิงหยูหลินอย่างเฉยเมยและถ่มน้ำลายออกมา“ข้าเห็นเจ้าเดินทางมาบนดินแดนหิมะนี้อย่างยากลำบาก กลับไปที่ภูเขาหมาป่ากับข้าซะ แล้วข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า”

องค์หญิงหยูหลินได้วางกล่องกระบี่ลงและชักกระบี่ยาวออกมา

“ข้าเคยใช้ทักษะกระบี่ผ่าสวรรค์ขั้นสูงสุดที่ท่านอาจารย์มอบให้ข้าเพียงครั้งเดียว-และมันอยู่ในความฝัน ทว่าหากอีกฝ่ายเป็นเทพมนุษย์?”ดวงตาขององค์หญิงหยูหลินได้เปล่งประกายราวกับอัญมณี

ภาพสะท้อนเกี่ยวกับฉากที่ หลินจิ่วเฟิง วาดกระบี่ออกมาได้ปรากฏขึ้นในใจของนาง

นอกจากการเคลื่อนไหวของเขาแล้ว องค์หญิงหยูหลิน ยังออกท่าทางตามอีกด้วย

รัศมีพลังปราณกระบี่ได้ปรากฏขึ้นบนโลกหล้าและพุ่งออกไปโดยตรง

ฟวั่บ!

โลหิตจำนวนนึงได้สาดกระเซ็นออกมาทำให้หิมะสีขาวย้อมไปด้วยโลหิตสีแดงฉาน

“ท่านอาจารย์ไม่ได้โกหกข้า เขาพูดกับข้าว่าหากข้าสำเร็จทักษะกระบี่ผ่าสวรรค์ขั้นสามารถแยกนภาออกเป็นสองส่วนและโค่นล้มเทพมนุษย์ได้!”

องค์หญิงหยูหลินอุทานออกมาด้วยความดีใจ

น่าเสียดายที่ไม่มีใครได้ยินเสียงนางเลย…

จากนั้นองค์หญิงหยูหลินก็ยกกล่องกระบี่ขึ้นและเดินทางต่อ