Chapter 163: สมาชิกยี่สิบคน

Chapter 163: สมาชิกยี่สิบคน

ช่วงเริ่มต้นของเกมไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหน มันก็เป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับการเติบโตไม่ว่าจะเป็นกิลด์ไหนก็ตาม พวกเขาก็จะจัดลำดับความสำคัญตั้งแต่พื้นฐานเพื่อที่จะทำให้รากฐานนั้นมั่นคงเพื่อที่จะไปทำสงครามกับกิลด์อื่น

นนี่มันเป็นเรื่องจริงกิลด์ใหญ่ๆ ในสงครามที่แท้จริง ถ้าคนธรรมดานั้นได้รับผลกระทบหรือโดนกวาดล้างไปด้วย หลังจากนั้นขุนพลที่ควบคุมพวกเขาก็จะไม่ขยายอำนาจไปเพิ่มอีกด้วย

สำหรับกิลด์ใหญ่แบบแผ่นดินอันบริสุทธิ์นั้นสามารถที่จะส่งแรงกดดันใส่กิลด์เล็กกว่าให้มาเข้าร่วมได้ อันดับของพวกเขานั้นช่วยเกื้อหนุนกองกำลังของพวกเขาในเกม พวกเขานั้นไม่สามารถที่จะยั่วยุกิลด์สำคัญอื่นๆได้ ก่อนที่พวกเขาจะตั้งรากฐานได้อย่างมั่นคง

ในจุดนี้นี่เอง ชื่อเสียงของนิกายซวนเฉินนั้นเปรียบได้กับดวงอาทิตย์ยามกลางวัน ถึงแม้ว่าพวกเขานั้นจะมีไม่ถึงสิบคน พวกเขานั้นก็ปะทะเข้ากับกิลด์ใหญ่อย่างพันธมิตรอันนองเลือดและสามารถที่จะผลักดันพวกเขาให้จ่ายค่าเสียหายให้อีกด้วย! ถ้าเขามีทางเลือกแล้วละก็ อมิตตาบาก็ไม่ต้องการที่จะเป็นศัตรูกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม การป้องกันแบบซึ่งๆหน้าของหวังหยู่ต่อเป้าหมายของพวกเขานั้นทำให้อมิตตาบานั้นเลือกในเส้นทางที่ผิด

“ชื่อของฉันคืออมิตตาบา ขออนุญาตถามว่า ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญท่านไหนกัน? ความทระนงตัวหรือกระทิงเหล็ก?”

พร้อมกับชื่อเสียงของนิกายซวนเฉิน มันก็ไม่มีใครที่ไม่รู้จักว่ากิลด์ของพวกเขานั้นมีนักต่อสู้สองคนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญก็คือ กระทิงเหล็กและความทระนงตัว การยั่วยุใครคนหนึ่งก็เลวร้ายพอแล้ว แต่การยั่วยุคนแรกนั้นก็แย่เพียงพอแล้ว แต่การยั่วยุคนที่สอง….ใครก็ตามที่ทมีอำนาจขนาดนั้นแล้วละก็ลืมที่จะเล่นเกมไปอีกครั้งได้เลย

อมิตตาบาได้วางแผนไว้ว่า ถ้ามันเป็นความทระนงตัว เขาก็จะฆ่าเขาตรงที่นั้นเลย แต่ถ้ามันเป็นกระทิงเหล็ก พวกเขาก็จะหลบหนีก่อนเป็นอย่างแรกและรวบรวมคนมาเพิ่มเพื่อที่จะล้างแค้น

“กระทิงเหล็ก!”หวังหยู่ตะโกนออกมา

“ฮึ่ม! ดังนั้นมันเป็นกระทิงเหล็กนี่เอง! ก็ได้ ถ้างั้น ฉันเดาว่าเมล็ดพันธุ์แห่งสงครามของพวกเรานั้นกำลังเริ่มขึ้นในวันนี้!”

“ฮึ่ม? นายต้องการที่จะทำอะไรงั้นเหรอ?”หวังหยู่จ้องไปที่อมิตตาบาและถามอย่างเบาบาง

“ฮึ่ม! พวกเราจะไปแล้ว!”อมิตตาบาพึ่งจะถึงระดับ 20 ดังนั้นเขาไม่ต้องการที่จะเสียแรงของเขาไป เขาจึงออกคำสั่งให้ล่าถอยในทันที

“ชิ!”ผู้เล่นรอบข้างเดาะลิ้นอย่างผิดหวัง พวกเขานั้นหวังว่าอมิตตาบานั้นจะเริ่มการต่อสู้ขึ้นที่นี่ ดังนั้นพวกเขาสามารถที่จะเห็นหวังหยู่สู้แบบตัวเป็นๆได้ พร้อมกับบรรยากาศที่เขาทำขึ้นมานั้น มันก็เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจที่เขาล่าถอย

“พี่ชายกระทิง ขอบคุณมากครับที่ช่วยในวันนี้...ผมขอโทษจริงๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมสร้างปัญหาให้คุณไปยั่วยุกิลด์แผ่นดินบริสุทธิ์แล้ววันนี้…”เมื่อเห็นชายคนนั้นจากไป โจรก็เดินมาหาหวังหยู่และขอบคุณเขา

“เฮ้ ได้โปรดละ! มันไม่ได้สำคัญอะไรเลยแม้แต่น้อย! ยังไงก็ตามชื่อเต็มของนายคืออะไรนะ? อะไรปลาๆนะ?”หวังหยู่หัวเราะเบาๆแล้วเขาโบกมือแบบไม่ใส่ใจอะไร

“ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์!”

“อ๊า ใช่! ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์! มันเป็นเวลาสักพักหนึ่งแล้วนะ ที่ไม่ได้เจอกัน!”หวังหยู่ยิ้ม “ยังไงก็ตาม มันเกิดอะไรขึ้นกับนายกัน? ทำไมนายถึงซ่อมซ่อแบบนี้?”

“เฮ้อ…ไม่ต้องพูดถึงมันเถอะครับ..”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์พึมพำอย่างผิดหวัง “คนพวกนั้นจากกิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์ต้องการที่จะให้ผมเข้าร่วมกับพวกมันและราคาของพวกมันที่เสนอก็สูงมากอย่างไม่น่าเชื่อ….คนของผมนั้นรับข้อเสนอและทิ้งผมไป…”

“โอ้…ถ้างั้นผู้หญิงคนนั้นละ? ผมเห็นนายกัดฟันเมื่อนายฟันไปที่เธอ”

“เธอ..เธอนั้นเป็นแฟนเก่าผม…”

“เชี่ย…มันน่าเศร้าจริงๆ…”หวังหยู่ไม่รู้เรื่องของมัน เขาจึงสามารถที่จะทำได้แค่พูดปลอบประโลมและให้กำลังใจกับดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ ในเวลานี้ เขานั้นเป็นหนึ่งในนักรบรับจ้างระดับสูงและในตอนนี้คนของเขาและแม้กระทั่งแฟนของเขาก็ทรยศเขาและก็ไล่ล่าเขา…ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เขาพูดนั้นก็เหมือนกับการล้อเลียนเขาหรือทำให้เขาเจ็บปวด

“ผมมันแค่คนที่โชคร้ายแค่นั้นแหละ…”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ถอนหายใจอีกครั้งก่อนที่จะหันกลับไปหาหวังหยู่และพูด “มันคงจะดีกว่าถ้าพี่กระทิงจะหนีไปก่อน มิฉะนั้นแล้วผมกังวลว่าผมจะสร้างปัญให้กับพี่มากยิ่งขึ้นไปอีก….ตั้งแต่ที่พี่นั้นช่วยผมในครั้งนี้ ถ้าพี่ต้องการความช่วยเหลือของผมในอนาคตแล้วละก็ ถ้าอย่างงั้นก็แค่ให้พูดมาครับ! แต่ด้วยความแข็งแกร่งของพี่แล้ว ผมสงสัยว่าขยะอย่างผมจะช่วยอะไรได้ไหม…”

หวังหยู่สามารถที่จะบอกได้ว่าดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ก็รู้สึกผิดหวังมากจริงๆ มันไม่มีเหตุผลอื่นใดที่คนที่หยิ่งยโสแบบเขานั้นจะพูดคำพูดที่เศร้าหมองแบบนี้

“ตั้งแต่ที่ไม่มีใครที่ต้องการเล่นกับนาย ถ้างั้นทำไมนายไม่มาเข้าร่วมนิกายซวนเฉินละ!”หวังหยู่รีบตอบกลับในทันที

“ลืมมันไปซะ…ผมมีศัตรูมากมายเกินไป ผมจะทำให้มันเป็นเรื่องยากกับพี่…”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ถอนหายใจอีกครั้ง

สำหรับใครบางคนที่ฆ่าคนเพื่อที่จะเอาชีวิตรอด ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์นั้นก็ไม่ได้ขาดแคลนผู้คนที่ต้องการที่จะล้างแค้นเขา ตั้งแต่ที่เขาสูญเสียทุกอย่างไป มันก็เป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบสำหรับศัตรูของเขาในการที่จะล้างแค้นเขาคืน ตั้งแต่ที่หวังหยู่นั้นเป็นแค่ผู้มีบุญคุณ ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์นั้นก็ไม่ต้องการที่จะสร้างปัญหากับเขาเลย

เมื่อได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้ หวังหยู่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาในทันทีและพูดว่า “ถ้างั้น นายก็ควรที่จะเข้ากับพวกเรามากยิ่งขึ้น! ทุกสื่งทุกอย่างที่นายพูดนั้นสมบูรณ์แบบสำหรับพวกเรา!”สมาชิกคนอื่นของนิกายซวนเฉินนั้นก็เป็นขยะมากกว่านี้อยู่แล้ว เหตุผลหลักที่พวกเขานั้นมารวมตัวเข้าด้วยกันนั้นก็เป็นเพราะว่าพวกเขานั้นมีศัตรูมากเกินไป!

“แต่กิลด์แผ่นดินอันบริสุทธิ์…”

“หื้อ? นั่นขยะอะไรกัน?”หวังหยู่หัวเราะ

“….”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ไม่มีทางเลือกแต่เริ่มที่จะถูกโน้มน้าวโดยหวังหยู่ แม้กระทั่งกิลด์ระดับสูงในประเทศก็ไม่มีค่าอะไรเลยในสายตาของเขา เขานั้นมีความมั่นใจมากมายขนาดนี้ได้ยังไงกัน?

แน่นอนว่าหวังหยู่นั้นม่าได้หยิ่งยโส ในความเป็นจริง มันเป็นเพราะว่าเขานั้นใหม่กับเกมเกินไป ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รู้ว่าแผ่นดินบริสุทธิ์นั้นเป็นกิลด์ระดับสูง มันเป็นแค่หลังจากนี้ที่ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ได้ตระหนักว่าหวังหยู่นั้นพยายามที่จะถามว่ากิลด์นี้มันคืออะไร…

“ก็ได้ ถ้างั้น! ผมจะเข้าร่วมกับพี่เอง!”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์พยักหน้า

“ไร้ความกลัว! ผมต้องการที่จะเพิ่มใครบางคนเข้ามา! ให้สิทธิ์กับผมมา!”หวังหยู่ส่งเข้าไปในแชทกิลด์

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้เป็นเจ้าหน้าที่ของกิลด์ “นิกายซวนเฉิน”}

{แจ้งเตือนระบบ : ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ได้เข้าร่วมนิกายซวนเฉิน}

“ทุกคนได้โปรดต้อนรับสมาชิกใหม่ของพวกเรา!”

ทันทีที่คนที่เหลือเห็นว่ามันมีสมาชิกใหม่เข้ามา พวกเขาก็ตื่นเต้นกันอย่างไม่น่าเชื่อ

“ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์? เขาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?”รัศมีฤดูใบไม้ผลิถาม

“พวกนายรีบบอกไซส์กางเกงในมา ถ้าเป็นผู้หญิงได้บอกทรวดทรงของพวกเธอมา..”หมิงตู่ล้อเลียน

“เดี๋ยวก่อน เขานั้นเป็นราชานักรบรับจ้างดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ใช่ไหม?”ดาบน้ำแข็งถามขึ้นมาอย่างฉับพลัน

“โอ้! มันเป็นใครบางคนที่โด่งดังนี่เอง..ไม่สงสัยเลยที่กระทิงเหล็กเพิ่มเขาเข้ามา…”

“นายกล้าที่จะสู้กับผมไหม?”ความทระนงตัวถามขึ้น

“มีใครต้องการลงพนันไหม?”ขุนนางครอทถาม

...

เมื่อเมินเฉยการพูดไร้สาระ ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ก็มองไปยังรายชื่อกิลด์และตกตะลึงเมื่อเขาตระหนักได้ว่าแปดชื่อแรกนั้นต่างมีระดับ 20 กันทั้งหมด

แม้ว่าในปัจจุบันนี้ระบบจะให้รางวัลเป็นค่าประสบการณ์คูณสามเท่า มันก็เป็นความยากอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับผู้เล่นที่จะเลื่อนระดับ เมืองหลักที่พวกเขาเกิดนั้นมีผู้เล่นไม่กี่สิบคนที่มีระดับ 20 สำหรับกิลด์เล็กๆอย่างนิกายซวนเฉินนั้นมีสมาชิกสองในสามที่มีระดับ 20 มันจึงเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่ออย่างมาก ไม่สงสัยเลยที่พันธมิตรอันนองเลือดนั้นถูกกดดันโดยพวกเขา!

“รอก่อน ทำไมนายถึงมีระดับแค่ 15 กัน?”หวังหยู่ถามขึ้นอย่างฉับพลัน

“ผมนั้นถูกล่ามาตลอดหลายวันที่ผ่านมา…ผมนั้นมีอุปกรณ์เพียงแค่ไม่กี่ชิ้นแล้วในตอนนี้…”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ถอนหายใจ

“โอ้…ผมจะเลิกถามเกี่ยวกับมันแล้วกัน…”สภาพอันน่าอนาถของดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์นั้นไม่ได้ง่ายเลย คำถามง่ายๆก็เพียงพอที่จะไปสะกิดบาดแผลของเขาแล้ว..

“ไม่ต้องกังวลกับมันไป พวกเรากำลังจะไปดันเจี้ยนกัน ดังนั้นนายสามารถไปหาอุปกรณ์จากที่นั่นได้!”

“มันมีสิ่งดีๆในโบสถ์อันโชกเลือดด้วยงั้นเหรอ?”ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์ถาม

ใน{REBIRTH} ไม่สำคัญว่ามันจะเป็นดันเจี้ยนไหน มีเพียงแค่รอบแรกเท่านั้นที่จะได้รับรางวัลที่ดี ดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์นั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญด้วยเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจพวกขยะ

“ผมก็ไม่รู้ด้วยเช่นกัน พวกเราจะหามันหลังจากที่พวกเรารวบรวมทุกคนครบและเคลียร์มัน!”

“มันยากที่จะหาคนห้าคนงั้นเหรอ?”

การเข้าไปในโบสถ์อันโชกเลือดนั้นจะต้องมีปาร์ตี้ที่ครบจำนวน ดังนั้นดาร์คนอร์ทฟิชเชอร์พบว่าคำพูดของหวังหยู่นั้นแปลกประหลาด

“พวกเรานั้นจำเป็นจะต้องมียี่สิบคน!”หวังหยู่ตอบกลับ

“พี่กำลังจะไปยังระดับฝันร้ายงั้นเหรอ???”

“ที่จริงแล้ว ระดับนรกต่างหาก…”หวังหยู่หัวเราะอย่างอึดอัด