เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 152: พื้นที่ฝังศพ

Chapter 152: พื้นที่ฝังศพ

Chapter 152: พื้นที่ฝังศพ


Chapter 152: พื้นที่ฝังศพ

หวังหยู่ถูกล้อมรอบไปด้วยยามเมืองทันทีที่เขาเข้ามาในเมืองฮาเดส...

นี่เป็นครั้งที่สองของในช่วงสองวันที่ผ่านมาที่หวังหยู่ถูกล้อมรอบด้วยยามเมือง เขาก็อุทานอย่างกระวนกระวายใจ “ไอ้เชี่ยเอ้ย! ไม่ใช่ว่าฉันมีแต้มคุณธรรม 100 แต้มงั้นเรอะ?”เขาสงสัยว่า เขาควรที่จะถอดหน้ากากแห่งการปกปิดดีไหม…

เพียงแค่เขาจะวิ่งหนีไป ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นมาจากยามเมืองที่อยู่ด้านหน้าของเขา “ท่านนักล่าเทพเจ้าอันทรงเกียรติ! ท่านอัครสาวกนั้นกำลังมองหาท่านอยู่!”

“อัครสาวก…กำลังมองหาผม?”หวังหยู่พึมพำ

ในขณะบนทางไปเมืองฮาเดส หวังหยู่ก็ได้ศึกษาเกี่ยวกับฝ่ายมืดและรู้ว่าผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดในฝ่ายมืดก็คือผู้เฒ่าทั้งเจ็ดที่ได้รับการชำระล้างจากท่านลอร์ดปีศาจ ผู้เฒ่าทั้งเจ็ดนั้นถูกจดจำว่าเป็นอัครสาวกของห้องบูชาแห่งความมืด เมื่อคิดว่าอัครสาวกกำลังรอคอยเขาอยู่นั่น…พวกเขาคิดว่าเขานั้นเป็นผู้สืบทอดวีรบุรุษทั้งเจ็ดอยู่งั้นเหรอ?

“ตามผมมาครับ!”ยามเมืองแนะนำหวังหยู่

“เอ่อ...”เมื่อมองไปยังยามเมืองที่กำลังล้อมรอบเขาอยู่นั้น หวังหยู่ก็ตัดสินใจว่ามันเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับเขาในการติดตามพวกยามเมืองไป

สถาปัตยกรรมของเมืองฮาเดสนั้นเน้นไปที่สีดำและตึกสีแดงเลือด ซึ่งให้บรรยากาศความชั่วร้ายและการกำราบ

เมืองฮาเดสและเมืองวาติกันนั้นคล้ายคลึงกันเมื่อพวกเขานั้นเป็นเมืองของฝ่ายและมันเป็นเมืองที่กว้างใหญ่อย่างมาก นักออกแบบได้ตั้งโปรแกมให้มีจุดเทเลพอร์ตในแต่ละที่ในเมืองเพื่อที่จะร่นระยะเวลาในการเดินทางไปในเมือง

เพียงแค่เวลาไม่นาน หวังหยู่ก็ตามยามเมืองผ่านจุดเทเลพอร์ตไปหลายที่และสุดท้ายแล้วเขาก็มาถึงตึกอันหรูหราและโบร่ำโบราณ

“ท่านนักล่าเทพเจ้าอันทรงเกียรติ ท่านมาถึงแล้ว!” ชายแก่ที่ดูอ่อนแอและตัวคดงอก็เข้ามาหาหวังหยู่ทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในตึก…

หวังหยู่ก็รีบดูค่าสถานะของเขาในทันที

{ดเวย์น อัครสาวกคนแรก (ระดับ ???)}

หวังหยู่ไม่สามารถที่จะอ่านอะไรอย่างอื่นได้นอกจากชื่อและสมญานามของเขา มันเหมือนกับว่าชายแก่คนนี้เหมือนกันกับซุส ตัวตนที่เป็นตำนานของช่วงท้ายเกม…

แต่ซุสนั้นปฏิบัติกับหวังหยู่เหมือนกับปฏิบัติกับเพื่อน…ใครจะไปคิดละว่าบอสช่วงท้ายเกมที่เป็นตำนานจะปฏิบัติกับหวังหยู่อย่างมีมารยาทแบบนี้ ความแตกต่างมันเหมือนระหว่างฟ้ากับเหว เมื่อเปรียบเทียบกับการได้รับปฏิบัติจากโบสถ์แห่งแสงต่อหวังหยู่...

“สวัสดีครับ ท่านลอร์ดดเวย์น!”หวังหยู่ทักทายอย่างเคารพ เมื่อมีคนเคารพเขามาเขาก็จะนอบน้อมกลับไป

“ไม่จำเป็นที่จะต้องพูดแบบนั้นครับท่านนักล่าเทพเจ้า ท่านนั้นได้ทำประโยชน์ให้อย่างมากก่อนหน้านี้ในการลอบสังหารอาติคัส! มันมีทางที่พวกเราสามารถที่จะจ่ายคืนให้กับท่านไหมครับ?”ดเวย์นยิ้ม

หวังหยู่มึนงง....นี่มันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่ามันเกี่ยวข้องกับระบบ เขานั้นไม่เคยมีเจตนาแบบนั้น…ตั้งแต่ที่ดเวนย์นั้นให้ข้อเสนอกับเขา มันก็ไม่มีทางที่หวังหยู่จะปฏิเสธโอกาสนี้ เขาก็ถามขึ้นในทันที “เหตุผลที่ผมมาที่เมืองฮาเดสนี้ก็เพื่อหา ‘กระดูกนรก’!”

“กระดูกนรก?”อัครสาวกดเวย์นจ้องไปยังหวังหยู่เมื่อเขาได้ยินคำพูดพวกนี้ “โอ้ท่านเป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นี่เอง! ไม่สงสัยเลยว่าทำไมท่านถึงมีความแข็งแกร่งอันทรงพลังเช่นนี้!”

“เอ่อ….มันมีความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกันกับสองเรื่องนี้งั้นเหรอ?”หวังหยู่ถาม

“ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้…”ความว่างเปล่าก็ปกคลุมเข้ามาในสายตาของดเวย์น เมื่อเขาเปิดเผยความหวาดกลัวบนใบหน้าของเขา “ใครจะไปคิดว่าผู้สืบทอดจะปรากฏขึ้นหลังจากผ่านไปหลายปีเช่นนี้..”

“ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ ท่านกำลังตามหากระดูกนรกอยู่งั้นเหรอ?”

“ใช่ครับ ผมกำลังหามันอยู่!”หวังหยู่พยักหน้า ชายแก่นั้นก็ตัดสินใจที่จะพูดถึงหัวข้อนี้

“ไปยังพื้นที่ฝังศพละกัน!”ดเวย์นตอบกลับ ก่อนที่จะเล่าเนื้อเรื่องอันยาวออกมา “หลายปีก่อน มันเป็นเมืองที่ถูกปกครองโดยลอร์ดปีศาจ แต่ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ก็ปรากฏตัวขึ้น จัดการลอร์ดปีศาจลง แล้วเมื่อเขาจะพ่ายแพ้ ลอร์ดปีศาจก็ลากผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ลงนรกไปพร้อมกันกับเขา…มีเพียงแค่หลังจากนั้นที่ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ไว้ชีวิตเขาไว้..”

“ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น?”หวังหยู่ตอบกลับ

“เนื่องจากผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้เห็นสภาพนรกอันอ้างว้าง มันจึงทำให้เขาตระหนักถึงสิ่งที่ลอร์ดปีศาจได้ทำ เขานั้นมีความสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มากในหัวใจของเขา แม้ว่าปีศาจและมนุษย์จะอยู่กันในดินแดนเดียวกัน มนุษย์นั้นก็เพลิดเพลินไปกับชีวิตอันรุ่งเรืองและเฟื่องฟู ในขณะที่ปีศาจนั้นต้องลำบากยากเย็นในการเอาชีวิตรอด

หวังหยู่พยักหน้า เมื่อเขาได้ยินคำอธิบายของดเวย์น ก่อนที่จะพูดเสร็จสิ้น “สิ่งที่คุณพูดนั้นมันสมเหตุสมผล แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงที่พวกนายนั้นเป็นรากฐานของปีศาจ!”

“มันมีบางสิ่งที่เป็นความดีหรือปีศาจโดยธรรมชาติในโลกนี้งั้นเหรอ?”

“แต่พวกคุณนั้นบุกรุกดินแดนของคนอื่น มันเป็นการกระทำของปีศาจ ไม่ว่าจะมองยังไงก็ตาม!”

“ในตอนนี้งั้นเหรอ? ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้คนก่อนก็พูดแบบเดียวกัน…..”ดเวย์นตอบกลับอย่างไม่แยแส “ตอนสุดท้ายของสงครามครั้งก่อน เขานั้นไม่ได้ผลักพวกเราไปยังจุดที่ต้องถอนรากถอนโคน เขานั้นมอบดินแดนให้และหวังว่าพวกเรานั้นจะอยู่ที่นี่อย่างสงบสุข...พวกเรานั้นติดหนี้เขาจริงๆ!”

“มันซับซ้อนอะไรขนาดนี้…”ความคิดของหวังหยู่วิ่งวุ่นไปมั่ว ไม่ใช่ว่าผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นเป็นหนึ่งในวีรบุรุษทั้งเจ็ดงั้นเหรอ? ทำไมเขาถึงยอมช่วยฝ่ามืดกัน?

“มันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นพูดอยู่บ่อยครั้งว่าช่วงเวลาแห่งหายนะนั้นจะนำพาวีรบุรุษมา แต่ใครจะเป็นวีรบุรุษที่แท้จริงกัน? ใครกันที่อยู่ฝ่าย ‘ที่เที่ยงธรรม’?”

“ดังนั้นคุณก็พูดว่า ความคิดที่ทิ้งเผ่าพันธุ์อื่นไปเพื่อสร้างห้องบูชาแห่งความมืดเพื่อทุกเผ่าพันธุ์นั้นคือความ ‘เที่ยงธรรม’ ที่แท้จริงงั้นเหรอ?”หวังหยู่ถาม

“ถูกแล้ว! ท่านนี้ค่อนข้างฉลาด ท่านนั้นได้รับการสืบทอดมาอย่างแน่นอน! ลอร์ดปีศาจนั้นกลายเป็นเพื่อนรักของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ กระดูกนรกที่ท่านตามหามันอยู่ในพื้นที่ฝังศพนั้นก็คือกระดูกที่ล้ำค่าของเขา แต่เตือนไว้ก่อนว่า จิตวิญญาณของลอร์ดปีศาจนั้นเป็นนิจนิรันดร์ แม้ว่าเขานั้นจะไม่ได้มีร่างกายภาพอีกต่อไป พลังของเขาก็ไม่ได้อ่อนแอลงเลย! ระวังตัวด้วย ท่านผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้!”

“ขอบคุณมากครับ ท่านอัครสาวก!”หวังหยู่กุมมือและโค้งเคารพเพื่อแสดงความขอบคุณ

“ไม่จำเป็นต้องขอบคุณผมหรอกครับ ท่านควรที่จะขอบคุณตัวท่านเองที่เป็นคนที่ซื่อตรง! ถ้าคำตอบของท่านนั้นไม่น่าพึงพอใจ ผมคงจะกำจัดท่านไปเพื่อฝ่ายมืดแล้ว!”

“กำจัดผม? หมายความว่ายังไง?”

“พูดอย่างง่ายๆแล้ว ผมก็คงสังหารท่านจนกลับไประดับ 0....ผมไม่สามารถที่จะอนุญาตให้มีคู่ต่อสู้ที่อันตรายอาศัยอยู่ต่อไปได้”

“โอ้…”หวังหยู่หายใจเข้าไปลึกๆ ระบบนั้นช่างดุร้ายมากจริงๆ มันทดสอบเขาแบบนี้อีกด้วย…ไม่สงสัยเลยว่าทำไมผู้คนถึงบอกว่าฝ่ายมืดนั้นยอดเยี่ยมในการแสร้งทำ

“แต่ท่านนั้นทำได้อย่างยอดเยี่ยม! ผมภาวนาให้ท่านทำได้ดีที่สุด!”อัครสาวกดเวย์นหัวเราะ แล้วเขาก็โบกมือ ส่งหวังหยู่เปลี่ยนเป็นแสงอันมืดมิด

เพียงเวลาไม่นานหลังจากนั้น หวังหยู่ก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ

{แจ้งเตือนระบบ : ดันเจี้ยนพื้นที่ฝังศพได้เปิดขึ้นแล้ว มันจะปิดตัวเองในหนึ่งชั่วโมงอย่างอัตโนมัติ}

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง กระแสน้ำวนสีดำก็ปรากฏขึ้นด้านหน้าเขา

เมื่อแหวังหยู่ลังเลที่จะเอามือจุ่มเข้าไปในกระแสน้ำสีดำ มันก็มีแรงผลักอันรุนแรงและลากเขาลงไป

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้ค้นพบ พื้นที่ฝังศพ ได้รับค่าประสบการณ์ 1000 หน่วย}

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้ยอมรับเควส ‘ความปรารถนาของลอร์ดปีศาจ’ เควสระดับ A}

{เงื่อนไขความสำเร็จ}

ได้รับกระดูกนรกในเวลาหนึ่งชั่วโมง อัตราความสำเร็จ 60% ทำลาย อสุรกายลอร์ดปีศาจและได้รับกระดูกนรกภายในเวลาหนึ่งชั่วโมง อัตราความสำเร็จ 100% และผู้เล่นจะได้รับ แต้มคุณธรรมของฝ่ายมืด 100 หน่วย

{เงื่อนไขความล้มเหลว}

การทำเควสไม่สำเร็จในช่วงระยะเวลา

เสียชีวิต

{การทำเควสล้มเหลวนั้นจะทำให้ผู้เล่นสูญเสียแต้มคุณธรรม 100 หน่วยต่อฝ่ายมืด}

จบบทที่ Chapter 152: พื้นที่ฝังศพ

คัดลอกลิงก์แล้ว