บทที่ 25 บัตรผู้ช่วย

บทที่ 25 บัตรผู้ช่วย

สิ่งแรกที่เธอทำหลังจากตื่นนอนคือการเช็กอินตามความเคยชิน

【รางวัล: เงินสด 90 ล้านหยวน, บัตรผู้ช่วยซื่อสัตย์ 100% จำนวน 10 ใบ】

สือซิงลืมตาขึ้นมาด้วยความแปลกใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินชื่อไอเทมชิ้นนี้

"จิ่วจิ่ว ทำไมวันนี้ถึงมีรางวัลพิเศษล่ะ ไม่ใช่เทศกาลอะไรสักหน่อยนี่นา?"

ปกติแล้วนอกจากวันหยุดสำคัญ ระบบมักจะให้รางวัลเธอเป็นเงินสดเพียงอย่างเดียว

ภาพเสมือนจริงของเจ้าก้อนขนสีขาวขยับไปมา พร้อมส่งเสียงเจื้อยแจ้วด้วยความยินดี "โฮสต์ครับ เมื่อวานคุณยังกังวลอยู่เลยไม่ใช่เหรอว่าจะยุ่งเกินไป! ว่าที่มหาเศรษฐีระดับพระเจ้าของโลกจะลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้ยังไงกัน! ผม จิ่วจิ่ว ก็เลยจัดหาผู้ช่วยมาให้โฮสต์เป็นรางวัลพิเศษยังไงล่ะครับ!"

ถ้ามันมีหาง สือซิงมั่นใจเลยว่าตอนนี้มันคงจะกระดิกหางด้วยท่าทางภาคภูมิใจสุดๆ แน่นอน

ซึ่งเธอก็ไม่ตระหนี่คำชมเลยสักนิด "จิ่วจิ่ว นายสุดยอดมาก! นายนี่มันนางฟ้าตัวน้อยชัดๆ รักนายที่สุดเลย~"

"ฮิฮิ~ ถ้าอย่างนั้นวันนี้โฮสต์ต้องตั้งใจใช้เงินหน่อยนะครับ ช่วงเตรียมสอบก่อนหน้านี้คุณแทบไม่ได้ใช้เงินเลย ทำเอาทางระบบเป็นกังวลจะแย่อยู่แล้ว"

สือซิงรู้สึกผิดขึ้นมาทันทีที่ละเลยหน้าที่มหาเศรษฐีไป เธอจึงสำนึกผิดอย่างจริงใจ

"นายพูดถูก! วันนี้ฉันจะออกไปช้อปปิ้งให้กระหน่ำไปเลย!"

"ถ้าอย่างนั้นโฮสต์ห้ามขี้เกียจเด็ดขาดนะครับ"

"วางใจเถอะ ตอนนี้ชีวิตกลับเข้าที่เข้าทางแล้ว ฉันจะปลดปล่อยตัวเองแล้วกวาดซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้าเลย!"

"ก่อนหน้านี้ชีวิตโฮสต์หลุดจากที่ทางตรงไหนเหรอครับ?" ระบบถามด้วยความฉงน

"เอ่อ... ช่างมันเถอะน่า"

เธอหันมาอ่านรายละเอียดการใช้บัตรผู้ช่วยอย่างละเอียด

บัตรหนึ่งใบสามารถอัญเชิญผู้ช่วยได้หนึ่งคน ซึ่งรวมถึงคนขับรถ บอดี้การ์ด คนรับใช้ ผู้ช่วย และพ่อบ้าน

บัตรที่เธอได้รับล้วนเป็นสีม่วงระดับหายาก

แบ่งเป็น บัตรผู้ช่วย 3 ใบ, บัตรบอดี้การ์ด 3 ใบ และบัตรคนรับใช้ 4 ใบ

เธอนึกสงสัยเหลือเกินว่าคนเหล่านี้จะปรากฏตัวออกมาในรูปแบบไหน

หลังจากพักผ่อนมาเต็มอิ่ม พลังงานของเธอก็กลับมาเต็มเปี่ยม แต่เนื่องจากเพื่อนร่วมห้องยังไม่ตื่น เธอจึงต้องย่องออกไปล้างหน้าแปรงฟันข้างนอกเงียบๆ

เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนใคร เธอจึงเปิดน้ำให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

ตั้งแต่ดื่มน้ำยาปรับปรุงพันธุกรรมเข้าไป ร่างกายของเธอก็แข็งแรงขึ้นอย่างมาก เพียงแค่พักผ่อนให้เพียงพอเธอก็จะรู้สึกสดชื่นแจ่มใสในทุกวัน และตารางชีวิตก็เริ่มเป็นระเบียบมากขึ้นโดยอัตโนมัติ

นี่คือข้อเสียของการอยู่หอพัก ทุกคนต่างมีนิสัยและจังหวะชีวิตที่ต่างกัน การอยู่ร่วมกันจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดการกระทบกระทั่งกันบ้าง

เธอยังถือว่าโชคดีที่เพื่อนร่วมห้องกลุ่มนี้ไม่ได้มีใครที่มีนิสัยประหลาดจนเกินไป

แต่เพื่อนร่วมห้องคนก่อนๆ ของเธอนั้นมีนิสัยแย่มาก ทั้งเปิดลำโพงเสียงดังตอนกลางคืน นอนซมทั้งวัน พอคนอื่นขยับตัวนิดหน่อยก็ถีบเตียงด่าให้เงียบ หรือบางคนก็หมักหมมขยะกองโตไม่เคยทิ้ง ไม่มีความเกรงใจต่อส่วนรวมเลย... แม้พวกเขาจะไม่ใช่คนเลวร้ายและฉากหน้าจะดูเข้ากันได้ดี แต่ในใจนั้นมันน่าหงุดหงิดเสมอ

ทุกอย่างมันก็แค่การอดทนซึ่งกันและกันเท่านั้น

ในเมื่อตอนนี้เธอมีกำลังทรัพย์พอที่จะย้ายออกไป เธอย่อมไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองต้องลำบากหรือไปเป็นภาระให้ใครอีก

ทางมหาวิทยาลัยอนุญาตให้นำรถเข้ามาได้ เธอจึงวางแผนจะไปถอยรถสักคันเพื่อความสะดวกในการเดินทาง

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ระบบก็รีบฉวยโอกาสมอบหมายภารกิจทันที

【ตรวจพบว่าโฮสต์ยังไม่มีพาหนะส่วนตัว โปรดเลือกซื้อรถยนต์มูลค่ามากกว่า 100 ล้านหยวนภายในเวลา 5 ชั่วโมง รางวัลความสำเร็จ: บูกัตติ ลา วัวตูร์ นัวร์ (เสียงแห่งราตรีสีดำ) หากล้มเหลวไม่มีบทลงโทษ】

สือซิงตาลุกวาวทันที รางวัลนี้มันสุดยอดไปเลย!

ซูเปอร์คาร์ที่มีเพียงคันเดียวในโลก มูลค่ากว่าร้อยล้านหยวน ซึ่งรถระดับนี้ไม่ใช่ว่ามีเงินเพียงอย่างเดียวจะหาซื้อได้

เจ้ารถในตำนานที่พระเอกนางเอกในนิยายชอบมีกัน ในที่สุดก็ถึงตาเธอที่จะได้ครอบครองบ้างแล้ว

เมื่อเตรียมตัวเสร็จ สือซิงก็มุ่งหน้าออกไปข้างนอก ตั้งใจว่าจะใช้บัตรผู้ช่วยไปพลางๆ ระหว่างทาง

"โฮสต์ครับ คุณต้องจัดหาที่พักให้พวกเขาก่อน ถึงจะเรียกใช้งานได้นะครับ~"

สือซิง: "...ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้เล่า"

เธอถึงกับพูดไม่ออก นี่เธอต้องมาจัดการเรื่องจุกจิกพวกนี้เองอีกแล้วเหรอ?

"โฮสต์บื้อหรือเปล่าครับ ก็แค่จองโรงแรมสิ"

...สือซิงสัมผัสได้ถึงความดูแคลนจากระบบ เธอหลงนึกไปว่าต้องซื้ออสังหาริมทรัพย์เป็นของตัวเองก่อนถึงจะเรียกใช้ได้เสียอีก

เธอรีบเปิดโทรศัพท์และจองห้องเพนท์เฮาส์สุดหรูในโรงแรมห้าดาวทันที

【เปิดใช้งานบัตรผู้ช่วย สร้างช่องทางการติดต่อเรียบร้อย โปรดตรวจสอบ】

หลังจากระบบประกาศจบ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น

เธอเปิดอินเทอร์เฟซของระบบด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไอคอนใหม่ถูกเพิ่มเข้ามา เมื่อคลิกเข้าไปก็พบกับหน้าผู้ติดต่อ

มีรายชื่อผู้ติดต่อเพิ่มเข้ามา 10 รายชื่อ แถมยังแบ่งหมวดหมู่ไว้ให้อย่างดี

บอดี้การ์ด: หมายเลข 1 นัยน์ตาไร้สี, หมายเลข 2 บุรุษผู้ทระนง, หมายเลข 3 ฝันที่ไม่ไม่อาจตื่น

ผู้ช่วย: หมายเลข 1 เสียงหัวใจสลาย, หมายเลข 2 เศรษฐีใหม่ดอกท้อ, หมายเลข 3 ยัยตัวแสบจอมเอาแต่ใจ

คนรับใช้: หมายเลข 1 สิ้นอายุขัยเสียที, หมายเลข 2 น้องแมวผู้ตกอับ, หมายเลข 3 ความอ้างว้างที่มืดมิด, หมายเลข 4 ความรู้สึกของใจที่แตกสลาย

สือซิง: ????

รูม่านตาของเธอสั่นระริก ในหัวเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

"เดี๋ยวๆ นี่มันชื่อบ้าอะไรกันเนี่ย อ่านแทบไม่ออกเลย"

ระบบตอบกลับมาอย่างเป็นธรรมชาติ "นั่นคือโค้ดเนมของพวกเขาครับ"

"!!! นี่นายเอาจริงเหรอ? ใครมันจะไปกล้าเรียกชื่อพวกนี้ออกมาดังๆ กัน แล้วพวกเขาก็คงไม่มีบัตรประชาชนชื่อแบบนี้ใช่ไหม?"

"ชื่อพวกนี้สุ่มขึ้นมาตอนสร้างครับ โฮสต์จำเป็นต้องตั้งชื่อใหม่ให้พวกเขาเอง"

"เฮ้อ ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะต้องเรียกชื่อพวกนั้นจริงๆ เสียแล้ว ทำเอาตกอกตกใจหมด"

สือซิงถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าต้องตั้งชื่อตั้ง 10 ชื่อ เธอจะไปคิดออกได้ยังไงกัน?

หลังจากแวะกินมื้อเช้าแบบง่ายๆ ที่โรงอาหาร เธอก็เดินออกจากประตูมหาวิทยาลัยและเรียกแท็กซี่ที่ริมถนน

เธเริ่มค้นหาชื่อที่ฟังดูไพเราะในโทรศัพท์

ในเมื่อต้องเป็นคนตั้งชื่อให้ เธอก็ต้องทำอย่างจริงจังเสียหน่อย เพราะถ้าชื่อน่าเกลียดเกินไปอาจจะส่งผลต่อความมั่นใจของพวกเขาได้

ตามข้อมูลในบัตรผู้ช่วย ทุกคนมีอายุระหว่าง 20 ถึง 35 ปี หลังจากเลือกเฟ้นอยู่นาน ในที่สุดสือซิงก็ตั้งชื่อจนครบ

บอดี้การ์ด: หมายเลข 1 อำพัน, หมายเลข 2 ปะการัง, หมายเลข 3 หยกนพเก้า

ผู้ช่วย: หมายเลข 1 เสวี่ยชิง, หมายเลข 2 จื่อเสวียน, หมายเลข 3 โม่เหยียน

คนรับใช้: หมายเลข 1 ไผ่เขียว, หมายเลข 2 เผยหลาน, หมายเลข 3 หลิงเซียว, หมายเลข 4 เจวี๋ยหมิง

ระบบถึงกับปากกระตุก ไปต่อไม่ถูกอยู่ชั่วขณะ

สือซิงอวดผลงานอย่างภาคภูมิใจ "เป็นไง? ฟังดูดีใช่ไหมล่ะ ฉันแบ่งหมวดหมู่ตามเพศและตามกลุ่มชื่อด้วยนะ"

เอาเถอะ แค่ชมเธอไปก็พอแล้ว

"โฮสต์เก่งมากเลยครับ! ชื่อฟังดูดีและจำง่ายมาก โฮสต์ยอดเยี่ยมที่สุดเลย!"

สือซิงเชิดหน้าขึ้นอย่างลำพอง "แน่นอน ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจริงจัง"

"เอ่อ... โฮสต์สามารถแลกบัตรพ่อบ้านได้ด้วยนะครับ คุณสามารถสั่งให้เขาจัดการเรื่องทุกอย่างแทนได้เลย" ระบบฉวยโอกาสเสนอขายไอเทมจากมอลล์ทันที

เพราะการแลกไอเทมเท่านั้นที่จะช่วยกระตุ้นความอยากใช้เงินของโฮสต์และสะสมแต้มได้ และเมื่อมีแต้มสะสมมากพอ เธอก็จะสามารถแลกทรัพยากรต่างๆ ในมอลล์เพื่อพิชิตเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้!

"ไหนลองบอกข้อดีของพ่อบ้านมาซิ ฉันมีผู้ช่วยตั้งหลายคนแล้วนะ แรงงานแค่นี้น่าจะพอแล้วมั้ง"

"โอ้โฮ ข้อดีเยอะแยะเลยครับ! บอดี้การ์ดปกป้องคุณได้ใช่ไหมครับ? แต่เขาช่วยคุณบริหารจัดการคนไม่ได้นะ

ผู้ช่วยช่วยคุณทำงานได้ใช่ไหมครับ? แต่เขาอยู่เคียงข้างคุณตลอดเวลาเพื่อตอบสนองความต้องการส่วนตัวไม่ได้นะ

คนรับใช้ช่วยดูแลบ้านได้ใช่ไหมครับ? แต่เขาก็ดูแลไม่ทั่วถึงทุกรายละเอียดเท่าพ่อบ้านหรอกครับ

แต่พ่อบ้านอาวุโสระดับทองนั้นต่างออกไป เขาสามารถจัดการเรื่องพวกนี้ได้ทั้งหมด! และตอบสนองทุกความต้องการของคุณได้ทุกอย่างเลยครับ!"

สือซิงเริ่มโอนเอียงตามคำโฆษณาของระบบ เธอจึงก้มหน้าทำเป็นเล่นโทรศัพท์บังหน้า ขณะที่เปิดมอลล์ของระบบขึ้นมาดู

และแน่นอนว่าเธอพบการ์ดพ่อบ้านจริงๆ

ความสามารถของพ่อบ้านนั้นครอบคลุมมากจริงๆ ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้ ตราบใดที่ยังอยู่ในขอบเขตของมนุษย์ เช่น บินไม่ได้หรือมุดดินไม่ได้เท่านั้นเอง

เธอดูรายละเอียด: เชี่ยวชาญด้านธุรกิจ, เชี่ยวชาญด้านภาษา, เชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้... เขารู้มากกว่าคนระดับม่วงหลายคนรวมกันเสียอีก

แต่พอเหลือบไปเห็นราคา คุณพระช่วย! มิน่าล่ะถึงได้เก่งขนาดนี้ เพราะราคาของเขามันแพงหูฉี่เลยทีเดียว