Chapter 139: เควสที่ขัดแย้ง

Chapter 139: เควสที่ขัดแย้ง

สำหรับผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ หวังหยู่ก็ได้รับการศึกษาเกี่ยวกับศีลธรรมมามาก

ตั้งแต่ที่ NPC นั้นมันไม่ได้แตกต่างไปจากกองข้อมูล หวังหยู่ก็ไม่รู้สึกแย่ในการโกงหรือต่อรองกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม เมื่อเป็นผู้เล่นคนอื่นแล้ว หวังหยู่ก็ไม่ต้องการที่จะมีเรื่องเกี่ยวข้องกับการกระทำแบบนี้

ถึงแม้ว่าพวกเขานั้นจะมาจากกิลด์เดียวกัน หวังหยู่ก็บพบว่านิสัยของหมิงตู่นั้นต่ำตมยิ่งกว่าใคร

ถึงแม้ว่าปัญหาของหมิงตู่นั้นจะไม่ดูรุนแรงในตอนนี้ มันก็สามารถที่จะทำให้เควสล้มเหลวได้ ถ้าเขาตัดสินใจที่จะทำตัวเลวร้ายในตอนช่วงเวลาสู้กับบอส…

“มีอะไรผิดปกติกัน? พวกเขาก็พูดกันว่าพวกเขาจะล่านายลง เนื่องจากเควส! ทำไมนายยังมีข้อขัดแย้งกับพวกเขาอยู่อีกเหรอ?”หมิงตู่ถาม

“ผมมีเควสตัวเองให้ทำอยู่!”หวังหยู่ส่ายหัว

“โอ้!”

หลังจากได้ยินหวังหยู่นั้นทำเควสของตัวเองให้เสร็จและจะไม่มีส่วนร่วมในเควสคุ้มกัน หมิงตู่ก็เริ่มใช้กลยุทธ์ที่เลวทรามมากยิ่งขึ้น “พี่น้องทั้งสี่คน การสัญญาแบบปากเปล่าแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้! ฉันคิดว่า ทางที่ดีก็คือพวกนายจ่ายพวกเรามาครึ่งหนึ่งก่อน…ความเสี่ยงของเควสนั้นค่อนข้างสูงและฉันก็ไม่ใช่ใครบางคนที่ทำงานฟรีๆ..”

หมิงตู่รู้ว่ามีเหตุผลเดียวที่เควสนี้ยังคงดำรงอยู่นั้นก็เป็นเพราะว่าหวังหยู่ ด้วยเหตุนี้นี่เอง มันจึงมีโอกาสที่สูงมากในเควสส่วนตัวของหวังหยู่จะปะทะกับเควสนี้!

เมื่อหวังหยู่นั้นมีเพื่อนแค่ไม่กี่คน หมิงตู่นั้นก็เป็นคนที่เข้าใจถึงความแข็งแกร่งของหวังหยู่เป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าจะพูดตรงๆได้ว่าหวังหยู่สามารถฆ่าพวกคนคุ้มกันทั้งหมดและหลบหนีไปพร้อมกับไอเทมได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาที่เพียงแค่ขโมยมันและหลบหนีไป ถ้าเขาทำแบบนั้น มันก็จะไม่มีหวังเลยสำหรับผู้เล่นที่จะตามจับเขาได้ทัน..

เมื่อใครบางคนปฏิเสธที่จะพ่ายแพ้ในสถานการณ์ไหนๆ หมิงตู่นั้นก็พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อที่จะได้บางสิ่งบางอย่างตอบแทนมาในสถานการณ์เช่นนี้

“นี่มัน…ผม…ผมขอโทษจริงๆ แต่พวกเรานั้นไม่สามารถให้ได้ในตอนนี้…”เอกรังสีรุ่งอรุณตอบกลับอย่างลังเลใจ เขาก็ไม่ใช่คนโง่ด้วยเช่นกัน หลังจากที่มีเรื่องครั้งยิ่งใหญ่กับหวังหยู่ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ใครจะไม่รู้กันว่าเขานั้นเป็นผู้ร้าย? เขานั้นรู้อย่างขัดเจนว่าหมิงตู่นั้นกำลังสร้างเรื่องอยู่

เหตุผลที่พวกเขาเสนอราคาที่สูงเพื่อ “การปกป้อง”นั้นก็เพื่อไว้หน้าให้กับหวังหยู่

ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสี่คนนั้นจะแสดงความโกรธเคืองและเศร้าโศกอยู่บนใบหน้าของพวกเขาก็ตามที พวกเขาก็ยังถูกโน้มน้าวใจด้วยความแข็งแกร่งของหวังหยู่ถ

ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสี่คนจะร่ำรวย มันก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะใช้เงินใช้จ่ายแบบไม่คิด อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งที่แท้จริงแบบหวังหยู่แล้ว มันก็เป็นเรื่องที่ปลอดภัยกว่าที่จะดึงเขามาอยู่ฝั่งเดียวกัน

“นายไม่เชื่อในความสามารถของฉันงั้นเหรอ? นายต้องการที่จะให้ฉันพิสูจน์ตัวเองให้กับพวกนายงั้นเหรอ? ฉันเตือนนายก่อนนะว่า ฉันฆ่าโดยไม่กระพริบตา!”หมิงตู่ตอบกลับอย่างไม่มีความสุข หลังจากที่ได้ยินการตอบกลับของเอกรังสีรุ่งอรุณ

“ไม่ ไม่ คุณเข้าใจผมผิดแล้ว ผมเห็นความสามารถของพี่ใหญ่หมิงตู่....มันเป็นเพียงแค่ว่าผมเชื่อในเทพเจ้ากระทิงเหล็กที่ยอดเยี่ยมมากกว่า…”เอกรังสีรุ่งอรุณตอบกลับเจื่อนๆ

เจตนาของเอกรังสีรุ่งอรุณนั้นชัดเจนมาก ถึงแม้ว่าพลังโจมตีเวทย์ของหมิงตู่จะสูง เขาก็ไม่สามารถที่จะเผชิญหน้ากับกองทัพผู้เชี่ยวชาญระดับ 20ได้ ในอีกทางหนึ่ง หวังหยู่นั้นสามารถทำได้..

“อึ้ก..”ถึงแม้ว่าการโดนเปรียบเทียบกับใครคนอื่นนั้นทำให้เขาได้ลิ้มรสขมในปากของเขา หมิงตู่ก็ไม่สามารถที่จะบ่นได้ เมื่อเขาถูกเปรียบเทียบกับหวังหยู่ สุดท้ายแล้วความแข็งแกร่งของเขานั้นสูงเกินกว่าเหตุผลปกติทั่วไป

“แน่นอน ถ้าเทพเจ้ากระทิงเหล็กที่ยอดเยี่ยมนั้นยินดีที่จะช่วยเหลือพวกเราแล้วละก็ หลังจากนั้นราคาก็จะต่อรองกันได้!”

“เฒ่ากระทิง…นายช่วยขายร่างกายตัวเองสักครั้งจะได้ไหม…”หมิงตู่กระซิบอ้อนวอนกับหวังหยู่

เมื่อมองไปยังการแสดงออกของหมิงตู่แล้ว หวังหยู่ก็รู้สึกช่วยไม่ได้ พร้อมกับลักษณะส่วนตัวของหมิงตู๋ เพื่อป้องกันไม่ให้ใครบางคนเอาเปรียบจากเขา!

“นายกำลังจะขนส่งมันไปที่ไหนกัน?”หวังหยู่หันกลับไปและถามเอกรังสีรุ่งอรุณ ถ้าเควสของพวกเขานั้นไม่ได้ข้องเกี่ยวกับตัวเขาเอง บางทีเขาอาจจะช่วยเหลือพวกเขาก็ได้

“วิญญาณราชาปีศาจ เฟอเรีย!”เอกรังสีรุ่งอรุณตอบกลับในทันที

วิญญาณราชาปีศาจ เฟอเรีย? หรือว่าบางทีมันอาจจะเชื่อกับวิญญาณนักฆ่าที่เขาตามหาอยู่?

“ใครคือเฟอเรีย?”หวังหยู่ถามอีกครั้ง

เมื่อตอบคำถามของเขา เอกรังสีรุ่งอรุณก็เปิดเมนูเควสและก็อ่านข้อมูลของมัน “เฟอเรียนั้นเป็นผู้บังคับบัญชาของกองทัพที่สามแห่งฝ่ายมืดและมีความเชี่ยวชาญในการลอบสังหาร ผู้นำหลายคนของโบสถ์แห่งแสงนั้นถูกลอบสังหารโดยเขามาก่อนหน้านี้ เขานั้นเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา ‘นักฆ่าในมุมมืดแห่งพระอาทิตย์’ ในช่วงปี 1457 ผู้บังคับบัญชาทั้งหมดที่อยู่แถวหน้านั้นทำภารกิจปราบปรามและก็ลอบสังหารเขาได้สำเร็จและก็พาวิญญาณของเขากลับมาปิดกั้นไว้ตลอดกาล อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โบสถ์แห่งแสงนั้นมีรายงานว่าฝ่ายแห่งความมืดนั้นค้นพบวิธีในการชุบชีวิตเขาขึ้นมาใหม่ ด้วยเหตุนี้นี่เอง ภารกิจของพวกเรานั้นจะต้องส่งวิญญาณของเขาไปยังสำนักงานใหญ่ของกองกำลังเพื่อกดดันวิญญาณด้วยพลังแห่งแสง!”

“…” ยิ่งหวังหยู่ได้ยินมากขึ้น เขาก็รู้สึกผิดหวังมากยิ่งขึ้น ถ้าเขาคิดไม่ผิดละก็ไอเทมที่พวกเขาจะส่งไปยังค่ายอัศวินก็คือวิญญาณนักฆ่าที่เขาจำเป็นต้องใช้มัน..

“น้องชาย ผมขอโทษจริงๆ…”หวังหยู่สะกิดไปที่ไหล่ของเอกรังสีรุ่งอรุณและก็ถอนหายใจยาวๆออกมา “เมื่อเวลามาถึง ผมจะพยายามอ่อนโยนให้ละกัน..”

‘เหี้...! พี่กระทิง…ทำไมพี่ต้องเป็นแบบนี้กัน…”เอกรังสีรุ่งอรุณร้องออกมา เขารู้สึกว่าลูกตาของเขากระเด็นออกมา หลังจากที่ได้ยินการตอบกลับของหวังหยู่

“นายคิดว่า ผมต้องการแบบนี้งั้นเหรอ? แม้กระทั่งผมก็ไม่ได้มีความมั่นใจในการขโมยสิ่งของจากผู้เชี่ยวชาญ ระดับ 20 จำนวนมากขนาดนี้เหมือนกัน!”หวังหยู่ถอนหายใจอย่างผิดหวัง

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เล่นพวกนี้นั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในบ้านตัวเองกันทั้งหมด! มันไม่จำเป็นที่จะต้องพูดเลยว่าพวกเขานั้นมีไพ่ตายของแต่ละคน ตั้งแต่ที่มันเป็นเควสคุ้มกันของการเลื่อนระดับอาชีพ 20 ของพวกเขาแล้ว ผู้เล่นพวกนี้ก็จะใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขามีอย่างแน่นอน

“ทำไมนายไม่ปล่อยให้ทุกคนฆ่านายในตอนนี้และช่วยพวกเราแก้ไขปัญหานี้ละ?”หมิงตู่แนะนำพร้อมกับรอยยิ้มอันชั่วร้าย

“แน่นอน! ผมจะพานายไปพร้อมกับผมด้วย!”หวังหยู่จ้องไปที่หมิงตู่

“เอาหน่า เพื่อน มันก็แค่เรื่องล้อเล่น! ฉันมีไอเดียแล้ว แต่ฉันไม่มั่นใจว่ามันจะเวิร์คป่าว…”หมิงตู่ตอบกลับ

“ให้ผมฟังก่อนละกัน!”หวังหยู่พูดออกมาอย่างตื่นเต้น

“โอเค ดังนั้นนี่คือสิ่งที่พวกเราจะทำ..”หมิงตู่อธิบายแผนสั้นๆกับหวังหยู่..

หลังจากที่หมิงตู่อธิบายเสร็จสิ้น หวังหยู่ก็ประหลาดใจและถามอย่างไม่มั่นใจ “นายมีความคิดอื่นที่ชั่วร้ายมากกว่านี้ไหม?”

“แน่นอนว่าฉันมี!”หมิงตู่ตอบกลับอย่างสบายๆ

“นายต้องการให้ผมไปขโมยมันมาจากค่ายอัศวินงั้นเรอะ...นายเกลียดผมมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”หวังหยู่ถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“นายมีความคิดอื่นไหม?”

“ไม่มี! แต่ผมสามารถถามไร้ความกลัวได้!”หวังหยู่พึมพำ เมื่อเขาเปิดช่องแชทกิลด์และอธิบายสถานการณ์ให้กับไร้ความกลัว

“ความคิดของหมิงตู่นั้นค่อนข้างดีเลยที่จริงแล้ว!”ไร้ความกลัวส่งเพียงแค่ประโยคเดียวมาหลังจากที่หวังหยู่อธิบายเสร็จ

“ดีแม่มึงสิ!”หวังหยู่สาปแช่งอย่างผิดหวัง ทำไมสองคนนี้ต้องการให้เขาตายขนาดนี้กัน…

“มันดีจริงๆ! ฉันคิดว่าหมิงตู่จะแนะนำบางสิ่งที่ปัญญาอ่อนให้กับไอ้โง่สี่ตัวนั่นและหลังจากนั้นก็ขโมยมันหลังจากผ่านไปครึ่งทางซะอีก ฉันไม่ได้คิดว่าเขาเติบโตได้มากขนาดนี้แล้ว!”ไร้ความกลัวหัวเราะ

“ฟังแผนที่ชั่วร้ายของฉันอีกไหม!”หมิงตู่หัวเราะอย่างชั่วร้ายที่ด้านข้าง

“แล้วผมจะมีอย่างอื่นให้เลือกอีกเหรอ!”หวังหยู่ขมวดคิ้ว

“ฉันหมายถึงว่านายสามารถที่จะฆ่าหญิงสาวได้โดยปราศจากความลังเลใดๆ...และฉันก็ยังเหลือเควสให้ทำอีก!”หมิงตู่สวนกลับ สำหรับเขาแล้วการทำเควสนั้นสำคัญมากกว่าการช่วยหวังหยู่เสียอีก

“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว! ค่ายอัศวินนั้นมี NPC ระดับสูงหลายตัว และพวกนายยังคาดการณ์ให้ผมมีชีวิต?”หวังหยู่สาปแช่ง

“นายคิดเหรอว่า นายเป็นจูล่งหรืออะไร? ไม่ใช่ว่านายมีผู้เล่นอีกสามร้อยคนอยู่ข้างนายงั้นเหรอ?”ไร้ความกลัวหัวเราะอย่างเย็นชา

“ดังนั้น? พวกนายจะช่วยผมงั้นเหรอ?”หมิงตู่ถามทื่อๆ

พร้อมกับชื่อเสียงที่เลวร้ายของนิกายซวนเฉินควบคู่ไปกับการสังหารไปมั่วซั่วของหมิงตู่เมื่อหลายนาทีก่อน มันก็จะไม่มีผู้เล่นสักคนเดียวที่จะช่วยเขา!

“นายปัญญาอ่อนเหรอ? นายมีนายน้อยที่ร่ำรวยสี่คนอยู่กับนาย! มันไม่มีสักคนหรอกที่จะปฏิเสธเงิน!”ไร้ความกลัวด่า