บทที่ 6  ขนย้ายเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้าน

บทที่ 6  ขนย้ายเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้าน

หลังจากกลับไปที่มหาวิทยาลัยและติดต่ออาจารย์ที่ปรึกษา สือซิงได้แจ้งความประสงค์ที่จะลาออกเพื่อเตรียมตัวสอบเข้าใหม่ อาจารย์พยายามพูดเกลี้ยกล่อมอยู่สองสามคำ แต่ในที่สุดก็ยอมตามความต้องการของเธอและดำเนินการยื่นเรื่องให้

เรื่องนี้จะเสร็จสิ้นกระบวนการภายในหนึ่งสัปดาห์

เมื่อจัดการเรื่องการโอนกรรมสิทธิ์อสังหาริมทรัพย์เรียบร้อยแล้ว เธอก็เรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังโครงการคลาวด์ซีเฟิร์สเกรดทันที

ตัวบ้านได้รับการทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงการขนเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้านเท่านั้น เธอโทรศัพท์นัดหมายช่างจากตลาดเฟอร์นิเจอร์ให้ขนส่งของทุกอย่างที่ซื้อไว้มาส่ง พลางลอบถอนหายใจกับตัวเองว่าช่วงนี้เธอช่างยุ่งวุ่นวายเหลือเกิน

ตอนแรกเธอคิดว่าการซื้อเครื่องเรือนและของตกแต่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้คงไม่เท่าไหร่ แต่ความเป็นจริงกลับพบว่าเธอจ่ายเงินไปเกือบหกล้านหยวน

โซฟาที่เธอซื้อราคาเกือบ 300,000 หยวน เตียงนอนราคาแสนกว่าหยวน ฟูกที่นอนอีก 200,000 หยวน และชุดเครื่องนอนเซตละ 20,000 ถึง 30,000 หยวน

ลำพังแค่ชุดเครื่องนอนสำหรับทั้งสี่ห้องก็ปาเข้าไปประมาณสองล้านหยวนแล้ว

อย่างไรเสีย คนเราก็ต้องใช้เวลาเกือบหนึ่งในสามของวันอยู่บนเตียง การทุ่มเงินซื้อของที่แพงและสะดวกสบายจึงถือว่าคุ้มค่าอย่างยิ่ง

สำหรับของอย่างอื่น ไม่ว่าจะเป็นโทรทัศน์ โต๊ะกาแฟ โต๊ะกินข้าว ตู้ต่างๆ พรม ภาพวาดประดับผนัง โต๊ะเครื่องแป้ง ต้นไม้สีเขียวสำหรับตกแต่ง ไปจนถึงไมโครเวฟ เตาอบ และเครื่องล้างจานในห้องครัว เธอกดเลือกซื้อตัวเลือกที่แพงที่สุดเท่าที่มีในห้างสรรพสินค้าระบบ

เธอซื้อของแต่ละอย่างมาสองชุดในสไตล์ที่แตกต่างกัน โดยชุดหนึ่งตั้งใจจะเอาไว้ใช้ในอพาร์ตเมนต์อีกห้อง

เธอวางแผนไว้ว่าจะโอนกรรมสิทธิ์อพาร์ตเมนต์ห้องที่เหลือนั้นให้เป็นชื่อของสือฉี

ส่วนของตกแต่งหรือของใช้จุกจิกอื่นๆ ที่ยังขาดเหลือ เธอตั้งใจจะให้พ่อกับแม่เลือกซื้อตามใจชอบหลังจากที่พวกท่านย้ายเข้ามาอยู่แล้ว

แม้จะเป็นครั้งแรกที่เธอจัดการเรื่องแบบนี้และอาจจะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่เธอก็รู้สึกพึงพอใจมาก

เมื่อยืนอยู่ในอพาร์ตเมนต์ขนาด 350 ตารางเมตรแห่งนี้แล้วมองไปรอบๆ ของทุกชิ้นและตัวบ้านหลังนี้ล้วนเป็นของเธอ เพียงแค่คิดก็น่าตื่นเต้นจนตัวลอย

ค่าเครื่องเรือนและเฟอร์นิเจอร์สำหรับที่นี่เพียงแห่งเดียวก็ใช้เงินไปกว่าห้าล้านหยวน

กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ฟ้าก็มืดสนิทเสียแล้ว

สือซิงไม่รู้สึกอยากออกไปหาอะไรทานข้างนอก เธอจึงสั่งพิซซ่า กุ้งเครย์ฟิช และบะหมี่มันปูผ่านแอปพลิเคชันสั่งอาหาร

เธอโยนชุดเครื่องนอนลงในเครื่องซักผ้า และเพียงยี่สิบนาทีต่อมาอาหารที่สั่งไว้ก็มาส่ง

หลังจากอิ่มหนำสำราญ สือซิงก็เอนกายลงนอนบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์

คืนนี้เธอจะพักที่นี่ แม้ชุดเครื่องนอนทั้งสี่ชิ้นจะยังไม่ได้ปูลงบนเตียงในห้องนอนหลัก แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจ

ถ้าต้องออกไปพักที่โรงแรมตอนนี้ เธอคงไม่มีแรงแม้แต่จะเดินออกจากโครงการด้วยซ้ำ พักผ่อนเอาแรงที่นี่สักคืนก็ไม่เสียหาย

เธอวิ่งวุ่นจัดการเรื่องเอกสารและใบรับรองต่างๆ มาทั้งวัน ตอนนี้เหลือเพียงเรื่องการย้ายทะเบียนบ้าน และไปที่โรงเรียนของสือฉีเพื่อจัดการเรื่องใบโอนตัวนักเรียนเท่านั้น

"ครืด ครืด ครืด"

โทรศัพท์บนโต๊ะสั่นเตือนกะทันหัน เธอหยิบขึ้นมาดูเห็นว่าเป็นพี่ชายคนโตของเธอ

"พี่ใหญ่ เลิกงานหรือยังคะ?"

เสียงชายหนุ่มที่อ่อนโยนดังมาจากปลายสาย "อืม เพิ่งเสร็จน่ะ ซิงซิง กินข้าวหรือยัง?"

"กินเสร็จเมื่อกี้เองค่ะ แล้วพี่ล่ะคะ?" สือซิงถามอย่างเกียจคร้านพลางพิงโซฟานั่งเล่นอยู่บนพรม

"ยังเลย เดี๋ยวค่อยหาอะไรกินน่ะ พี่ได้ยินพ่อกับแม่บอกว่าเราถูกรางวัลใหญ่เหรอ?" น้ำเสียงของสือมู่ชิงฟังดูเหนื่อยล้า

"ใช่ค่ะ ฉันถูกรางวัล 50 ล้านหยวน หักภาษีไป 10 ล้านหยวน ตอนนี้ซื้ออพาร์ตเมนต์ที่คลาวด์ซีเฟิร์สเกรดไว้แล้วค่ะ ห้องใหญ่มาก พื้นที่กว่า 400 ตารางเมตร มีสี่ห้องนอนเลยนะ

พี่ใหญ่ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันสิคะ ฉันบอกให้พ่อกับแม่ย้ายทะเบียนบ้านมาที่นี่แล้วด้วย ส่วนเสี่ยวฉีก็จะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ฉางหนิง จะได้เรียนใกล้ๆ บ้านค่ะ"

สือมู่ชิงประหลาดใจมาก "โรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ฉางหนิงเหรอ? ซิงซิงจัดการเรื่องนั้นเองเลยเหรอ? ฮ่าๆ ซิงซิงของเราโตขึ้นมากจริงๆ"

สือซิงรู้สึกดีใจและลูบติ่งหูตัวเองเบาๆ "ถ้าอย่างนั้นพี่ก็รีบย้ายเข้ามานะคะ อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานพี่ด้วย การเดินทางสะดวกมากค่ะ"

พูดจบเธอก็ส่งที่อยู่โดยละเอียดผ่านทางวีแชทไปให้

"ห้องเช่าปัจจุบันของพี่ยังไม่หมดสัญญาน่ะ ไว้พ้นเดือนนี้ค่อยว่ากันนะ ซิงซิง ตอนไปจัดการเรื่องย้ายโรงเรียนให้เสี่ยวฉีไม่โดนใครรังแกเอาใช่ไหม?"

โรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ฉางหนิงไม่ใช่ที่ที่ใครจะเข้าได้ง่ายๆ ปกติแล้วต้องใช้เส้นสายอยู่พอสมควร

"จะโดนรังแกได้ยังไงคะ? ตราบใดที่ 'ของขวัญ' ถึงมือ เรื่องทุกอย่างก็คุยง่ายค่ะ พี่ไม่ต้องไปเสียดายค่าเช่านั่นหรอกค่ะ เดินทางจากที่นั่นไม่สะดวกเท่าที่นี่หรอก เอาตามนี้นะคะ พี่รีบไปหาอะไรกินเถอะ บ๊ายบายค่ะ~"

เธอรีบวางสายทันทีที่พูดจบ

สือมู่ชิงหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ "ยัยเด็กคนนี้นี่นา"

เธอเหนื่อยเกินกว่าจะคิดอะไรต่อ จึงหลับตาลงและหลับรวดเดียวจนถึงเช้า

สิ่งแรกที่เธอทำหลังจากตื่นนอนคือการเช็กอิน

【เช็กอินสำเร็จ รางวัล: 600 ล้านหยวน】

600 ล้านเหรอ? รวมกับ 600 ล้านก่อนหน้านี้ ก็เกินหนึ่งพันล้านแล้วไม่ใช่เหรอ?

"ใช่แล้วค่ะโฮสต์ ข้อมูลบัตรเซนจูเรียนแบล็กการ์ดได้รับการปรับปรุงให้สมบูรณ์และสามารถใช้งานได้ตามใจปรารถนาเลยค่ะ~"

การตื่นนอนว่าสดชื่นแล้ว แต่ตอนนี้กลับรู้สึกดียิ่งกว่า!

เมื่อยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานยาวรูปกระต่ายนุ่มนิ่มราคา 12,800 หยวน เธอรู้สึกว่าตัวเองดูสูงขึ้นเล็กน้อย น้ำหนักลดลงไปมาก และสัดส่วนร่างกายดูเพรียวยาวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

นี่น่าจะเป็นผลมาจากน้ำยาปรับแต่งพันธุกรรม

เธอก้มลงมองใบหน้าตัวเองใกล้ๆ เครื่องหน้ายังคงมีเค้าเดิม แต่กลับดูแตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

มันยังคงเอกลักษณ์ของเธอไว้ในขณะที่ปรับปรุงจุดบกพร่องต่างๆ ให้ดูดีที่สุด

ในบ้านไม่มีไม้บรรทัด เธอเลยไม่รู้ว่าตัวเองสูงขึ้นจริงไหม จึงลองเปิดแผงหน้าจอระบบดู

ชื่อ: สือซิง (อายุ 19 ปี)

ส่วนสูง: 165 ซม. (พัฒนาได้)

น้ำหนัก: 46 กก.

ความสวย: 68 (พัฒนาได้)

สมรรถภาพร่างกาย: 56 (พัฒนาได้)

ความแข็งแกร่ง: 63 (พัฒนาได้)

ทักษะ: ไม่มี

แต้ม: 5

ทรัพย์สิน: บัตรเซนจูเรียนแบล็กการ์ด 1 ใบ, อพาร์ตเมนต์ในคลาวด์ซีเฟิร์สเกรด 3 ห้อง

อัตราความสำเร็จในการเป็นโซเชียลไฮโซผู้มั่งคั่ง: 1%

เธฮสูงขึ้นสามเซนติเมตร น้ำหนักลดไป 8 ปอนด์ และคะแนนความสวยจากเดิมที่สอบตกตอนนี้พุ่งมาที่ 68 คะแนน ทุกอย่างยกเว้นสมรรถภาพร่างกายตอนนี้ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ผ่านแล้ว

"ทำไมทรัพย์สินถึงเปลี่ยนเป็นอพาร์ตเมนต์ล่ะ? แล้วเงินก่อนหน้านี้หายไปไหน?" สือซิงถามด้วยความสงสัย

"จำนวนเงินมันน้อยเกินไปที่จะบันทึกไว้ให้เกะกะค่ะ" 099 ตอบด้วยน้ำเสียงดูแคลน

สือซิง: "..."

นี่เงินหลายร้อยล้านหยวนถือว่าเป็นเงินจำนวนน้อยเหรอ?

"โฮสต์คะ กรุณารีบใช้เงินหน่อยค่ะ ฉันเริ่มหมดแรงจูงใจที่จะมอบรางวัลให้มากกว่านี้แล้ว นี่มันเพิ่งเริ่มต้นเองนะคะ คุณถูกกำหนดให้เป็นมหาเศรษฐีและไฮโซระดับโลก แต่ตอนนี้คุณยังก้าวไปไม่ถึงครึ่งก้าวเลยด้วยซ้ำ"

099 บ่นด้วยท่าทางเหมือน 'ผิดหวังในตัวศิษย์'

สือซิงเกาหัวด้วยความขัดเขิน "ก็สองวันที่ผ่านมาฉันมัวแต่ยุ่งกับการจัดการเรื่องต่างๆ นี่นา"

"งั้นจัดการเสร็จแล้วก็รีบใช้เงินซะ เป็นไฮโซจะไม่มีเสื้อผ้าสวยๆ เครื่องประดับ คฤหาสน์หรู และรถสปอร์ตชื่อดังได้ยังไง? ยิ่งไปกว่านั้น คุณต้องเป็นคนที่มีความสามารถรอบด้านด้วยนะคะ" 099 สั่งทันที

สือซิงรู้สึกว่า 099 พูดถูก เธอจึงโอนเงิน 2 ล้านหยวนเข้าบัตรของพ่อกับแม่ และส่งเงิน 50,000 หยวนให้สือฉีผ่านทางวีแชท

จากนั้นเธอก็โทรหาแม่: "แม่คะ แม่กับพ่อช่วยไปจัดการเรื่องย้ายทะเบียนบ้านกับใบโอนตัวนักเรียนด้วยกันนะคะ ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนให้โทรมาถามฉัน ฉันจะไม่เข้าไปแล้วนะ ฉันโอนเงินไปให้แล้ว เอาไว้ใช้จ่ายในเรื่องที่จำเป็นนะคะ"

"จ้าๆ ลูกไปจัดการธุระของลูกเถอะ เรื่องแค่นี้พ่อกับแม่จัดการกันเองได้"

หลังวางสาย เธอเปิดห้างสรรพสินค้าระบบเพื่อดูว่าเธอสามารถซื้ออะไรได้บ้าง

ตอนนี้สินค้าส่วนหนึ่งเริ่มมีสีสันขึ้นมาแล้ว ซึ่งหมายความว่าสามารถกดซื้อได้

รถหรู หุ้นบริษัท เซรั่มความงามต่างๆ น้ำยาเสริมสมรรถภาพร่างกาย หรือของใช้จุกจิกอื่นๆ ราคาของพวกนี้ล้วนต่ำกว่าห้าแต้ม

เธออยู่ในช่วงที่อยากจะซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า รถหน้าตาเท่ๆ พวกนั้นราคาแค่สองแต้ม เช่นเดียวกับหุ้นในบริษัทขนาดเล็กบางแห่ง

หลังจากเลื่อนดูอยู่นาน ในที่สุดสายตาของสือซิงก็ไปหยุดอยู่ที่รถสปอร์ตสีเหลืองคันหนึ่งราคาสองแต้ม: เฮนเนสซีย์ เวนอม จีที สือซิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูลรถคันนี้ในอินเทอร์เน็ต มันมีราคาถึง 45 ล้านหยวน และผลิตจำกัดเพียง 10 คันทั่วโลกเท่านั้น

เธอกดอ่านรายละเอียดของรถ: ผลงานชิ้นเอกจากผู้ผลิตรถแต่งระดับตำนานของอเมริกาอย่าง เฮนเนสซีย์ จำกัดเพียง 10 คันทั่วโลก จึงหายากเป็นอย่างยิ่ง ติดตั้งเครื่องยนต์ V8 ทวินเทอร์โบ 1200 แรงม้า ให้กำลังสูงสุด 1200 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 1537 นิวตันเมตร เร่งความเร็วจาก 0 ถึง 100 กม./ชม. ได้ใน 2.4 วินาที ความเร็วสูงสุด 440 กม./ชม. ด้วยเครื่องยนต์ที่ทรงพลังและความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ทำให้มันเป็นผู้นำในหมู่ซูเปอร์คาร์ ด้วยราคา 45 ล้านหยวน นี่คือรถในฝันของเหล่านักเลงรถสปอร์ตหลายคน

เธอไม่ค่อยเข้าใจเรื่องตัวเลขสเปกพวกนั้นเท่าไหร่ แต่ดูแล้วมันเท่มาก เอาคันนี้แหละ!