Chapter 106 : นักล่ามังกร

Chapter 106 : นักล่ามังกร

หวังหยู่นั้นเป็นใครบางคนที่ไม่รู้แม้กระทั่งวิธีใช้คอมพิวเตอรื ไม่ต้องพูดถึงการค้นพบบัคหรือการโกงเกมส์เลย

ในช่วงเวลาที่กษัตริย์มังกรไฟนั้นก็ปลดปล่อยลูกบอลไฟออกมา หวังหยู่ก็แทงพลองยาวลงบนพื้นและยกร่างกายเขาขึ้นไปบนอากาศในขณะที่คุมความสมดุลโดยการจับไปที่ด้ามจับของมันด้วยมือเพียงข้างเดียว เมื่อเขานั้นไปถึงจุดที่สูงที่สุด หวังหยู่ก็เก็บพลองยาวของเขาอย่างรวดเร็วและยิง [ระลอกคลื่น] ใส่พื้นดินและยกร่างของเขาขึ้นสูงอีกครึ่งเมตรและก็ใช้ [การเคลื่อนย้ายแห่งพระอาทิตย์ตกดิน] และเทเลพอร์ตไปที่หลังของกษัตริย์มังกรไฟ

การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้นมีความยาวสองเมตรและหวังหยู่นั้นสูงร้อยแปดสิบเซ็นติเมตร พร้อมกับการสนับสนุนอีกครึ่งเมตรจาก [ระลอกคลื่น] แล้วหวังหยู่ก็ไปถึงบนหลังของมันได้อย่างฉิวเฉียดโดยใช้ [การเคลื่อนย้ายแห่งพระอาทิตย์ตกดิน]

ถ้ามันเป็นเกมคอมพิวเตอร์แบบดั้งเดิม ความยากของมันก็เท่าเทียมกับการเล่นลีซิน ใน {League Of Legends} และร่าย Q ก่อน และหลังจากนั้นก็ใช้อัลติเมทใส่คู่ต่อสู้และร่าย Q อีกครั้งเพื่อโจมตีมันและหลังจากนั้นก็ใช้ W เพื่อหลบให้ปลอดภัยก่อนที่ศัตรูนั้นจะโจมตีโดนเขา ตราบเท่าที่ผู้เล่นนั้นมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วเพียงพอละก็ ความยากเท่านี้ก็สามารถที่จะเป็นไปได้

อย่างไรก็ตาม ในเกมเสมือนจริงแบบนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำสิ่งที่หวังหยู่พึ่งทำไปใหม่อีกครั้ง

การบินตรงไปยังสกิลของกษัตริย์มังกรไฟแบบหวังหยู่นั้นจำเป็นที่จะต้องมีความกล้าอย่างมากรวมทั้งความแข็งแกร่งทางจิตใจในระดับสูง มุมของ [ระลอกคลื่น] ที่สนับสนุนหวังหยู่นั้นจะต้องใช้ความแม่นยำอย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าตัวแปรที่สำคัญเหล่านี้นั้นเปลี่ยนไปแม้แต่เล็กน้อย ถ้าเป็นแบบนั้นละก็ หวังหยู่จะล้มเหลว!

ในช่วงหลายปีที่กลุ่ม GM พวกนี้มีชีวิตอยู่ ก็ไม่มีใครเลยในพวกเขาที่เคยเห็นใครเป็นสัตว์ประหลาดเท่ากับหวังหยู่

หลังจากที่ลงไปบนหลังของกษัตริย์มังกรไฟแล้ว หวังหยู่ก็ปกคลุมไปด้วยเหงื่อพร้อมกับค่าสถานะปัจจุบันของหวังหยู่นั้น มันก็เป็นเรื่องที่ยากลำบากสำหรับเขาที่ไปถึงหลังของมันได้ เมื่อมองการระเบิดจากด้านบน หวังหยู่ก็ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้

ในขณะที่กษัตริย์มังกรไฟนั้นยังคงปลดปล่อยฝนบอลไฟลงไปจากด้านบน หวังหยู่ก็หยิบเอากริชแห่งหุบเหวออกมาและแทงไปที่คอของมัน

ตามคำกล่าวที่ว่า “ตีงูต้องตีตรงที่เจ็ดนิ้ว และสำหรับมังกรนั้นจะเป็นจุดที่เกล็ดนั้นสลับไปอีกด้านหนึ่ง” บนลำคอของกษัตริย์มังกรไฟนั้นมีเกร็ดที่ขึ้นในอีกด้านหนึ่ง ซึ่งมันเป็นดั่งตำนานของเกล็ดกลับด้าน!

“ฉึก!”

-5895 การโจมตีติดคริติคอล!

เพียงแค่การฟันเพียงหนึ่งครั้ง เลือดจำนวนมากก็ไหลปกคลุมไปทั่วบาดแผล และปกคลุมไปที่ร่างกายของหวังหยู่ แม้กระทั่งเผาเขาอีกด้วย

“มังกรพวกนี้ไม่ใช่ตัวตนธรรมดาเลยจริงๆ….”หวังหยู่พึมพำเมื่อเขาฟันไปที่มันอีกครั้งหนึ่ง

“โฮกกกก!!!” หลังจากการฟันครั้งที่สอง กษัตริย์มังกรไฟก็เริ่มดิ้นพล่านกลางอากาศ และหวังที่จะโยนหวังหยู่กระเด็นออกไป หวังหยู่นั้นยึดเท้าของเขาแน่นกับมันและหลังจากนั้นก็ฟันอีกครั้งหนึ่ง

-5476

เมื่อเห็นดาเมจที่เขาทำ หวังหยู่ก็มีความสุข เมื่อเขาพบว่าทุกการฟันไปที่เกล็ดที่กลับด้านนั้นจะทำให้เกิดการโจมตีติดคริติคอล

เมื่อปกครองเมืองมังกรฟ้ามาเป็นเวลาหลายปี กษัตริย์มังกรไฟนั้นก็คุ้นเคยในการฆ่าหรือเหยียบย่ำมนุษย์ทุกคนที่มันเคยพบเจอ แต่เมื่อโดนปฏิบัติตัวเหมือนกับเป็นแมลงโดยหวังหยู่นั้นเป็นครั้งแรกที่มันเคยพบเจอ

กษัตริย์มังกรไฟนั้นเหมือนกับมังกรที่ไร้ทิศทางและมันก็ดิ้นพล่านไปกลางอากาศและบินไปอย่างมั่วซั่ว

เมื่อใช้ขาและมืออีกข้างหนึ่ง หวังหยู่ก็จับไปที่คอของกษัตริย์มังกรไฟ พร้อมกับอีกมือหนึ่งที่ยังคงว่างอยู่ หวังหยู่ก็แทงมันซ้ำๆไปที่เกล็ดกลับด้านของมัน

เมื่อเลือดนั้นไหลออกมาจากกษัตริย์มังกรไฟและโดนไปที่มือของหวังหยู่ก็ทำให้พลังชีวิตของเขานั้นเผาไหม้ไปอย่างช้าๆ ถ้ามันไม่ได้เป็นเพราะการฟื้นฟูของเกราะผ้าสวรรค์ละก็ หวังหยู่ก็คงตายแล้ว

-4582

-3657

...

เมื่อพลังชีวิตของกษัติรย์มังกรไฟนั้นล่วงหล่นไปถึงจุดที่มันโดนการแทงเพียงครั้งเดียวมันก็จะโดนฆ่า มันก็สิ้นสติและพุ่งลงไปยังพื้นดิน

“ไอ้มนุษย์สารเลว! ขุนนางมังกรตัวนี้จะไม่ตายแบบที่ไอ้มนุษย์แบบพวกมึงอยาก!”

“ไอ้สัตว์ที่บ้าคลั่งนี่แม่งพยายามฆ่าตัวตาย!”

หวังหยู่ก็เริ่มตื่นตระหนกเร็วน้อยก่อนที่จะกระโดดออกมาจากร่างของมัน แม้ว่ามันต้องการจะตาย เขาก็ไม่สามารถตายไปพร้อมกันมันได้! ในขณะที่อยู่บนกลางอากาศ หมาป่าลวงตาเจ็ดตนก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาและพุ่งเข้าใส่กษัตริย์มังกรไฟ

[ท่าพุ่งแห่งพระจันทร์เต็มดวง] : เรียกราชาหมาป่าออกมาเจ็ดตนและแทงเข้าใส่ศัตรูพร้อมๆกัน ราชาหมาป่าแต่ละตนนั้นทำความเสียหายเท่ากับความแข็งแกร่งของผู้ใช้ *6 ระยะเวลาคูลดาวน์ 6 ชั่วโมง

นี่เป็นครั้งแรกที่หวังหยู่ใช้สกิลนี้ ตั้งที่ความแข็งแกร่งของเขานั้นประมาณหนึ่งร้อย การโจมตีของหมาป่าทั้งเจ็ดตนนั้นก็จะทำรวมกันได้ประมาณ2100

“เพล้ง!”

กษัตริย์มังกรไฟนั้นก็ระเบิดกลายเป็นแสงสีขาวนับไม่ถ้วนก่อนที่มันจะไปถึงพื้นดิน เหลือไว้เพียงกองไอเทมด้านหลัง

ตั้งแต่ที่ [การเคลื่อนย้ายแห่งพระอาทิตย์ตกดิน] นั้นยังติดคูลดาวน์อยู่ หวังหยู่ก็สามารถทำได้เพียงภาวนาว่าเขาจะมีรอดชีวิตจากการหล่นครั้งนี้ ไม่สำคัญว่าหวังหยู่จะเป็นผู้ที่มีศิลปะการต่อสู้ที่มีประสิทธิภาพมากแค่ไหน มันก็ไม่ช่วยเขาได้เท่าไหร่ในสถานการณ์นี้ ในตอนจบเมื่อเขากระแทกเข้ากับพื้นดินก็เหลือพลังชีวิตเพียงแค่สิบหน่วย...

ในตอนนี้ คนที่เหลือของนิกายซวนเฉินนั้นกำลังเดินอยู่ด้านข้างโรงเตี๊ยมด้วยความหดหู่

เมื่อพวกเขาถึงทางเข้า พวกเขาก็ถูกทักทายโดยอัศวินในทันที

“เพื่อนรัก มันเป็นการโอกาสที่น่าตื่นเต้นอย่างมากเมื่อพวกนายทั้งหมดอยู่ในเมืองมังกรฟ้า! มาฉลองกันเถอะ!”อัศวินยิ้มทักทาย

เมื่อมองขึ้นไป พวกเขาก็ตระหนักได้ว่ามันคือเก้าหอกอันโดดเดี่ยว และเป็นไอ้บัดซบที่ลากบอสมาหาพวกเขา!

“เหี้...!”

เมื่อเห็นนักธนูที่ยืนอยู่ด้านหลังเก้าหอกอันโดดเดี่ยว นิกายซวนเฉินก็ตระหนักได้ว่าบอสตัวนั้นถูกโจมตีโดยพวกเขา ภายใต้คำสั่งของเก้าหอกอันโดดเดี่ยว!

“ฮึ่ม! มันก็ยังเป็นสิ่งที่ดีที่พวกเราฆ่าเนียนก่อนที่พวกเราจะตาย!”ไร้ความกลัวแสยะยิ้มอย่างเย็นชา

“ฮ่าๆๆๆ! หลังจากที่เวลาผ่านไปมากมาย นายก็ยังคงพยายามที่จะหวังผลประโยชน์เล็กน้อยเช่นนี้อยู่อีก!”เก้าหอกอันโดดเดี่ยวหัวเราะ กิลด์อะโพคาลิปส์นั้นเป็นดั่งคนโง่เขลาสำหรับนิกายซวนเฉินมาเป็นเวลาหลายปี ดังนั้นนี่มันจึงไม่ได้เป็นครั้งแรกที่พวกเขานั้นมีข้อขัดแย้งกัน

“หึ นายชมฉันมากเกินไปแล้ว! ท่านขุนนางคนนี้อารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ในวันนี้ ดังนั้นนายรีบหายไปจากสายตาของกูจะดีกว่านะ!”ไร้ความกลัวขู่ หลังจากที่โดนฆ่าเนื่องจากกับดักของพวกมัน ไร้ความกลัวนั้นก็มีอารมณ์ที่เลวร้าย

ยิ่งไร้ความกลัวโกรธมากแค่ไหน เก้าหอกอันโดดเดี่ยวก็มีความสุขมากเท่านั้น “อย่าโกรธไปหน่อยเลยหน่า! ตั้งแต่ที่พวกเราเป็นเพื่อนเก่ากันมานมนาน ทำไมไม่ให้ฉันเลี้ยงเหล้านายกันละ!”เขาหัวเราะ

‘ก็ได้! ถ้างั้นเอาอันที่แพงที่สุดนะ! ฉันต้องการไหเหล้า 1เหรียญทองสิบเหรียญ!”

เมื่อเก้าหอกอันโดดเดี่ยวนั้นจ่ายบิล เขาก็เยาะเย้ย “นิกายซวนเฉินของนายนี่แม่งหน้าด้านจริงๆ! แต่พ่อของนายนั้นมีอารมณ์ที่ดีมากในวันนี้ ดังนั้นสิบเหรียญทองก็ไม่ได้มีค่าสักเท่าไหร่หรอก!”

เพียงแค่เขาเยาะเย้ยเสร็จ การประกาศของทั่วโลกก็สว่างวาบขึ้น….

{การประกาศทั่วโลก : กระทิงเหล็กจากเมืองรัตติกาลได้สังหารบอสชั้นยอดระดับทอง เทพเจ้ามังกรเลือดของเมืองมังกรฟ้าเป็นครั้งแรก! และก้าวไปสู่เส้นทางแห่งเกียรติยศเพิ่มอีกหนึ่งก้าว!}

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้ฆ่าเทพเจ้ามังกรเลือดและได้รับค่าประสบการณ์ 700000 หน่วยเป็นรางวัล}

{แจ้งเตือนระบบ คุณได้ฆ่าบอสเทพเจ้ามังกรเลือดที่เป็นกลางและก็ได้รับรางวัลเป็นสมญานาม “นักล่ามังกร” แต้มเกียรติยศของเมืองมังกรฟ้านั้น -50 แต้ม NPC จะรังเกียจคุณ ค่าสนิทสนมระหว่างตระกูลมังกร -50 แต้ม NPCของเผ่าพันธุ์มังกรจะรังเกียจคุณ}

{นักล่ามังกร}

+20 ความแข็งแกร่ง

+20 พลังกาย

ผลกระทบ :

มีผลกระทบที่ทำให้มังกรโดนกดดัน

หลังจากที่แสงสีทองนั้นจางหายไป หวังหยู่นั้นเลื่อนระดับไปถึง 20 และพลังชีวิตกับมานาของเขานั้นก็เติมเต็มอย่างสมบูรณืแบบ

“ฮ่า....ฮ่า...นี่มันช่างเร้าอารมณ์จริงๆ….”หวังหยู่หอบแล้วเขาก็นอนลงไปบนพื้นดิน มันไม่มีสัตว์ประหลาดแบบนี้ที่หวังหยู่นั้นต้องทะยานขึ้นไปสู้กับมันในโลกความเป็นจริง ดังนั้นเขาจึงเหนื่อยล้าอย่างมากกับการต่อสู้นี้

กหลังจากพักอยู่สักพักหนึ่ง หวังหยู่ก็รวมความแข็งแกร่งของเขาและลุกขึ้นไปดูไอเทมที่บอสดรอป

กษัตริย์มังกรไฟนั้นดรอปอุปกรณ์เพียงแค่ชิ้นเดียวและที่เหลือนั้นก็เป็นวัตถุดิบและพิมพ์เขียว

{เขี้ยวมังกรไฟ (ธนู)(อัคนี)}

พลังโจมตีกายภาพ : 80-100

พลังโจมตีเวทย์มนต์ : 60-90

+ 21 ค่าความคล่องแคล่ว

+ 15 ค่าความแข็งแกร่ง

ผลกระทบ :

[ออร่ามังกร] (ติดตัว) : เพิ่มแรงกดดันใส่มอนสเตอร์ประเภทสัตว์ป่า

[การโจมตีแห่งมังกร] (ติดตัว) : การโจมตีธรรมดานั้นมีโอกาสที่จะทำให้ศัตรูพิการ 30% และทำให้ความเร็วลดลง 30%

[การเผาไหม้แห่งมังกร] (ติดตัว) : การโจมตีธรรมดานั้นจะทำให้เป้าหมายติดสถานะเผาไหม้

[ความคลุ้มคลั่งแห่งมังกร] (ใช้งาน) : เพิ่มพลังโจมตีและความเร็วการโจมตีขึ้น 80% เป็นเวลาสี่สิบวินาที

ความต้องการของระดับ : 15

ความต้องการของอาชีพ : นักแม่นปืน

นอกจากธนูที่หวังหยู่หยิบขึ้นมแล้ว มันมีอุปกรณ์ระดับอัคนีอีกสองชิ้นในตอนนี้ ยิ่งไปกว่านั้น หนึ่งในนั้นถูกค้นพบโดยหวังหยู่ แม้ว่าความต้องการของระดับนั้นจะสูง มันก็ยังคงขายได้ 240 เหรียญทอง!

ธนูที่หวังหยู่นั้นหยิบขึ้นมานั้นมีระดับเพียงแค่สิบห้าและมีค่าสถานะที่สูงมากอีกด้วย! ราคาของมันนั้นจะต้องสูงกว่าใบดาบสงครามที่เขาพึ่งประมูลมันไปอย่างแน่นอน!

เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ หวังหยู่ก็หัวเราะแล้วเขาก็เก็บธนูลงไปและตรวจสอบไอเทมอย่างอื่น

{เลือดของมังกรไฟ (ไอเทมเควส)}

เมื่อเห็นไอเทมเควส หวังหยู่ก็เก็บมันไปในช่องเก็บของอย่างระมัดระวัง พร้อมกับระบบที่โหดเหี้ยมแบบนี้ มันก็ไม่ได้เป็นอันตรายในการเก็บไอเทมเควสจำนวนมากไว้ในมือของเขา

ไอเทมที่เหลือที่หวังหยู่หยิบขึ้นมานั้นเป็นวัตถุดิบกันทั้งหมด

{เนื้อของมังกรไฟ} : วัตถุดิบที่หาไม่ได้ทั่วไป สามารถที่จะทำอาหารอันแสนอร่อยได้

{เกล็ดของมังกรไฟ} : วัตถุดิบที่หาไม่ได้ทั่วไป สามารถที่จะสร้างอุปกรณ์ได้

หลังจากที่เก็บไอเทมพวกนี้อย่างระมัดระวังแล้ว หวังหยู่ก็ตรวจสอบไอเทมสุดท้ายในกล่อง

หลังจากที่เขาเปิดกล่องออกมาและเห็นไอเท็ม หวังหยู่ก็แข็งทื่อ

มันเป็นแผ่นพิมพ์เขียวที่มีเพียงหวังหยู่เท่านั้นที่สามารถใช้มันได้

{พิมพ์เขียว กระสุนปืนเทคโนโลยีเวทย์} : เรียนรู้เพื่อสร้างกระสุนปืนที่มีพลังโดยเวทย์มนต์

ส่วนประกอบที่จำเป็นต้องใช้ : คริสตัลลึกลับ

ความต้องการของอาชีพ : ช่างระดับต่ำ

หวังหยู่ก็ฟื้นสติจากความตกตะลึงได้เมื่อเขาตระหนักได้ว่าตั้งแต่แรก เทพเจ้ามังกรเลือดนั้นก็ใช้ปืน มันจึงเป็นเรื่องปกติสำหรับมันที่จะดรอปไอเทมแบบนี้

หลังจากที่เก็บไอเทมที่ดรอปทั้งหมดแล้ว หวังหยู่ก็เปิดแท็ปแจ้งเตือนที่สว่างวาปและเขาก็เห็นข้อความแสดงความยินดีจำนวนมาก แล้วเขาก็เมินเฉยข้อความเหล่านี้แล้วเขาก็เปิดช่องแชทกิลด์ของนิกายซวนเฉิน

“กระทิงเหล็ก! นายนี่แสดงให้ไอ้หอกบัดซบนั่นรู้แล้วว่าใครกันแน่ที่เป็นบอส!”ไร้ความกลัวพูดจาดังก้องอย่างบ้าคลั่ง

“หื้อ? เกิดอะไรขึ้น?”หวังหยู่ถามอย่างสับสน

หลังจากนั้นคนที่เหลือก็อธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้แก่หวังหยู่ เมื่อเขาฟังเสร็จเขาก็ขำออกมาอย่างอดไม่ได้

ทันใดนั้นเอง ดาบน้ำแข็งที่เงียบอยู่ตลอดเวลาก็ถามขึ้นมาอย่างฉับพลัน “พี่ชายกระทิง พี่ได้เก็บกริชของฉันคืนมาไหม?”

“แน่นอน! และกริชของนายก็ช่วยฉันในการต่อสู้นี้จริงๆ!”หวังหยู่หัวเราะแล้วเขาก็ส่งรูปกริชเข้าไปในช่องแชท

“หื้อ? มันมีบางสิ่งที่ประหลดไปกับกริชนี่…”ดาบน้ำแข็งพึมพำเมื่อเขาเห็นรูปที่หวังหยู่ส่งมา