เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 71: เส้นทางมรดก

Chapter 71: เส้นทางมรดก

Chapter 71: เส้นทางมรดก


Chapter 71: เส้นทางมรดก

เมื่อกลับไปยังเมือง หวังหยู่ก็ไม่ได้เร่งรีบไปส่งเควสให้เสร็จ เขานั้นเดินไปร้านมือสองอย่างสบายๆแทน

ตั้งแต่นี่เป็นเดือนแรกของเกม มันก็ยังคงถูกพิจารณาได้ว่ามันเป็นช่วงเวลาทดลองเกม ระบบแลกเปลี่ยนเงินตรานั้นยังคงไม่ได้เปิดใช้งาน

ตามที่ดาบน้ำแข็งได้บอก เมื่อฟังก์ชั่นนี้ถูกปล่อยออกมา ผู้เล่นสามารถที่จะเปลี่ยนเงินจริงเข้ามาในเกม แต่มันไม่มีการที่จะเอาเงินในเกมออกไปแลกเงินจริง นี่มันก็เหมือนกับการแลกเปลี่ยนค่าเงินพิเศษ สำหรับเกมฟรีแบบดั้งเดิม (เติมเงินเพชร)

ด้วยเหตุนี้นี่เอง ทางเดียวที่หวังหยู่จะขายทองทั้งหมดที่เขามีนั้นก็ต้องผ่านร้านมือสอง

ในเกมอื่นนั้น บางสิ่งแบบร้านมือสองนั้นไม่ได้มีอยู่ในเกม และผู้เล่นก็จะจบในการใช้เว็ปไซต์นอกเพื่อแลกเปลี่ยน อย่างไรก็ตามก็ตาม ตั้งแต่ที่ {REBIRTH} นั้นถูกปล่อยออกมา มันก็ทำงานร่วมกันผู้ให้บริการเน็ตเวิร์คหลายแห่ง มันจึงกลายเป็นสร้างร้านมือสองให้กับเหล่าผู้เล่น เหตุผลเดียวที่แตกต่างกันก็คือ ค่าภาษีที่สูงมากถึง 10%!

อย่างไรก็ตาม หวังหยู่ก็ไม่มีทางเลือกมากมายด้วยเช่นกัน ตั้งแต่ที่มันเป็นช่วงเวลาเริ่มต้นของเกม เหรียญทองนั้นยังคงหาได้ยากและยังคงแพง 1เหรียญทองสามารถที่จะขายได้1000ดอลลาร์! แม้ว่ามันจะมีค่าภาษี 10% มันก็ยังคงขายได้ 900ดอลลาร์!

เมื่อจำนวนของผู้เล่นยังคงเพิ่มขึ้น ค่าของเหรียญทองก็จะลดลงอย่างต่อเนื่อง ถ้าเขารอจนกระทั่งอัตราแลกเปลี่ยนของเงินออก หลังจากนั้น 1เหรียญทองอาจจะไม่สามารถขายได้ถึง 100 ดอลลาร์ด้วยซ้ำ...

ค่าอัตราแลกเปลี่ยนเงินนั้นเป็นบางสิ่งที่ทางบริษัทนั้นออกมาอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม อย่างไรก็ตาม ทางบริษัทนั้นก็ยังคงยืนยันที่จะทำการเก็บค่าภาษีแบบนี้สำหรับทรัพยากรที่หาได้ยาก....

เมื่อมาถึงร้านมือสอง หวังหยู่ก็เปิดหน้าต่างและหยิบเงิน 190000ออกมา ตั้งแต่ที่มันยังคงมีเงินที่จำเป็นต้องใช้ในการเล่นเกม หวังหยู่ก็ตัดสินใจที่จะเก็บเงิน 1000เหรียญทองไว้กับตัวเอง

หวังหยู่นั้นตัดสินใจที่จะปล่อยภูเขาเหรียญทองนี้ทิ้งไว้เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ตั้งแต่ที่มันเป็นจำนวนที่มหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ มันจึงเป็นเรื่องธรรมชาติอย่างมาก ที่ไม่มีใครคนไหนสามารถซื้อมันได้ทั้งหมด

หลังจากที่จัดการปัญหาเรื่องเงินของเขาได้แล้ว หวังหยู่ก็เข้าไปในโรงเตี๊ยมเพื่อซื้อขวดไวน์หลายขวดก่อนที่จะเดินไปในซอยมืดอีกครั้งหนึ่ง

มันเป็นเรื่องปกติแล้วที่ ผู้ให้ข้อมูลนั้นจะไม่มีสติเมื่อหวังหยู่พบเขาและเขาจะตื่นขึ้นมาหลังจากที่หวังหยู่เปิดฝาขวดไวน์ หลังจากที่เขาจับไปที่ขวดไวน์และรีบดื่มมันลงไปแล้ว สุดท้ายแล้วผู้ให้ข้อมูลนั้นก็มองไปที่หวังหยู่และถามอย่างขี้เกียจ “ทำไมนายมาที่นี่อีกละเด็กน้อย?”

“....”ไอ้บัดซบนี่รู้วิธีการที่จะเอาเปรียบเขาจริงๆ!

“ผมมาที่นี่เพื่อส่งเควส!”หวังหยู่ตอบกลับ

“โอ้? ดังนั้นนายพบมันแล้วเหรอ?”ผู้ให้ข้อมูลเหล่ตามอง

“พลังแห่งความมืด!”หวังหยู่ตอบกลับ

“นายเอาของนั่นมาด้วยหรือเปล่า?”ผู้ให้ข้อมูลถามอีกครั้งหนึ่ง

“ของ?”หวังหยู่สับสน เควสนี้ไม่ได้พูดถึงไอเทมที่เขาจะต้องเอากลับมาเลยแม้แต่น้อย

“ไอเทมสำหรับผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ยังไงละ!”ผู้ให้ข้อมูลบอกใบ้

“สิ่งนี้เหรอ?”หวังหยู่ถามแล้วเขาก็หยิบ การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ออกมาจากกระเป๋าของเขา

เมื่อเห็นเสานั้น ตาของผู้ให้ข้อมูลนั้นก็เปิดกว้างเมื่อเขาได้รับมัน ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนกลายเป็นคุ้มคลั่ง เขานั้นขว้างมันกลับอย่างโกรธแค้นใส่หวังหยู่และสาปแช่ง “นายแม่งโคตรอ่อนแอเลยจริงๆ! นายกล้าที่จะเอาขยะนี้มาให้ฉันงั้นเรอะ?”

ขยะ? ไอเทม 10000เหรียญนี่เป็นขยะงั้นเหรอ?

“การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ที่แท้จริงนั้นเป็นอาวุธระดับศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นอาวุธที่เทพเจ้าการต่อสู้นั้นเคยใช้มันมาก่อน! เมื่อความมืดนั้นแพรกระจายไปทั่ว มันก็ถูกขโมยไปโดยหมาปีศาจแห่งนรกสารเลวนั่น! ฉันพยายามที่จะไปนรกหลายรอบเพื่อมองหามันด้วยตัวเอง แต่ฉันก็ไม่เคยมีโชคเลย และฉันคิดว่านายจะทำให้ฉันภาคภูมิใจ! แต่อีกครั้งหนึ่งนายก็ยังทำให้ฉันรู้สึกล้มเหลว! ทำไมนายถึงเอาของปลอมกลับมาแทนกันเนี่ย?”ผู้ให้ข้อมูลบ่น

“นรก? นั่นมันคืออะไร?”หวังหยู่ถาม

“นายต้องการที่จะไปยังนรกและนำการอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้กลับมาไหม?”

แทนที่จะต้องพึ่งพาหวังหยู่ ผู้ให้ข้อมูลนั้นถามเขาพร้อมกับคำถามที่ยากเย็นอีกคำถามหนึ่ง

ถ้ามันเป็นชีวิตจริงละก็ หวังหยู่ก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับคนประเภทนี้ที่เขาไม่ถูกกันอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามตั้งแต่ที่มันเป็นเพียงแค่เกม การกระทำแบบนี้จากNPCนั้นหมายความว่าเขามีเควส!

แน่นอน เมื่อผู้ให้ข้อมูลนั้นพูดเสร็จ หวังหยู่ก็ได้รับการแจ้งเตือน

{ แจ้งเตือนระบบ : คุณได้กระตุ้นเควส “เส้นทางมรดก” ความยากระดับ : A คุณต้องการยอมรับเควสหรือไม่? }

{ ยอมรับ! }

{ แจ้งเตือนระบบ : “เส้นทางมรดก” : เดินทางไปยังนรกและนำ “การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้” อาวุธของเทพเจ้าการต่อสู้ของฮีโร่ทั้งเจ็ดกลับมา การอุทิศตนของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ 0/1 }

หลังจากรับเควสแล้ว หวังหยู่ก็สังเกตเสาในมือของเขาอีกครั้งหนึ่งและสังเกตเห็นคำว่า “ของปลอม” ปรากฏขึ้นมาใน

คำอธิบายของไอเทม

“แล้วนรกจะไปยังไงกัน?”หวังหยู่พยายามจะถามอีกครั้งหนึ่ง

“แล้วทำไมฉันจะต้องบอกนายกัน?”ผู้ให้ข้อมูลตอบกลับ

“นายต้องการเสาหรือไม่ละ?”หวังหยู่ขู่

“ฉันมีชีวิตอยู่อย่างดีเยี่ยมในเมืองนี้ ฉันไม่จำเป็นที่จะต้องออกไปในสนามรบอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นฉันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องใช้อาวุธนั่นอยู่แล้ว.....ฉันสามารถที่จะได้รับมันเพียงแค่สายตาของฉันเท่านั้น…” ผู้ให้ข้อมูลตอบกลับอย่างเมินเฉย

“เหี้...!”หวังหยู่นั้นคิดว่าผู้ให้ข้อมูลนั้นถูกควบคุมโดยคนจริงๆ เขานั้นรู้แม้กระทั่งวิธีการบิดเบือนคำพูดของหวังหยู่

หวังหยู่นั้นก็หยิบขวดไวน์ออกมาอย่างช่วยไม่ได้และถามขึ้น “มาสเตอร์ ผมไม่รู้จริงๆว่านรกคือที่ไหน…”

“ที่ไหนก็ตามที่มันมีคำว่านรกอยู่ในชื่อ!”ผู้ให้ข้อมูลหัวเราะแล้วเขาก็หยิบไปที่ขวดไวน์

“ในชื่อมันงั้นเหรอ? คุณหมายถึงดันเจี้ยนระดับนรกงั้นเหรอ?”หวังหยู่พูดออกมาเสียงดัง

“เฮะเฮะเฮะ…ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย…”ผู้ให้ข้อมูลหัวเราะก่อนที่เขาเริ่มที่จะดื่มแอลกอฮอล์ลงไป

“ลูกศิษย์ของคุณนั้นอ่อนแอเกินไป ผมกลัวว่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนระดับนรกนั้นจะมากเกินไป…”หวังหยู่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

หลังจากที่เคลียร์ดันเจี้ยน หวังหยู่นั้นก็เข้าใจถึงความยากของเกมที่แท้จริงว่าเป็นยังไง มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนนั้นมีค่าสถานะที่สูงมากกว่าตัวของเขาเองอย่างมาก ไม่สำคัญหรอกว่าเขามีความสามารถมากแค่ไหน มันก็ยังคงมีข้อจำกัดที่เขาสามารถบรรลุมันได้

“ไอ้เด็กงา ฉันไม่ได้บอกให้นายไปเลยนี่นา เอานี่ไปและไปหาช่างตีเหล็กที่ชื่อซิมบ้าที่เป็นคนแคระ เขาจะช่วยนายเพิ่มแข็งแกร่งเอง!”ผู้ให้ข้อมูลหัวเราะแล้วเขาก็ส่งจดหมายให้กับหวังหยู่

หลังจากที่หวังหยู่ได้รับจดหมาย ผู้ให้ข้อมูลก็พูดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง “โอ้ ใช่ วัตถุดิบที่นายจำเป็นที่จะต้องซ่อมความรุ่งโรจน์ของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้(แหวน) นั้นอยู่ในดันเจี้ยนระดับนรกด้วยเช่นกัน!”

“ผมเข้าใจ….”

หลังจากมองไปที่แหวนอันบัดซบบนนิ้วมือของเขาแล้ว หวังหยู่ก็สามารถทำได้เพียงกุมมือและถอนหายใจ “ถ้าอย่างงั้นผมจะไปก่อนนะครับ มาสเตอร์…”

“ชิ่ววววว จำไว้ว่ารอบหน้าเอากับแกล้มมาพร้อมกับไวน์ด้วย!”ผู้ให้ข้อมูลพูดอย่างรำคาญใจ

{แจ้งเตือนระบบ : คุณได้ทำเควสดันเจี้ยนสำเร็จ “ต้นกำเนิดของความโกลาหล” ความยากระดับ : D เคลียร์ดันเจี้ยนระดับปกติและสูงขึ้นไปของ “โบสถ์อันโชกเลือด” 1/1 รางวัล ค่าประสบการณ์ 50000 หน่วย และผ้าพันของนักต่อสู้ (ทองแดง) }

{ ผ้าพันของนักต่อสู้ (ทองแดง) }

พลังโจมตีกายภาพ : 17-25

พลังโจมตีเวทย์มนต์ 6 – 12

+ ความคล่องแคล่ว

+ ความแข็งแกร่ง

[สมบูรณ์แบบ] : [เตะด้านข้าง] + 1

ความต้องการของอาชีพ : นักต่อสู้

ความต้องการของระดับ : 15

นี่คืออาวุธที่ดูธรรมดามากที่ดูหน้าตาเหมือนกับผ้าที่ทั้งเก่าและขาด และมันก็เหมือนเป็นแค่อุปกรณ์ของเนื้อเรื่อง หลังจากที่เขามองไปที่มัน หวังหยู่ก็โยนมันเข้าไปในกระเป๋า

หลังจากออกมาจากซอยแล้ว หวังหยู่ก็เดินไปหาช่างตีเหล็ก

ช่างตีเหล็กนั้นตั้งอยู่ตรงถนนกลางด้วยเช่นกัน ช่างตีเหล็กนั้นค่อนข้างอยู่อย่างเงียบงันด้านข้างร้านขายแผงลอย

นอกจากการล่าบอสเพื่อหาอุปกรณ์ ผู้เล่นก็ยังคงสามารถที่จะหาแบบพิมพ์เขียวและวัตถุดิบไว้สร้างของพวกมันด้วย

อุปกรณ์ที่ถูกสร้างขึ้นนั้นจะมีค่าสถานะที่สูงกว่าที่ดรอปออกมาจากมอนสเตอร์ ระดับสูงสุดที่สามารถสร้างได้นั้นก็คืออัคนี

ถึงแม้ว่าจะเป็นแบบนั้นก็ตามที ช่างตีเหล็กก็ยังคงเป็นคลาสที่ธรรมดาที่สุดในเกมนี้

ถ้าอุปกรณ์ธรรมดานั้นดีกว่าที่มอนสเตอร์ดรอปลงมา ถ้าผู้เล่นนั้นสร้างสิ่งของระดับอัคนีขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจได้ขึ้นมา? ไม่ใช่ว่าเขาจะร่ำรวยในทันทีงั้นเหรอ? สิ่งของอย่างเช่นโบราณและตำนานนั้นเป็นสิ่งของที่มีอยู่จำกัดอย่างมาก แม้กระทั่งช่วงท้ายของเกม อุปกรณ์ระดับอัคนีนั้นก็ยังคงเป็นสิ่งของหายากในกลุ่มผู้เล่นระดับสูงอยู่

ด้วยเหตุนี้นี่เอง ผู้เล่นมากมายมาหาช่างตีเหล็กทุกวันเพื่อที่จะได้ตั้งความหวังไว้ว่าในอนาคตพวกเขาจะกลายเป็นช่างตีเหล็กที่โด่งดัง

เพียงแค่มองไปครั้งเดียว หวังหยู่ก็สามารถที่จะเห็นโต๊ะทำงานที่ถูกครอบครองอยู่ มันยังคงมีผู้เล่นที่ยังคงต่อคิวอีกด้วย

หลังจากที่หวังหยู่ใช้แรงไปอย่างมากมายในการเบียดตัวไปหาช่างตีเหล็ก อย่างไรก็ตามหลังจากเดินไปรอบๆในบริเวณนี้เขาก็ไม่พบกับNPCที่มีชื่อว่า ซิมบ้า

“ลูกค้าอันทรงเกียรติ มีบางสิ่งที่ผมสามารถช่วยท่านได้หรือไม่ครับ?”หัวหน้าช่างตีเหล็กที่ชื่อซินเครนนั้นถามขึ้นมาอย่างร่าเริง

“ผมกำลังตามหาซิมบ้าอยู่!”หวังหยู่ตอบกลับ

“ผมขอโทษนะท่าน แต่ผมกลัวไว้ว่ามันไม่มีไอเทมนี้ในที่แห่งนี้ ได้โปรดไปดูร้านอื่น!”ซินเครนตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้ม มันปรากฏให้เห็นว่าNPCตัวนี้แป็นเอไอระดับต่ำมาก…

ทันใดนั้นก็มีผู้เล่นที่อยู่ในกระบวนการสร้างชี้ไปที่มุมหนึ่งอย่างฉับพลันและพูดขึ้น “มันมีNPCตนหนึ่งที่เรียกตัวเองว่าซิมบ้าแห่งช่างตีเหล็กศักดิ์สิทธิ์มาก่อน…”

จบบทที่ Chapter 71: เส้นทางมรดก

คัดลอกลิงก์แล้ว