Chapter 11: อัพเกรดระบบเกม

เมื่อเขามองไปที่ช่างตีเหล็กที่หยิบอุปกรณ์มาจากใต้เคาน์เตอร์ หัวใจของหวังหยู่ก็ห่อเหี่ยวลง อะไรก็ตามที่ช่างตีเหล็กวางไว้ด้านบนเคาน์เตอร์ก็น่าจะเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยดี อย่างไรก็ตาม มันก็จะไม่มีอะไรที่แย่ไปกว่าถุงมือเก่าๆที่เขาใส่อยู่แล้วละ

เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับมัน หวังหยู่ก็ยื่นมือไปรับอุปกรณ์ชิ้นนั้น

{ ความเสียใจของผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ (อาวุธที่ใช้หมัด)(เงิน)(พัง)(ซ่อมได้) }

พลังโจมตีกายภาพ : 40-40

พลังโจมตีเวทย์มนตร์ : 40-40

ผลกระทบ :

[เฮสต์] – ความเร็วการโจมตีเพิ่มขึ้น 20%

[กระจาย] – 10%ของความเสียหายกายภาพต่อเป้าหมายจะกระจายไปสู่มอนสเตอร์รอบข้าง ความเสียหายมากที่สุดคือ 60%ของพลังโจมตีพื้นฐาน

ความสามารถพิเศษ :

[กลืนกิน] – อุปกรณ์ชิ้นนี้สามารถที่จะผสานเข้ากันกับอุปกรณ์ชิ้นอื่นได้ในเวลาเดียวกัน มันสร้างที่จะซ่อมแซมตัวเองและอัพเกรดระดับของอุปกรณ์ได้

ระดับที่ต้องการ : 1

หวังหยู่นั้นไม่เข้าใจเกี่ยวกับค่าสถานะและสกิลของอาวุธนี้ แต่เขาเห็นอาวุธระดับเงินอย่างอื่นมาก่อนและเปรียบเทียบกับมันแล้ว อาวุธประเภทหมัดนี้มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าอย่างน้อยก็สองเท่าและสามารถที่จะเปรียบเทียบได้กับอาวุธระดับทองเลยทีเดียว....

ยิ่งไปกว่านั้น ผลกระทบเพิ่มเติมของอาวุธทั้งคู่นั้นทรงพลังมากเกินไป หนึ่งในนั้นคือเพิ่มความเร็วโจมตีและอีกสิ่งหนึ่งก็คือทำให้เขาสร้างความเสียหายหมู่ได้! สกิลนี้นั้นจะเพิ่มอัตราที่เขาฆ่ามอนสเตอร์ได้อย่างมากและบังเอิญที่มันปกปิดจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของนักต่อสู้ได้

“หัวใจของความกล้าหาญ” นั้นมีค่าพอที่จะเป็นเควสระดับ S แม้กระทั่งอุปกรณ์ที่ให้เป็นรางวัลนั้นมันก็ไม่ธรรมดาเลย

หลังจากที่ใส่อุปกรณ์และลองโบกมือดู หวังหยู่ก็รู้สึกได้ว่าความเร็วและพลังของเขานั้นเพิ่มขึ้นอย่างมากจริงๆ แม้ว่ามันจะไม่สามารถที่จะเทียบเท่าได้กับพลังในโลกแห่งความเป็นจริงก็ตาม แต่การเพิ่มความแข็งแกร่งจำนวนมากเท่านี้มันก็ไม่ได้เลวร้ายเลย

หวังหยู่นั้นก็อยู่ในอารมณ์ที่ดีเช่นกัน เขาก็พูดไปอย่างดีใจ “ขอบคุณครับ เฒ่าหลี่!”

ช่างตีเหล็กหลี่พยักหน้าให้ “นักรบที่ทรงเกียรติ ฉันขอให้คุณสำเร็จบนเส้นทางแห่งการเดินทางของความกล้าหาญ”

หลังจากนั้น หวังหยู่ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนสองครั้ง

อย่างแรกก็คือเขาได้รับค่าประสบการณ์ 50000หน่วยจากการทำเควสสำเร็จ อย่างไรก็ตามตั้งแต่ที่เขายังอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้น จำนวนค่าประสบการณ์ที่เขาได้นั้นถูกเก็บไว้ ด้วยเหตุนี้นี่เองเขาจึงไม่ได้เลื่อนระดับ

อีกสิ่งหนึ่งคือการแจ้งเตือนของเควส

{ การแจ้งเตือนของระบบ : “หัวใจของความกล้าหาญ” ส่วนที่ 2 : การสืบทอด เปลี่ยนอาชีพไปสู่อาชีพลับ ผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ โทเคนเปลี่ยนอาชีพ 1/1 }

หวังหยู่มึนงงและก็หยิบเหรียญโทเคนสีดำออกมาและคิด “ดังนั้นนี่คือไอเทมที่จำเป็นสำหรับฉันในการเปลี่ยนอาชีพสินะ”

การเปลี่ยนอาชีพสามารถที่จะทำได้หลังจากที่ถึงระดับ 10แล้วไปยังเมืองหลัก

หลังจากที่เก็บโทเคนแล้ว หวังหยู่ก็มุ่งหน้าจัตุรัสหมู่บ้านเพื่อที่จะหาผู้ใหญ่บ้าน

“ผู้ใหญ่บ้าน!”

“นักรบที่กล้าหาญอันทรงเกียรติ ท่านมาถึงแล้ว!”

หลังจากที่เห็นหวังหยู่ ผู้ใหญ่บ้านก็พูดอย่างนับถือเป็นอย่างมาก

นี่เป็นครั้งที่สองที่หวังหยู่นั้นพูดคุยกับผู้ใหญ่บ้าน แต่เขานั้นเรียกว่านักรบผู้กล้าหาญแทนกระทิงเหล็ก

“แน่นอน!”หวังหยู่พยักหน้า

“ทำไมท่านถึงมาหาฉันละ?”

“โลกนั้นมันช่างกว้างใหญ่ ผมต้องการที่จะออกไปเพื่อขยายมุมมองต่อโลกอันกว้างใหญ่นี้!”หวังหยู่พูดตามคำแนะนำของระบบและตอบกลับไปยังผู้ใหญ่บ้าน

“อื้มมมม” ผู้ใหญ่บ้านถอนหายใจเมื่อเขาตอบกลับ “ฉันสามารถที่จะเห็นได้ว่าท่านมีความแข็งแกร่งที่ยอดเยี่ยม แต่มันก็ยังคงไม่มีประสิทธิภาพ!”

หวังหยู่รู้ว่านี่คือเควส! ดังนั้นเขาถึงถามขึ้น “ถ้าอย่างงั้นผมต้องทำอย่างไร?”

“พิสูจน์ความแข็งแกร่งของท่านว่าเพียงพอแล้ว ไปที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในทุ่งราบรุ่งอรุณและต้องได้รับแผงคอมาจากนักรบหมาป่าสีเงิน!”

{แจ้งเตือนจากระบบ : คุณกระตุ้นให้เกิดเควส “ฝึกฝนที่จะออกไปจากหมู่บ้าน” เควสระดับ C คุณต้องการที่จะรับมันไหม?”}

“ตกลง”

{ ข้อมูลเควส ฝึกฝนที่จะออกไปจากหมู่บ้าน : เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าคุณมีความแข็งแกร่งที่เพียงพอในการท่องเที่ยวไปในโลก ได้โปรดไปยังทุ่งราบรุ่งอรุณและได้รับแผงคอของนักรบหมาป่าสีเงินเพื่อให้กับผู้ใหญ่บ้าน แผงคอของนักรบหมาป่าสีเงิน 0/1 }

“เพียงแค่รอมัน!”หวังหยู่ตะโกนเมื่อเขาพุ่งไปยังทุ่งราบรุ่งอรุณ

เพียงแค่นักรบหมาป่าสีเงินอย่างงั้นเรอะ? แม้กระทั่งราชาหมาป่าสีเงินก็ไม่ใช่คู่มือกับหวังหยู่! ถามหาเขาให้ฆ่าพวกที่อ่อนแอแบบนี้มันก็ไม่ต่างกับถามเขาให้ไปสับผักผลไม้อย่างไงอย่างงั้นแหละ

หลังจากที่ไปถึงทุ่งราบรุ่งอรุณแล้ว หวังหยู่ก็ประหลาดใจที่เห็นคนจำนวนมากนั้นรวมตัวกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่!

ด้านในนั้นมันมีกลุ่มผู้เล่นที่เหมือนกับเป็นกลุ่มเดียว และปิดกั้นเส้นทางไม่ให้ผู้เล่นคนอื่นเข้าไปใกล้อย่างเลวทราม ผู้เล่นที่อยู่ตรงกลางของกลุ่มนั้นโจมตีหมาป่าเงินที่น่าสงสารอย่างเป็นระบบ

“เหี้...อะไรวะเนี่ย?”หวังหยู่ถามนักรบข้างๆเขา

นักรบกัดฟันและตอบกลับ “ไอ้พวกบัดซบพวกนี้มาจากกิลด์อะโพคาลิปส์พวกมันนั้นหยุดผู้คนไม่ให้เข้าไปใกล้เนื่องจากว่าพวกมันนั้นกำลังป้องกันบอสอยู่ ฉันไม่สามารถที่จะทำเควสออกไปจากหมู่บ้านได้สำเร็จด้วยซ้ำ! เหี้...!”

สำหรับนักรบที่รับเควสออกไปจากหมู่บ้านนั้นก็หมายความว่าเขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่ง แต่สำหรับคนที่เป็นแบบเขาแล้วมันไร้ประโยชน์มากที่จะเผชิญหน้ากับกิลด์อะโพคาลิปส์ที่แสดงให้เห็นถึงความป่าเถื่อนและเลวร้ายที่พวกมันเป็น”

“รอคอยบอส?”

นักรบตอบกลับ “ใช่ ก่อนหน้านี้มีใครบางคนที่ถูกเรียกว่ากระทิงเหล็กปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้านเริ่มต้นและฆ่าราชาหมาป่าสีเงินด้วยเหตุนี้นี่เอง ข้อความแจ้งเตือนจากระบบนั้นก็กระจายไปทั่วทั้งเซิฟเวอร์ นายไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างงั้นเหรอ?”

“โอ้! ฉันรู้! ฉันรู้!”หวังหยู่พยักหน้าและเขาก็คิดกับตัวเอง “แน่นอน ฉันรู้ กระทิงเหล็กที่นายพูดถึงไม่ใช่ใครอื่นนอกฉันนี่แหละ!”

“ถึงแม้ว่าพวกมันจะเฝ้ายามบอส แต่พวกมันก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะหยุดผู้เล่นคนอื่นที่จะทำเควสให้สำเร็จ! พวกมันคิดว่าทำอะไรอยู่ นี่คือสวนหลังบ้านของพวกมันอย่างงั้นเรอะ?”หวังหยู่พูด

“แล้วยังไงละ? คนพวกนี้มาจากกิลด์อะโพคาลิปส์” นักรบพูดอย่างช่วยไม่ได้

“ฮึ่ม!”หวังหยู่พ่นลมหายใจและเขาก็เดินไปข้างหน้า

นักรบรีบไปจับไหล่ของหวังหยู่ “นายจะทำอะไร?”

“ทำเควสให้เสร็จ!”

นักรบแนะนำ “ลืมมันไปซะ แม้กระทั่งนักรบอย่างฉันก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ อย่าบอกนะว่านักต่อสู้แบบนายต้องการที่จะสู้กับพวกมันโดยใช้กำลัง? เพียงแค่รอสักพักหนึ่ง หลังจากที่พวกมันฆ่าบอสเสร็จแล้วพวกมันก็จะจากไปแล้ว”

หวังหยู่มองไปตรงต้นไม้ใหญ่และเห็นสมาชิกของกิลด์อะโพคาลิปส์นั้นกำลังล้อมรอบนักรบหมาป่าสีเงินอย่างระมัดระวัง และก็พูดขึ้นอย่างง่ายๆ “.ครจะไปรู้ว่านายจะต้องรอนานแค่ไหนกันละ!”

เมื่อเขาพูดเสร็จ หวังหยู่ก็สะบัดแขนของนักรบออกจากไหล่เขาและเดินตรงไปข้างหน้า

“อ๊า นาย…” ก่อนที่นักรบจะหยุดเขาได้ หวังหยู่ก็ไปถึงตรงกลางของกิลด์ อะโพคาลิปส์ แล้ว

เมื่อเห็ฯหวังหยู่เดินเข้ามาหา นักรบที่อยู่วงนอกก็เตือนเขาอย่างจริงจัง “กิลด์อะโพคาลิปส์กำลังเฝ้ายามบอสให้เกิดอยู่ในตอนนี้ คนนอกไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า!” เมื่อเขาพูด เขาก็ยกดาบในมือของเขาขึ้นและฟันลงไปที่พื้นด้านหน้าเขา

ถ้าเขานั้นมีดาบที่ดีกว่านี้ละก็ การที่จะโอ้อวดดาบเริ่มต้นของเขาต่อนักรบทุกคนนั้นก็จะไม่ได้สร้างแรงกดดันอะไร แต่จะทำให้เกิดเรื่องขบขันซะมากกว่า

หวังหยู่ตอบกลับ “ทำสิ่งที่นายต้องการทำซะ ฉันเพียงแค่จะต้องมาทำเควสของฉันให้เสร็จและหลังจากนั้นฉันก็จะจากไป”

“ไร้สาระแล้ว! มึงรู้กฎไหม!” เมื่อนักรบฟังคำพูดของหวังหยู่แล้วก็ตกอยู่ในความกราดเกรี้ยวในทันที

เขาหมายความว่าอะไรเมื่อเขาพูดว่าเขาจะจากไปทันทีเมื่อพวกเขาทำเควสเสร็จ? มันถูกพูดอย่างชัดเจนแล้วว่าพื้นที่นี้เป็นพื้นที่ปิดล้อม และชายคนนี้ก็ยังกล้าที่จะเข้ามาอีก มันเป็นที่ชัดเจนว่าเขานั้นไม่ได้ใส่ใจกิลด์อะโพคาลิปส์เลยด้วยซ้ำ!

หวังหยู่นั้นไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะโต้เถียงกับสิ่งที่เรียกว่ากฎ เขาก็พุ่งผ่านกลุ่มและไปถึงตรงกลางของวงล้อม

“ไอ้กระห.... ถามหาความตายแล้วสัส!”

เมื่อนักรบเห็นหวังหยู่นั้นใช้แรงของเขาเข้ามา เขาก็ตะโกนอย่างโกรธ เขาก็นำลูกน้องของเขาไล่ล่าหวังหยู่

ในเวลานั้นเอง มันมีนักรบหมาป่าเงินเพียงแค่หกตัวและผู้พิทักษ์หมาป่าเงินสี่ตัวที่เหลืออยู่ โดยปราศจากคำพูดใดๆ หวังหยู่ก็วิ่งตรงเข้าไปในกลุ่มของฝูงหมาป่า

หมาป่าก็เปลี่ยนเป้าหมายมายังหวังหยู่ในทันที

หวังหยู่นั้นสามารถที่จะฆ่ากลุ่มของหมาป่าเงินได้อย่างง่ายดายเมื่อเขายังระดับ 6 และไม่มีอุปกรณ์ใดๆเลย ความยากของมันจะเป็นยังไงในตอนนี้เมื่อเขาสวมอุปกรณ์ระดับสูงสามชิ้นละ?

หวังหยู่นั้นหลบการโจมตีของหมาป่าที่เป็นปัญหามากที่สุดได้อย่างง่ายดาย [แทง]

ในเวลานั้นเอง การโจมตีของสมาชิกกิลด์ อะโพคาลิปส์ นั้นก็มาถึงแล้ว

หวังหยู่หัวเราะอย่างเย็นชาและใส่แรงเข้าไปในขาของเขาเพื่อที่จะทะยานขึ้นกลางอากาศและหลบการโจมตีของหมาป่าเงิน [แทง] ได้อย่างง่ายดายและจับลูกธนูสามดอกที่มาจากสมาชิกกิลด์อะโพคาลิปส์ได้ในมือของเขา

หลังจากที่เขาหล่นลงกับพื้น หวังหยู่ก็ยกขาของเขาออกมาโดยไม่มีความลังเลใดๆเลยแม้แต่น้อย และก็เตะไปที่โจรที่กำลังอยู่ใน [หลบซ่อน] กระแทกเข้ากับพื้น

ถึงแม้ว่าหวังหยู่นั้นจะไม่ได้ใช้สกิลอะไรเลยก็ตาม ความเสียหายที่เขาทำนั้นไม่ใช่อะไรที่โจรสามารถที่จะรับมันไหว เพียงแค่การเตะหนึ่งครั้งก็ทำให้เขาล้มกระแทกลงกับพื้น ลุ่งตรงเข้าไปในกรามของหมาป่าเงิน โจรนั้นก็กรีดร้องอย่างน่าสยอง และก็กลายเป็นลำแสงสีขาว

หลังจากที่ส่งโจรไปถึงความตายแล้ว หวังหยู่ก็ยกขาของเขามาอีกครั้งและใช้สกิล [เตะด้านข้าง]ไปที่นักรบหมาป่าเงิน และเตะมันขึ้นกลางอากาศและหลังจากนั้นก็ฆ่ามันด้วยหมัดไม่กี่หมัด

ฉากนี้มันรวดเร็วเกินกว่าที่ใครจะตามทัน นักรบและอัศวินของกิลด์ อะโพคาลิปส์นั้นยังพุ่งมาตรงนี้ยังไม่ถึง และนักเวทย์กำลังอยู่ในการร่ายสกิล [ลูกบอลไฟ] ได้ครึ่งหนึ่งอยู่เลย แต่หวังหยู่นั้นฆ่านักรบหมาป่าเงินและโจรจากกิลด์ อะโพคาลิปส์ไปเรียบร้อยแล้ว

หลังจากที่หยิบแผงคอของนักรบหมาป่าเงิน หวังหยู่ก็วิ่งออกมาจากวงล้อม ทิ้งทุกคนที่เห็นฉากนี้มึนงงอย่างสมบูรณ์

การโจมตีของนักต่อสู้คนนี้สูงมาก! สกิลอะไรที่เขาใช้กันแน่? เขาสามารถที่จะจับได้แม้กระทั่งลูกธนูจากนักธนู..... เขารู้ได้ยังไงว่ามีโจรอยู่ตรงนั้น? ความสามารถของเขานี่มันช่าง....

สมาชิกของกิลด์ อะโพคาลิปส์ นั้นไม่มีเวลาที่จะมายกย่องความสามารถของหวังหยู่ เนื่องจากในเวลานั้น นักรบหมาป่าสีเงินก็สูญเสียเป้าหมายของพวกมันและก็เริ่มที่จะพุ่งหน้ามายังพวกเขา คำรามอย่างดุร้ายและกระโดดมาหาพวกเขา

สมาชิกของกิลด์ อะโพคาลิปส์นั้นปกติแล้วจะใช้ทีมเวิร์คในการที่ลากนักรบหมาป่าสีเงินออกมาครั้งละสองตัว และมันก็ทำให้เป็นเรื่องง่ายที่จะฆ่าพวกมัน

แต่หลังจากการรบกวนของหวังหยู่นั้นทำลายระบบที่พวกเขาใช้มันอยู่

ในช่วงเริ่มต้นของเกม ไม่มีใครสามารถที่จะต้านทานมอนสเตอร์ระดับ 12 และ 15 อย่างนักรบหมาป่าสีเงินหรือผู้พิทักษ์หมาป่าสีเงินได้ เพียงชั่วพริบตา นอกจากอาชีพที่มีการโจมตีระยะไกลแล้ว สมาชิกอื่นๆของกิลด์อะโพคาลิปส์

ก็ถูกกวาดล้างไปแล้ว

“โอเค นายสามารถที่ไปทำเควสของนายให้สำเร็จได้แล้วในตอนนี้” หลังจากที่มาถึงด้านข้างของนักรบที่เขาพบในตอนแรก หวังหยู่ก็แตะไปที่ไหล่และพูด

“ไอ้เหี้... พี่ชายผู้เชี่ยวชาญครับ ผมชื่อว่า ขุนนางครอท ขอเพิ่มเพื่อนกับพี่ชายได้หรือเปล่าครับ!”นักรบนั้นตื่นเต้นจนน้ำลายกระเซ็นออกมาจากปาก

หวังหยู่พยักหน้า และเดินไปยังเมืองเริ่มต้นเมื่อเขาส่งคำขอเพื่อนไป

หลังจากนั้นไม่นาน ขุนนางครอทก็ได้รับการขอเป็นเพื่อน “กระทิงเหล็กได้ขอคุณเป็นเพื่อน!”

ขุนนางครอทมองไปอย่างโง่เขลาที่สองคำที่ว่า กระทิงเหล็ก “เพี....เพียงแค่ว่าเขาก็คือเทพเจ้ากระทิงเหล็กนี่เอง!!!”

“ผู้ใหญ่บ้าน นี่คือแผงคอที่คุณต้องการมัน!”

เมื่อเขามาถึงหมู่บ้านเริ่มต้น หวังหยู่ก็ส่งแผงคอนักรบหมาป่าสีเงินให้แก่ผู้ใหญ่บ้าน

“ไม่เลวเลย นี่คือแผงคอของนักรบหมาป่าเงินจริงๆ!” หลังจากที่ได้รับแผงคอ ผู้ใหญ่บ้านก็พยักหน้าด้วยท่าทางที่พอใจมาก พร้อมกับที่เขาโบกมือ แสงสว่างสีทองก็ล้อมรอบเข้ากับหวังหยู่ และทำให้เขาเลื่อนระดับอีกสามครั้ง จนกระทั่งเขานั้นถึงระดับ 12 และมีค่าประสบการณ์ 92%

{ ข้อความทั่วโลก : ด้วยความพยายามไม่หยุดยั้งของเขา กระทิงเหล็กจากหมู่บ้านเริ่มต้น 3318 นั้นสามารถที่จะออกจากหมู่บ้านเริ่มต้นได้แล้ว และมุ่งหน้าสู่โลกใหม่ ในตอนนี้ระบบนั้นก็เริ่มต้นอัพเดทระบบเป็นเวลา 15ชั่วโมง เพื่อที่จะนำเสนอเนื้อหาใหม่ๆแก่ผู้เล่น ผู้เล่นทุกคนนั้นได้โปรดออกจากเกมภายในสิบนาที! ในช่วงเวลาอัพเดทของระบบ ระบบจะไม่รับผิดชอบข้อมูลของผู้เล่นที่ปฏิเสธที่จะออกจากเกม! }

ข้อความนี้ก็แจ้งเตือนขึ้นอีก 3ครั้ง ทั่วทั้งเกมก็เต็มไปด้วยคำด่า

ในเวลานั้นเอง ผู้เล่นจำนวนมากนั้นกำลังฝึกฝนอยู่ และใครบางคนนั้นก็กำลังเผชิญหน้ากันกับบอสอยู่ การสูญเสียของพวกเขานั้นไม่มีทางที่บริษัทจะสามารถทดแทนได้

เมื่อฟังคำประกาศ ระบบก็ให้ค่าประสบการณ์อีกจำนวนมากแก่หวังหยู่และ ค่าชื่อเสียงอีก 1000 หน่วย ค่าประสบการณ์ที่เขาได้รับนั้นทำให้เขานั้นเลื่อนระดับถึง 13

หลังจากที่เพิ่มค่าสถานะแล้ว หวังหยู่ก็แบ่งรายได้ที่เขาได้มาและก็ออกมาจากเกม