บทที่ 8 วิลแกกซ์: หือ? ข้าคือผู้นำของสมาคมเทียนกงงั้นรึ?
บทที่ 8 วิลแกกซ์: หือ? ข้าคือผู้นำของสมาคมเทียนกงงั้นรึ?
บทที่ 8 วิลแกกซ์: หือ? ข้าคือผู้นำของสมาคมเทียนกงงั้นรึ?
ฟุ่บ!!
แสงสีแดงฉานเบ่งบานราวกับภาพในกล้องสลับลาย กระดูกของเบ็น เท็นนีย์สัน เริ่มขยายตัว จนร่างกายของเขาแตกละเอียด!
มัดกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งผุดขึ้นมาจากกระดูก พร้อมกับเกล็ดสีเหลืองดิน และหางที่งอกยาวออกมาจากด้านหลัง!
เขาเปลี่ยนร่างเป็นไดโนเสาร์รูปร่างมนุษย์โดยสมบูรณ์!
เหล่าผู้แปลงร่างเกือบทั้งหมดที่ครอบครองออมนิทริกซ์หรือนาฬิการุ่นสองต่างอุทานด้วยความตกตะลึงในขณะนี้
ฮิวมังโกซอร์??
โฮก!!
เอเรอร์ไดโนคำรามลั่นขณะก้าวออกมา ใบหน้าของมันดุร้ายและเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม!
นอกจากใบหน้าที่ดูน่ากลัวกว่าปกติและรูปร่างที่ผอมบางกว่าเล็กน้อย... ในด้านอื่นๆ มันก็คือฮิวมังโกซอร์เวอร์ชันขาดสารอาหารชัดๆ!
...จักรวาลพี่เบ็น
พี่เบ็นมีสีหน้าเศร้าหมอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
นี่มันเรื่องใหญ่แล้ว... นาฬิกานั่นไม่ได้มีแค่เอเลี่ยนสิบตัว! มันครอบครองเอเลี่ยนรุ่นสองด้วยซ้ำ!
ฮะๆ บางทีมันอาจจะมีออริจินัลเอเนอร์จี้คอง หรือคล็อกเวิร์กก็ได้นะ เบ็น นายรับมือไหวไหมล่ะ
เควินหัวเราะร่า ทำท่าทางเหมือนคนกำลังดูละครสนุกๆ
เขาชอบเห็นเบ็น เท็นนีย์สัน ทรมานที่สุด
พี่เบ็นมีสีหน้าสงบนิ่ง
ถ้าถึงที่สุดจริงๆ ฉันก็ยังมี เอเลี่ยนเอ็กซ์!
เขาก้มมองนาฬิกาสองเรือนบนข้อมือ!
ปล. พี่เบ็นคนนี้คือคนที่สามารถทำการวิวัฒนาการแบบฟิวชั่นได้!
...จักรวาลแข่งกับเวลา
อัลบีโด้จ้องมองหน้าจอด้วยความสนใจ
มีฮิวมังโกซอร์ด้วยงั้นเหรอ? งั้นจะเป็นไปได้ไหมว่า... จะมีเอเลี่ยนเอ็กซ์? หึๆ!
เขาเผยรอยยิ้มที่ชวนให้ชะงัก
เอเรอร์วอทช์นี่น่าสนใจจริงๆ!
ถ้าเขาควบคุมเอเรอร์วอทช์ได้ เขาจะไปกลัวศาสตราจารย์พาราด็อกซ์ทำไมอีก!
...บนเส้นเวลา
ศาสตราจารย์พาราด็อกซ์กล่าวอย่างเด็ดขาด
เอเรอร์วอทช์สามารถใช้งานดีเอ็นเอนับหมื่นชนิดได้แน่นอน! มันแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น! โชคดีที่มีดีเอ็นเอเอเลี่ยนชนิดหนึ่งที่มันแตะต้องไม่ได้
นั่นคือเผ่าพันธุ์เซเลสเทียลซาเปียน เอเลี่ยนเอ็กซ์!
อย่างที่ทุกคนรู้
ผู้แปลงร่างคนไหนที่ต้องการเรียกใช้เอเลี่ยนเอ็กซ์ จะต้องได้รับการยินยอมจากจิตสำนึกที่หลากหลาย!
สภาพของเอเรอร์วอทช์เป็นแบบนั้น มันจะได้รับความยินยอมจากคนอื่นได้ยังไง?
ตลกร้ายระดับจักรวาลชัดๆ!
...ตูม!
เอเรอร์ไดโนเหวี่ยงหมัดอย่างรุนแรง ฟาดเข้าใส่หัวหน้าช่างประปา!
ใบหน้าของชายคนนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แววตาฉายความสิ้นหวังและความเสียใจวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะถูกหมัดนั้นระเบิดกลายเป็นละอองเลือด!
ละอองเลือดที่ฟุ้งกระจายกระตุ้นประสาทสัมผัสของทุกคน
ทุกคนกลับมาควบคุมร่างกายได้อีกครั้ง
โดยไม่ลังเล พวกเขาเหนี่ยวไกปืน และกระสุนนับไม่ถ้วนก็สาดเทลงมาราวกับพายุฝน กวาดล้างร่างของเอเรอร์ไดโนอย่างบ้าคลั่ง
เอเรอร์ไดโนเมินเฉยต่อกระสุนพวกนั้นและก้าวเดินต่อไป!
กระสุนกระทบเกล็ดของมัน ไม่สามารถทำให้มันสะเทือนได้แม้แต่น้อย!
เมื่อเห็นดังนั้น ช่างประปาหลายคนก็เริ่มถูมือ รวบรวมพลังธาตุโจมตีอย่างลูกไฟและใบมีดลม!
พวกเขาทุ่มการโจมตีสารพัดใส่ ซึ่งระเบิดใส่ร่างของเอเรอร์ไดโนอย่างต่อเนื่อง!
อำนาจการยิงที่น่าสะพรึงกลัวทำให้มันต้องหยุดชะงัก
สมาคมเทียนกงเลือกใช้อาวุธหนักเพื่อกดดันเอเรอร์วอทช์!
พวกเราบอกแล้วไงว่าถ้ามันกล้าอาละวาด เราก็มีวิธีจัดการมัน!
ช่างประปากล่าวเสียงแข็ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ
เวลาผ่านไปทีละนาที
ทหารหลายคนลดปืนกลลง มือแทบหลุดจากแรงดีด
ช่างประปาก็ลดมือลงทีละคน ปาดเหงื่อพร้อมกับหอบหายใจ
ทุกคนจ้องมองไปยังสนามรบที่เต็มไปด้วยควันเบื้องหน้า
พวกแก หนีไป!!
เสียงกรีดร้องที่บาดใจดังออกมาจากในกลุ่มควัน!
เอเรอร์ไดโนเดินออกมาโดยไร้รอยขีดข่วน พร้อมรอยยิ้มวิปริตบนใบหน้า!
อากาศพลันเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตกพื้น
รูม่านตาของทุกคนขยายกว้างทันทีขณะมองดูเอเรอร์ไดโนอย่างไม่เชื่อสายตา
ทะ... ทำไมมันถึงไร้รอยขีดข่วนได้?
ฮิวมังโกซอร์อาจไม่ใช่นักสู้ที่เก่งที่สุด แต่มันคือหนึ่งในเอเลี่ยนที่อึดที่สุด!
คุณสมบัตินี้ทำให้ฮิวมังโกซอร์มีโอกาสผิดพลาดได้สูงมาก!
นั่นคือเหตุผลที่ฉันชอบใช้ฮิวมังโกซอร์... มีเจ้านี่ไว้ ยังไงก็ไม่แพ้
ผู้แปลงร่างนับไม่ถ้วนต่างมีสีหน้าซับซ้อน ถอนหายใจยาว
หากเป็นเอเลี่ยนพื้นฐานตัวอื่น คงถูกจัดการด้วยอาวุธหนักไปแล้ว หรืออย่างน้อยก็ต้องถูกกดดัน
ฮิวมังโกซอร์คือข้อยกเว้น
ตึง! ตึง! ตึง!!
เอเรอร์ไดโนยกเท้าเดินเข้าไปหาทีละคน
มันเหวี่ยงหมัด ฟาดใส่ทุกคน!
บางครั้งมีเสียงปืนหรือเสียงตอบโต้ดังขึ้น แต่ก็ไม่มีผลอะไรเลย!
ความสิ้นหวังค่อยๆ แผ่ขยายไปทั่วทั้งทีม... และไม่นานนัก
เอเรอร์ไดโนที่ชุ่มไปด้วยเลือดก็เดินออกมาจากถนนอย่างใจเย็น
ร่างของมันกระพริบวูบหนึ่ง เปลี่ยนกลับเป็นเอเรอร์แฟลช
เอเรอร์แฟลชวิ่งออกจากวอชิงตัน ดี.ซี. พุ่งขึ้นทางด่วนด้วยสีหน้าคลุ้มคลั่ง มุ่งหน้าไปยังเมืองอื่น... ในหน้าจอจัดอันดับ
ร่างของเอเรอร์แฟลชค่อยๆ เลือนหายไปจนมองไม่เห็น...
...จักรวาลเอเรอร์วอทช์
เกวน เท็นนีย์สัน เป็นลมล้มพับไปแล้วด้วยความตกใจ
เอเรอร์ฮีทบลาสท์เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
จอภาพเฮงซวยนี่สมควรตาย! มันหยุดถ่ายทอดสดฉันอีกแล้ว!
ทันทีที่เขากลับมาควบคุมร่างกายได้
สิ่งแรกที่เขาจะทำคือทำลายเจ้าจอภาพบ้านั่นซะ!
...จักรวาลหลัก
วิลแกกซ์หรี่ตาลงเล็กน้อย
การจัดอันดับจะจบลงแล้วงั้นรึ? ในที่สุดข้าก็จะชิงออมนิทริกซ์มาได้อย่างสบายใจเสียที!
โฮก... วิลแกกซ์ แกมันเน่าเฟะไปถึงแก่นจริงๆ!!
ตัวฉันในเวอร์ชันนั้นก็น่าเวทนาพออยู่แล้ว แกยังจะทำแบบนี้กับฉันอีก!
เบ็น เท็นนีย์สัน ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด ดูน่าสงสารจับใจ
วิลแกกซ์ในทุกจักรวาล
ต้องเน่าเฟะไปถึงแก่นแน่ๆ!
...ยานบินรูปทรงวงรีร่วงลงมาจากฟากฟ้าราวกับอุกกาบาต!!
ยานบินลำนั้นลงจอดกลางซากปรักหักพังของวอชิงตัน ดี.ซี. พร้อมเสียงคำรามกึกก้อง
กริ๊ก
เมื่อยานบินหยุดนิ่ง ประตูก็ค่อยๆ เปิดออก
หัวที่เหมือนปลาหมึก
สวมชุดเกราะสีแดงเลือดทั้งตัว
ดวงตาสีแดงฉานและเต็มไปด้วยจิตสังหาร
จอมเผด็จการแห่งแกแล็กซี วิลแกกซ์ ก้าวออกมาจากยานบินอย่างช้าๆ ลงสู่ท้องถนน
ในวินาทีนี้
เหล่าผู้แปลงร่างต่างเบิกตากว้างและอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา!
เวรเอ๊ย... เจอเอเรอร์วอทช์ไปแล้ว ตอนนี้มาเจอวิลแกกซ์อีก
จักรวาลนี้มันต้องคำสาปชัดๆ!!
บ้าเอ๊ย!
จู่ๆ วิลแกกซ์ก็พูดขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคับแค้นใจอย่างรุนแรง
เอเรอร์วอทช์ทำลายวอชิงตัน ดี.ซี. และกวาดล้างกองทัพหน้าของสมาคมเทียนกงจนหมดสิ้น! ในฐานะผู้นำของสมาคมเทียนกง... ข้าขอรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว!
ถ้าไม่ใช่เพราะเขาพลาดที่ไม่ได้สังหารแอสมัทก่อน
เรื่องทั้งหมดนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
เขารู้สึกโทษตัวเองและโกรธแค้นอย่างสุดซึ้ง
หัวหน้าครับ นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ
เพโทรซาเปียนตนหนึ่งก้าวออกมา
เขาสวมชุดเกราะหนักสีดำและถือโฮเวอร์บอร์ดสุดเท่ น้ำเสียงเข้มแข็ง
ถ้าจะมีปัญหา มันก็เป็นปัญหาของผมในฐานะไดมอนด์เฮด! ผมพลาดที่ยิงยานที่ขนเอเรอร์วอทช์ไม่ร่วงในทันที จนนำมาสู่เรื่องทั้งหมดนี้
เฮ้อ...
ไม่ต้องพูดแล้ว
วิลแกกซ์สูดหายใจลึกเพื่อระงับอารมณ์
เราจะจัดการกับเอเรอร์วอทช์ก่อน แล้วค่อยกลับไปทบทวนตัวเอง! จะเสียเวลาไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว!
ตามระบบตรวจจับของยาน สัญญาณของมันยังอยู่ไม่ไกลจากวอชิงตัน ดี.ซี.!
มันหนีไม่รอดแน่!!
ไดมอนด์เฮดกล่าวเสียงหนักแน่น...
...จักรวาลหลัก
ข้า... ผู้นำ... สมาคมเทียนกง?
วิลแกกซ์ถึงกับตะลึง