LG-ตอนที่ 50 ค่าสถานะทั้งหมดเกิน 900 แต้ม

"ฆ่า!!"

จ้าวเฟิงแสยะยิ้ม พุ่งออกไปอีกครั้งพร้อมโล่ในมือซ้ายและกระบี่ในมือขวา กระบี่ของเขาได้ไล่ล่าฟันศัตรู

พลังจิตวิญญาณของจ้าวเฟิงได้แผ่ออกไปแล้ว ไม่ใช่ทุกทิศทาง แต่ในรัศมีสามจ้างรอบตัวเขา ภายใต้การตรวจจับนี้ การโจมตีของศัตรูไม่มีโอกาสสัมผัสเขาได้

จ้าวเฟิงป้องกันอาวุธของพวกเขาด้วยโล่ และมือขวาของเขาก็กวัดแกว่งกระบี่หลงเฉวียน

เขาเก็บเกี่ยวชีวิตของทหารแคว้นฮั่นตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง ขณะที่การแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นทีละรายการ

ด้วยการฉวยโอกาสอันยิ่งใหญ่นี้ จ้าวเฟิงฆ่าอย่างไม่ยั้ง และ เก็บแต้มสถานะไปเรื่อย ๆ

ความกล้าหาญนี้แสดงให้เห็นอย่างเต็มที่ต่อทหารผู้กล้าด้านหลังเขา เมื่อเห็นจ้าวเฟิงสังหารทหารแคว้นฮั่นนับสิบคนในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจและฉีกประตูเมืองจนเปิดออก

ทหารผู้กล้าทุกคนด้านหลังเขาก็เต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง

"ท่านผู้บัญชาการมีพละกำลังดั่งเทพเจ้าง!"

"ฆ่า!"

"ทำลายศัตรู!"

จางฮั่น เว่ยฉวน และทหารผู้กล้าอีกมากมายคำราม ตามการบุกของจ้าวเฟิงเข้าไปในเมืองและเหวี่ยงอาวุธใส่ทหารแคว้นฮั่น

สิ่งนี้ราวกับใบมีดที่แหลมคม พวกเขาแทงทะลุเข้าไปยังหัวใจของศัตรูอย่างดุเดือด

ในพริบตา กองทัพทั้งสองก็ปะทะกัน ทหารผู้กล้าของจ้าวเฟิงนั้นดูดุร้ายเป็นอย่างมาก ส่วนทหารแคว้นฮั่นที่ประตูเมืองก็ถูกสังหาร ร่างของพวกเขากระจัดกระจายไปทั่วพื้น

การพังทลายของประตูเมืองหลวงแคว้นฮั่นบ่งบอกถึงการล่มสลายของแนวป้องกันของกองทัพแคว้นฮั่น

「 ภายในเมือง! 」

เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของเฉาอี้ก็ซีดเผือด "เป็นไปไม่ได้ ประตูเมืองได้รับการเสริมด้วยเหล็กหลอมเหลวหลายสิบครั้งและเสริมด้วยคานขนาดใหญ่อีกกว่าสิบอัน แม้แต่เครื่องกระทุ้งของกองทัพแคว้นฉินก็ไม่สามารถพังมันได้ ดังนั้นมันจะถูกทำลายด้วยแรงมนุษย์ล้วน ๆ ได้อย่างไร?"

แม่ทัพแคว้นฮั่นหันไปหาเฉาอี้

"ท่านแม่ทัพ กองทัพแคว้นฉินตีฝ่าเมืองเข้ามาแล้ว พวกเราควรทำอย่างไรกันต่อดี?"

"ระดมทหารทั้งหมดและจัดตั้งแนวป้องกัน"

"ขับไล่กองทัพแคว้นฉินออกจากเมือง"

"ใครก็ตามที่กล้าหนีจากการรบจะต้องถูกฆ่า"

"เร็วเข้า..." เฉาอี้กรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก

ตามคำสั่งของเขา ทหารแคว้นฮั่นจำนวนมากก็หลั่งไหลออกมาจากทั่วเมืองเพื่อเผชิญหน้ากับทหารแคว้นฉินที่บุกรุก

พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะป้องกันจนตัวตายและขับไล่ทหารแคว้นฉินออกไป

อย่างไรก็ตาม ด้วยประตูเมืองที่ถูกจ้าวเฟิงพังทลาย ช่องว่างในการป้องกันของแคว้นฮั่นก็ได้เกิดขึ้นแล้ว ความพยายามของพวกเขาที่จะสกัดกั้นกระแสน้ำนั้นย่อมไร้ผล

"ฆ่า!"

"ฆ่า!!"

จ้าวเฟิงคำราม และทุกที่ที่เขาผ่านไป ทหารแคว้นฮั่นก็ล้มลงในกองโลหิต ใครก็ตามที่เข้ามาใกล้เขาจะต้องถูกฆ่าตาย ด้วยพละกำลังอันมหาศาลของเขา

เมื่อรวมกับอาวุธเทพในมือมัน ทำให้เขาเป็นดั่งเทพเจ้าแห่งการสังหาร และเป็นเพราะการมีอยู่ของเทพเจ้าแห่งการสังหารอย่างจ้าวเฟิงนั่นเอง ที่ทำให้ขวัญกำลังใจของทหารผู้กล้าห้าพันนายของเขาพุ่งสูงขึ้น

ดังนั้นพลังการต่อสู้ของพวกเขาดูเหมือนจะไร้ขอบเขต

พวกเขาตามจ้าวเฟิงในการบุกที่บ้าคลั่ง สังหารศัตรูอย่างรวดเร็ว สิ่งนี้ทำให้ทหารแคว้นฮั่นตรงหน้าพวกเขาถูกตีโต้กลับไปทีละก้าว

ขณะที่พวกเขาดันลึกเข้าไปในเมืองและกองกำลังแคว้นฮั่นพยายามถอยร่น ทหารผู้กล้าแห่งแคว้นฉินจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็บุกเข้ามาข้างใน

จ้าวเฟิง เป็นนักรบที่ดุร้ายอย่างแท้จริง เขาฟันทะลุประตูเมืองได้จริงๆ ดวงตาของเฉินเต้าเปล่งประกายไปด้วยแสงแปลก ๆ เขาตกตะลึงอย่างที่สุด

ถ้าเขาไม่เห็นด้วยตาตัวเอง เขาคงไม่มีวันเชื่อ แต่ทว่าเขาไม่มีเวลาให้คิดมากไปกว่านี้และตามกองทัพเข้าไปในเมืองทันที

「 นอกเมือง 」

ในกองหลังของกองทัพแคว้นฉิน แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ค่อนข้างไกล แต่พวกเขาก็สามารถมองเห็นทหารผู้กล้าแห่งแคว้นฉินบุกเข้าไปในเมืองได้สำเร็จ

สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของหลี่เถิงสว่างไสวด้วยความตื่นเต้น เขาตะโกนอย่างกระตือรือร้น "ประตูเมืองถูกตีแตกแล้วหรือ?"

"เรียนท่านแม่ทัพ" ผู้ช่วยที่ไว้ใจได้ขี่ม้ามาอย่างรวดเร็วและประกาศ "ประตูเมืองถูกตีแตกแล้ว เป็นค่ายกองทัพที่หนึ่งของท่านแม่ทัพเฉินเต้าที่ทำสำเร็จ"

เมื่อได้ยินข่าวนี้และเห็นทหารผู้กล้าหลั่งไหลเข้าไปในกำแพงเมืองหลวงแคว้นฮั่น หลี่เถิงก็ดีใจอย่างถึงที่สุด เขาหัวเราะเสียงดังและอุทานว่า "ยอดเยี่ยมมาก!"

ในขณะเดียวกัน หลี่เถิงก็ดึงสติกลับมาและสั่งการเสียงดัง "ถ่ายทอดคำสั่งของข้า! พลธนู หยุดยิง! กองทัพทั้งหมดจะบุกเข้าไปในเมือง! กองทัพแคว้นฮั่นจะได้รับการละเว้นหากพวกเขาวางอาวุธและยอมจำนน สำหรับผู้ที่ไม่ยอมจำนน จงฆ่าพวกเขาโดยไม่ต้องปรานี!"

ด้วยเสียงตะโกนนี้ ความหงุดหงิดก่อนหน้านี้ของหลี่เถิงที่ล้มเหลวในการตีฝ่าเมืองก็ถูกปัดเป่าไป แทนที่ด้วยความตื่นเต้นล้วน ๆ

เมื่อเมืองหลวงแคว้นฮั่นแตก แคว้นฮั่นก็จะล่มสลาย สำหรับแคว้นฉิน นี่เป็นความสำเร็จแห่งเกียรติยศที่ไม่เคยมีมาก่อน

ในฐานะแม่ทัพใหญ่ที่รับผิดชอบในการทำลายแคว้นฮั่น เขาจะได้รับเกียรติยศทางทหารอันยิ่งใหญ่นี้อย่างแน่นอน

「 เวลาผ่านไป 」

ภายในเมืองหลวงแคว้นฮั่น การสังหารยังคงดำเนินต่อไป เสียงร้องแห่งการสู้รบปกคลุมเมืองอันกว้างใหญ่ พลเรือนนับไม่ถ้วนพยายามซ่อนตัวอยู่ในบ้าน หลังประตูที่ปิดสนิท พวกเขาตัวสั่นไปด้วยความกลัว

พวกเขากลัวว่าการสังหารหมู่จะมาถึงครอบครัวของพวกเขา ในช่วงเวลาแห่งความโกลาหลและสงคราม พลเรือนนั้นไร้ทางสู้ ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงภาวนาไม่ให้ตนเองตกอยู่ในอันตราย

「 ภายในเมืองชั้นในของเมืองหลวงแคว้นฮั่น** 」**

"เรียนท่านอัครมหาเสนาบดี" แม่ทัพแคว้นฮั่นกล่าว เขามาถึงหน้าจางผิงด้วยความตื่นตระหนก

"กองทัพแคว้นฉินได้ตีฝ่าแนวป้องกันแปดในสิบแนวที่วางไว้ในเมืองชั้นนอกแล้ว ทหารของเราได้รับความเสียหายอย่างหนัก เกรงว่าเราจะไม่สามารถยื้อไว้ได้นานกว่านี้"

จางผิงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มืดลงและดวงจันทร์สว่างที่แขวนอยู่บนความว่างเปล่า มันทอแสงรัศมีจาง ๆ ในคืนที่ควรจะมืดสนิท

บางทีแม้แต่สวรรค์เองก็กำลังช่วยกองทัพแคว้นฉิน

เขาคิด

สีหน้าสิ้นหวังและความโศกเศร้าขมขื่นของชาติที่กำลังจะล่มสลายได้ฉายชัดบนใบหน้าของเขา

"สวรรค์! ท่านต้องการทำลายแคว้นฮั่นของเราจริง ๆ หรือ?"

"ท่านอัครมหาเสนาบดี" แม่ทัพที่อยู่ข้างกายเขากระตุ้น

"ข้าน้อยขอเสนอให้ท่านถอยกลับไปยังพระราชวังทันที มิฉะนั้น เปลวเพลิงแห่งสงครามจะมาถึงเมืองชั้นใน ในไม่ช้า"

"หุบปาก!" จางผิงคำราม ใบหน้าของเขาแสดงความมุ่งมั่นที่ไร้ความกลัวที่จะพบจุดจบ

"ข้าเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งแคว้นฮั่น และข้าจะตายในฐานะอัครมหาเสนาบดี ถ่ายทอดคำสั่งของข้า! สั่งให้ เฉาอี้ ไปป้องกันเมืองชั้นนอกจนตัวตาย หากเขากล้าหนี ข้าจะตัดหัวเขาด้วยตัวเอง หากเขาตายในการรบ เขาก็คือวีรบุรุษแห่งแคว้นฮั่น! สำหรับเมืองชั้นใน ข้าจะไม่หนี ข้าจะรั้งอยู่ปกป้องที่นี่และรับใช้ประเทศของข้าด้วยชีวิต!"

"พวกเราจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านอัครมหาเสนาบดี!" เหล่าแม่ทัพตอบรับทันที

ภายใต้ม่านราตรี แสงจันทร์ที่สาดส่องเจือไปด้วยเจตนาฆ่าอันไม่มีที่สิ้นสุด

ความตายได้ปกคลุมเมืองชั้นนอกของเมืองหลวงแคว้นฮั่นทั้งหมด

กองทัพแคว้นฉินได้บุกผ่านถนนสายหลักของเมืองจากทุกทิศทาง ส่วนใหญ่ของเมืองชั้นนอกนั้นได้ถูกยึดครองโดยพวกเขาแล้ว

พื้นดินด่านล่างต่างเกลื่อนไปด้วยศพและย้อมเป็นสีแดงด้วยโลหิต

ภายใต้ความมืด แสงจันทร์ได้ช่วยให้ทหารชั้นยอดแห่งแคว้นฉินแยกแยะมิตรศัตรูได้ หากไม่มีแสงจันทร์เหล่านี้ช่วย เกรงว่าพวกเขาคงไม่สามารถแยกแยะมิตรหรือศัตรูได้อย่างชัดเจน

ในส่วนหนึ่งของเมืองชั้นนอก จ้าวเฟิงเหวี่ยงกระบี่ของเขา ด้วยประกายโลหิต กระบี่หลงเฉวียนก็ตัดศีรษะไปอีกสองหัว

"สังหารทหารแคว้นฮั่นหนึ่งนาย ได้รับ 5 แต้มความทนทาน"

"สังหารนายกองแคว้นฮั่นหนึ่งนาย ได้รับ 5 แต้มสถานะทั้งหมด"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ค่าสถานะเกิน 900 แต้ม ได้รับรางวัลหีบสมบัติระดับหนึ่ง หนึ่งกล่อง" แผงควบคุมระบุ

ทันทีหลังจากนั้น ความรู้สึกสดชื่นจากการเพิ่มขึ้นของค่าสถานะทั้งหมดก็ปัดเป่าความเหนื่อยล้าของจ้าวเฟิงไป

ฮ่าฮ่า หลังจากฆ่าศัตรูไปมากมาย ในที่สุดข้าก็เก็บค่าสถานะได้เพียงพอแล้ว

จ้าวเฟิงหัวเราะในใจ

การได้รับค่าสถานะจากการสังหารศัตรูนั้นเป็นการสุ่ม แม้ว่าจ้าวเฟิงจะสังหารศัตรูไปนับไม่ถ้วนในการรบครั้งนี้

แต่เขาก็ได้รับค่าความแข็งแกร่งเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นเขาจึงใช้เวลานานขนาดนี้เพื่อเพิ่มค่าสถานะทั้งหมดของเขาขึ้นสองร้อยแต้ม

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งและความเร็วของเขาตอนนี้ก็เหนือกว่าค่าสถานะอื่น ๆ มาก และจ้าวเฟิงก็พอใจอย่างยิ่งกับการปรับปรุงนี้

"พี่น้องทุกคน!" จ้าวเฟิงตะโกน พรางยกกระบี่หลงเฉวียนขึ้นสูง "ฆ่าต่อไป!"

"ตามท่านผู้บัญชาการไป!"

"ฆ่า!!"

ทหารผู้กล้าจำนวนมากภายใต้การบังคับบัญชาของจ้าวเฟิงได้ตอบรับด้วยความเร่าร้อนอย่างคลั่งไคล้

ในขณะนี้ พวกเขามองจ้าวเฟิงราวกับว่าเขาเป็นเทพแห่งสงครามนั่นเอง

ด้วยพลังของเขาเอง เขาได้ทำลายประตูเมืองที่กองทัพแคว้นฉินล้มเหลวในการทำลายอย่างไม่หยุดยั้งและ เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว ความกล้าหาญของเขาก็ได้แสดงออกมาอย่างไม่มีใครเทียบได้อย่างแท้จริง