บทที่ 1030 - แถลงการณ์ของหวังเหิง ตามดาราอย่างมีสติ

บทที่ 1030 - แถลงการณ์ของหวังเหิง ตามดาราอย่างมีสติ

จะเปลี่ยนกำหนดการยังไง?

ตอนนี้เขาถึงสนามบินแล้ว อีกครึ่งชั่วโมงก็จะขึ้นเครื่อง ต่อให้เปลี่ยนกำหนดการก็ไม่ทันแล้ว

อีกอย่างต่อให้เปลี่ยนกำหนดการ ก็หลบสายตาของนักข่าวและแฟนคลับไม่พ้นใช่ไหม? ถึงตอนนั้นเกรงว่าจะทำให้เรื่องราวยุ่งเหยิงกว่าเดิม

"นี่มันจะเป็นไปได้เหรอ?"

หวังเหิงถาม

เฉินฮุยกล่าว "ไม่ใช่การเปลี่ยนกำหนดการแบบที่นายคิด เพราะเที่ยวบินระหว่างประเทศที่นายโดยสาร จะมีการต่อเครื่องที่เซี่ยงไฮ้ ดังนั้นเมื่อกี้ทางการแจ้งฉันมา หวังให้นายลงเครื่องที่เซี่ยงไฮ้เลย แล้วเปลี่ยนเป็นเครื่องบินจากเซี่ยงไฮ้บินตรงไปเผิงเฉิง (เซินเจิ้น) จากนั้นก็นั่งรถจากเผิงเฉิงไปหยางเฉิง เพราะเผิงเฉิงกับหยางเฉิงก็แค่นั่งรถครึ่งชั่วโมง ไม่เสียเวลาเท่าไหร่ แบบนี้ สนามบินไป๋อวิ๋นที่หยางเฉิงก็จะประกาศต่อภายนอกว่านายไม่ได้อยู่บนเที่ยวบินนั้น แบบนี้ก็จะหลีกเลี่ยงความแออัดและความวุ่นวายของแฟนคลับได้ และก็มีผลดีต่อนายด้วย"

หวังเหิงได้ยินดังนั้น ก็ดีใจทันที "งั้นเอาตามนี้!"

เฉินฮุยรับคำ "งั้นได้ ตอนนี้ฉันจะรีบติดต่อทางสนามบิน พวกเขาจะช่วยจัดสรรกำหนดการและที่นั่งให้นายกับเกาเจ๋ออวี่ และสิบสองราชาน้อยที่เป็นบุคคลหลัก ส่วนทีมงานอื่น ก็ยังไปสนามบินไป๋อวิ๋นตามแผนเดิม รอกำหนดการจัดการเรียบร้อยแล้ว ฉันจะส่งข้อมูลเข้ามือถือนาย"

"โอเค!"

หวังเหิงรับปาก

เฉินฮุยพูดต่อ "นอกจากนี้ เพราะตอนนี้นักท่องเที่ยวต่างชาติในหยางเฉิงเพิ่มขึ้นจากเมื่อก่อนหลายเท่าตัว และต่อไปคาดว่ายังจะพุ่งสูงขึ้นอีกระลอกใหญ่ หยางเฉิงไม่ว่าจะเป็นประชากรหรือเศรษฐกิจ ล้วนสูงกว่าปารีสมาก ความยากในการควบคุมที่ตามมาก็ยากกว่าปารีสไม่น้อย บวกกับสภาพการณ์ของจีนและยุโรปอเมริกาต่างกัน ดังนั้นมาตรการควบคุมที่เข้มงวดของพวกเราเกรงว่าจะทำให้นักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวนมากเกิดความไม่พอใจ และนำไปสู่อันตรายแฝงมากมายหรือแม้แต่อาชญากรรม เพื่อป้องกันเรื่องเหล่านี้ไม่ให้เกิดขึ้น ทางการต้องการให้นายร่วมมือทำบางอย่าง"

หวังเหิงกล่าว "อืม ต้องการให้ผมร่วมมือยังไง?"

เฉินฮุยกล่าว:

"ก่อนหน้านี้นายเคยบอกว่านายจะออกแถลงการณ์ฉบับหนึ่ง ให้แฟนคลับมีสติหน่อย ความหมายของทางการคือให้รีบออกแถลงการณ์ออกมาหน่อย พวกเขาจะดูผลก่อน ถึงตอนนั้นเบื้องบนค่อยทำงานขั้นต่อไปตามผลลัพธ์ และตอนนี้ยังมีเรื่องสำคัญที่สุดอีกเรื่อง นั่นคือพรุ่งนี้สิบโมงเช้า คอนเสิร์ตหยางเฉิงจะเปิดขายบัตร ถ้าสามารถแก้ปัญหาความบ้าคลั่งของแฟนเพลงก่อนเปิดขายบัตรได้ จะดีที่สุด ไม่อย่างนั้นฉันกลัวว่าแฟนเพลงจำนวนมากที่ซื้อบัตรไม่ได้ จะเหมือนสถานีปารีส ที่ทุกคนแห่กันมาที่หยางเฉิง สร้างแรงกดดันให้กับเมืองอย่างมาก"

"ในการประชุมวันนี้ เจ้าหน้าที่หยางเฉิงระบุชัดเจนว่าคอนเสิร์ตจะขายบัตรได้แค่หนึ่งแสนใบตามที่กำหนด ห้ามรื้อที่นั่งแม้แต่ที่เดียว พูดอีกอย่างคือ เรื่องอันตรายที่ให้แฟนเพลงสองสามแสนคนทะลักเข้าคอนเสิร์ตเหมือนปารีสสเตเดียม เป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดขึ้นเด็ดขาด และจำนวนคนที่รวมตัวกันนอกสนามก็ห้ามเกินห้าหมื่น! พูดแบบนี้แฟนเพลงทั้งในและนอกสนามห้ามเกินหนึ่งแสนห้าหมื่นคน นี่เป็นกฎเหล็ก ห้ามฝ่าฝืน แต่ตามสถิติ ตอนนี้แฟนเพลงจีนและต่างประเทศที่เข้าสู่หยางเฉิง อย่างน้อยเกินห้าแสนคนแล้ว ต่อไปเกรงว่ายังมีคนอีกหลายแสนคนจากทั่วโลกหลั่งไหลเข้าสู่หยางเฉิง ถ้าสถานการณ์ควบคุมไม่อยู่ เจ้าหน้าที่หยางเฉิงจะสั่งยุติคอนเสิร์ตทันที"

"ได้ ผมรู้แล้ว"

หวังเหิงพยักหน้ารับปาก

สภาพการณ์ของจีนกับต่างประเทศไม่เหมือนกัน และภายใต้สายตาจับจ้องของนักข่าวสื่อต่างประเทศ เจ้าหน้าที่หยางเฉิงทำแบบนี้ก็ปกติมาก

ทุกอย่างยึดความมั่นคงเป็นหลัก

......

......

ต่อจากนั้น

เพราะหวังเหิงเปลี่ยนกำหนดการกะทันหัน นักข่าวนับร้อยและแฟนเพลงนับหมื่นที่ดักรออยู่ที่สนามบินไป๋อวิ๋นจึงรอเก้อ

เวลาจีน 8 กันยายน แปดโมงเช้า

หวังเหิงและคณะ ในที่สุดก็หลบนักข่าวทุกคน มาถึงหยางเฉิงอย่างเงียบเชียบ

เพิ่งกลับถึงโรงแรม

หวังเหิงรีบหยิบโน้ตบุ๊กออกมาทันที

เพราะเมื่อกี้เฉินฮุยบอกเขาอย่างเร่งด่วนอีกครั้งว่า เนื่องจากแฟนคลับดักรอเขาที่สนามบินไป๋อวิ๋นไม่เจอ เจ้าพวกนี้ในใจเกิดความขุ่นเคือง อารมณ์เริ่มจะควบคุมไม่อยู่แล้ว ดังนั้นหวังเหิงต้องรีบออกมาปลอบแฟนคลับทันที

ปัญหาแฟนคลับ จัดการดีก็เป็นตัวช่วยที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขา จัดการไม่ดีถึงขั้นสร้างผลกระทบด้านลบให้เขาอย่างมหาศาล โดยเฉพาะตอนนี้แฟนคลับของเขากระจายไปทั่วโลก ก็ยิ่งจัดการยากเข้าไปใหญ่ แถมตอนนี้เว่ยซั่วยังควบคุมกองทัพยาพิษในต่างประเทศได้ไม่สมบูรณ์ หวังเหิงต้องระมัดระวังตัวแจ

"เรื่องออกแถลงการณ์ ผมวางแผนไว้นานแล้ว แค่ตอนนี้ส่งออกไปก็พอ"

พูดทำก็ทำ

เขารีบเปิด Ins ของตัวเองทันที

ตอนนี้ยอดผู้ติดตาม Ins ของเขาเกินร้อยล้านแล้ว อยู่ที่ 110 ล้าน คาดว่าอีกแค่สิบวันครึ่งเดือน เขาก็จะกลายเป็นดาราที่มีผู้ติดตามมากที่สุดใน Ins

ช่องคอมเมนต์เดือดพล่าน

"อ๊ากกก โกรธจะตายแล้ว ฉันตามจากปารีสมาถึงกวางโจว แต่ก็ยังคลาดกับ King จนได้"

"ฉันก็เหมือนกัน จีนควบคุมเข้มงวดเกินไปแล้ว"

"ไม่ได้ ฉันไม่ยอม"

"พี่น้อง มีสติหน่อย อย่าทำให้กองทัพยาพิษขายหน้า"

"ใช่ กองทัพยาพิษของพวกเรามีคุณภาพที่สุดมาตลอด อย่าให้สื่อจับผิดได้ อย่าทำให้พี่เหิงลำบากใจ"

พูดอะไรก็มีหมด

ถึงขั้นมีแฟนคลับหัวรุนแรงบางส่วน เริ่มด่ากราดในช่องคอมเมนต์ แถมยังลามปามไปถึงระดับประเทศ กระแสแบบนี้ถ้าไม่รีบเบรก ผลที่ตามมาคงเลวร้ายสุดๆ

หวังเหิงไม่ลังเลที่จะแบนแฟนคลับปลอมที่จงใจปั่นกระแสไม่กี่คน แล้วคิดดู ก็โพสต์ Ins ใหม่ข้อความหนึ่ง:

"สวัสดีครับทุกคน ขอบคุณมากที่ทุกคนชอบผม แต่จีนมีประโยคหนึ่งว่า ทุกเรื่องราวย่อมมีจุดสิ้นสุด ตอนนี้คอนเสิร์ตเวิลด์ทัวร์-สถานีต่างประเทศของผมจบลงหมดแล้ว สองรอบต่อไปที่ผมจะจัดในจีน หลักๆ คือจัดให้แฟนเพลงชาวจีน ดังนั้นคอนเสิร์ตสองรอบนี้ อย่างมากผมจะร้องเพลงสากลที่ผมเคยร้องไปแล้วแค่สองสามเพลง จะไม่มีเพลงสากลใหม่ใดๆ ดังนั้นแฟนเพลงประเทศอื่น หวังว่าทุกคนจะพิจารณาให้ดีว่าจะมาจีนไหม อย่าตัดสินใจด้วยอารมณ์ชั่ววูบ ยังไงซะ เพลงสากลและเพลงจีนก็มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง พวกคุณหลายคนอาจจะไม่ยอมรับเพลงแบบนี้"

"แต่ว่า ความกระตือรือร้นของพวกคุณทำให้ผมประทับใจ พวกคุณทุกคนสำคัญกับผมมาก ที่ผมตัดสินใจแบบนี้ไม่ได้ทอดทิ้งพวกคุณ แต่หวังว่าทุกคนจะมองเรื่องนี้อย่างมีเหตุผล ในจีน ผมบอกกับแฟนคลับของผมแบบนี้เสมอว่า พวกคุณชอบผมได้ แต่พวกคุณจะทำเรื่องขาดสติเพราะชอบผมไม่ได้ เดี๋ยวนี้คนหนุ่มสาวจำนวนมาก เพื่อตามไอดอลของตัวเอง สามารถด่าพ่อแม่ตัวเองได้ สามารถทิ้งการเรียนของตัวเองได้ สามารถใช้เงินหยาดเหงื่อแรงงานของพ่อแม่ไปดูคอนเสิร์ตได้ สามารถไม่สนกฎหมาย... ทำเรื่องที่เข้าใจยากต่างๆ นานา"

"แต่ผมไม่อยากให้แฟนคลับของผมทำแบบนี้ ผมหวังว่าพวกคุณทุกคนแค่ชอบฟังเพลงของผมอย่างบริสุทธิ์ใจ แค่นี้ก็พอแล้ว หากเพลงของผมสามารถทำให้จิตใจคุณได้รับการสัมผัส สามารถเรียนรู้อะไรจากมันได้ นั่นก็ยิ่งดี......"

หวังเหิงไม่ค่อยโพสต์ Ins ยาวขนาดนี้

แต่ครั้งนี้ เขากลับใช้เนื้อหายาวเหยียดเกือบพันคำ ออกแถลงการณ์ฉบับหนึ่งให้แฟนคลับทุกคน

ข้อมูลที่แฝงอยู่ข้างใน แทบจะทำให้โลกอินเทอร์เน็ตทั้งใบเดือดพล่านได้

ดังนั้นเมื่อเขากดส่ง

เพียงไม่กี่นาที แถลงการณ์ฉบับนี้ก็กวาดล้างไปทั่วทั้งเน็ต

(จบแล้ว)