บทที่ 381 - เพลงแรกก็เพลงใหม่เลย!

บทที่ 381 - เพลงแรกก็เพลงใหม่เลย!

หวังเหิงในเวลานี้ ในใจเกิดความรู้สึกภาคภูมิใจอย่างเปี่ยมล้น

ไม่มีใครรู้ว่า ภาพที่อยู่ตรงหน้านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาผลักดันให้เกิดขึ้นทีละก้าว

เพื่อวันนี้ เพื่อทำภารกิจที่ระบบมอบให้สำเร็จ

เริ่มแรกเขาทุ่มค่าชื่อเสียงนับสิบล้าน ซื้อรายการ «ฉันคือนักร้อง» จากร้านค้าของระบบ จากนั้นก็ใช้เงินอีกหนึ่งล้านซื้อโชคเวอร์ชันลดทอน ภายใต้การหนุนนำของโชค เขาจึงขายรายการวาไรตี้นี้ให้กับสถานีโทรทัศน์มะเขือเทศได้สำเร็จ และผ่านเงื่อนไขต่างๆ มากมาย ทำให้เริ่นหมิ่นเนรมิตรายการนี้จนออกมาเป็นรูปร่างอย่างในปัจจุบัน

ทีมนักร้องระดับท็อป! วงดนตรีแบ็คอัพชั้นนำของวงการ! อุปกรณ์ระดับเทพ! ทุกอย่างล้วนเป็นระดับท็อปทั้งสิ้น!

ต้องแบบนี้ถึงจะมอบงานเลี้ยงทางภาพและเสียงอันหรูหราให้กับผู้ชมได้ ถึงจะทำให้รายการมีอิทธิพลสูงสุด ดึงดูดนักร้องระดับท็อปเข้ามาได้มากขึ้น เพื่อเป็นบันไดให้เขาทำภารกิจสำเร็จ

ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็จัดวางทุกอย่างเสร็จสิ้นโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว

ก้าวเข้าสู่เส้นทางพิชิตอันดับ 1 ราชาเพลงอย่างเป็นทางการ

เว็บไซต์ถ่ายทอดสดสถานีโทรทัศน์มะเขือเทศ

คอมเมนต์วิ่งกันให้ว่อนนับไม่ถ้วน เนื่องจากไม่ใช่เว็บไซต์ไลฟ์สดโดยเฉพาะ จึงมองไม่เห็นค่าความนิยมและยอดโดเนท แต่ดูจากคอมเมนต์ที่แน่นขนัดก็พอจะประเมินได้ว่า ชาวเน็ตที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ในขณะนี้ น่าจะมีจำนวนหลายล้านคน

"ในที่สุดก็ถึงคิวพี่เหิง"

"คืนนี้มาเพื่อพี่เหิงโดยเฉพาะ"

"มาๆๆ ทายปัญหากันเล่นๆ ไม่มีรางวัลนะ ทายซิว่าเพลงแรกของพี่เหิงจะร้องเพลงอะไร?"

"เพลงฮิตของหวังเหิงมีเยอะแยะ ร้องเพลงไหนมั่วๆ ก็ติดท็อป 3 ได้สบายๆ"

"เหอะๆ เม้นบนปัญญาอ่อนป่าว ไม่เห็นเหรอว่าหวังเหิงถืออะไรออกมา? กีตาร์ไฟฟ้าไง แบบนี้เพลงที่เขาจะร้องก็ถูกจำกัดวงเหลือไม่กี่เพลงแล้ว"

"ทุกคนอย่าเพิ่งด่วนสรุป ราชันย์ยาพิษไม่เคยเล่นตามกฎอยู่แล้ว"

"พวกนายอวยหวังเหิงกันจนตัวลอยแล้ว เดี๋ยวถ้าเขาร้องเพี้ยนขึ้นมา คอยดูซิว่าจะแก้ตัวยังไง"

"นั่นสิ เวทีแบบนี้ นักร้องที่ออกคนสุดท้ายความกดดันไม่ใช่เล่นๆ สภาพจิตใจของหวังเหิงเทียบพวกรุ่นเก๋าไม่ได้หรอก ถ้าตื่นเต้นเกินเหตุ จบเห่แน่"

"..."

คอมเมนต์มีทุกรูปแบบ

ตื่นเต้น, สนับสนุน, ผ่านมาดูเฉยๆ, สงสัย, ด่ากราด...

เพราะไม่มีคนคอยจัดการ เลยดูวุ่นวายไปหมด

...

หวังเหิงยืนอยู่บนเวที ปรับตัวให้เข้ากับแสงไฟและบรรยากาศบนเวทีสักพัก เพื่อสงบจิตใจที่ตื่นเต้นลง

จากนั้นจึงเอ่ยปากว่า: "สวัสดีครับเพื่อนๆ ทุกคน ผมหวังเหิง อาจจะมีหลายคนที่สงสัยว่า ทำไมผมถึงถือกีตาร์ไฟฟ้าขึ้นมาบนเวที และผมเดาว่าคงมีหลายคนกำลังทายกันว่าผมจะร้องเพลงอะไร ผมบอกพวกคุณได้อย่างมั่นใจเลยว่า ไม่ว่าพวกคุณจะทายเพลงไหน ก็ผิดหมดครับ ทำไมน่ะเหรอ? เพราะเดี๋ยวผมจะไม่ได้ร้องเพลงที่ผมเคยร้องมาก่อน แต่จะนำเพลงใหม่มาร้องให้ทุกคนฟัง ใช่ครับ ฟังไม่ผิดหรอก ผมจะร้องเพลงใหม่!"

อะไรนะ?

เพลงใหม่?

สิ้นเสียงหวังเหิง

คณะกรรมการมหาชน 500 คนด้านล่างเวทีส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

ส่วนทางเว็บไซต์วิดีโอของสถานีโทรทัศน์มะเขือเทศ

ตูม!

ราวกับระเบิดลูกใหญ่ถูกทิ้งลงในบ่อน้ำลึก

ห้องไลฟ์สดระเบิดทันที

"เชี่ย? ฉันหูฝาดไปเปล่า?"

"หมายความว่าไง? เวทีใหญ่โตจริงจังขนาดนี้ พี่เหิงจะร้องเพลงใหม่?"

"เหลิงแล้ว เหลิงแล้ว หวังเหิงเหลิงสุดๆ ไปเลย"

"หวังเหิงบ้าไปแล้วเหรอ? เขาแค่เอาเพลงเก่าสักเพลงมาร้อง ก็เข้ารอบได้สบายๆ แล้วมั้ง?"

"..."

ตามกติกาของ «ฉันคือนักร้อง» เพลงแรกที่นักร้องทุกคนร้องในการแข่งขัน สามารถเลือกเพลงที่ตัวเองถนัดที่สุดได้ ดังนั้นนักร้องหกคนก่อนหน้าจึงทำแบบนั้น เพราะมีแต่ทำแบบนี้ ถึงจะโชว์ฟอร์มได้ดีที่สุด ทำให้กรรมการยอมรับ และมีโอกาสได้คะแนนโหวตมากขึ้น

แถมก่อนหน้านี้หวังเหิงก็มีเพลงฮิตตั้งมากมาย อย่าง «ดอกบัวสีน้ำเงิน», «อดีตของเธอ», «เฉิงตู»... ฯลฯ หยิบมาสักเพลงขึ้นร้องบนเวที คะแนนโหวตคงไม่น้อยแน่

แต่ตอนนี้หวังเหิงกลับทิ้งโอกาสเข้ารอบง่ายๆ นี้ไป แล้วเลือกเพลงใหม่ที่ไม่มีความแน่นอนที่สุด!

เขาบ้าไปแล้วเหรอ?

ต่อให้มั่นใจในเพลงใหม่แค่ไหน ก็ไม่เห็นต้องเสี่ยงขนาดนี้เลยนี่?

บ้าไปแล้วแน่ๆ!

บนแพลตฟอร์มโซเชียล ข่าวเรื่องหวังเหิงร้องเพลงใหม่ในรอบแรกของ «ฉันคือนักร้อง» แพร่กระจายไปทั่วเน็ตในพริบตา เมื่อกี้ยังมีหลายคนที่ไม่ได้สนใจรายการ «ฉันคือนักร้อง» พอเห็นข่าวเหลือเชื่อนี้ ก็รีบเปิดช่องมะเขือเทศทันที อยากดูว่าทำไมหวังเหิงถึงได้อวดดีขนาดนี้

บนเวยป๋อ คอมเมนต์หลั่งไหลมาดั่งสายน้ำ

"แม่งเอ๊ย กะแล้ว ราชันย์ยาพิษเริ่มก่อเรื่องอีกแล้ว"

"ฉันบอกแล้วไง พี่เหิงที่ไม่หาเรื่อง ไม่ใช่พี่เหิงตัวจริง"

"ในที่สุดก็วางใจ เขาคือหวังเหิงคนเดิมที่เรารู้จัก"

"ฮ่าๆๆ... ขำจะตายแล้ว มีหวังเหิงอยู่ อย่าหวังจะได้เห็นอะไรปกติๆ"

"ที่ไหนมีพี่เหิง ที่นั่นมีความบันเทิง!"

โจวเสวียหัวที่กำลังดูทีวีอยู่ได้ยินคำพูดของหวังเหิง หัวใจก็กระตุกวูบ ไม่เข้าใจว่า: "หวังเหิงคิดจะทำอะไร? ทางลัดมีไม่เดิน ดันไปเดินทางที่ลำบากที่สุด?"

ต่อให้เพลงที่ผ่านมาของหวังเหิงทุกเพลง พอร้องครั้งแรกก็ดังระเบิด แต่เพลงใหม่ที่ยังไม่ผ่านการพิสูจน์จากตลาด ย่อมมีความเสี่ยง กันไว้ดีกว่าแก้ ถ้าเกิดเพลงใหม่ไม่ถูกใจมหาชนล่ะ? นั่นไม่ใช่การหาเรื่องใส่ตัวเหรอ? ทำลายความหวังที่จะเข้ารอบแน่นอนในรอบแรกทิ้งไป?

ผู้จัดการพี่เหรินก็ส่ายหน้าเช่นกัน: "หวังเหิงเดินหมากตานี้เสี่ยงเกินไป รอบแรกควรจะเน้นความมั่นคงเข้าไว้ เพราะคนอื่นต่างก็ร้องเพลงสร้างชื่อของตัวเอง การแข่งขันดุเดือดที่สุด รอเข้ารอบสองแล้วค่อยร้องเพลงใหม่ก็ยังไม่สาย แต่ไอ้หนูนี่ตั้งแต่ดังมา ไม่เคยล้มเหลวเลยสักครั้ง บางทีเขาอาจจะมีความคิดของตัวเองก็ได้..."

เมืองปิงเฉิง

เติ้งกวงหย่วนขมวดคิ้ว หันไปมองหลิงโหวและคนอื่นๆ: "หวังเหิงร้องเพลงใหม่ตั้งแต่เพลงแรก พวกนายคิดว่าไง?"

หลิงโหวพูด: "ตอนนี้ฉันเดาใจหวังเหิงไม่ถูกแล้วล่ะ อย่าไปคิดมากเลย เชื่อว่าตัวเขาเองรู้ดีกว่าพวกเราเยอะ ว่าการร้องเพลงใหม่ในเวลานี้หมายถึงอะไร แต่ในสถานการณ์แบบนี้เขายังเลือกที่จะร้องเพลงใหม่ แสดงว่าต้องมั่นใจเต็มร้อยแน่ๆ"

ต้าเซิงพยักหน้า: "ใช่ ยังไงฉันก็เชื่อหวังเหิง"

...

...

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คน

หวังเหิงก็เอ่ยปากอีกครั้ง: "แรงบันดาลใจของเพลงใหม่นี้ มาจากคอมเมนต์ของชาวเน็ตที่ผมเห็นเมื่อไม่กี่วันก่อน เพราะช่วงนี้ «ฉันคือนักร้อง» ถูกปั่นกระแสในเน็ตจนดังมาก แน่นอนว่าจริงๆ มันก็ดังอยู่แล้ว ไม่เกี่ยวกับการปั่นกระแส ก็รายการนี้ผมเป็นคนวางแผนนี่นา จะไม่ดังได้ไง?"

พอพูดถึงตรงนี้ ทุกคนก็หัวเราะชอบใจ

หวังเหิงพูดต่อ: "หลังจาก «ฉันคือนักร้อง» โด่งดัง เนื่องจากนักร้องที่เข้าร่วมล้วนเป็นระดับบิ๊กของวงการเพลง จึงทำให้มีคนคลั่งไคล้ติดตามมากมาย โดยเฉพาะวัยรุ่นหลายคน ค่านิยมเริ่มบิดเบี้ยว อยากเป็นดารา อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นเน็ตไอดอล เสพความสุขจากการมีชื่อเสียงชั่วข้ามคืน มีเงินใช้ไม่หมด เสวยสุขไม่สิ้นสุด และก็มีอีกหลายคนที่พอเปรียบเทียบกับชีวิตหรูหราของดาราแล้ว รู้สึกว่าตัวเองชีวิตลำบาก จมปลักอยู่กับความทุกข์ถอนตัวไม่ขึ้น แล้วก็มีอีกหลายคนที่สับสนกับอนาคต รู้สึกว่าหนทางข้างหน้ามีแต่ความสิ้นหวังและมืดมน ดังนั้นผมจึงอยากร้องเพลงเพลงหนึ่ง เพื่อบอกทุกคนผ่านเพลงนี้ว่า: ชีวิตไม่ได้เจิดจรัสและงดงามอย่างที่คุณคิด และก็ไม่ได้เจ็บปวดและสิ้นหวังอย่างที่คุณคิดเช่นกัน ส่วนใหญ่ของมันคือความธรรมดา มีเพียงการก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางชีวิตที่ธรรมดาเท่านั้น ถึงจะค้นพบชีวิตที่คุณต้องการ"

(จบตอน)