บทที่ 18 - เลือกแพลตฟอร์มปล่อยเพลง

บทที่ 18 - เลือกแพลตฟอร์มปล่อยเพลง

◉◉◉◉◉

จากนั้น หวังเหิงก็ได้อัดเพลง ‘ขอให้เธอโชคดี’ และ ‘นกกระเรียนพันตัว’ ตามลำดับ

ผลงานก็ออกมาดีเช่นกัน

ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังตั้งใจอัดแต่ละเพลงซ้ำสองสามรอบ แล้วค่อยเลือกเวอร์ชันที่ดีที่สุด

เติ้งกวงหย่วนมองอยู่ข้างๆ แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม “หวังเหิง ผมยอมคุณเลยจริงๆ เมื่อวานในโมเมนต์ผมได้ฟังแค่ตัวอย่างเพลงสามเพลงของคุณ ตอนนี้พอได้ฟังเพลงเต็มๆ ทั้งสามเพลง ถึงได้รู้ว่าคุณยอดเยี่ยมกว่าที่ผมคิดไว้มาก โดยเฉพาะฝีมือการร้องของคุณ มันถ่ายทอดอารมณ์ของเพลงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยจะซาบซึ้งกับอะไรง่ายๆ แต่พอฟังเพลงของคุณแล้วยังรู้สึกจุกในอกเลย”

หวังเหิงใช้กระดาษทิชชูเช็ดน้ำตาที่หางตา แล้วยิ้ม “ชมเกินไปแล้วครับ น่าเสียดายที่ไม่มีดนตรีประกอบ เลยขาดความรู้สึกไปบ้าง”

เติ้งกวงหย่วนส่ายหน้า “ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ ผมว่าตอนนี้ดีกว่า ดนตรีประกอบที่มากเกินไปจะไปลดทอนอารมณ์ในเสียงของคุณ”

“เหรอครับ”

หวังเหิงไม่แสดงความเห็น เพราะในหัวของเขามีเวอร์ชันที่สมบูรณ์แบบของทั้งสามเพลงอยู่แล้ว

ตอนนี้เขายังมีอีกหนึ่งเพลงที่ยังไม่ได้อัด

‘ตลอดทางมีเธอ’

หวังเหิงมองเติ้งกวงหย่วน “พี่เติ้งครับ เพลงต่อไปที่ผมจะอัด เป็นเพลงใหม่ที่ผมเพิ่งแต่งเสร็จ รบกวนพี่ช่วยเก็บเป็นความลับด้วยนะครับ อย่าเอาไปเผยแพร่ที่ไหน”

เพลงใหม่?

ดวงตาของเติ้งกวงหย่วนเป็นประกาย “หวังเหิง คุณวางใจได้เลยครับ จรรยาบรรณในวิชาชีพแค่นี้ผมมีอยู่แล้ว”

หวังเหิงพยักหน้า เดินเข้าไปในสตูดิโอบันทึกเสียงแล้วเริ่มเตรียมตัวอัดเพลงสุดท้าย

เพลงนี้เขาไม่เคยร้องให้ใครฟังมาก่อน เสียงที่โปร่งใสกังวานในหัวของเขานั้นสูงส่งเกินเอื้อม เขาสัมผัสได้ถึงความแตกต่างระหว่างตัวเองกับเสียงนั้น ดังนั้นหวังเหิงจึงไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองจะร้องเพลงนี้ได้ดีหรือไม่

“พยายามให้เต็มที่แล้วกัน ฝีมือการร้องของฉันกับคนที่ร้องเพลงนี้ในโลกคู่ขนานยังห่างกันมาก แต่ขอแค่ฉันถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้เหมาะสม ก็น่าจะร้องออกมาได้สักเจ็ดแปดส่วนของรสชาติเดิม”

เขาหลับตาลง ทบทวนเพลงในหัวครู่หนึ่ง

แล้วจึงเริ่มร้อง:

“เธอรู้ไหมว่าการรักเธอมันไม่ง่ายเลย

ยังต้องใช้ความกล้าอีกมากมาย

คงเป็นเพราะฟ้าลิขิตสินะ คำพูดมากมายที่พูดออกไปไม่ได้

ก็เพราะกลัวว่าเธอจะรับไม่ไหว…”

แตกต่างจากสามเพลงก่อนหน้านี้ เสียงของหวังเหิงไม่ได้ทุ้มต่ำเหมือนเคย แต่กลับมีความโปร่งใสกังวานเข้ามาแทน

ในความรู้สึกของเติ้งกวงหย่วน ราวกับมีคนมากระซิบขับขานอยู่ข้างหู ค่อยๆ นำพาเขาเข้าไปสู่บรรยากาศที่อบอุ่น

ไม่นานเติ้งกวงหย่วนก็จมดิ่งลงไป

ในดวงตาค่อยๆ ปรากฏแววตาอ่อนโยน

เคลิบเคลิ้มไปแล้ว…

เมื่อหวังเหิงอัดเพลงเสร็จ เดินออกมาจากสตูดิโอบันทึกเสียง

เติ้งกวงหย่วนถึงได้สติกลับมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความทึ่ง “เพลงทอง! หวังเหิง นี่มันเพลงทองชัดๆ! ผมกล้ารับรองเลยว่าเพลงที่คลาสสิกที่สุดในวงการเพลงตอนนี้ ก็ไม่มีเพลงไหนที่จะเทียบได้”

หวังเหิงกลับส่ายหน้า “อัดอีกสักสองสามรอบเถอะครับ ผมยังร้องได้ไม่ดีพอ”

เติ้งกวงหย่วนชื่นชม “การทำเพลงต้องมีความมุ่งมั่นที่จะทำให้ดีที่สุดแบบคุณนี่แหละ เมื่อก่อนผมคิดว่าผมทุ่มเทให้กับดนตรีมากพอแล้ว แต่ตอนนี้พอมาเทียบกับคุณหวังเหิงแล้ว พบว่าผมยังทำได้ไม่ดีพอ คุณต่างหากที่เป็นแบบอย่างที่พวกเรานักดนตรีควรจะเรียนรู้”

หวังเหิงถูกเติ้งกวงหย่วนชมจนรู้สึกเขินเล็กน้อย

เขารู้ว่านักดนตรีอย่างเติ้งกวงหย่วนเป็นพวกหัวแข็ง เมื่อตัดสินใจอะไรไปแล้ว ต่อให้ใช้ควายสามตัวมาฉุดก็เอาไม่อยู่ และตอนนี้ในสายตาของเติ้งกวงหย่วน หวังเหิงก็คือบุคคลที่อุทิศตนเพื่อดนตรี แถมยังมีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งอีกด้วย

เป็นไปตามคาด

เติ้งกวงหย่วนพูดต่อ “หวังเหิง ผมรู้ว่าคุณเป็นคนที่มีพรสวรรค์ อาจจะไม่เห็นพวกเรานักดนตรีระดับล่างที่คลำทางในความมืดมาครึ่งค่อนชีวิตอยู่ในสายตา แต่เส้นทางสายดนตรีนอกจากพรสวรรค์แล้ว ยังต้องมีเส้นสายและพลังสนับสนุนด้วย ผมเติ้งกวงหย่วนไม่มีอะไรอื่น แต่ก็คลุกคลีอยู่ในสังคมมาสิบกว่าปี เพื่อนพ้องที่คอเดียวกันก็มีอยู่ไม่น้อย ถ้าในอนาคตบนเส้นทางสายดนตรีมีใครมาสร้างปัญหาให้คุณ คุณก็โทรบอกผมแล้วกัน พี่น้องคนนี้จะออกหน้าให้คุณเป็นคนแรก”

ขณะที่พูดประโยคนี้ แววตาของเติ้งกวงหย่วนเต็มไปด้วยความจริงใจ

เห็นได้ชัดว่า เขารักและหวงแหนคนที่มีความสามารถอย่างหวังเหิงจริงๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของเติ้งกวงหย่วน หวังเหิงก็รู้สึกซาบซึ้งเช่นกัน “พี่เติ้ง ขอบคุณครับ ถ้ามีวันนั้นที่ต้องการความช่วยเหลือจากพี่จริงๆ ผมจะโทรหาพี่แน่นอนครับ”

…

ตอนที่จะกลับ เติ้งกวงหย่วนตั้งใจว่าจะไม่เก็บเงินเขา

แต่หวังเหิงก็ดึงดันที่จะยัดเงินสองพันสี่ร้อยหยวนใส่มือเขาไป

สมัยนี้ ใครๆ ก็ลำบากกันทั้งนั้น

โดยเฉพาะคนที่มีนิสัยสันโดษอย่างเติ้งกวงหย่วน ปกติธุรกิจก็คงไม่ค่อยดีอยู่แล้ว หวังเหิงไม่มีเหตุผลที่จะไม่จ่ายเงิน

เมื่อกลับมาถึงหอพักก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

ในหอพักไม่มีใครอยู่เลย สามสหายคงจะออกไปอ่านหนังสือกันแล้ว เพราะตอนบ่ายยังมีสอบวิชาเอกอีกหนึ่งวิชา

หวังเหิงเปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมจะอัปโหลดเพลงสามเพลงยกเว้น ‘ตลอดทางมีเธอ’ ขึ้นเน็ต

ปัจจุบัน แพลตฟอร์มเพลงที่เขาสามารถเลือกได้มีอยู่หลายแห่ง ล้วนเป็นแพลตฟอร์มที่มีชื่อเสียงทั้งสิ้น

มีทั้ง: เพลงเน็ตอีสคลาวด์, เพลงเพนกวิน, เพลงเชียนเชียน… เป็นต้น

เมื่อเปรียบเทียบดูแล้ว สุดท้ายเขาก็เลือกแพลตฟอร์มเพลงเพนกวิน

เพราะไม่ว่าจะมองจากชื่อเสียงหรือความแข็งแกร่ง แพลตฟอร์มเพลงเพนกวินก็ครองอันดับหนึ่งอย่างมั่นคง

และบนแพลตฟอร์มเพลงเพนกวิน สิทธิประโยชน์ของเขาก็จะได้รับการคุ้มครองในระดับหนึ่ง

หวังเหิงรู้ดีว่าเน็ตอีสคลาวด์เคยมีประวัติไม่ดีมาก่อน หลายปีก่อนที่คนในประเทศยังเคยชินกับการฟังเพลงฟรี เน็ตอีสคลาวด์ใช้กลโกงหลอกลวงนักดนตรีนับไม่ถ้วน จนถึงทุกวันนี้ นักดนตรีหลายคนก็ยังคงเกลียดชังมันเข้ากระดูก

ถึงแม้ว่าตอนนี้ เน็ตอีสคลาวด์จะกลายเป็นตัวเลือกอันดับแรกของคนฟังเพลงนับไม่ถ้วน แต่สำหรับนักดนตรีที่แต่งเพลงเอง ตราบใดที่ไม่ใช่สถานการณ์ที่บีบบังคับ ก็จะไม่เลือกแพลตฟอร์มนี้

สถานการณ์ที่แปลกประหลาดนี้ ก็ทำให้หลายคนถอนหายใจด้วยความเสียดาย

หลังจากอัปโหลดสามเพลงเสร็จอย่างระมัดระวัง

เขาก็ล็อกอินเข้าเวยป๋อ

พอเปิดเวยป๋อดู ยอดผู้ติดตามของเขาทะลุห้าหมื่นคนไปแล้ว อยู่ที่ห้าหมื่นสามพันกว่าคน

นี่ไม่มีฟอลโลเวอร์ผีเลยสักคน

ใต้เวยป๋อแรกของเขา มีคอมเมนต์มากกว่าห้าพันข้อความ ยอดไลค์ทะลุหมื่น!

หลายคนเป็นแฟนคลับที่มาเร่งให้เขาปล่อยซิงเกิลเร็วๆ

เขายิ้ม แล้วโพสต์เวยป๋อใหม่ “เพลง ‘เพื่อนข้างโต๊ะ’, ‘ขอให้เธอโชคดี’, ‘นกกระเรียนพันตัว’ ทั้งสามเพลงได้อัปโหลดลงเพลงเพนกวินแล้วนะครับ เป็นเวอร์ชันดีดกีตาร์ร้อง ยังไม่มีดนตรีประกอบชั่วคราว ขอให้ทุกคนโปรดเข้าใจด้วยนะครับ”

เพิ่งจะโพสต์เวยป๋อเสร็จ

ก็มีแฟนคลับมาคอมเมนต์ข้างล่างทันที

“ชาวพรรคเจ็ดเซียนมารายงานตัว”

“พี่เหิง ในที่สุดก็ได้ฟังซิงเกิลของพี่แล้ว”

“ช่วงนี้ฤดูเรียนจบ สามเพลงนี้เป็นท่าไม้ตายเรียกน้ำตาทั้งนั้นเลย”

“ไม่พูดแล้ว ไปดาวน์โหลดก่อน วันต่อๆ ไปเตรียมฟัง ‘ขอให้เธอโชคดี’ วนไป”

“…”

ชีชีได้รับข่าวทันที เธอกำลังไลฟ์สดอยู่ก็รีบโปรโมตให้แฟนคลับในห้องไลฟ์สดทันที

พร้อมกันนั้นเธอก็ล็อกอินเข้าเพลงเพนกวิน ดาวน์โหลดสามเพลงลงมา แล้วตั้งเป็นเพลงประกอบฉาก

“ชีชีเปย์พี่เหิงสุดๆ”

“พี่เหิง เจอผู้ชายแมนๆ แบบชีชีก็แต่งงานกับเขาไปเถอะ”

“พี่เหิงเป็นของฉัน ชีชีไสหัวไป”

…

◉◉◉◉◉

จบแล้ว