บทที่ 4 - สามภารกิจลิขิตชีวิต

บทที่ 4 - สามภารกิจลิขิตชีวิต

◉◉◉◉◉

หวังเหิงต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะเกลี้ยกล่อมให้เด็กสาวตรงหน้าเก็บสร้อยคอของเธอกลับไปได้

แต่แล้วเขาก็เห็นรุ่นพี่ผู้หญิงอีกหลายคน ถือสร้อยข้อมือและของอื่นๆ วิ่งเข้ามาหาเขา

มีรุ่นพี่คนหนึ่ง ไม่รู้ไปฉีกเชือกแดงมาจากไหน พุ่งเข้ามาหาเขา

ทำเอาหวังเหิงเปลือกตากระตุก

นี่คิดจะทำอะไรกัน?

เขารีบพูดว่า "ขอบคุณสำหรับความรักของรุ่นพี่ทุกคนนะครับ ทุกคนชอบเพลงที่ผมร้อง ผมก็พอใจแล้วครับ อย่าเสียเงินซื้อของให้ผมเลย ดอกไม้ผมน้อมรับไว้ได้ แต่ของขวัญอื่นๆ ขอให้ทุกท่านเก็บกลับคืนไปด้วยครับ"

พูดจบ เขาก็อุ้มกีตาร์เผ่นหนีอย่างไม่คิดชีวิต

ผู้หญิงเวลากระตือรือร้นขึ้นมา บ้ายิ่งกว่าผู้ชายเสียอีก เขากลัวว่าถ้าชักช้ากว่านี้ แม้แต่เสื้อผ้าก็จะถูกพวกเธอฉีกกระชาก เพราะเมื่อสักครู่นี้ก็มีรุ่นพี่ผู้หญิงสองคนลวนลามเขาไปแล้ว ไม่รู้ว่าอยากจะจับอะไรกันแน่

สุดท้ายหวังเหิงเห็นว่าพวกเธอหน้าตาดี จึงยอมให้อภัยการกระทำอันลามกนั้นไป

พิธีกรเสี่ยวเสี่ยวรีบเดินออกมาควบคุมสถานการณ์

หวังเหิงกลับมาถึงหลังเวที ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมาก

เพลงสองเพลงเมื่อครู่ ดูเหมือนจะง่าย แต่กลับต้องทุ่มเทความรู้สึกทั้งหมดลงไป สุดท้ายยังถูกคนกลุ่มหนึ่งรุมล้อม พอได้ผ่อนคลายลงในตอนนี้ ถึงได้รู้ว่าร่างกายปวดเมื่อยไปหมด นั่งอยู่บนเก้าอี้แม้แต่มือก็ยังขี้เกียจจะยก

"หวังเหิง เพลงสองเพลงที่นายร้องน่ะ เป็นเพลงที่นายแต่งเองจริงๆ เหรอ?" จางเทาเดินเข้ามา สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

"ใช่ครับ" หวังเหิงพยักหน้า

"ไม่คิดเลยว่านายจะมีความสามารถทางดนตรีลึกซึ้งขนาดนี้ เพลงทั้งสองเพลงยอดเยี่ยมมาก แม้แต่ฉันยังซึ้งเลย" จางเทาตบไหล่หวังเหิง พร้อมกับยื่นเครื่องดื่มขวดหนึ่งให้

"ฮะๆ ต้องขอบคุณพี่เทาที่ให้โอกาสผมขึ้นแสดงด้วยครับ"

หวังเทารับเครื่องดื่มมา เปิดฝาแล้วกระดกเข้าปากอย่างแรง เขาคอแห้งจริงๆ

แล้วก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หลับตาพักผ่อน

เมื่อเห็นว่าหวังเหิงเหนื่อยมากจริงๆ จางเทาก็ส่งสัญญาณให้คนอื่นอย่ารบกวนเขา แล้วก็เดินออกจากหลังเวทีไป

หวังเหิงไม่ได้หลับจริงๆ เพราะเขาได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับค่าชื่อเสียง 500 แต้ม】

ค่าชื่อเสียง? เกิดอะไรขึ้น?

"ระบบ ได้ยินที่ฉันพูดไหม?" เขาถามในใจ

【ได้รับข้อความจากโฮสต์แล้ว กรุณาสอบถาม】

"ทำไมจู่ๆ ฉันถึงได้ค่าชื่อเสียงมาหลายร้อยแต้ม?"

【ในการแสดงเมื่อสักครู่ โฮสต์ได้รับการยอมรับจากผู้ชมจำนวนมาก จากการคำนวณจึงได้รับค่าชื่อเสียง 500 แต้ม】

เป็นอย่างนี้นี่เอง หวังเหิงเข้าใจแล้ว เขาถามต่อ "แล้วค่าชื่อเสียงมีประโยชน์อะไร?"

【ค่าชื่อเสียงเกี่ยวข้องกับปัจจัยต่างๆ เช่น ชื่อเสียง ความสำเร็จ อิทธิพล และความน่าเชื่อถือของโฮสต์ ค่าเริ่มต้นคือค่าชื่อเสียงทั้งหมดที่โฮสต์เคยได้รับมาก่อน การใช้ค่าชื่อเสียงสามารถแลกเป็นโอกาสในการสุ่มรางวัล หรือซื้อไอเทมจากร้านค้าหลังจากที่เปิดใช้งานแล้ว】

"..."

หวังเหิงจำได้ว่าค่าชื่อเสียงเริ่มต้นของเขาคือ 160 เขารู้สึกพูดไม่ออกอย่างยิ่งในใจ เท่ากับว่าตั้งแต่เล็กจนโต ยี่สิบกว่าปีมานี้ เขาได้ค่าชื่อเสียงมาแค่ 160 แต้ม? แต่เมื่อกี้เพียงแค่สิบนาที เขาก็ได้ค่าชื่อเสียงมาถึง 500 แต้ม

เมื่อเทียบกันแล้ว ชีวิตที่ผ่านมาของเขามันช่างล้มเหลวสิ้นดี

คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ถามต่อ

"ระบบ ช่วยแนะนำหน่อยได้ไหมว่านายมีฟังก์ชันอะไรบ้าง?"

บนหน้าจอเสมือนจริงที่ลอยอยู่ปรากฏข้อความขึ้นมาหนึ่งบรรทัด

【เกี่ยวกับความลับของระบบนี้ ขอให้โฮสต์สำรวจด้วยตัวเอง】

"ระบบ ช่วยอธิบายให้ละเอียดกว่านี้หน่อยได้ไหม?"

ระบบที่เย็นชาไม่ตอบสนอง

ดูเหมือนจะเป็นไปตามคำพูดของระบบนั่นแหละ: ทุกอย่างเกี่ยวกับระบบ ให้เขาสืบเสาะเอาเอง

เอาเถอะ! สำรวจเองก็สำรวจเอง

มีระบบแล้ว เรื่องแค่นี้จะเอาชนะไม่ได้เชียวหรือ? ขณะที่ใจกำลังเต้นระรัว

บนหน้าจอเสมือนจริงก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

"กรุณาโฮสต์เลือกภารกิจ"

เขาถึงเพิ่งสังเกตว่า ที่แถบภารกิจมีจุดสีแดงอยู่

เขายื่นมือไปแตะที่ภารกิจ ทันใดนั้น ข้อความจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

【ภารกิจที่ 1: ออกกำลังกาย

เหตุผล: การจะเป็นนักร้องที่ดีได้นั้น จำเป็นต้องมีร่างกายที่แข็งแรง ร่างกายที่ทรหดพอจะอดหลับอดนอนทำงานติดต่อกันสามวันสามคืนในยามคับขัน และต้องมีสติสัมปชัญญะพร้อมที่จะวิ่งหนีเมื่อร้องเพลงพลาด การเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายจึงเป็นสิ่งที่ต้องทำอย่างเร่งด่วน

เงื่อนไข: วิ่งห้ากิโลเมตรทุกเช้า เป็นเวลาหนึ่งเดือนต่อเนื่อง

รางวัล: ไม่มีรางวัล】

【ภารกิจที่ 2: สร้างเสน่ห์ของตัวเอง

เหตุผล: นักร้องที่โดดเด่นจำเป็นต้องเชี่ยวชาญทักษะหลากหลาย ทั้งการเล่นดนตรี แต่งเพลง เป่าเครื่องดนตรี ร้องเพลง การแต่งหญิงแบบซึนเดเระ การเป็นคนตลกหน้าตาย... ไม่มีอะไรที่ผู้ชมคาดไม่ถึง มีแต่สิ่งที่นายทำไม่ได้ เพื่อที่จะรักษาความนิยมไว้ได้

เงื่อนไข: เชี่ยวชาญการเป่าขลุ่ยภายในสิบวัน และได้รับการยอมรับจากผู้อื่น

รางวัล: โอกาสสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง】

【ภารกิจที่ 3: ฉันเป็นนักร้อง ฉันคือผู้กำหนด

เหตุผล: ชีวิตที่แกร่งกล้าไม่ต้องการเหตุผล

เงื่อนไข: ทำให้เพลงใดเพลงหนึ่งที่ระบบมอบให้ติดอันดับหนึ่งในสิบของชาร์ตเพลงฮิตภายในสิบวัน

รางวัล: โอกาสสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง และเปิดใช้งานร้านค้าของระบบ】

ภารกิจทั้งสาม ปรากฏอยู่ตรงหน้าหวังเหิงอย่างชัดเจน

หวังเหิงเริ่มคิดอย่างจริงจัง

ภารกิจแรก ใช้เวลานาน แถมสำเร็จแล้วยังไม่มีรางวัลอีก แทบจะไม่มีค่าอะไรเลย เขาจึงปัดตกไปทันที

ส่วนการเป่าขลุ่ย ยิ่งเป็นไปไม่ได้ หลังจากที่ผ่านการโจมตีจากตัวอักษรบนโลกออนไลน์มาสารพัด พอเห็นคำสองคำนี้ ในหัวก็ปรากฏภาพที่ไม่สามารถบรรยายได้ขึ้นมาทันที

ดูไปดูมา ก็มีแต่ภารกิจสุดท้ายที่เหมาะสมที่สุด

แม้ว่าระดับความยากของภารกิจจะสูงที่สุด แต่ "เพื่อนข้างโต๊ะ" และ "ขอให้เธอโชคดี" ล้วนเป็นเพลงคลาสสิก ที่สำคัญคือตอนนี้เป็นช่วงฤดูสำเร็จการศึกษาพอดี เพียงแค่ใช้โอกาสนี้ให้ดี ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสแจ้งเกิดและดังเปรี้ยงปร้างบนโลกออนไลน์

"ตัดสินใจแล้ว เลือกภารกิจที่สามนี่แหละ ในฤดูสำเร็จการศึกษานี้ ฉันจะทำให้นักศึกษาที่อ่อนไหวทั่วประเทศต้องเสียน้ำตาเพราะสองเพลงนี้ให้ได้"

หวังเหิงเลือกภารกิจแล้ว

เสียงไร้อารมณ์ของระบบดังขึ้น

【โฮสต์ได้เลือกภารกิจที่ 3 แล้ว กรุณาทำภารกิจให้สำเร็จตามเวลาที่กำหนด】

บนหน้าจอเสมือนจริง ภารกิจสองอันแรกค่อยๆ หายไป เหลือเพียงภารกิจที่ 3 และข้างๆ ภารกิจที่ 3 ก็มีข้อความเตือนสีเขียวปรากฏขึ้น: กำลังดำเนินการ

หลังจากเลือกภารกิจเสร็จ เขาก็เริ่มสำรวจฟังก์ชันของระบบต่อไป

"ระบบ เรียกหน้าต่างสถานะออกมา"

บนหน้าจอเสมือนจริง ปรากฏสถานะตัวละครของเขาทันที

【 ชื่อ: หวังเหิง สถานะ: นักศึกษา อาชีพ: นักร้อง (ชั่วคราว) ค่าชื่อเสียง: 660 ไอเทม: ไม่มี สุ่มรางวัล: ไม่มี ค่าความรัก: ไม่มี ร้านค้า: ยังไม่เปิดใช้งาน ภารกิจ: ภารกิจที่ 3 (กำลังดำเนินการ) 】

ศึกษาอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พอจะเข้าใจความหมายของสถานะต่างๆ บนหน้าต่างเสมือนจริงแล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือ ระบบแห่งชีวิตนี้มีไว้เพื่อวางแผนชีวิตในอนาคตของเขา

เพียงแค่ใช้งานให้ถูกวิธี ก็จะสามารถได้รับทุกสิ่งที่เขาต้องการจากระบบ ทำให้ชีวิตมีความหมายที่ไม่ธรรมดา

สถานะนักร้องของเขาก็เป็นเพียงชั่วคราว หากพัฒนาไปได้ดี ก็มีโอกาสที่จะก้าวไปสู่อาชีพอื่นได้อย่างเต็มที่

นั่นหมายความว่า ชีวิตในอนาคตของเขาอยู่ในการควบคุมของเขาเอง

เพียงแค่ต้องการ เขาก็สามารถเป็นครู นักเขียน แพทย์ สถาปนิก... และอาชีพอื่นๆ ได้อีกมากมาย และอาศัยระบบนี้เพื่อสร้างชื่อเสียงในวงการนั้นๆ

ดังนั้นระบบจึงเขียนคำว่า (ชั่วคราว) ไว้ข้างหลังอาชีพ

ไอเทมต้องได้จากการสุ่มรางวัลหรือซื้อจากร้านค้าเท่านั้น

เมื่อคลิกเปิดหน้าต่างสุ่มรางวัล จะเป็นวงล้อเสมือนจริงขนาดใหญ่ รางวัลบนวงล้อยังเป็นสีเทาอยู่ การสุ่มรางวัลแต่ละครั้งต้องใช้ค่าชื่อเสียง 1000 แต้ม

ปัจจุบันค่าชื่อเสียงของเขามีเพียง 660 แต้ม ยังไม่พอสำหรับการสุ่มรางวัลแม้แต่ครั้งเดียว ทำได้เพียงมองตาปริบๆ

ส่วนค่าความรัก เมื่อหวังเหิงคลิกเข้าไปกลับเป็นพื้นที่ว่างเปล่า ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไรก็ไม่รู้ว่าค่าความรักมีประโยชน์อะไร ระบบก็ไม่ได้บอกว่าจะได้ค่าความรักมาได้อย่างไร หรือว่าต้องให้เขาไปทำความดี? หวังเหิงเดาสุ่มๆ ตั้งใจว่าจะหาโอกาสไปบริจาคเงินร้อยหยวนที่องค์กรการกุศลสักแห่งเพื่อทดลองดู

ร้านค้ายังคลิกไม่ได้ในตอนนี้ เพราะยังไม่เปิดใช้งาน

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]