บทที่ 6 คำแนะนำ

บทที่ 6 คำแนะนำ

เกาอู่ปั่นจักรยานออกจากประตูโรงเรียน ฝ่าลมหนาวและเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อน เขาแวะไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ใกล้ๆ ก่อนจะหอบของพะรุงพะรังกลับบ้านซึ่งตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าตงอัน

ย่านเมืองเก่าเต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่องสมัยก่อน ริมถนนยังมีบ้านชั้นเดียวอยู่เป็นแนวยาว สิ่งที่ดูใหม่ที่สุดบนถนนสายนี้เมื่อมองไปรอบๆ ก็คงจะเป็นเสาไฟถนน

บ้านของเขาเป็นตึกสองชั้นเล็กๆ ริมถนน มีลานบ้านส่วนตัวด้วย

ชายชราซางหงอี้ยืนไพล่หลังอยู่ใต้ชายคา เด็กเล็กอายุสิบเอ็ดสิบสองปีสามคนกำลังยืนยืดอกแอ่นหลังฝึกท่าม้ายืนอยู่

เกาอู่จอดจักรยานเสร็จ ก็ชูถุงพลาสติกใบใหญ่สองสามใบที่เต็มไปด้วยของให้ชายชราดู

เขาพูดอย่างร่าเริงว่า “ท่านปู่ วันนี้เรามาบำรุงร่างกายกันหน่อย!”

ซางหงอี้เลิกคิ้วยาวหนาขึ้น “ถูกหวยมารึไง?”

ชายชรารูปร่างปานกลาง ผมและคิ้วขาวโพลน ริ้วรอยที่หางตาลึกราวกับถูกมีดกรีด แต่แววตากลับลุ่มลึก

เขาสวมเสื้อคลุมบุนวมสีน้ำเงินเข้มแบบโบราณ เท้าสวมรองเท้าผ้าพื้นหนาหลายชั้น ท่ายืนที่หลังตรงเหยียดนั้น ช่างดูมีมาดของปรมาจารย์ยุทธ์อยู่หลายส่วน

ก็ด้วยภาพลักษณ์ภายนอกเช่นนี้เอง โรงฝึกที่ชายชราเปิดจึงมักจะรับนักเรียนชั้นประถมได้สองสามคนอยู่เสมอ

เกาอู่รู้ว่าโทรศัพท์มือถือของชายชราไม่ใช่สมาร์ตโฟน ไม่ต้องพูดถึงวิดีโอสั้นอย่างไคว่อินที่เขาไม่เคยดูมาก่อน การท่องอินเทอร์เน็ตเพียงอย่างเดียวของเขาคือการใช้วิดีโอคอลคุยกับซางชิงจวินผ่านโทรศัพท์ของเกาอู่

เขายิ้มแหยๆ “วันนี้ได้ลาภก้อนเล็กๆ มาครับ”

“อืม งั้นเจ้าไปทำกับข้าวก่อนเถอะ” ชายชราพยักหน้าโดยไม่ถามอะไรต่อ

เกาอู่หิ้วของเข้าครัว จัดการแยกผักผลไม้และเนื้อใส่ตู้เย็นอย่างคล่องแคล่ว

เขาหยิบเนื้อแกะดำเขาเหล็กออกมาหนึ่งชิ้น เปิดเตาแก๊สต้มน้ำ ลวกซี่โครงแกะเพื่อดับกลิ่นคาวก่อนจะนำไปใส่หม้อตุ๋นแรงดัน

แกะดำเขาเหล็กเป็นอสูรต่างถิ่นจากดินแดนวิญญาณ เนื้อของมันอุดมไปด้วยอนุภาคพลังต้นกำเนิดและสารอาหารนานาชนิด ถือเป็นของบำรุงชั้นเลิศสำหรับมนุษย์

หลังจากสำรวจมาเป็นเวลานาน ในที่สุดสหพันธ์ก็ค้นพบวิธีการเพาะเลี้ยงขนาดใหญ่ได้สำเร็จ

ถึงกระนั้น ราคาตลาดของเนื้อแกะดำเขาเหล็กก็ยังสูงถึงสามร้อยกว่าหยวนต่อครึ่งกิโลกรัม

ครอบครัวที่ร่ำรวยมักจะรับประทานเนื้อแกะชนิดนี้เป็นประจำ ซึ่งสามารถเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรง และยังมีสรรพคุณบำรุงหยางและหยินอีกด้วย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ การบริโภคเนื้อแกะชนิดนี้ในระยะยาวจะช่วยให้สร้างเสียงสะท้อนกับพลังต้นกำเนิดได้ง่ายขึ้น

อั่งเปาที่ซ่งอวิ๋นเหอให้มามีถึงแปดหมื่นหยวน ทำให้เกาอู่กล้าที่จะฟุ่มเฟือยสักครั้ง เขาซื้อเนื้อแกะดำเขาเหล็กมาถึงห้ากิโลกรัม

นับตั้งแต่เกิดเรื่องเมื่อตอนอายุสิบสี่ปี เกาอู่ก็ได้รับการอุปการะจากชายชรา

เดิมทีชายชราตั้งใจจะรับเกาอู่เป็นศิษย์ แต่เมื่อพิจารณาถึงลำดับอาวุโสแล้วจึงไม่ได้ให้เขาโขกศีรษะคำนับเป็นอาจารย์

เกาอู่จึงเรียกซางหงอี้ว่าท่านปู่มาโดยตลอด และเรียกซางชิงจวินหลานสาวของเขาว่าพี่สาว

เป็นเวลากว่าสี่ปีแล้วที่เกาอู่ถือว่าที่นี่เป็นบ้านของเขา ครั้งแรกที่มีเงินมากขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องแสดงออกอย่างเต็มที่ เพื่อให้ชายชราได้มีความสุขไปด้วย

อาหารเย็นมีสี่อย่างกับหนึ่งซุป ถือว่าอุดมสมบูรณ์มาก

เมื่อซางหงอี้ได้ทราบเรื่องราวทั้งหมดก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ชายชราเป็นคนเถรตรง แม้จะดีกับเกาอู่มาก แต่ก็น้อยครั้งที่จะเอ่ยปากชม ครั้งนี้ชายชรากลับเอ่ยชมเกาอู่ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยาก

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ เกาอู่ก็ไปหาซางหงอี้ที่ห้องหนังสือเพื่อพูดคุย

“ท่านปู่ครับ คนตระกูลซ่งให้เงินผมมาแปดหมื่น ผมยังเด็กไม่รู้จักความ เงินก้อนนี้ให้ท่านปู่เก็บไว้ดีกว่าครับ”

ชายชราเหลือบมองซองอั่งเปาหนาเตอะแล้วกล่าวด้วยความรู้สึกทึ่งเล็กน้อย: “ครอบครัวนี้ใจกว้างไม่เบา เป็นคนของตระกูลซ่งไหนกัน?”

เมืองตงเจียงมีราชันย์ยุทธ์ซ่งเสวี่ยเทาถือกำเนิดขึ้น นับแต่นั้นมามณฑลเป่ยโจวจึงมีตระกูลใหญ่แซ่ซ่งเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตระกูล ในเมืองตงเจียง คนที่แซ่ซ่งและมีฐานะร่ำรวย ก็น่าจะเป็นคนของตระกูลซ่งนั่นเอง

“ผมได้ยินว่าเป็นผู้จัดการของบริษัทหลงเถิง น่าจะเป็นคนของตระกูลซ่งแล้วล่ะครับ” เกาอู่ตอบ

“เรื่องเงินทองไม่ใช่เรื่องใหญ่ ที่สำคัญคือการช่วยชีวิตคน เป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ ส่วนวาสนาดีกับตระกูลซ่งในครั้งนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจมากนัก”

ชายชรามีประสบการณ์ชีวิตโชกโชน เขารู้ดีว่าตระกูลใหญ่เช่นตระกูลซ่งนั้นมีความซับซ้อนภายในอย่างมาก การเข้าไปใกล้ชิดกับอีกฝ่ายมากเกินไปอาจไม่ใช่เรื่องดี

ซางหงอี้ผลักซองอั่งเปากลับไปให้เกาอู่: “เจ้าเป็นคนมีวินัยในตนเองมาตลอด ปีหน้าก็จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เป็นช่วงเวลาสำคัญ ข้าแก่แล้ว ช่วยอะไรเจ้าไม่ได้มาก เงินก้อนนี้เจ้าวางแผนใช้ให้ดี อย่าสุรุ่ยสุร่ายล่ะ”

ชายชรากล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง: “จำไว้ให้ดี ห้ามใช้ยาเสริมความแข็งแกร่งเด็ดขาด ยาพวกนั้นต้องให้แพทย์ผู้เชี่ยวชาญปรุงยาปรับสภาพตามยีนของแต่ละคน ถึงจะสามารถขจัดผลข้างเคียงได้มากที่สุด”

“โดยเฉพาะยาเลียนแบบ ผลข้างเคียงของมันไม่คงที่ จะสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อร่างกาย และที่สำคัญกว่านั้นคือจะสูบเอาศักยภาพทั้งหมดของคนคนหนึ่งไปจนหมดสิ้น”

“มหาวิทยาลัยชั้นนำทุกแห่งจะมีการตรวจร่างกายนักกีฬายุทธ์ที่รับเข้ามาอย่างเข้มงวด คนที่ใช้ยาเสริมความแข็งแกร่งคุณภาพต่ำแทบไม่มีทางถูกรับเข้าเรียน”

ชายชราถอนหายใจเบาๆ: “ข้าก็แค่หวังให้พวกเจ้ามีสุขภาพแข็งแรง การได้เป็นอัศวินยุทธ์จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องดีอะไรนักหรอก...”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของชายชราก็ดูเศร้าสร้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เหมือนกำลังนึกถึงเรื่องราวอันน่าเศร้าในอดีต

เกาอู่ไม่รู้จะปลอบใจชายชราอย่างไร ชายชราโบกมือ: “เจ้ากลับไปฝึกฝนเถอะ ไม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนข้าหรอก”

ซางหงอี้ไม่ถนัดในการแสดงความรู้สึกกับเด็กรุ่นหลัง และก็ไม่อยากแสดงความอ่อนแอต่อหน้าเกาอู่

เกาอู่เข้าใจเรื่องนี้ดี เขากลับมาที่ห้องนอนของตัวเอง แล้วหยิบยาโลหิตมังกรที่หวงไห่ให้มาออกมา

ชายชราเคยรับราชการในกองทัพ ต่อสู้กับอสูรต่างถิ่นที่แนวหน้า เป็นอัศวินยุทธ์ที่เก่งกาจคนหนึ่ง เพียงแต่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้สมรรถภาพร่างกายลดลงอย่างมาก ตอนนี้ทำได้เพียงเปิดโรงฝึกเล็กๆ ที่บ้าน สอนเด็กๆ เท่านั้น

แต่สายตาและความรู้ของชายชรายังคงเฉียบคม เขาเพิ่งจะบอกว่าของสิ่งนี้มีอันตรายร้ายแรง ทำให้เกาอู่ลังเลอยู่บ้าง

ตามหลักแล้ว เรื่องแบบนี้เขาควรจะเชื่อฟังชายชรา อย่างน้อยก็ควรจะปรึกษาหารือกับชายชราก่อน

ปัญหาคือเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคัมภีร์บุญกุศลไร้ขีดจำกัด ซึ่งเป็นสิ่งที่บอกใครไม่ได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เกาอู่ก็ตัดสินใจลองใช้ในปริมาณน้อยๆ ก่อนเพื่อดูผลลัพธ์...

ในถุงที่หวงไห่ให้มามีกระบอกฉีดยาแบบพกพา ตัวยาถูกบรรจุในหลอดมาตรฐานขนาดสิบมิลลิกรัม เหมือนกับกระสุนปืนที่บรรจุเข้าไปในกระบอกฉีดยา สามารถปรับปริมาณยาที่ฉีดได้เอง สะดวกอย่างยิ่ง

เกาอู่ฉีดยาโลหิตมังกรสองมิลลิกรัมเข้าที่แขนซ้ายด้านใน ตัวยาสีแดงฉานราวกับน้ำเมื่อเข้าสู่ร่างกายก็ไม่ได้ทำให้เกิดปฏิกิริยาใดๆ เพียงแต่ปลายเข็มฉีดยาทิ้งรูเข็มเล็กๆ หกรูไว้บนผิวหนัง

กล้ามเนื้อของผู้ฝึกยุทธ์นั้นแข็งแรง เข็มฉีดยาจึงถูกออกแบบมาให้มีหลายหัว เพื่อลดความเสียหายต่อผิวหนังและลดความเจ็บปวดให้ได้มากที่สุด

หลังจากนั่งรออยู่ยี่สิบนาที เกาอู่ก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวราวกับอยู่ในเตาหลอม กล้ามเนื้อเกร็งตัวขึ้นมาเอง ในใจเกิดความรู้สึกอยากทำลายล้างอย่างรุนแรง

เกาอู่ถอดเสื้อนอกออก สังเกตตัวเองในกระจกบานใหญ่ที่ฝังอยู่บนผนังอย่างละเอียด ก็เห็นเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาทีละเส้น แม้แต่เส้นเลือดฝอยเล็กๆ ก็ยังนูนเด่นขึ้นมาบนผิวหนัง เป็นภาพที่น่าตกใจอย่างยิ่ง

ผิวของเขากลายเป็นสีแดงอมม่วง แม้แต่ดวงตาก็แดงฉาน เลือดในร่างกายของเขาดูเหมือนจะเดือดพล่าน

ท้องของเขาร้องโครกคราก อาหารเย็นมื้อใหญ่ที่เพิ่งกินเข้าไปดูเหมือนจะถูกย่อยไปหมดแล้ว ร่างกายเกิดความรู้สึกหิวโหยอย่างรุนแรง เหมือนกับคนที่อดอาหารมาสามวัน!

ความหิวโหยอย่างรุนแรงทำให้เกาอู่เข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งยิ่งขึ้น อยากจะจับคนมากินดิบๆ!

เกาอู่พยายามกดความรู้สึกนี้ไว้ เขาเปิดคัมภีร์บุญกุศลไร้ขีดจำกัด จิตของเขาจดจ่อไปที่ตัวเลขอายุขัย แล้วของวิเศษชิ้นนี้ก็แสดงรายละเอียดของตัวเลขอายุขัยตามความตั้งใจของเขา

คัมภีร์บุญกุศลไร้ขีดจำกัดสามารถฉายภาพสถานะที่แท้จริงของร่างกายเกาอู่ออกมาได้ เพียงแต่จะแปลงเป็นรูปแบบตัวอักษรที่สะดวกและรวดเร็วที่สุดตามความเข้าใจของเกาอู่

เมื่อจิตของเขาจดจ่อเข้าไป ตัวเลขในช่องอายุขัยก็แสดงรายละเอียดเป็นหน่วยชั่วโมง

เมื่อเทียบกับก่อนฉีดยา อายุขัยของเขาลดลงไปสามสิบเจ็ดชั่วโมง เห็นได้ชัดว่าเป็นผลมาจากผลข้างเคียงของยาโลหิตมังกร

ด้วยสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าผู้ใหญ่ทั่วไปถึงเจ็ดเท่ากว่าๆ ยังไม่สามารถขจัดผลข้างเคียงของยาโลหิตมังกรได้อย่างสมบูรณ์ แสดงให้เห็นว่าของสิ่งนี้ร้ายกาจเพียงใด

ตามแผนที่วางไว้ก่อนหน้านี้ เกาอู่ท่องมนตราปราณเทพมังกรครามติดต่อกันสิบจบ

การท่องมนตราหนึ่งจบใช้เวลาสามสิบวินาที สิบจบก็ใช้เวลาเพียงห้านาที

ตอนนี้เกาอู่ไม่รู้สึกหิวอีกแล้ว เส้นเลือดที่ปูดโปนบนผิวหนังก็หายไป เมื่อดูในคัมภีร์บุญกุศลไร้ขีดจำกัดอีกครั้ง อายุขัยสามสิบเจ็ดชั่วโมงที่เสียไปก็กลับคืนมาแล้ว

เขารู้สึกดีใจอย่างมาก มนตราปราณเทพมังกรครามในขั้นเชี่ยวชาญระดับต้นสามารถแทรกซึมลึกเข้าไปในอวัยวะภายในได้จริงๆ ปราณบริสุทธิ์ที่ถูกกระตุ้นขึ้นมาสามารถบำรุงเลี้ยงได้ทั่วทั้งร่างทั้งภายในและภายนอก ขจัดความเสียหายที่ยาโลหิตมังกรมีต่ออวัยวะภายในได้อย่างสมบูรณ์ และยังคงรักษาผลประโยชน์ในการเสริมความแข็งแกร่งของยาโลหิตมังกรไว้ได้!

“ข้านี่มันเจ๋งจริงๆ!” เกาอู่ทนไม่ไหวต้องเท้าสะเอว เชิดหน้าขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ

เขาต้องชมตัวเอง ต้องภูมิใจในตัวเองหน่อย!