- หน้าแรก
- วิทยุของผมติดต่อกับโลกเซียนได้
- บทที่ 29 คุณชายฉี
บทที่ 29 คุณชายฉี
บทที่ 29 คุณชายฉี
กว่าชั่วโมงต่อมา โจวอวี่ก็มาถึงเมืองจิ่งเฉิง สมกับชื่อ "เมืองแห่งทิวทัศน์" ที่นี่งดงามร่มรื่นไปด้วยแมกไม้เขียวขจีและดอกไม้บานสะพรั่งทั่วทุกมุมเมือง
เขาคุ้นเคยกับเมืองนี้ดี เพราะเคยใช้ชีวิตนักศึกษาสี่ปีที่นี่ เป็นช่วงเวลาที่เปี่ยมด้วยความทรงจำที่ดี แต่หลังเรียนจบเขาก็ย้ายไปทำงานที่อื่น
เมื่อเข้าเขตเมือง โจวอวี่ก็โทรหาสระเหล้าป่าเนื้อหรือหวังหมิงหยวน
"คุณสระเหล้าฯ ผมถึงจิ่งเฉิงแล้วครับ จะให้ไปเจอที่ไหน"
"ฮ่าๆ คุณบุปผาฯ มาถึงแล้วเหรอ พวกเรารออยู่ที่ร้านของคุณชายฉีครับ แถวตึกจิ่งกวน ชื่อร้าน สวนไม้อวบน้ำคุณชายฉี มาถึงก็เห็นเลย รีบมานะครับ พวกเราใจจะขาดอยากเห็นพานเติงด่างแล้ว" หวังหมิงหยวนตอบกลับอย่างอารมณ์ดี
"ตึกจิ่งกวนผมรู้จัก แต่ร้านชื่ออะไรนะครับ" โจวอวี่ถามย้ำ
หวังหมิงหยวนหัวเราะคิกคัก "ก็ชื่อ สวนไม้อวบน้ำคุณชายฉี ตรงตัวเลยครับ"
โจวอวี่อึ้งไปนิดหน่อย เคยเห็นแต่ชื่อร้านแปลกๆ ในนิยาย ไม่นึกว่าจะเจอของจริง "โอเคครับ เดี๋ยวผมไป"
ตึกจิ่งกวนตั้งอยู่ใจกลางเมือง ติดริมแม่น้ำที่สวยที่สุดของจิ่งเฉิง ใครเปิดร้านไม้อวบน้ำแถวนี้ได้ต้องรวยจริง เพราะค่าเช่าที่แพงหูฉี่ ปกติร้านพวกนี้จะไปเปิดแถบชานเมืองแล้วเน้นขายออนไลน์
ขับรถมาถึงตึกจิ่งกวน โจวอวี่กวาดสายตาหา ไม่นานก็เจอร้านชื่อ "สวนไม้อวบน้ำคุณชายฉี" อยู่ไม่ไกล
หน้าร้านมีชายสามคนยืนคุยกันอยู่ โจวอวี่จำหน้าหวังหมิงหยวนได้จากวิดีโอคอล จึงชะลอรถเทียบข้างทางแล้วร้องเรียก "คุณสระเหล้าฯ!"
ทั้งสามหันมามองด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย พวกเขาเห็นรถ SUV คันนี้แล่นมาแต่ไกล แต่ไม่คิดว่าจะเป็นรถของ "บุปผาไร้ลักษณ์" ผู้โด่งดัง
ในจินตนาการของพวกเขา คนที่มีพานเติงด่างและหยาดน้ำค้างหยกผิวดำระดับเทพขนาดนี้ น่าจะขับรถหรูกว่านี้สักหน่อย
เมื่อโจวอวี่ลงจากรถ ชายวัยกลางคนหนึ่งในนั้นถามอย่างไม่แน่ใจ "คุณคือบุปผาไร้ลักษณ์เหรอครับ"
"ฮ่าๆ ใช่ครับ ตัวจริงเสียงจริง" โจวอวี่หัวเราะ แล้วมองไปที่อีกสองคน คนหนึ่งเป็นชายอ้วนวัยกลางคน อีกคนเป็นชายหนุ่มอายุราวสามสิบต้นๆ แต่งตัวดูดีมีระดับ คาดว่าน่าจะเป็น "คุณชายฉี"
"ไม่นึกเลยว่าบุปผาไร้ลักษณ์ผู้สั่นสะเทือนวงการจะเป็นคนหนุ่มขนาดนี้ เอารถขึ้นมาจอดหน้าร้านเลยครับ มีที่จอด" ชายหนุ่มมาดดีเอ่ยเชิญด้วยรอยยิ้ม
โจวอวี่ขับรถขึ้นไปจอด แล้วลงมาทักทายจับมือทีละคน
หวังหมิงหยวนแนะนำอีกสองคนให้รู้จัก ชายอ้วนคือผู้ดูแลบอร์ดอีกคนที่ใช้ชื่อ "เนื้อดุ๊กดิ๊ก" ซึ่งสมกับรูปร่างจริงๆ ส่วนชายหนุ่มมาดดีก็คือ "คุณชายฉี" ตามคาด
"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณบุปผาฯ ในที่สุดก็ได้เจอเทพเจ้าแห่งไม้อวบน้ำตัวจริง" คุณชายฉีทักทาย
"แหม คุณชายฉีพูดเกินไป ผมก็แค่คนรักไม้อวบน้ำธรรมดาๆ คุณชายต่างหากที่เป็นเทพตัวจริง" โจวอวี่ถ่อมตัว
"อย่าพูดเรื่องเนื้อๆ หนังๆ ต่อหน้าผมเลย แค่นี้ชีวิตผมก็เศร้าพอแล้ว ทั้งชอบกินเนื้อ ทั้งชอบเลี้ยงไม้อวบน้ำกรรมจริงๆ" ผู้ดูแลร่างท้วมบ่นอุบ เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครง
"เอาล่ะๆ เลิกพิธีรีตองกันเถอะ น้องโจว ของอยู่ไหน พวกพี่อยากเห็นใจจะขาดแล้ว" คุณชายฉีตัดบทด้วยความตื่นเต้น
โจวอวี่เปิดท้ายรถ SUV เผยให้เห็นกล่องไม้สองใบวางอยู่
สายตาของทั้งสามคนจ้องมองกล่องไม้ตาเป็นมัน คุณชายฉีเรียกพนักงานมาช่วยยกกล่องเข้าไปในร้าน
พอเดินเข้าไปในร้าน โจวอวี่ก็ต้องตื่นตะลึง ภายในร้านตกแต่งอย่างหรูหรา มีไม้อวบน้ำนานาพันธุ์วางเรียงรายละลานตา
ที่เด่นสะดุดตาคือฮาโวเทียม้าตัด สองต้นยักษ์ที่วางขนาบประตูทางเข้า ใบตัดขวางคล้ายพัด ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 7-8 เซนติเมตร แม้จะไม่ด่าง แต่ราคาน่าจะหลายพันหยวน
เดินดูไปเรื่อยๆ ก็เจอแต่ของสวยๆ งามๆ บางต้นเขาไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำ สมกับเป็นร้านของคุณชายฉีจริงๆ
"ไปชั้นสองกันเถอะ ข้างบนบรรยากาศดี นั่งจิบอะไรเย็นๆ แล้วค่อยดูของ" คุณชายฉีชวน
"มีชั้นสองด้วยเหรอครับ"
"ข้างล่างเป็นโซนขายของ ข้างบนเป็นคาเฟ่ขนมหวาน ขึ้นไปดูก็รู้"
เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง โจวอวี่ก็พบกับคาเฟ่สไตล์มินิมอล ตกแต่งด้วยไม้อวบน้ำน่ารักๆ และชั้นหนังสือ บรรยากาศน่านั่งพักผ่อนหย่อนใจ
คุณชายฉีพาพวกเขาทั้งสามเข้าไปในห้องส่วนตัว สั่งเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ แล้วปิดประตูเพื่อความเป็นส่วนตัว
"เอาล่ะ ได้เวลาชมโฉมสาวงามแล้ว น้องโจว เชิญเปิดได้เลย" คุณชายฉีผายมือไปที่กล่องไม้
โจวอวี่ลุกขึ้น เปิดกล่องหยาดน้ำค้างหยกผิวดำก่อน ค่อยๆ ยกออกมาวางบนโต๊ะ
ทันทีที่เห็น ทั้งสามคนก็ต้องมนต์สะกด หยาดน้ำค้างหยกผิวดำต้นนี้แผ่รังสีลึกลับน่าค้นหา ใบสีเข้มเรียงตัวสวยงามสมบูรณ์แบบกว่าที่เคยเห็นในรูป
ผู้ดูแลทั้งสองต่างลงความเห็นว่า 10,000 หยวนนี่คุ้มแสนคุ้ม ถ้าเลี้ยงจนด่างได้ ราคามหาศาลแน่นอน
ต่อมา โจวอวี่เปิดกล่องพานเติงด่าง ยกออกมาวางข้างๆ
คราวนี้ตาทุกคู่เบิกกว้างแทบถลน พานเติงด่างต้นนี้ส่องประกายเจิดจรัสราวกับโคมไฟน้ำแข็งของจริง หน้าต่างใบใสกระจ่าง ลายด่างสีเหลืองทองที่กินพื้นที่กว่า 1 ใน 3 ดูเหมือนไส้ตะเกียงที่ส่องสว่างอยู่ภายใน
ความงามที่สมบูรณ์แบบนี้สะกดให้ทุกคนตกตะลึงจนพูดไม่ออก