ตอนที่ 115 ละเมิดสัญญา (อ่านฟรี)

แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ สายเลือดแห่งมังกร

ตอนที่ 115 ละเมิดสัญญา

แม็กนัสมาถึงประตูฮอกวอตส์ จากจุดที่อาจารย์ตรวจเช็คเขาผ่านไม้กายสิทธิ์และคาถาต่างๆ ตอนนี้เย็นแล้วหลังจากที่แม็กนัสไปเยี่ยมพ่อแม่ของเขาแล้วก็พบกับเท็ด หลังจากได้ร่ำลากันจนพอใจแล้วเขาก็กลับมาฮอกวอตส์

อดัมได้รับอนุญาตให้ลางานได้ 3 เดือนและเกรซจะต้องไปโรงพยาบาล นอกเหนือจากนี้ อดัมยังได้รับเหรียญตราคำสั่งหน่วยพิเศษจากการรอดชีวิตจากการโจมตีอย่างรุนแรง เพราะไม่ใช่ทุกวันที่เจ้าหน้าที่ยศจัตวาจะได้รับบาดเจ็บเช่นนี้

นอกเหนือจากนี้ ตามคำเรียกร้องของแม็กนัส ทหาร 2 นายที่เสียชีวิตในเหตุระเบิดแต่ละคนจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ปอนด์และเงินบำนาญเต็มจำนวนแก่ครอบครัวจนกว่าเด็กๆ จะเติบโตหางานทำได้

เหตุการณ์ทั้งหมดถูกเผยแพร่ในวงกว้าง และดูเหมือนว่าอดัมจะกลายเป็นคนดังไปแล้วในตอนนี้ แต่อดัมไม่ได้มีความสุขเลย เขารู้สึกแย่และรู้สึกผิดต่อการตายของคนขับรถและผู้ช่วยของเขา ทั้งคู่มีภรรยาและลูก หนึ่งในนั้นมีภรรยาท้อง 6 เดือนด้วยซ้ำ

สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ เขาไม่สามารถทำอะไรกับสถานการณ์นี้ได้ ปัญหามันมาจากพวกผู้ก่อการร้าย คุณไม่รู้หรอกว่าใครคือศัตรู เพราะพวกเขาอาจยืนอยู่ตรงหน้าคุณโดยที่คุณไม่รู้ตัว

เกรซเห็นสิ่งนี้และจ้างนักบำบัด เพราะอดัมไม่ใช่ทหารราบ เขาไม่เคยเห็นการสู้รบมากนัก และบางที แรงระเบิดยังดึงความบอบช้ำในวัยเด็กของเขาจากช่วงสงครามกลับมาด้วย

...

แม็กนัสไปที่ห้องนั่งเล่นรวมของสลิธีริน แต่เขาเห็นใครบางคนยืนอยู่คนเดียวที่ทางเดิน มองไปยังทะเลสาบนอกปราสาทฮอกวอตส์

มันคือนาร์ซิสซา แบล็ค แม็กนัสยังคงเคารพเธอในระดับหนึ่ง ดังนั้นเธอจึงทักทายเธอ

“อรุณสวัสดิ์ครับ พี่สาวนาร์ซิสซา” เขาทักทาย

นาร์ซิสซาหันมาหาเขาอย่างแปลกใจ เธอเพิ่งสังเกตว่าเขาสูงกว่าเด็กคนอื่นๆ ในวัยเดียวกันมาก ถ้าเธอไม่รู้ เธอก็คิดว่าเขาอยู่ปี 4 หรืออะไรทำนองนั้น

เธอเพียงแค่พยักหน้าแทนการตอบกลับ

แม็กนัสไร้ยางอายเดินไปข้างๆ เธอและนั่งลงบนขอบทางเดินที่เปิดโล่ง

"ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?" เขาถาม

"แน่นอน" เธอกล่าว

"อืม เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ได้เป็นสิ่งที่คุณกำลังแสดงให้เห็นว่าตัวเองเป็น ผมหมายถึงถ้าครอบครัวของพี่มีซิเรียส เรกูลัส และก็พี่สาวแอนดรอเมดาได้ แสดงว่าครอบครัวของคุณไม่ได้ถึงกับเป็นคนไม่ดี เป็นเพราะการอบรมเลี้ยงดูและอุดมการณ์ที่รุนแรง

ผมรู้ว่าพี่จิตใจดีพี่นาร์ซิสซา ผมพอรู้มาว่าพี่พยายามปกป้องเด็กผู้หญิงขี้อายและอ่อนแอจากการถูกรังแกในบ้านสลิธีรินได้อย่างไร

แล้วทำไมคุณยังร่อนไปทั่วกับลูเซียสล่ะครับ? ตอนนี้เขาไม่มีอะไรเลยนอกจากเงิน หนทางของเขานำไปสู่ความตายแน่นอน” แม็กนัสร่ายยาว

นาร์ซิสซาประหลาดใจกับคำถามกะทันหันนี้ เธอไม่เคยคิดเลยว่าแม็กนัสจะถามเรื่องนี้

เธอตะคอก "เหอะ บางทีฉันอาจกำลังแสวงหาความตายทางอ้อมก็ได้ แม็กนัส การที่เธอถามคำถามนี้ เห็นได้ชัดว่าเธอยังไร้เดียงสาแค่ไหน และยังต้องเรียนรู้อีกมากขนาดไหน"

"พี่หมายถึงอะไร? ทำไมพี่ไม่สามารถใช้ชีวิตของตัวเองได้ล่ะ? พี่ไม่ใช่พวกนักเรียนแย่ๆ ซักหน่อยนี่” แม็กนัสถาม

*ถอนหายใจ*

"เรื่องบางเรื่องมันซับซ้อนกว่าที่เห็นแม็กนัส ไม่ใช่ทุกคนที่มีความแข็งแกร่งหรือมีชื่อเสียงพอที่จะต่อสู้เพื่อสิ่งที่พวกเขาต้องการ บางครั้งเธอก็ต้องยอมรับสิ่งที่มันเป็นไป ดูแลตัวเองด้วย" พูดจบแล้วเธอก็จากไป ปล่อยแมกนัสไว้ที่นั่น

แม็กนัสสงสัยว่าทำไมเธอถึงต่อต้านครอบครัวของเธอไม่ได้ มันง่ายจะตายแค่ออกจากบ้าน ไม่ใช่ว่าฮอกวอตส์จะไล่เธอออกซะหน่อย

ซิเรียสบอกเขาว่าลูกพี่ลูกน้องที่เขาชอบมีเพียงสองคนคือันโดรเมดาซึ่งใจดีมาก และนาร์ซิสซาที่ทำตัวเป็นกลางกับพวกเขา เบลลาทริกซ์เป็นคนที่ห่างเหินไปเพราะเธอเกิดก่อนและไม่มีพี่น้องหรือเพื่อนที่จะพูดคุยและแบ่งปันความทุกข์ยากของเธอตั้งแต่แรกเริ่ม

~*เฮ้อ* ผมหวังว่าพี่จะไม่ทำสิ่งที่บังคับให้ผมต้องทำร้ายพี่ในอนาคตนะ~ เขาคิดและมุ่งหน้าไปยังหอพัก

เขาพบว่าห้องว่างเปล่ายกเว้นรักนาร์ “เซฟอยู่ไหนน่ะ?”

“น่าจะแถวๆ ที่ลิลลี่อยู่แหละ” รักนาร์ตอบแบบไม่มอง

แม็กนัสสนใจสิ่งที่เขากำลังดูอยู่เลยเข้าไปดูใกล้ๆ แต่ทันทีที่เขาเห็นนิตยาสารจากเหนือไหล่ของรักนาร์เขาก็พูดอะไรไม่ออก

เป็นนิตยสารที่มีผู้หญิงสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้น

*โบ๊ะ*

เขาตบหัวของรักนาร์ “นี่มันบ้าอะไร นายไปเอามาจากไหน?”

รักนาร์ตระหนักทันทีว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว "ไม่เอาน่า แม็ก อย่างน้อยก็เคาะประตูก่อนจะเข้ามาสิ”

แม็กนัสส่ายหน้า “เมื่อกี้ฉันเพิ่งคุยกับนายอยู่เลยแล้วนายก็ตอบฉันด้วย เดี๋ยวนี้นายสนใจอะไรเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์สตรีแล้วหรอห๊ะ?”

รักนาร์มองแม็กนัสอย่างจริงจัง "แม็ก ฉันว่า... ฉันกำลัง... ถังแตกล่ะ"

“นายหมายถึงแตกเนื้อหนุ่มหรือเปล่า?” แม็กนัสแก้ไขเขา

รักนาร์พยักหน้า “ใช่ ใช่... นั้นแหละ เหมือนกับที่ฉันอ่านในหนังสือชีววิทยาที่นายเคยให้ฉัน ฉันรู้สึกถึงสิ่งที่ฉันไม่เคยรู้สึกมาก่อน... และฉันเอ่อ... ชอบไหมนะ? ไม่รู้สิ... มันแปลกๆ”

"เอ่อ... ไม่ต้องลงรายละเอียด นายไปได้เล่มนี้มาจากไหนน่ะ?" แม็กนัสถาม

"ก็นะ แน่นอนว่าฉันไม่ได้เอามาจากบ้านตอนเปิดเทอม เพราะพวกเขาตรวจกระเป๋า เราเพิ่งเอามาจากโรงพยาบาลที่พ่อนายอยู่เมื่อวันก่อน ฉันกำลังเตร็ดเตร่ไปรอบๆ โรงพยาบาลด้วยความสนใจ ทันใดนั้นฉันก็พบห้องที่มีนิตยสารสกปรกพวกนี้มากมาย ฉันเลยจิ๊กมาเล่มนึง” รักนาร์สารภาพ

“แน่ใจนะ ทำไมพวกเขาถึงต้องเก็บมันไว้ที่โรงพยาบาลด้วย” แม็กนัสเองก็สับสน

"ฉันพูดความจริงนะ โรงพยาบาลของพวกมักเกิ้ลมันก็แปลกๆ อยู่แล้วแหล่ะ" รักนาร์ปกป้องตัวเอง

แม็กนัสยังอายุไม่มากแล้วเขาก็ไม่รู้เรื่องการบริจาคสเปิร์ม

*ประตูเปิด*

เซเวอรัสก็เข้ามาด้วยเสียงดัง “หือ กลับมาแล้วเหรอ? คุณลุงเป็นยังไงบ้าง?”

“พ่อสบายดี แค่อาบน้ำในน้ำตานกฟีนิกซ์ เขาก็หายเป็นปริดทิ้ง แล้วนายล่ะ นายเพิ่งไปเดทมาใช่เปล่า?” แม็กนัสถามอย่างมีเลศนัย

"อา ความคิดนายเต็มไปด้วยอะไรนอกจากความคิดที่ไร้เหตุผล ฉันอยู่ที่นั่น คอยช่วยสอนวิชาปรุงยาให้พวกเด็กที่อ่อนวิชานี้ รักนาร์ก็ควรจะมาด้วยแหละ แต่เหมือนจะไม่ว่าง...จากสิ่งที่ฉันเห็นนะ” เซเวอรัสสังเกตเห็นนิตยสารสกปรกบนโต๊ะ

รักนาร์ตบหัวตัวเอง "ให้ตายเถอะ ฉันก็ลืมไปเลย แต่เพื่อเป็นการชดเชย งั้นนายก็มาดูด้วยกันสิเซเวอรัส ฉันรับประกันว่านายจะรู้สึกถึงประสบการ์ใหม่ๆ เกี่ยวกับตัวเอง มันเพลิดเพลินและรู้สึกดีกับกล้วยของขาย แต่ฉันก็ไม่รู้ว่านายจะเกิดสถานการณ์ถังแตกหรือเปล่า?"

"นายหมายถึงแตกเนื้อหนุ่มหรอ? ฉันอาศัยอยู่อย่างยากจนถังแตกมาตลอด ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเกี่ยวกับเรื่องนั้น และใช่ ฉันแตกเนื้อหนุ่มไปก่อนแล้ว หึหึ.. ดูเหมือนว่านายจะเป็นพวกพัฒนาการช้านะ" เซเวอรัสหันกลับมาหยอกรักนาร์

รักนาร์ ทำหน้าโกรธ "เฮอะ ฉันจะไม่แบ่งเล่มนี้กับนายแล้ว แล้วนายจะเสียใจ"

"ไม่ล่ะ รักนาร์ ไม่ใช่ทุกคนที่มีจิตใจเน่าเฟะเหมือนนาย มาเถอะเซฟ มาติวกันเถอะ" แม็กนัสเดินไปที่โต๊ะของเขา ปล่อยให้รักนาร์ชื่นชมกายวิภาคของสตรีตามลำพัง

...

ตรอกไดแอกอน,

รีต้า สกีตเตอร์ กำลังฝันหวานอยู่เพราะเธอได้รับอนุญาตและได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากกระทรวงและตระกูลเลือดบริสุทธิ์มากกว่า 10 ตระกูลตอนนี้เธอโด่งดังมากแล้วจากการตีแผ่ข่าวก่อนคนอื่น แน่นอนว่าเป็นเพราะความช่วยเหลือจากแม็กนัส

แต่เธอต้องการมากกว่านี้ ยิ่งเธอใช้เวลากับธุรกิจสื่อสารมวลชนมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งตระหนักว่าความจรรยาบรรณของนักข่าวมีความสำคัญต่อโลกใบนี้ลดน้อยลงเพียงใด ศีลธรรมของเธอจึงเริ่มสั่นคลอน

ด้วยข้อเสนอที่เย้ายวนใจจากกระทรวงและกลุ่มเลือดบริสุทธิ์ เธอจึงตัดสินใจกัดมือที่เลี้ยงเธอมาทั้งชีวิต

และตอนนี้มีนกฮูกตัวหนึ่งอยู่ข้างหน้าเธอพร้อมกับจดหมาย เธอนั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของเธอในอาคารเดลี่พรอเฟ็ต

เธออ่านมัน ในตอนแรกเธอมีรอยยิ้ม จากนั้นก็ค่อยๆ เผือกซีดลงจนสุดท้ายเป็นหน้าเธอที่สั่นเทา

จดหมายกล่าวว่า "ถึงริต้า สกีเตอร์ คุณถูกพบว่าได้ละเมิดข้อสัญญาอย่างเป็นทางการกับฝ่าบาทแม็กนัส แกรนท์ เอมรีส เพนดราก้อน ตามสัญญา คุณไม่ได้รับอนุญาตให้เขียนอะไรเกี่ยวกับพระองค์โดยทันที

ตามที่ระบุไว้ในสัญญา ตอนนี้คุณต้องเผชิญหน้ากับการลงโทษ ฝ่าบาททรงลงทุน 50,000 เกลเลียนกับคุณ ตอนนี้คุณต้องจ่ายคืน 50 เท่าเนื่องจากการทำผิดสัญญา ซึ่งคิดเป็นเงิน 2,500,000 เกลเลียน

ส่วนงานปรับเงินของคุณจะถูกมอบหมายให้เจ้าหน้าที่จากกริงกอตส์

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ฝ่าบาททรงผิดหวังในตัวคุณมาก พระองค์ทรงมีพระประสงค์จะทำให้คุณเป็นนักข่าวที่มีชื่อเสียงระดับโลก แต่คุณกลับเลือกผลประโยชน์ระยะสั้น เห็นได้ชัดว่าวิสัยทัศน์ของคุณช่างคับแคบ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฝ่าบาททรงรังเกียจ

คุณมีเวลา 1 สัปดาห์ในการปฏิบัติตามเงื่อนไขการผิดสัญญา หากคุณล่าช้าหลังจากนี้ คุณจะถูกฟ้องร้องต่อคดีอาญา บางทีว่าปลายทางของคุณอาจจะเป็นอัซคาบันก็เป็นได้ ขอให้โชคดี

สำนักงานที่ปรึกษากฎหมายส่วนพระองค์

เท็ด ท็องส์"

มือของเธอเริ่มสั่น 2.5 ล้านคนเป็นตัวเลขทางดาราศาสตร์ และเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอใช้เงินไป 50,000 เกลเลี่ยนตอนไหน แต่ทั้งหมดนี้อยู่ในสัญญาจริงๆ และเธอก็ยักไหล่ผ่อนคลาย โดยคิดว่ากระทรวงจะสนับสนุนเธอ

“ใช่ พวกกระทรวงสามารถช่วยฉันได้ พวกเลือดบริสุทธิ์ก็ร่ำรวยมากเช่นกัน พวกเขาจะช่วยฉันอย่างแน่นอน” เธอพึมพำกับตัวเอง แต่วินาทีต่อมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

*ปั้ง* *ปั้ง*

"เปิดประตู การบังคับใช้สัญญาของกริงกอตส์มาถึงแล้ว!"

ริต้าตกจากเก้าอี้

"ไม่ ไม่... สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้นสิ" เธอน้ำตาไหลและเริ่มตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

*ปั้ง* *ปั้ง*

“เปิดประตู คุณริต้า สกีตเตอร์ คุณหนีจากกริงกอตส์ไม่พ้นหรอก” เสียงก็อบลินที่โกรธเกรี้ยวดังขึ้น

ตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วว่าเหตุใดถึงไม่มีใครกล้าโกงกริงกอตส์

_____________________________

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา

นิตยาสารกายวิภาคสตรี