ตอนที่ 113 คนทรยศ? (อ่านฟรี)

แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ สายเลือดแห่งมังกร

ตอนที่ 113 คนทรยศ?

ต่อมาแม็กนัสกลับมาที่โรงพยาบาลเอาพวกเสื้อผ้าใหม่และอาหารมาให้แม่ของเขาด้วย

เขารอได้ไม่นาน ดัมเบิลดอร์ก็พาหมอมาจากโรงพยาบาลเซนต์มังโกตามสัญญา เธอดูใจดีและพูดกับเขาด้วยความเคารพอย่างมาก

“ถวายบังคมเพคะ ฝ่าบาท...” เธอโค้งคำนับ

"ขอบคุณที่รีบมานะครับ คุณช่วยพ่อผมได้ไหม ท่านมีอาการกระดูกหักและผิวหนังไหม้เกรียมอย่างรุนแรง” แม็กนัสถาม

"แน่นอนเพคะ แต่การแก้ไขกระดูกนั้นง่ายกว่าอาการถูกไฟครอก ฝ่าบาทจะต้องใส่ยาสองสามตัว ลงบนแผลไฟไหม้ให้หนาๆ จะใช้เวลาสักสองสามสัปดาห์ แต่มันจะหายสนิทดีเพคะ" ผู้บำบัดเธอกล่าวอย่างมั่นใจ

เมื่อรู้เรื่องนี้ ทั้งเกรซและอดัมก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"ขอบคุณนะครับ ผมจะไม่ลืมความช่วยเหลือนี้จากเซนต์มังโกเลย ถ้าโรงพยาบาลต้องการความช่วยเหลืออะไรที่ผมสามารถทำได้ ฉันจะทำให้" แม็กนัสเสนอ

"โปรดเรียกหม่อมฉันว่า รูบี้ เพคะฝ่าบาท หม่อมฉันเป็นหัวหน้า 1 ใน 3 ของโรงพยาบาล อันที่จริงหม่อมฉันอยากจะของร้องพระองค์อะไรบางอย่าง แต่หม่อมฉันเชื่อว่ามันยังไม่ใช่เวลา-..." รูบี้พูดในขณะที่มองไปที่อดัม

แต่แม็กนัสให้เสนอได้เลย "ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้พ่อผมยังอาการทรงตัวอยู่ บอกผมทีว่ามีอะไรรบกวนคุณหรอครับ?”

รูบี้ทำหน้าเจื่อนๆ แล้วเริ่มว่า “หม่อมฉันทูลตามตรง เรื่องนี้ไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่เพคะ แต่โรงพยาบาลต้องการการลงทุน พระองค์น่าจะทรงทราบดีว่าการรักษาเป็นอาชีพที่มีราคาแพงมาก เดิมทีเราก็ขาดแคลนผู้บำบัดอยู่แล้ว ในขณะเดียวกันเมื่อจำนวนพ่อมดเพิ่มขึ้น ผู้ป่วยก็มาหาเรามากขึ้นตามไปด้วย แต่เนื่องจากจำนวนเจ้าหน้าที่ของเรามีน้อยเราจึงต้องเก็บค่ารักษาเพื่อให้ครอบคลุมค่าใช้จ่าย

ถ้าฝ่าบาทจะทรงกรุณา... ลงทุนในโรงพยาบาลของเราด้วยเพคะ เพื่อที่เราจะสามารถฝึกเจ้าหน้าที่ได้มากขึ้น รวมถึงลดค่ารักษา และสามารถรักษาพ่อมดได้มากขึ้น"

“ทางพวกคุณไม่ได้รับเงินทุนจากพวกตระกูลเลือดบริสุทธิ์ด้วยหรอกเหรอ?” แม็กนัสถาม

"โอ้ไม่ ไม่มีหรอกเพคะ... ตระกูลเลือดบริสุทธิ์ส่วนใหญ่มีผู้บำบัดส่วนตัวในตระกูล พวกเขาไม่เคยมาที่เซนต์มังโก พวกเขาคิดว่าเราชั้นต่ำกว่าพวกเขาในขณะที่เรารับใช้พ่อมดทุกคนไม่มีแบ่งแยกเพคะ" เธออธิบาย

แม็กนัสถอนหายใจ ดูเหมือนว่าโครงสร้างทั้งหมดของโลกเวทมนตร์อังกฤษกำลังพังทลายลง กระทรวงฯไร้ความสามารถแทบทุกด้านดูจากที่เขาเห็นมาจนถึงตอนนี้ ห่วยทุกอย่างยกเว้นการเอาใจตระกูลเลือดบริสุทธิ์

"หากเป็นกรณีนี้ ผมต้องการซื้อโรงพยาบาลเลย แต่จะยังคงเป็นสถานที่สาธารณะ ผมจะเข้าไปยุ่งก็ต่อเมื่อมีสิ่งผิดกฎหมายหรือผิดจริยธรรมเกิดขึ้นเท่านั้น ในทางกลับกัน โรงพยาบาลจะได้รับเงินทุน เช่นเดียวกับการขยายอาคาร แต่ทั้งหมดนี้ มีคำขอเดียวจากผม" แม็กนัสเสนอแต่หยุดกลางคัน

มันเป็นไปได้ที่จะซื้อโรงพยาบาล ในเวลานั้นมันเป็นทรัพย์สินของกระทรวง แต่ถ้าแม็กนัสสร้างอาคารใหม่และลงทุนด้วย ส่วนแบ่งของเขาก็จะมาแทนที่กระทรวง เขาจะกลายเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว

รูบี้ซึ่งฝันหวานกับข้อตกลงนี้อยู่แล้วถามขึ้นทันทีว่า "สิ่งเดียวที่ฝ่าบาททรงมีพระประสงค์คือสิ่งใดเพคะ"

"คุณเข้าใจไหม แม่ที่รักของผมเป็นศัลยแพทย์หัวใจมักเกิ้ล เธอรักทุกอย่างเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์การแพทย์และอยากเห็นว่าโรงพยาบาลพ่อมดทำงานอย่างไร ผมต้องการให้คุณพาเธอไปทัวร์โรงพยาบาลอย่างลับๆ” เขาเรียกร้อง

รูบี้ยิ้ม “แค่นั้นหรอเพคะ? ได้แน่นอนอยู่แล้วเพคะฝ่าบาท ตราบใดที่พระองค์ทรงเป็นเจ้าของโรงพยาบาล ฝ่าบาทจะทรงทำอะไรก็ได้เพคะ”

แม็กนัสยิ้มและจับมือกับเธอ "น่าทึ่งมาก ผมจะส่งทนายไปหาคุณเร็วๆ นี้ เขาจะคุยรายละเอียดปลีกย่อยในภายหลังและเซ็นสัญญาให้พร้อม"

รูบี้จับมือเขาอย่างมีความสุข แม็กนัสก็มีความสุขเช่นกัน วันนี้เป็นการลงทุนที่ดี เขารู้ว่าในอนาคตจะมีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นในหมู่พ่อมด หลังจากสงครามกับกรินเดลวัลด์ครั้งก่อน โลกแห่งเวทมนตร์อังกฤษต้องทนทุกข์ทรมานมากจากการสูญเสียพ่อมดที่น่าทึ่งหลายคนซึ่งทำให้สายเลือดของพวกเขาสิ้นสุดลง

แต่สำหรับการลงทุนของเขาเพื่อกอบโกยผลประโยชน์บางอย่าง เขาต้องทำให้แน่ใจว่าในการต่อสู้กับโวลเดอมอร์และผู้เสพความตายของเขานั้น จะมีพ่อมดไม่มากนักที่ตาย ซึ่งเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เขาต้องไล่ให้ถึงจุดจบของพวกผู้เสพความตาย

หลังจากส่งน้ำยาต่างๆ ให้พวกเขาแล้ว รูบี้ก็จากไปรวมถึงดัมเบิลดอร์โดยไม่ได้พูดอะไร แต่ชายชราก็คุยกับอดัมก่อนไป ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาอยากทำอยู่พักหนึ่ง

“ลูกเอ๋ย แม็กนัสเคยบอกเธอหรือเปล่าว่าเธอเกี่ยวข้องกับตระกูลฉัน” ดัมเบิลดอร์ถาม

อดัมพยักหน้าและตอบด้วยเสียงกระซิบ "ครับเขาพูดแบบนั้น"

ดัมเบิลดอร์เริ่ม "ฉันกับน้องชายเป็นดัมเบิลดอร์คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ แต่โชคยังดีที่เรามีบรรพบุรุษร่วมกันเมื่อหลายร้อยปีก่อน"

อดัมตอบอย่างมีอารมณ์ "ผมก็เป็นคนสุดท้ายในตระกูลของผมเหมือนกันครับ อีกอย่างตอนนี้แม็กนัสก็มีญาติเพิ่มมาสองคน ญาติของผมส่วนใหญ่เสียชีวิตหมดแล้วระหว่างการทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง เหลือแต่ผมกับพ่อแม่ แต่ไม่นานพวกท่านก็เสียชีวิตด้วยโรคร้าย ผมเดาว่าเราลงเรือลำเดียวกันแล้วครับ”

ดัมเบิลดอร์พยักหน้า รู้สึกถึงอารมณ์ของอดัม เขาเดินเข้าไปใกล้และยื่นขวดบางอย่างให้เขา

"สิ่งนี้มีค่าเกินกว่าจะมอบให้กับคนอื่น แต่คุณคงเป็นเหลนของฉันหรืออะไรสักอย่าง ดังนั้นฉันคิดว่ามันคุ้มค่า ในขวดนี้มีน้ำตาของฟีนิกซ์ เอาไปใส่น้ำแล้วอาบ แผลไฟไหม้จะหายทันที" ดัมเบิลดอร์อธิบาย นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่เขาทำ ราคาของน้ำตาฟีนิกซ์ในตลาดนั้นสูงลิบลิ่ว ถ้าคุณสามารถหามันได้น่ะนะ

*แปะ*

แต่ทันใดนั้นทุกคนก็เห็นแม็กนัสตบหน้าผากตัวเองอย่างแรงราวกับจะลงโทษตัวเอง

~โง่ งี่เง่าเอ๊ย... ฉันมีนกฟีนิกซ์ตั้งเยอะแยะที่คาเมล็อต ฉันสามารถสร้างน้ำพุแห่งน้ำตาฟีนิกซ์ก็ได้หากต้องการ... แต่... ฉันจะทำให้พวกเขาร้องไห้ได้อย่างไร~ เขาสบถกับตัวเอง

“เกิดอะไรขึ้น แม็กนัส?” ดัมเบิลดอร์ถาม

แม็กนัสจดจ่อทันที "อ่า ไม่มีอะไรหรอกครับศาสตราจารย์ ขอบคุณสำหรับสิ่งนี้นะครับ และขอบคุณฟอกส์ด้วย บอกเขาทีว่าผมจะไปเขาเร็วๆ นี้ แต่มีปัญหาอื่น พ่อเป็นมักเกิ้ล ถ้าเขารักษาได้เร็วขนาดนี้ พวกคนอื่นๆ คงจะเป็นบ้าไปหมด”

“นั่นแก้ไขได้ง่าย มีคาถาลวงตามากมายที่เราสามารถเสกให้เขาได้” ดัมเบิลดอร์แนะนำ

แม็กนัสเห็นด้วย แต่เขาจะถามเมอร์ลินในภาพวาดก่อน เพราะเขาจะต้องรู้พวกคาถาของภาพลวงตาดีที่สุด

"ขอบคุณครับศาสตราจารย์" แม็กนัสขอบคุณเขาอีกครั้ง ใครก็ตามที่ช่วยเขาในสถานการณ์นี้จะต้องรู้สึกขอบคุณ

แต่จู่ๆ แม็กนัสก็เกิดความคิดขึ้นในใจว่า ~เดี๋ยวนะ... ถ้าฉันเป็นราชา นั่นจะทำให้พ่อกับแม่เป็นราชวงศ์ ดัมเบิลดอร์ก็เป็นญาติด้วย นั่นจะทำให้เขาเป็นราชวงศ์ด้วยหรือเปล่า? อืมมมมม...~

ทุกคนเพิกเฉยต่อความคิดภายในใจอย่างฉับพลันของแม็กนัส

ทั้งวันนั้น แม็กนัสและเกรซอยู่กับอดัม ในตอนกลางคืนพวกเขาจะอาบน้ำเขาด้วยน้ำตาฟีนิกซ์

แม้ว่าแม็กนัสจะยุ่งกับการเขียนตอบราชินี แต่เขาก็มีข้อเรียกร้องอื่นเช่นกัน

"ทีแรกผมคิดว่าเป็นพวกคุณ ดีใจที่คุณชี้แจงก่อนที่ผมจะทำอะไร อีกอย่างหนึ่งมันคงดีสำหรับคุณที่จะควบคุมครอบครัวของคุณจากการทำอะไรที่พวกเขาจะต้องเสียใจ คุณสามารถปกครองต่อไปได้จนกว่าผมจะพร้อมที่จะขึ้นครองบัลลังก์ แต่เพื่อสิ่งนั้น เราจะต้องเริ่มเตรียมการ ผมจะติดต่อคุณอีกครั้งในภายหลัง

นอกเหนือจากนี้ ฉันต้องการให้รัฐบาลจ่ายเงิน 100,000 ปอนด์ (มากกว่าหนึ่งล้านปอนด์ในปัจจุบัน) ให้กับทหารสองคนที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ระเบิดในวันนี้

และขอให้รัฐบาลแก้ปัญหานี้ให้เร็วขึ้นด้วย คุณจะปล่อยให้คนของคุณตายในการโจมตีของราชินีได้อย่างไร

แต่ผมคิดว่ามันมากเกินไปที่จะถาม คุณไม่มีอำนาจจริงๆ ลาก่อน

แมกนัส แกรนท์ เอมรีส เพนดราก้อน"

เขาลงนามในจดหมายและส่งไปยังราชินี

...

ขณะที่แม็กนัสอยู่กับครอบครัว ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วฮอกวอตส์อย่างรวดเร็วเกี่ยวกับการหายตัวไปอย่างกะทันหันของเขา เซเวอร์รัสและรักนาร์ไม่ได้บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่สิ่งนี้ทำให้ผู้คนเริ่มสงสัยว่าผู้เสพความตายมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือเปล่า

สิ่งนี้กลับทำให้นักเรียนบางคนเริ่มกลัวมากขึ้นและลูเซียสรู้วิธีใช้ประโยชน์จากเหตุการณ์นี้ เขาเคยลองเชิญนักเรียนมาที่กลุ่มของเขาด้วยความฝันที่จะร่ำรวยและมีอำนาจ ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะใช้ความกลัว

แต่แทนที่จะรวบรวมผู้คนจำนวนมากและพูดคุยกับพวกเขา เขากลับเดินเข้าหาทีละคน พูดคุยกับเหล่าเด็กจากครอบครัวที่มีอิทธิพล ทำให้พวกเขาหวาดกลัวถึงอนาคต ว่าถ้าใครไม่เข้าร่วมกับพวกเขา เมื่อพวกเขามีชัย คนๆ นั้นจะสูญเสียและไม่มีอะไรดีไปกว่าการเป็นพวกทรยศต่อสายเลือดพวกรักมักเกิ้ล

เทคนิคนี้ได้ผล อย่างไรก็ตาม รักนาร์กับเซเวอรัสก็ได้รับกลิ่นตุๆ ของมันเช่นกันและเริ่มแคมเปญของพวกเขาเอง พวกเขาส่งข่าวไปหาแม็กนัสเพื่อขอให้บอกนักเรียนว่าเหตุใดเขาจึงหายตัวไป

แม็กนัสอนุญาต ทำให้นักเรียนผ่อนคลายลงเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาก็เริ่มกำหนดเป้าหมายไปที่นักเรียนหัวกะทิ ไม่ใช่หัวกะทิในแง่ของตระกูลใหญ่หรือเงินเยอะ แต่เป็นพวกความสามารถ พวกเขาเสนอค่าเล่าเรียนฟรีให้กับทุกคนที่ต้องการพัฒนาตนเอง

พวกเขายังขอให้เมอร์ลินผู้เฒ่าในภาพวาดเข้าชมรมอย่างน้อย 1 ครั้งในหนึ่งสัปดาห์ ไม่สำคัญว่าเขาจะเล่าแค่เรื่องเก่าๆ ให้ฟังหรือไม่ เพราะพวกนักเรียนแค่ฟังคำพูดของเขาก็มีความสุขแล้ว

แต่ปัญหาอื่นเกิดขึ้นเมื่อหนังสือพิมพ์มาถึง ในหน้าแรกมีบทความหนึ่งที่มีพาดหัวว่า "มีเด็กในศาลสูงวิเซ็นกาม็อตงั้นหรอ? สิทธิพิเศษสำหรับผู้สืบทอดของเมอร์ลินจริงหรือ?

สิ่งที่สร้างปัญหาให้กับรักนาร์และเซเวอรัสจริงๆ แล้วคือผู้เขียน เพราะคนๆ นี้ควรจะอยู่เคียงข้างพวกเขารีต้า สกีตเตอร์ที่ควรเป็นกระบอกเสียงของแม็กนัสและได้รับเงินจากเขาด้วยซ้ำ

"อา... ฉันเกลียดผู้หญิงคนนี้แล้ว ฉันหวังว่าแม็กนัสจะไม่ทำให้เธอเจ็บปวดมากเกินไป เขาเกลียดการสูญเสียเงินให้กับเรื่องไร้สาระ และเธอใช้เงินทั้งหมดที่เขาลงทุนไปกับความไร้ค่าของเธอ"สเนปพึมพำ

"หล่อนเป็นคนทรยศไง หล่อนเพิ่งเผยโฉมหน้าที่แท้จริง… แม็กนัสควรลงโทษเธอให้สาสม ฉันอยากเห็นมันเกิดขึ้น ส่งหนังสือพิมพ์ไปให้เขากันดีกว่า... ซัมเมอร์มานี่สิ สาวน้อย" รักนาร์พูดแล้วส่งซัมเมอร์เดินทางไกลไปหาแม็กนัส

_____________________________

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา