บทที่ 43 - 44

บทที่ 43 เสี่ยงโชคกันเถอะ!

ซูหม่าพูดด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์เซียวไม่ต้องเป็นห่วง ไม่เกิดปัญหาแน่นอน เพื่อนนักเรียนของเราส่วนใหญ่สามารถว่ายน้ำได้ และอีกอย่างพวกเราจะไม่ลงไปตรงที่มันลึกมาก!”

เซียวหยูซวนพยักหน้าเล็กน้อย “ระวังหน่อยแล้วกัน ในน้ำมันเป็นที่ที่เราไม่ควรจะประมาท”

ซูหม่าหันไปเห็นร้านขายลอตเตอรี่เขายิ้มแล้วพูดว่า “อ๊ะ! ตรงนั้นมีจุดขายลอตเตอรี่ อาจารย์เซียว ถงเล่ย พวกเราไปลองเสี่ยงโชคกันดูมั้ย?!”

“ไม่ดีกว่าฉันเป็นคนไม่ค่อยมีโชคเรื่องการเสี่ยงดวงสักเท่าไหร่ เธอไปเล่นเถอะฉันอยู่คุยกับถงเล่ยที่นี่ดีกว่า” เซียวหยูซวนยิ้มเล็กน้อยและปฏิเสธอย่างสุภาพ

ซูหม่าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เขาหันไปหาจี้เฟิงที่ไม่ได้ลงไปเล่นน้ำซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลจากเขานัก ซูหม่าจึงยิ้มเล็กน้อยและถาม “จี้เฟิงนายอยากลองไปเสี่ยงโชคกันฉันมั้ย นายเพิ่งได้รับเงินรางวัลมาตั้ง 10,000 หยวนนี่นา จ่ายเล็กน้อยเพื่อเสี่ยงโชคใหญ่ซักใบสองใบ การใช้เงินแค่นี้คงไม่ใช่ปัญหาหรอกใช่มั้ย?”

“เสี่ยงโชค?”

จี้เฟิงอดยิ้มไม่ได้เขาพูดว่า “ฉันไม่ค่อยมีโชคเรื่องเสี่ยงดวงสักเท่าไหร่ แล้วฉันก็ไม่ค่อยเห็นด้วยที่จะต้องเสียเงินกับเรื่องพวกนี้ แต่หัวหน้าทีมซูหม่าชวนฉันทั้งที ฉันก็คงไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้!”

จี้เฟิงแอบยิ้มเย้ยหยันอยู่ในใจดูเหมือนว่า หางจิ้งจอกของซูหม่ากำลังจะโผล่ออกมาแล้ว

แต่การใช้เงินมากกว่าสิบหยวนเพื่อซื้อลอตเตอรี่เพียงไม่กี่ใบ ถ้าเป็นเขาเมื่อก่อนคงไม่มีทางซื้ออย่างแน่นอน แต่ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้มันเป็นเรื่องที่ไม่มากเกินไปที่เขาจะใช้เงินเพื่อเสี่ยงดวง

“อย่างไรก็ตามแต่ฉันว่าการซื้อลอตเตอรี่ตอนนี้ มันไม่สามารถวัดดวงของเราได้ในทันที และเราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ลอตเตอรี่จะถูกจับรางวัล ฉันว่ามันไม่เหมาะสมที่เราจะซื้อเล่นกันในเวลานี้ ฉันว่าเราลองไปเล่นลอตเตอรี่แบบขูดกันดีกว่า!” ซูหม่าพูดพร้อมแสยะยิ้ม “ลอตเตอรี่แบบขูดนี้น่าสนใจกว่าเยอะเลย เราสามารถลุ้นเงินรางวัลได้เลยในทันที แถมราคาก็ไม่แพงด้วย เพียงใบละไม่กี่หยวนเองหรือนายคิดว่าไง?”

เมื่อจี้เฟิงกำลังจะพูดตอบออกไป เขารู้สึกเหมือนว่ามีคนมาแตะที่หลัง เขารู้ได้ทันทีว่านั่นคือถงเล่ย เนื่องจากก่อนหน้านี้ตำแหน่งที่ยืนและสามารถสัมผัสเขาได้อย่างลับๆ โดยที่ซูหม่าไม่เห็น ก็มีเพียงถงเล่ย

จี้เฟิงรู้ว่าถงเล่ยอยากจะบอกเขาว่าเธอไม่เห็นด้วย แต่ถ้าเขาปฏิเสธซูหม่าแน่นอนว่าเขาต้องไม่พอใจ

อย่างไรก็ตามจี้เฟิงยิ้มและพยักหน้า “โอเคลองดูฉันก็ไม่คุ้นเคยกับพวกลอตเตอรี่สักเท่าไหร่ งั้นเราก็ลองไปเล่นในสิ่งที่หัวหน้าทีมซูหม่าแนะนำมาก็แล้วกัน!”

หลังจากที่จี้เฟิงได้สัมผัสกับการฝึกของสมองอัจฉริยะที่เข้มงวดสุดๆแล้ว จี้เฟิงเขาก็ไม่ใช่เด็กไร้ความคิดที่หุนหันพลันแล่นอีกต่อไป นอกเหนือจากนี้เขายังมีความสามารถด้าน ‘ยิมนาสติกที่แข็งแกร่ง’ ที่เขาได้ผ่านการฝึกอย่างโหดร้ายมาแล้ว มันช่วยทำให้เส้นประสาทเขาแข็งแกร่งขึ้นด้วยเช่นกัน

“เอาล่ะ งั้นเราไปกันเถอะ!” ซูหม่ายิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “อาจารย์เซียว ถงเล่ย พี่จางเล่ย ไปเล่นด้วยกันเถอะนะน่าสนุกออก บางทีพวกคุณอาจจะได้เงินสักร้อยหยวนเป็นค่าขนมก็ได้นะ!”

จี้เฟิงหัวเราะเยาะเมื่อได้ยินเช่นนั้น เงินไม่กี่ร้อยหยวนอาจเป็นได้แค่ค่าขนมสำหรับซูหม่า แต่สำหรับจี้เฟิงแล้วเงินจำนวนไม่กี่ร้อยหยวนนั้นเป็นค่าครองชีพของเขาได้ทั้งเดือน!

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ตามไปดูกันเถอะ!” เซียวหยูซวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม ในขณะเดียวกันจากการสังเกตไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี้ เธอก็เข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างจี้เฟิงและซูหม่า

มันเห็นได้ชัดว่าเธอเพิ่งจะรับรู้เรื่องนี้ ว่าความสัมพันธ์ระหว่างน้องชายจี้เฟิงและซูหม่านั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่!

คนทั้งห้าคนมาถึงหน้าร้านลอตเตอรี่แบบขูดร้านหนึ่ง เนื่องจากที่นี่เป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่าบวกกับตอนนี้เป็นช่วงบ่ายที่อากาศร้อนอบอ้าว ดังนั้นในเวลานี้จึงมีเพียงเจ้าของร้านร่างอ้วนคนเดียวที่นอนเฝ้าร้านอยู่และเขาก็กำลังหลับอยู่บนเก้าอี้โยกตัวหนึ่ง

“เฮ้! เถ้าแก่ตื่นได้แล้ว มีลูกค้ามาแล้ว!” จู่ๆ ซูหม่าก็ตะโกนเรียก ทันใดนั้นเถ้าแก่ร่างอ้วนเจ้าของร้านก็ตกใจตื่นและรีบลุกขึ้น เมื่อเห็นคนทั้งห้าเขายิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ขอโทษทีอากาศร้อนเกินไปหน่อยฉันเลยเผลองีบหลับไป”

“ฮ่าฮ่า~! เถ้าแก่อย่าเพิ่งนอน ให้เราได้เล่นลอตเตอรี่ขูดกันก่อน เรามาเพื่อรับรางวัลใหญ่เลยนะ!” ซูหม่าพูดพร้อมหัวเราะร่าเริง

เมื่อได้ยินที่ซูหม่าพูด เจ้าของร้านร่างอ้วนก็พยักหน้าทันที เขาพูดพร้อมกับเลิกคิ้ว “โอเค! มีลอตเตอรี่แบบขูดหลายแบบหลายราคา มีตั้งแต่ใบละสองหยวนไปจนถึงใบละสิบหยวน พวกคุณต้องการแบบไหนล่ะ?”

“ฉันเอาใบละสิบหยวน ใบที่มีราคาสูงต้องให้รางวัลที่สูงกว่าอย่างแน่นอน!”

ซูหม่าเลือกลอตเตอรี่แบบขูดด้วยท่าทางที่เขาคิดว่าดูเท่และฉลาดที่สุด จากนั้นเขาก็หันไปถามจี้เฟิงว่า “แล้วนายล่ะ จะเลือกเล่นลอตเตอรี่ขูดแบบไหน?”

จี้เฟิงครุ่นคิดเล็กน้อย ตั้งแต่วินาทีที่ซูหม่าเดินมาถึงร้าน โดยปกติแล้วเมื่อคนที่เพิ่งตื่นอย่างกะทันหัน เขาจะมึนงงเล็กน้อยและอาจจะยังไม่ค่อยมีสติ แต่ชายร่างอ้วนคนนี้แม้จะตื่นอย่างกะทันหันเพราะถูกปลุกและมาเจอลูกค้าอยู่เต็มหน้าร้าน เขาก็ดูไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ แถมยังยิ้มแปลกๆอีก คนอื่นๆอาจไม่ทันได้สังเกต แต่จี้เฟิงที่คอยเฝ้าระวังซูหม่าและสิ่งรอบตัวอยู่ตลอด สังเกตเห็นถึงความผิดปกตินี้

จากการคาดเดาของจี้เฟิง เขาคิดว่าชายร่างอ้วนคนนี้น่าจะรู้จักกับซูหม่ามาก่อนอย่างแน่นอน มีความเป็นไปได้ว่าพวกเขาอาจซ่อนกลเม็ดอะไรไว้ เมื่อคิดได้จี้เฟิงก็ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า “ฉันต้องการลอตเตอรี่ใบละสิบหยวนเหมือนกันกับหัวหน้าทีมซูหม่า!”

“จี้เฟิง! นาย...” ถงเล่ยที่ตามมาดูอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความกังวล “แค่เล่นไปพอขำๆ อย่าไปหลงระเริงจริงจังกับการพนัน จะมีซักกี่คนกันที่ได้เงินจากการเสี่ยงดวงแบบนี้!”

จี้เฟิงยิ้มอย่างจริงใจเขาพยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันเล่นแค่ขำๆ!”

เนื่องจากเถ้าแก่เจ้าของร้านร่างอ้วนกับซูหม่ารู้จักกันมาก่อน ดังนั้นจี้เฟิงจึงไม่ได้มีโอกาสเตรียมตัวรับมือได้ทัน เขาจึงตัดสินใจว่าหากมีการเคลื่อนไหวที่ไม่ถูกต้อง เขาจะหยุดเล่นทันทีและเขาจะไม่หลงกลซูหม่าที่ทำแต่เรื่องสกปรกอย่างแน่นอน!

เถ้าแก่ร่างอ้วนเอาลอตเตอรี่แบบขูดออกมาจากเคาน์เตอร์และกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตรงนี้มีลอตเตอรี่แบบขูดราคาสิบหยวนทั้งหมดสิบใบ น้องชายท่านนี้เชิญเลือกใบที่คุณต้องการได้เลย!”

ในขณะที่เขาทยอยหยิบลอตเตอรี่แบบขูดให้จี้เฟิง เถ้าแก่ก็นำลอตเตอรี่แบบขูดขึ้นมาให้ซูหม่าเช่นเดียวกัน เขาจงใจวางไว้ตรงด้านหน้าซูหม่าแล้วพูดว่า “น้องชายก็เลือกตามชอบได้เลย!

เมื่อเห็นการกระทำของเถ้าแก่ร่างอ้วนจี้เฟิงก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าเถ้าแก่ดูเหมือนจะทำให้คนทั้งสองสนุกไปกับการลุ้นเลือกลอตเตอรี่แบบขูดโดยวิธีการสุ่มเลือก และปล่อยให้ซูหม่ากับจี้เฟิงเลือกได้ตามที่ต้องการ แต่จี้เฟิงสังเกตเห็นว่าใบที่อยู่ตรงหน้าของซูหม่าไม่ได้ถูกนำออกมาจากตู้เดียวกันกับของเขา!

จี้เฟิงได้แต่คร่ำครวญในใจแต่เขาไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ ออกมาเลยแม้แต่น้อยเขาสัมผัสลอตเตอรี่แบบขูดทีละใบ เขาเพิ่งมองไปยังส่วนที่ถูกปกคลุมอยู่ด้วยแผ่นสีเงินบางๆ ราวกับจะอยากมองทะลุให้ได้ ทันใดนั้นเขารู้สึกได้ว่ามันค่อยๆโปร่งใสขึ้น

หืมมมม…  ทำไมฉันเห็นมันชัดขึ้นล่ะ...!!  หรือว่าฟังก์ชั่นมุมมองสามารถมองเห็นทะลุผ่านของพวกนี้ได้ด้วย!

เมื่อนึกได้แบบนี้หัวใจของจี้เฟิงเต้นระรัวราวกับจะกระเด็นออกมาข้างนอกได้ยังไงยังงั้น ถ้าหากฉันสามารถมองทะลุผ่านมันได้... ทันใดนั้นเขามีความคิดดีๆปรากฏขึ้นทันที เขาคิดว่าเขาพบหนทางที่ง่ายที่สุดในการหาเงินของเส้นทางแห่งการเสี่ยงโชคนี้แล้ว หวังว่ามันจะไม่ผิดกฎหมายนะ…

จี้เฟิงรีบกวาดนิ้วของเขาไปทั่วกองของลอตเตอรี่แบบขูดตรงหน้าอย่างรวดเร็ว เขาพยายามตั้งสมาธิอย่างไรก็ตามผลที่ได้กลับทำให้จี้เฟิงตกใจยิ่งกว่าเดิม

ไม่ใช่เพราะเขามองไม่เห็นจำนวนเงินที่ถูกปกปิดอยู่ข้างใต้แผ่นขูดสีเงิน.. แต่ในความเป็นจริงมันตรงกันข้ามกัน เขาเห็นมันอย่างชัดเจนด้วยการตั้งสมาธิสักครู่หนึ่งและพบว่าภายใต้แผ่นขูดสีเงินนั้นไม่มีใบไหนที่จะชนะแล้วได้เงินรางวัลเลย

จี้เฟิงพยายามพลิกตรวจหลายรอบให้ครบทุกๆใบ เขาพบว่าอย่างมากสุดที่เขาเห็นก็คือเงินรางวัลเพียงห้าหยวนเท่านั้น!

...จบบทที่ 43~❤️

บทที่ 44  ผลประโยชน์ร่วม!

สำหรับลอตเตอรี่แบบขูดนี้ จี้เฟิงเคยได้ยินกฎการเล่นมาบ้าง จริงๆแล้วมันง่ายมาก ผู้ที่ซื้อลอตเตอรี่แบบขูด จะต้องขูดตรงที่มีแผ่นสีเงินปกคลุมเพื่อลุ้นรางวัล โดยที่ด้านบนจะมีช่อง 6 ช่อง เป็นที่สำหรับขูดเพื่อดูตัวเลขหลัก หลังจากนั้นในส่วนของด้านล่าง จะเป็นที่สำหรับขูดเพื่อลุ้นเงินรางวัลเมื่อพบตัวเลขที่เหมือนกับด้านบน ก็จะได้รับเงินรางวัลตามจำนวนที่กำหนดไว้ในแต่ละช่องที่มีตัวเลขตรงกัน  ในกรณีที่ไม่มีหมายเลขที่ตรงกับด้านบนก็จะไม่ได้รับรางวัลใดๆเลย

จี้เฟิงไล่ดูทีละใบอย่างละเอียด จากกฎการเล่นที่เขารู้ มันทำให้เขาพบว่าในกองลอตเตอรี่แบบขูดที่อยู่ด้านหน้าเขาทั้งหมดนั้น ไม่มีใบไหนที่ตรงตามเกณฑ์ที่จะได้รับเงินรางวัลเลย ส่วนใบที่มีหมายเลขด้านล่างตรงกันกับด้านบนนั้น จำนวนเงินรางวัลที่ได้อย่างมากที่สุดก็ไม่เกิน 5 หยวนเท่านั้น

.....นี่มันเป็นเรื่องตลกชัดๆ!

ด้วยความสามารถด้านการมองของจี้เฟิง ทำให้เขาพบความจริงของลอตเตอรี่แบบขูดนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่กับกลเม็ดหลอกลวงเหล่านี้ เขาเหลือบมองไปที่ซูหม่าที่อยู่ข้างๆ  จี้เฟิงเดาไม่ออกเลยว่าลอตเตอรี่ขูดนี้ มันตั้งใจผลิตมาเพื่อที่จะไม่ให้มีรางวัลตั้งแต่แรกอยู่แล้วหรือว่ามีรางวัลใหญ่อยู่จริงๆ แต่เพียงแค่โอกาสน้อยมากเท่านั้น แล้วความแตกต่างของลอตเตอรี่ขูดที่อยู่ตรงหน้าเขาและซูหม่าจะต่างกันได้อย่างไร? ทำไมซูหม่าถึงดูมีความมั่นใจนัก!

เรื่องราวเกี่ยวกับพวกลอตเตอรี่และการถูกรางวัลต่างๆ จี้เฟิงก็เคยได้ยินข่าวที่ไม่ดีมาบ้าง

ตัวอย่างเช่นก่อนหน้านี้มีข่าวออกทางทีวีว่า มีผู้ชายคนหนึ่งได้ซื้อลอตเตอรี่โดยบังเอิญและเขาได้รับรางวัลใหญ่กว่าหนึ่งล้านหยวน พร้อมรถยนต์อีกหนึ่งคัน แต่ศูนย์ลอตเตอรี่กลับเพิกเฉย โดยคิดว่าลอตเตอรี่ของชายคนดังกล่าวนั้นเป็นของปลอม

ต่อมาหลังจากตรวจสอบพบว่าศูนย์ลอตเตอรี่มีเรื่องราวที่ดูน่าสงสัยหลายเรื่อง แม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นตัวเลขหรือตัวอักษรที่อยู่ภายใต้การปกปิดของแผ่นสีเงินบางๆนั้น แต่พวกเขาก็ผลิตลอตเตอรี่เหล่านั้นจากเครื่องพิมพ์ในโรงพิมพ์ จากความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่าย ทำให้พวกเขาต่างก็รู้ว่าเงินรางวัลที่แท้จริงอยู่ในส่วนใดบ้างของกองสลากลอตเตอรี่ทั้งหมดนั้น

ลอตเตอรี่ในส่วนอื่นๆ ที่เหลือที่มีเงินรางวัลเล็กน้อยจะถูกรวบรวมและถูกแจกจ่ายไปยังร้านค้าปลีกลอตเตอรี่ทั่วไป

คนที่ซื้อลอตเตอรี่ไปแล้วถูกรางวัลใหญ่นั้น เกิดจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ศูนย์ลอตเตอรี่ เพราะลอตเตอรี่ที่มีรางวัลใหญ่ได้ถูกขายให้กับร้านค้าปลีกโดยไม่ตั้งใจ

จี้เฟิงรู้สึกแย่ขึ้นมาทันทีหลังจากนึกถึงข่าวนี้ขึ้นมา

จะเป็นไปได้ไหมว่า วิธีการโกงเหล่านี้อาจจะไม่ได้ถูกใช้แค่ในศูนย์ลอตเตอรี่เท่านั้น มันอาจจะเป็นกลเม็ดการโกงวิธีเดียวกันกับที่เขากำลังเจออยู่ตรงหน้านี้ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นจริง มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่กองสลากที่อยู่ตรงหน้าเขาทั้งหมดแทบจะไม่มีใบไหนถูกรางวัลเลย

จี้เฟิงนึกถึงสิ่งที่เขาคิดไว้ในตอนแรก ว่าซูหม่าและเถ้าแก่เจ้าของร้านลอตเตอรี่นั้นรู้จักกันตั้งแต่แรก ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อยและพยายามครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

หลังจากนั้นไม่นาน จี้เฟิงก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในใจ เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วพูดว่า “หัวหน้าทีมซูหม่า ฉันคิดว่าลอตเตอรี่แบบขูดตรงหน้านี้มันไม่ค่อยถูกใจฉันสักเท่าไหร่ มันจะเป็นไปได้ไหมถ้าฉันจะเลือกจากกองที่อยู่ตรงหน้าของหัวหน้าทีม?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า~!!”

จู่ๆ ซูหม่าก็หัวเราะลั่นเขาส่ายหัวแล้วพูดว่า “นายแค่ซื้อลอตเตอรี่แบบขูด มันอาศัยแค่โชคเท่านั้น มันไม่ได้มีวิธีการเล่นอะไรที่ยากเลย แล้วอีกอย่างกองลอตเตอรี่ที่อยู่ตรงหน้านี้ ฉันตั้งใจที่จะซื้อมันทั้งหมด! ถ้านายอยากจะจับปลาตัวใหญ่ นายต้องใจกล้าแบบฉัน ฉันจะสอนให้นายได้เรียนรู้เอง!”

จี้เฟิงขมวดคิ้วทันที มีลอตเตอรี่ร้อยถึงสองร้อยใบอยู่ตรงหน้าของซูหม่า จากการคำนวณราคาของลอตเตอรี่ทั้งหมดอย่างคร่าวๆ อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีราคาไม่ต่ำกว่า หนึ่งหรือสองพันหยวน ซูหม่าเขาต้องการจะทำอะไรกันแน่?

เมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางของจี้เฟิงแล้ว ซูหม่าก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะแล้วพูดว่า

“จี้เฟิง นายกลัวว่าจะไม่ได้เงินรางวัลจากการเล่นลอตเตอรี่ขูดขนาดนั้นเลยเหรอ? นายเพิ่งได้รับเงินรางวัล 10,000 หยวนมาไม่ใช่หรือไง เพราะฉะนั้นมันก็ไม่น่าใช่เรื่องใหญ่อะไร ถ้าหากนายจะใช้เงินซักพันหรือสองพันหยวน... ใช่มั้ย?  แต่ถ้านายกลัวที่ใช้เงินเล็กน้อยแค่นี้จริงๆ ฉันจะซื้อก่อนแล้วนายคอยดูว่าฉันจะได้รางวัลไหม แล้วถ้านายคิดว่ามันโอเค นายค่อยซื้อเพิ่มตามฉัน ดีไหมล่ะ?”

จี้เฟิงพยักหน้าอย่างเชื่องช้าและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นก็เชิญคุณหัวหน้าทีมซูหม่าเล่นก่อนได้เลย ขอให้โชคดีจนได้รางวัลใหญ่เลยแล้วกัน!”

ตอนนี้จี้เฟิงแน่ใจแล้วว่า ซูหม่ามีเจตนาที่ไม่ดีแน่นอน จี้เฟิงจะไม่ยอมถูกหลอกง่ายๆ เขาตัดสินใจที่จะรอดูว่า กองลอตเตอรี่ที่อยู่ตรงหน้าซูหม่าจะมีรางวัลหรือไม่!

ซูหม่าหัวเราะและพูดกับเถ้าแก่เจ้าของร้าน “เถ้าแก่ คุณค่อยตรวจสอบจำนวนทั้งหมดหลังจากที่ผมขูดจนหมดแล้วได้หรือไม่?”

เถ้าแก่ร่างอ้วนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน พวกเธอทั้งหมดเป็นนักเรียน ฉันเชื่อว่าพวกเธอคงไม่โกงหรือชิ่งหนีฉันหรอก!”

ซูหม่าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ “เถ้าแก่เจ้าของร้านคนนี้สมแล้วกับที่เป็นคนทำธุรกิจ... ทีนี้มาดูกันว่าโชคของฉันมันจะดีแค่ไหน!”

พอพูดจบเขาก็หยิบไม้ไผ่บนโต๊ะและเริ่มลงมือขูดบริเวณส่วนที่เป็นแผ่นสีเงินที่เอาไว้สำหรับขูดทีละน้อยๆ

ผลที่ได้ในแผ่นแรกคือ เขาไม่ได้รับรางวัลใดๆ

ลอตเตอรี่แผ่นที่สองและสามถูกขูดอย่างรวดเร็ว ผลปรากฏว่าเขาได้เงินรางวัล 5 หยวนติดๆ กัน หลังจากนั้นเงินรางวัลที่ได้ส่วนใหญ่จะเป็นมูลค่า 20 หยวน และ 30 หยวน ซึ่งก็ยังไม่ใช่รางวัลที่ใหญ่ที่สุด

แต่สิ่งนี้ก็ทำให้เขาหัวเราะได้ “ฮ่าฮ่า~ ดูเหมือนโชคของฉันมันก็ไม่ได้เลวร้ายสักเท่าไหร่ ฉันได้มาหลายร้อยหยวนในพริบตา!”

คิ้วของจี้เฟิงย่นเข้าหากันทันที เมื่อเขาดูจากลอตเตอรี่เหล่านี้ เขาสามารถสรุปได้ว่า กลเม็ดที่เถ้าแก่อ้วนคนนี้เล่นนั้นเหมือนกันกับกลเม็ดของศูนย์ลอตเตอรี่ที่เคยปรากฏในข่าว

แน่นอนว่าเถ้าแก่อ้วนคนนี้ ให้สลากลอตเตอรี่แก่ซูหม่าที่ง่ายต่อการได้เงินรางวัล และให้สลากลอตเตอรี่ที่ไม่มีเงินรางวัลกับจี้เฟิง!

จี้เฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกดูหมิ่นการกระทำของพวกนั้น เมื่อเขานึกถึงเรื่องนี้ถ้าเขาไม่มีความสามารถของฟังก์ชั่นมุมมอง แล้วพอเขาเห็นซูหม่าได้รับเงินรางวัลมากมายต่อหน้าเขา มันคงทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะยอมจ่ายเงินเพื่อที่จะซื้อลอตเตอรี่แบบขูดกองโต แล้วเมื่อเป็นแบบนั้น สุดท้ายแล้วเขาจะต้องเสียเงินมากถึงหนึ่งหรือสองพันหยวนไปฟรีๆ!

เงินหนึ่งหรือสองพันหยวนนี้อาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับคนอย่างซูหม่า แต่สำหรับตัวเขาเองมันเป็นค่าใช้จ่ายจำนวนมาก และมันจะทำให้เขานั้นรู้สึกทุกข์ใจเป็นที่สุด!

ช่างเป็นความคิดที่ชั่วร้ายอะไรเช่นนี้!

จี้เฟิงยิ้มเยาะ  ซูหม่าต้องเข้าใจสถานการณ์ในบ้านของเขามาก่อนเป็นอย่างดี ก่อนที่จะเลือกใช้วิธีนี้เพื่อเอาชนะเขา และจี้เฟิงยังสงสัยว่าวิธีการของซูหม่าอาจจะมีมากกว่านี้ เขายังต้องคอยระมัดระวังตัวและสังเกตซูหม่าไว้ให้ดี

เมื่อนึกถึงเรื่องพวกนี้หัวใจของจี้เฟิงก็รู้สึกถึงความโกรธที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นจึงทำให้สีหน้าของเขาค่อยๆ ดำมืดลง

หลังจากหายใจเข้าลึกๆ จี้เฟิงก็ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย แต่แววตานั้นเต็มไปด้วยความโกรธที่ยังไม่มีใครสังเกตเห็น “เถ้าแก่ กองลอตเตอรี่ที่อยู่ด้านหน้านี้ ผมยังไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ ดังนั้นเอามาเพิ่มให้ผมอีกสักหน่อยแล้วกัน เพราะหัวหน้าทีมซูหม่าของเราโชคดีขนาดนี้ ดังนั้นผมจึงอยากซื้อเพิ่มบ้าง ฮ่าฮ่า..!”

“จี้เฟิง!! นายต้องคิดให้ดีก่อน!” เซียวหยูซวนและถงเล่ยพูดออกมาพร้อมกัน ทั้งสองสาวมองหน้ากันทันที และทั่งคู่ก็สังเกตเห็นถึงความเขินอายในดวงตาของกันและกัน นั่นทำให้พวกเธอเลือกที่จะเงียบในเวลาเดียวกัน

จี้เฟิงส่ายหัวเล็กน้อยแล้วหันไปมองหน้าผู้หญิงสองคนด้วยท่าทางที่สบายใจและยิ้ม “ไม่ต้องห่วง ในเมื่อหัวหน้าทีมซูหม่าของเราโชคดีขนาดนี้ ถ้าเขาได้กินเนื้อสัตว์อย่างน้อยๆ ฉันก็ต้องได้กินน้ำซุปบ้างแหละน่า ฮ่าฮ่า!”

เมื่อเถ้าแก่เจ้าของร้านได้ยินเช่นนั้น เขากับซูหม่าก็แอบสบตากันและมีรอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขาพร้อมกัน หลังจากนั้นเถ้าแก่จึงพูดว่า “โอเค ฉันจะเอามาเพิ่มให้เธออีกแล้วกัน ฉันมีอีกหลายแบบที่เธอน่าจะต้องการอยู่ตรงนี้!”

เมื่อพูดจบเถ้าแก่เจ้าของร้านจึงก้มลงไปยิ้มกล่องเล็กๆจากใต้เคาน์เตอร์ที่อยู่ด้านล่างขึ้นมา และปรากฏว่ามีสลากลอตเตอรี่หลายพันใบเรียงเป็นแถวอย่างเรียบร้อยอยู่ในนั้น....

...จบบทที่ 44~❤️