ตอนที่ 62 คำสาปแช่ง (อ่านฟรี)

แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ สายเลือดแห่งมังกร

ตอนที่ 62 คำสาปแช่ง

"ผมชอบแผนคุณ คุณเพนดราก้อน แล้วคุณอยากลงทุนที่ไหนครับ?" ในที่สุดเขาก็ถาม

แม็กนัสกำลังรอสิ่งนี้อยู่ เขาหยิบกระดาษปึกหนาออกมาจากลิ้นชัก

“ก่อนอื่นเรามาพูดถึงสัญญากันก่อน” แม็กนัสพูดด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นเองเท็ดรู้สึกว่าเขากำลังนั่งอยู่ต่อหน้านักธุรกิจจอมละโมบ

~ฉันควรหาทนายความไหม...เดี๋ยวดิ ฉันเป็นทนายความ~ จิตใจของเขาระส่ำระสาย

เขาเริ่มอ่านสัญญาและจดจ่อกับแต่ละคำเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้เซ็นสัญญากับบางสิ่งที่จะทำให้เขาเป็นทาส แม้ว่าความกังวลของเขาจะไม่ถูกเรียกร้องเพราะแม็กนัสไม่เคยทำอะไรที่น่าขยะแขยงแบบนี้

ประเด็นหลักในสัญญานั้นเรียบง่าย เขาต้องปฏิบัติตามคำสั่งของแม็กนัสในการลงทุนหรือยกเลิกการลงทุนในทุกที่ที่เขาได้รับคำสั่ง เขาต้องจับตาดูสิ่งที่เกิดขึ้นในตลาด และเขาต้องเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมการทั้งหมดแทนแม็กนัสยกเว้นการประชุมของ Futuretek industry

"สักครู่นะครับ ใครเป็นเจ้าของบริษัทแม่คนที่สองหรอครับ" เท็ดถาม

"เพื่อนสนิทผมเอง บ๊อบบี้ เขาจะใช้สมองของเขาในแผนกเทคโนโลยี เราจะมีอำนาจควบคุมบริษัทขั้นสูงสุดโดยที่เราสองคนมีการคานอำนาจซึ่งกันและกัน" แม็กนัสตอบ

“อืม ได้ครับ ไม่มีเงื่อนไขซับซ้อน ผมจะเป็นเหมือนทนายความและนักบัญชีของคุณถูกไหมครับ? แต่ผมมีแค่ปริญญาด้านกฎหมายและไม่รู้เรื่องบัญชีหรือธุรกิจมากนักนะครับ ผมไม่มีแม้แต่ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพในสหรัฐอเมริกาด้วยซ้ำ” เท็ดกล่าว เขาสนใจงานนี้จริงๆ แต่เขาไม่ต้องการเป็นสาเหตุของการสูญเสียแมกนัส

“ไม่ต้องห่วง ผมมีนักปรุงยาผู้เชี่ยวชาญสองคน พวกเขาเป็นแรงงานราคาถูก

พวกเขาจะทำยาเพิ่มความจำให้คุณมากมาย คุณจะใช้มันและเรียนรู้เกี่ยวกับกฎหมาย ธุรกิจ และการบัญชีที่เกี่ยวข้องกับประเทศสำคัญๆ ทั้งหมดในโลก ผมแน่ใจว่าในฐานะพ่อมด คุณมีความสามารถทางจิตสูงกว่ามักเกิ้ลอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่น่าจะยาก นอกจากนี้ ผมจะให้หนังสือเกี่ยวกับการสกัดใจแก่คุณ การฝึกฝนมันจะทำให้สมองของคุณฉับไวและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น" แม็กนัสบอกแผนของเขา

เท็ดรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย นี่มันไม่มากไปเหรอ? "ทำไมต้องเป็นผมครับ ผมหมายความว่าผมไม่ได้เหมาะกับงานนี้โดยตรงด้วยซ้ำ แล้วทำไมต้องเป็นผม"

“เพราะคุณเป็นพ่อมดที่เกิดจากมักเกิ้ลยังไงล่ะคุณท็องส์ การแต่งงานกับแม่มดซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลที่มีการเหยียดเชื้อชาติที่สุดในโลกพ่อมดแม่มด คุณเลือกที่จะไม่กลัวพวกเขาและหนีไปกับเธอ ทั้งยังมีความเสี่ยงอยู่มาก แต่คุณก็ไม่กลัว

ผมเคารพคุณนะ ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งคือคุณรู้จักโลกของมักเกิ้ลดี มันช่างน่าประหลาดที่มีไม่กี่คนที่เป็นพ่อมดและทนายความในกฎหมายมักเกิ้ล อันที่จริงผมไม่คิดว่าจะมีใครอยู่ข้างๆ

อย่างไรก็ตาม เงินเดือนของคุณจะอยู่ที่ 3,000 เกลเลียน ต่อเดือน (14,000 ปอนด์ในตลาดปัจจุบัน) คุณสนใจไหม คุณท็องส์?”

แม็กนัสถาม

ตาของเท็ดแทบจะถลนออกมานอกเบ้า นี่เป็นเงินจำนวนมาก เขามีเงินสะสมไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ

"ไม่ใช่แค่นั้น เร็วๆ นี้ผมจะหาสถานที่ที่คุณสามารถปกป้องครอบครัวของคุณให้ปลอดภัยจากพวกคลั่งเลือดบริสุทธิ์ อีกทั้งเงินเดือนของคุณอาจจะไปถึงหลักล้านหากเราเริ่มสร้างรายได้ คุณจะอยู่ในส่วนผู้บริหารของบริษัท" แม็กนัสกล่าวว่า อันที่จริงตอนนี้เขาก็แค่ขายฝันไปก่อน แต่ใครบอกว่าความฝันที่ว่านี้จะไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้เล่า

“คุณอยากลงทุนที่ไหนก่อนครับ” เท็ดถามทั้งที่รู้สึกชาไปหมดแล้ว

แม็กนัสหยิบยื่นอีกไฟล์หนึ่ง "Intel บริษัทนี้ผลิตชิปเซตคอมพิวเตอร์ และจะเปิดตัวในเร็วๆ นี้ ฉันต้องการลงทุนกับมันมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ หากคุณทำได้ คุณควรติดต่อพวกเขาทางลับๆ และหารือเกี่ยวกับการลงทุน พวกเขาต้องการเงินในตอนนี้ ถึงผมจะแน่ใจว่าพวกเขาคงจะไม่ยอมง่ายๆ ก็เถอะ”

“ค-คุณอยากให้ผมใช้เวทมนตร์กับพวกเขาเหรอ?” เท็ดถามอย่างไม่สบายใจ

“ไม่ นั่นไม่โอเคเท่าไหร่ และผมแน่ใจว่า MACUSA จะต้องได้กลิ่นบางอย่างผิดปกติแน่ หลายปีที่ผ่านมาต้องมีคนลองแล้ว แต่ถึงกระนั้นเราก็ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับพ่อมดชื่อดังที่เป็นเจ้าของหนึ่งในบริษัทที่ติดอันดับ Fortune 500” แม็กนัสกล่าว

“เอาล่ะ ให้เวลาผมสักสองสามวันนะครับ รบกวนปรุงยาแห่งความทรงจำให้ได้มากที่สุดนะครับ ผมจะรีบยัดเยียดความรู้ทั้งหมดที่มี แล้วไปอเมริกาทันทีครับ” เท็ดตัดสินใจ

แม็กนัสพยักหน้าและยื่นถุงเงินที่มีเกลเลียนจำนวนมากให้เขา “ถือว่านี่เป็นการจ่ายครั้งแรก และเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ผมไม่อยากให้ใครรู้ว่าเด็กอายุ 11 ขวบอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้”

หลังจากได้รับคำแนะนำทั้งหมดนี้แล้ว เท็ดถูกส่งไปส่วนแม็กนัสกลับไปที่ห้องนั่งเล่นรวมของเขา

แต่ทันทีที่เขาไปถึงที่นั่น เขาก็ได้รับการต้อนรับด้วยใบหน้าที่น่ารำคาญของเอเวอรี่

“ราชาผู้สิ้นเนื้อประดามาแล้ว” มัลซิเบอร์เริ่มกระโดดไปรอบๆ และตะโกน

"หา? แกกำลังคุยกับเลือดสีโคลนนี่เหรอ? ขอโทษที ตอนนี้แกก็สกปรกเหมือนกัน แล้วทำไมพวกเลือดบริสุทธิ์โสโครกถึงกระโดดโลดเต้นเหมือนลิงล่ะ?” แม็กนัสถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

มัลซิเบอร์หยุดกระโดดและขว้างกระดาษใส่เขา "อ่านนี่ซะ เราได้มาจากนกฮูกที่รักของแก"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของแม็กนัสก็เคร่งเครียด “แกทำอะไรกับซัมเมอร์”

“แกกำลังพูดถึงนกฮูกตัวนี้หรือเปล่า?” ลูเซียสขว้างนกฮูกไปที่เท้าของแม็กนัส มันบาดเจ็บสาหัส ขยับแทบไม่ได้

แม็กนัสก้มลงอุ้มซัมเมอร์ไว้ในอ้อมแขน เมื่อเห็นแมกนัส นกน้อยไร้เดียงสาก็ส่งเสียง

ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความโกรธขณะที่เขามองไปที่ลูเซียส "แกเป็นคนทำหรอ?"

"ถ้าฉันทำ แกจะทำไม?" ลูเซียสถาม เขาจะไม่เริ่มการต่อสู้ในครั้งนี้

“จนถึงตอนนี้ ฉันคิดว่าแกทำแบบนี้เพราะความเชื่อที่ผิดๆ ของแกเอง แต่วันนี้... แกไม่น่าจะทำแบบนี้ จากนี้ไป นี่เป็นเรื่องส่วนตัว” แม็กนัสคำรามอย่างเดือดดาล

แม็กนัสกำลังลำบากในการควบคุมตัวเองไม่ให้เผาเขาในขณะนั้น แต่นั่นจะทำให้เขาถูกไล่ออก

"กรู่..." ซัมเมอร์ร้องด้วยความเจ็บปวด

สำหรับหูของแม็กนัสแล้ว มันฟังราวกับว่าคนที่อยู่ใกล้เขากำลังร้องไห้ นกฮูกตัวนี้คล้ายกับเป็นสัตว์เลี้ยงส่วนตัวของเขาไปแล้ว และเขารักสัตว์มาก

ด้วยความเกลียดชังที่มีต่อลูเซียส เขาจึงพูดขึ้นว่า “ฉันเรียนรู้สิ่งนี้จากเมอร์ลิน เวทมนตร์ที่สาบสูญไปนาน… ในนามแห่งข้า แมกนัส แกรนท์ เอมรีส เพนดราก้อน ขอสาปแช่งลูเซียส มัลฟอย ให้มันสูญเสียทุกสิ่งที่มันรัก ครอบครัว ความมั่งคั่ง และชีวิต พระเจ้าเป็นพยาน”

"ฮ่าฮ่าฮ่า... นั่นอะไรน่ะ? คำสาปจากสวรรค์หรอ?” แกสเปอร์ เอเวอรี่หัวเราะ

แม็กนัสเดินจากพวกมันไปอย่างเงียบๆ รู้ดีว่าเขาได้ทำในสิ่งที่ต้องการแล้ว เวทมนตร์ที่อยู่เบื้องหลังคำสาปของเขานั้นเรียบง่าย เมอร์ลินเคยสอนเขาว่าถ้ามีใครที่เกลียดอย่างจริงจังแล้วล่ะก็ ให้เอาความเกลียดชังทั้งหมดไปที่คนๆ เดียวแล้วสาปแช่งพวกมันอย่างสุดใจ มันจะกลายเป็นเรื่องจริง แต่ผู้ที่จะทำเช่นนี้ได้ต้องเป็นคนที่มีความแข็งแกร่งทางเวทย์มนตร์ของมังกร นี่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมี แต่โชคดีที่แม็กนัสมีมัน

แม็กนัสเข้าไปในห้องของเขาอย่างรวดเร็ว สเนปกับรักนาร์กำลังอ่านหนังสือกันในห้อง

“นายสองคน...มาช่วยฉันหน่อย” เขาตะโกน

พวกเขาละทิ้งทุกสิ่งที่ทำอยู่ทันที สเนปรีบไปเอายาเติมเลือดมาให้

"ใครกันที่ทำแบบนี้?" รักนาร์ถามด้วยความโกรธ

“ลูเซียสไง จะใครได้อีกล่ะ? แป๊บนะ ฉันจะเสกคาถารักษาให้ซัมเมอร์ เธอต้องการความช่วยเหลือทั้งหมดเท่าที่เป็นไปได้” แม็กนัสจดจ่ออยู่กับการช่วยเหลือนกฮูก

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเธอก็อยู่ในสภาพดีขึ้นหลับไปบนตักของแม็กนัส เธอได้รับบาดเจ็บที่ปีกของเธออย่างหนัก คงต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนจึงจะบินได้อีกครั้ง

แม็กนัสลูบหัวของเธออย่างต่อเนื่องในขณะที่อ่านเอกสารซึ่งทั้งหมดนี้เกิดขึ้น เป็นจดหมาย...จากกระทรวง

[จดหมาย]

คุณเพนดราก้อน เราขอแจ้งให้คุณทราบว่าเนื่องจากพ่อมดที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ห้องนิรภัยเมอร์ลินของคุณจึงอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวง และการเข้าถึงห้องนิรภัยของกษัตริย์อาเธอร์จะถูกมอบให้กับราชวงศ์แห่งอังกฤษ

คุณจะสามารถเข้าถึงห้องนิรภัยเหล่านี้ได้เมื่อคุณอายุครบ 17 ปี หากคุณมีข้อร้องเรียนใดๆ โปรดติดต่อหัวหน้าแผนกของรัฐมนตรี

ขอแสดงความนับถือ,

โดโลเรส อัมบริดจ์ เจ้าหน้าที่กระทรวงการคลัง

[จดหมายสิ้นสุด]

แม็กนัสอ่านจดหมายดังๆ ตอนนี้เขารู้สึกรำคาญกับท่าทีของกระทรวงมาก เขาขยำจดหมายแล้วโยนลงถังขยะ

“เอาจริงดิ พวกนั้นทำแบบนี้ได้ยังไง?” สเนปถาม เขาตกใจกับการกระทำนี้ ฟังดูไม่ดีเลยที่จะยุ่งกับของแม็กนัสซึ่งมีนามอันทรงพลังเช่นนั้นติดอยู่กับเขาเนี่ยนะ?

“ฉันแน่ใจว่ามีพวกคลั่งเลือดบริสุทธิ์อยู่เบื้องหลัง ลูเซียสกับสมุนของมันดูเหมือนจะรู้ทุกอย่าง” แม็กนัสกล่าวว่า

ทันใดนั้น ก็มีเสียงมาจากภาพเหมือนของอาเธอร์ นั่นคือเมอร์ลิน

“แม็ก แค่บอกกระทรวงให้มอบตำแหน่งในศาลสูงวิเซ็นกาม็อตให้เจ้า

ถึงยังไง ก็เป็นข้าเองที่เริ่มสภาพ่อมดแห่งโต๊ะกลมและเรียกมันว่า วิเซ็นกาม็อต

ต่อมาเมื่อมีการตั้งกระทรวงจึงได้เพิ่มที่นั่งกระทรวงในวิเซ็นกาม็อต นี่เป็นสิทธิ์สืบทอดทางสายเลือด ดังนั้นเจ้ามีสิทธิ์ที่จะนั่ง นอกจากนี้ ไม่ต้องกังวลว่าพวกนั้นจะเอาเงินไปจากห้องนิรภัย ไม่มีใครนอกจากเจ้าเท่านั้นที่เข้าไปได้ นอกจากนี้ คุณยังร่ายคำสาปแช่งนั้นใส่เจ้าเด็กลูเซียสนั่นด้วย

ตอนนี้ก็แค่รอและสนุกกับการแสดงก็พอ" เมอร์ลินแนะนำ

เมื่อได้ยินทั้งหมดนี้ แม็กนัสเริ่มเขียนจดหมายถึงรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์สำหรับตำแหน่งที่ถูกต้องของเขาในศาลสูงวิเซ็นกาม็อต แผนของเขาเรียบง่าย ถ้ากระทรวงจะสร้างปัญหา เขาก็จะทำแบบเดียวกัน แต่มันจะทบทวีคูณเป็น 10 เท่า

_____________________________

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา

ซัมเมอร์