ตอนที่ 41 สายเลือดสควิบ (อ่านฟรี)

แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับ สายเลือดแห่งมังกร

ตอนที่ 41 สายเลือดสควิบ

“ดัมเบิลดอร์หรอ?” รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์พึมพำขณะที่เธอมองดูดัมเบิลดอร์สลับกับกระดาษ

ดัมเบิลดอร์สับสน "เกิดอะไรขึ้น?"

เธอยื่นหน้ากระดาษให้เขา ดัมเบิลดอร์หน้าแดงขึ้นมา “น่าจะมาจากปู่ของปู่ทวดฉันหรือเปล่า?”

แม็กนัสไม่รู้ว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องอะไร เขาจึงเดินไปหยิบกระดาษขึ้นมา เพราะถึงยังไงนี่มันก็เป็นเรื่องของอนาคตของเขาที่กำลังคุยกันอยู่ แต่หลังจากดูเนื้อหาของมันแล้ว กรามของเขาก็อ้าออก เขาอ่านมันจากด้านบน

ความสัมพันธ์:

1. สายเลือดเมอร์ลิน เอมรีส - บริสุทธิ์โดยตรง (การอ้างสิทธิ์เต็มจำนวน)

2. สายเลือดกษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อน - บริสุทธิ์โดยตรง (อ้างสิทธิ์เต็มจำนวน)

3. สายเลือดดัมเบิลดอร์ - จาง ๆ ทางอ้อม (ไม่มีการเรียกร้อง)

เมื่ออ่านข้อความนี้ แม็กนัสมองไปที่ดัมเบิลดอร์ด้วยความตกใจพลางถามว่า "ได้ยังไงฮะ?"

ดัมเบิลดอร์ตกใจพอๆ กัน "ฉันไม่รู้ ฉันไม่เคยรู้จักปู่ย่าตายายของฉันเลย นับประสาอะไรกับเหล่าทวดๆ ของฉัน"

หัวหน้าก็อบลินพูดว่า "เหตุการณ์แบบนี้เป็นเรื่องปกติ มนุษย์ทุกคนในโลกเชื่อมโยงถึงกัน ไม่ว่าคุณจะต้องการหรือไม่ก็ตาม แต่ส่วนใหญ่แล้ว ความคล้ายคลึงกันในเลือดจะน้อยมากจนตรวจไม่พบ

ผมรับรองได้เลย ถ้าคุณต้องสืบทอดมรดกของพ่อมดที่เกิดจากมักเกิ้ลทั้งหมด คุณจะพบสายเลือดตระกูลแบล็ก มัลฟอย และเลสแตรงจ์มากมาย ครอบครัวดัมเบิลดอร์ก็เช่นกัน

นอกจากนี้ ฝ่าบาทไม่ได้มีความเกี่ยวพันใกล้ชิดกับตระกูลดัมเบิลดอร์มากนัก อาจเป็นเพราะเวทมนตร์อันแข็งแกร่งของฝ่าบาทเองที่ตรวจจับสิ่งนี้ได้ หากเป็นพ่อแม่ของพระองค์ เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น"

ดัมเบิลดอร์พยักหน้า แต่ถึงกระนั้น นี่เป็นข่าวใหญ่สำหรับเขา เขาไม่มีครอบครัวที่แท้จริงนอกจากน้องชายของเขาซึ่งไม่ได้แต่งงาน เขารู้ว่าสายเลือดดัมเบิลดอร์จะจบลงที่ตัวเขาและน้องชาย และตอนนี้ การพบว่าแม็กนัสเป็นคนแบกรับมันต่อไป ซึ่งค่อนข้างโล่งใจสำหรับเขา เพราะรู้ว่าสายเลือดของเขาแม้จะจางมาก แต่ก็ยังคงดำเนินอยู่ต่อไปได้

ในขณะเดียวกัน แม็กนัสยังคงอ่านรายการทรัพย์สินของเขาที่สืบทอดมา

มรดก: ห้องนิรภัยต้นกำเนิด 2 - กษัตริย์อาเธอร์ เพนดราก้อน

1. ความเป็นกษัตริย์ของอังกฤษและราชอาณาจักร

2. คุณสมบัติทั้งหมดของราชบัลลังก์

3. คุณสมบัติทั้งหมดของกษัตริย์อาเธอร์

4. เหรียญทองมักเกิ้ล - 22,678,544 เหรียญ

5. เพชร ไข่มุก และอัญมณีมีค่า - 4,678,544 ชิ้น

6. หนังสือ - 12,668 เล่ม

7. อาวุธเวทมนตร์ - 67,544 ชิ้น

8. ชีสเน่า - 600 กก.

9. ภาพตลกและน่าอายของ เมอร์ลิน - 12 ภาพ

10. มงกุฏเวทมนตร์ลงคาถาของปฐมกษัตริย์

11. เสื้อคลุมเวทมนตร์ลงคาถาของปฐมกษัตริย์

12. ดาบวิเศษของปฐมกษัตริย์เอกซ์แคลิเบอร์ - ไม่ได้ระบุตำแหน่ง

13. ปราสาทต่างๆ

มรดก: ห้องนิรภัยต้นกำเนิด 1 - เจ้าชายแห่งมวลหมู่ผู้วิเศษ เมอร์ลิน เอมริส

1. ความเป็นเจ้าแห่งโต๊ะกลม

2. ทรัพย์สินและความมั่งคั่งทั้งหมดของเมอร์ลิน

3. ทุกตำแหน่งในโลกพ่อมดแม่มด

4. เกลเลียนทอง - 9,866,788 เกลเลียน

5. เพชร, ไข่มุก, อัญมณีมีค่าและวัสดุเวทมนตร์ - 7,654,678 ชิ้น

6. หนังสือ - 1,556,545 เล่ม

7. ไม้กายสิทธิ์และไม้เท้า - 127,655 อัน

8. ชีสเน่า - 124 กก.

9. ภาพตลกและน่าอายของอาเธอร์ - 56 ภาพ

10. เสื้อคลุมตัวช่วยสร้างเวทมนตร์

11. พนักงานของเมอร์ลิน - ไม่อยู่

12. ปราสาทเมอร์ลิน, เกาะ Western, เกาะ Hirta และ Soay

มีสิทธิครอบครองโดยสมบูรณ์เนื่องจากเป็นผู้สืบสันติวงศ์คนสุดท้าย

แม็กนัสรู้สึกตื่นเต้นที่ได้อ่านทั้งหมดนี้ เขารู้ว่าสิ่งที่เขียนเป็นเพียงส่วนยอดของภูเขาน้ำแข็งและมีอะไรให้ดูอีกเยอะ ตัวอย่างเช่น ไม้กายสิทธิ์และหนังสือในห้องนิรภัยของเมอร์ลิน ไม่ต้องพูดถึงมงกุฎ ชุดคลุม และอาวุธในห้องนิรภัยของอาเธอร์ ยังมีทองที่ส่องแสงทองส่องประกาย

แม็กนัสมองไปรอบๆ ด้วยรอยยิ้ม เขากลายเป็นคนรวยโพดๆ

ดัมเบิลดอร์ถามว่า "ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับห้องใต้ดินเหล่านี้มาก่อน ฉันคิดว่าห้องพวกนี้ทั้งหมดมีหมายเลขเสียอีก"

หัวหน้าก็อบลินตอบ "ทุกห้องมีหมายเลขยกเว้นของสองท่านนี้ ห้องนิรภัยทั้งสองนี้สร้างโดยเมอร์ลินเอง และการป้องกันทั้งหมดถูกกำหนดโดยเขา มันตั้งอยู่ในส่วนลึกสุดของชั้นแม้แต่พวกเราก็ไม่กล้าเข้าไป อย่างแรก การเข้าถึงมันยากมาก และสอง เราไม่อยากเผชิญกับความเกรี้ยวกราดจากเวทมนตร์ของเมอร์ลิน ตามที่ควรจะเป็น เรารักษาห้องใต้ดินให้ปลอดภัย แค่นั้น"

นี่เป็นเรื่องจริง แม้ว่าก็อบลินเหล่านี้จะไม่สามารถเปิดมันได้ แต่พวกเขาก็ยังมองว่ามันเป็นสมบัติของตัวเองมาโดยตลอด แต่ตอนนี้พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้แม็กนัสรับไป

~อืม ทำไมพวกเขาดีกับฉันจัง~ แม็กนัสสงสัย

"มากับเราถ้าพระองค์ต้องการตรวจสอบสองห้องใต้ดิน" หัวหน้าก็อบลินกล่าว

แม็กนัสพยักหน้า “โอเค คุณเป็นคนนำ ศาสตราจารย์ครับ แล้วผมจะกลับมาในอีกสักครู่”

เมื่อพูดแบบนี้ แม็กนัสก็เหมือนห้ามไม่ให้ใครมากับเขา เขาต้องการตรวจสอบห้องใต้ดินด้วยตัวเองก่อน

ดังนั้นเขาจึงตามหัวหน้าก็อบลินไป พวกเขานั่งบนรถราง ไปทางลึกที่ขึ้นไปตามทางเขาวงกตของอุโมงค์ใต้กริงกอตส์ แม็กนัสรู้สึกทึ่งกับความใหญ่โตและประณีตของมัน เพราะเท่าที่เขามองเห็นคือบรรยากาศอันมืดมิดและหลุมลึกอันมืดมิดที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

"ใครสร้างสถานที่แห่งนี้" แม็กนัสถาม

“เอ็ลเดอร์กริงกอตส์คือบรรพบุรุษของเรา ผู้สร้างธนาคารแห่งนี้

กษัตริย์อาเธอร์ได้มอบที่ดินนี้ให้ก็อบลินเช่า เราสร้างสถานที่แห่งนี้ด้วยมือของเราเอง ใช้เวลาหลายปี และเมื่อใดก็ตามที่จำเป็น เรายังคงขุดมัน มันไม่ได้สร้างในวันเดียวหรือปีเดียว ฝ่าบาท มันยังคงมีการสร้างอยู่ตลอด” หัวหน้าก็อบลินอธิบาย

ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็มาถึงปลายรางรถไฟ แต่ปรากฎว่านี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุด นี่เป็นทางรถไฟที่ไกลที่สุดที่สามารถไปได้ ต่อจากนี้เป็นหุบเขาลึก ลิฟต์กอนโดลากำลังไปที่นั่น

“ห้องใต้ดินนั้นลึกเกินกว่าที่ก็อบลินของเราจะขุดไปถึงได้ พื้นดินที่นี่ยากเกินไปที่จะทำงานด้วย กระหม่อมยังแปลกใจว่าเมอร์ลินไปที่นั่นได้อย่างไร” ก็อบลินพูด

พวกเขาขึ้นลิฟต์กอนโดลาและลงไปในหุบเหวอันมืดมิด มีเพียงรถจักรกอนโดลาของพวกเขาเท่านั้นที่เป็นแหล่งกำเนิดแสงในพื้นที่อันมืดมิดที่นั่น แม็กนัสมองลงมาจากมันและรู้สึกขนลุกจริงๆ เขาไม่รู้ว่ามันลึกแค่ไหน

“ลงไปได้ลึกแค่ไหน” เขาถาม.

“เพียงพอแล้วที่เราจะมองเห็นหินหนืดลาวา” ก็อบลินตอบ

แม็กนัสสูดลมหายใจอย่างเย็นชา ข้อเท็จจริงที่ว่าเขายังคงเห็นความมืดด้านล่างหมายความว่าพวกเขายังมีหนทางอีกยาวไกล

“บอกผมหน่อย พวกคุณให้บริการแบบไหน” เขาถามเพราะเห็นว่าก็อบลินสุภาพกับเขามาก

"อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเงินหรือการจัดการสินทรัพย์ อย่างที่พระองค์เพิ่งเห็น การจัดการมรดก” เขาอธิบาย

แม็กนัสคิดอยู่ครู่หนึ่ง "หืม พวกคุณให้ยืมด้วยเหรอ? แล้วบริการด้านอื่นๆ ล่ะ? ที่จำกัดความสามารถเฉพาะของพวกคุณ? เช่น ตีอาวุธแล้วก็อื่นๆ"

“ใช่ เราให้สินเชื่อโดยมีหลักทรัพย์ค้ำประกันเพียงพอแต่สำหรับสิ่งอื่นๆ เราไม่ได้ให้บริการพ่อมดกับแม่มดมานานแล้ว แต่เนื่องจากเป็นพระองค์ ตราบใดที่ฝ่าบาทจ่ายเราจะทำให้ แล้วฝ่าบาทต้องการอะไร” ก็อบลินถาม

“ไม่ใช่สิ่งของ เรียกว่าไม่ใช่สิ่งของที่จับต้องได้ สิ่งที่ผมต้องการคือความช่วยเหลือจากพวกคุณในการค้นคว้าและสร้างระบบรูน นั่นทำให้เราสามารถใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของมักเกิ้ลได้ใกล้เคียงกับเวทมนตร์” แม็กนัสกล่าว

ก็อบลินลูบคางของเขา "อืม เราเคยวิจัยมาแล้ว แต่ไม่สามารถให้ผลลัพธ์ได้ ถ้าฝ่าบาทต้องการ เราจะขายงานวิจัยให้พระองค์"

"เฉพาะในกรณีที่คุณขายสิทธิบัตรด้วย" แม็กนัสต่อรอง

“หากพระองค์สามารถต่อสัญญาเช่าได้ กระหม่อมก็ยินยอม” ก็อบลินพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ ในที่สุดก็แสดงสีที่แท้จริงของเขา

~ฉันนึกแล้ว งั้นนี่คือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ สินะ~ แม็กนัสพึมพำกับตัวเอง

“เฉพาะในกรณีที่พวกคุณสาบานว่าจะไม่ใช้มังกรเพื่อป้องกันห้องใต้ดิน ฉันเป็นทั้งเอมริสและเพนดราก้อนด้วย ก็รู้กันดีว่าจากประวัติศาสตร์สายเลือดของฉันใกล้ชิดกับมังกรมากเพียงใด ฉันยังคงได้ยินเสียงร้องของมังกรที่พวกคุณเก็บไว้ที่นี่ หากพวกคุณให้สัญญานี้เป็นลายลักษณ์อักษร ฉันจะเซ็นสัญญาให้เช่าเป็นเวลา 50 ปี” แม็กนัสต่อรอง

“150 ปี” ก็อบลินก็ต่อรองเช่นกัน เขาสามารถหาสัตว์ร้ายที่ดุร้ายกว่านี้เพื่อปกป้องห้องใต้ดินได้เสมอ แต่การมีอยู่ของกริงกอตส์ เป็นสิ่งสำคัญสำหรับสิ่งนั้นที่จะเกิดขึ้น

"100 ปีไม่เกินนี้" แม็กนัสพูดอย่างเคร่งขรึม

"ตกลง" ก็อบลินจับมือของเขา

แม็กนัสยิ้ม มองลงไปที่จุดสีแดงที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ~ฮ่าฮ่า 100 ปีเป็นแผนของฉันมาตลอด~

พวกก็อบลินกลัวที่จะสูญเสียธนาคาร ดังนั้นพวกเขาจึงตกลงเงื่อนไข 100 ปีอย่างง่ายดาย สัญญาเช่าที่ลงนามโดยกษัตริย์อาเธอร์สิ้นสุดลงเมื่อหลายร้อยปีก่อน แต่ไม่มีใครคัดค้าน ดังนั้นพวกเขาจึงเงียบไว้ แต่ตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาสามารถหายใจได้โดยไม่ต้องกังวล

หลังจากนั้นไม่กี่นาที ความร้อนแรงก็เริ่มแผ่ออกมาจากด้านล่าง ก็อบลินสองตัวที่มากับเขาเริ่มมีเหงื่อออกเป็นจำนวนมาก ในขณะเดียวกัน แม็กนัสก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

*แกร๊ง*

รถจักรกอนโดลาแตะพื้น แม็กนัสมองไปรอบๆ พวกเขาอยู่บนภูเขาลูกเล็กๆ ล้อมรอบด้วยทะเลลาวา จากความเข้าใจของเขา สถานที่นี้ดูเหมือนจะถูกปิดล้อมด้วยลาวาทั้งหมด หมายความว่านี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการปะทุของภูเขาไฟ สถานที่ทั้งหมดถูกสร้างขึ้นด้วยเวทมนตร์

"ฝ่าบาท โปรดตามกระหม่อมมา ห้องใต้ดินอยู่ในภูเขาลูกนี้" หัวหน้าก็อบลินนำทางไป

_____________________________

เพจแปลถ้าเช่นนั้นข้าขอลา