ตอนที่ 1231 ท่านกำลังออกคำสั่งกับคนของใคร?
ตอนที่ 1231 ท่านกำลังออกคำสั่งกับคนของใคร?
ภายในร้านน้ำหอม
ยู่วเฟ่ยเอ๋อมองขวดน้ำหอมบนชั้นวางด้วยความประหลาดใจพลางเอ่ยว่า
"ท่านพ่อ น้ำหอมที่นี่หอมกว่าที่หอการค้าเราขายอีกค่ะ"
"เทียบกันไม่ได้เลย นี่สิถึงจะเรียกว่าน้ำหอมของจริง"
ยู่วเจิ้งจ้องมองน้ำหอมบนชั้นวางด้วยแววตาเป็นประกาย ราวกับกำลังพินิจดูงานศิลปะล้ำค่า แววตาของเขาร้อนแรง ในใจเต็มไปด้วยความคิดมากมาย ยิ่งเมื่อเห็นอายุการใช้งานของน้ำหอม เขาก็ยิ่งตกตะลึง
ยู่วเจิ้งเป็นพ่อค้า เขารู้ดีว่าน้ำหอมในอาณาจักรไห่ถิงมีที่มาอย่างไร และรู้ว่ากำไรจากน้ำหอมนั้นมหาศาลเพียงใด
น้ำหอมในอาณาจักรไห่ถิงแทบทั้งหมดล้วนขายออกจากหอการค้ายู่วเจิ้ง
ตอนนี้กลับมีน้ำหอมที่เก็บได้นานกว่าและคุณภาพดีกว่าปรากฏขึ้น สำหรับหอการค้ายู่วเจิ้งแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย
ยู่วเฟ่ยเอ๋อร้องเสียงหลง
"ท่านพ่อ ราคามันแพงมากเลยค่ะ!!"
"น้ำหอมคุณภาพระดับนี้ ขายราคานี้ก็ถือว่าสมเหตุสมผลแล้ว"
แววตาของยู่วเจิ้งไหวระริก
ถ้าเขามีน้ำหอมคุณภาพขนาดนี้ เขาก็จะขายราคานี้เหมือนกัน หรืออาจจะแพงกว่านี้ด้วยซ้ำ
"ท่านพ่อ ข้าขอซื้อกลับไปบ้างได้ไหมคะ?"
ยู่วเฟ่ยเอ๋อเผยแววตาชื่นชอบ
"ได้สิ ซื้อกลับไปอย่างละขวดเลย"
ยู่วเจิ้งพยักหน้าอย่างใจป้ำ
เขาตั้งใจจะซื้อน้ำหอมที่นี่กลับไปอย่างละหนึ่งขวด แล้วนำไปวิจัยดูว่าจะสามารถผลิตน้ำหอมที่ใกล้เคียงกันออกมาได้หรือไม่
การปรากฏตัวของน้ำหอมที่ดีกว่าในเมืองเต่าทมิฬ จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อธุรกิจน้ำหอมของหอการค้ายู่วเจิ้ง
ยู่วเฟ่ยเอ๋อตื่นเต้นดีใจ
"ท่านพ่อ ท่านใจดีที่สุดเลย"
เธอรีบวิ่งไปที่หน้าเคาน์เตอร์ แล้วบอกกับเว่ยหยูหลันว่า
"สวัสดีค่ะ ฉันเอาน้ำหอมทุกชนิดที่มีในร้าน อย่างละหนึ่งขวดค่ะ"
"แน่ใจนะคะ?"
เว่ยหยูหลันถามด้วยความแปลกใจ
"แน่ใจค่ะ"
ยู่วเฟ่ยเอ๋อพยักหน้าอย่างหนักแน่น
เว่ยหยูหลันพิจารณายู่วเฟ่ยเอ๋อ เห็นเสื้อผ้าที่สวมใส่ดูดีกว่าคนทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด บ่งบอกว่าเป็นลูกหลานตระกูลร่ำรวย
"ได้ค่ะ"
เธอพยักหน้า แล้วหันไปสั่งงาน
"วิลิซาย่า ไปจัดเตรียมน้ำหอมมาหนึ่งชุด"
"ได้ค่ะ"
วิลิซาย่าขานรับ แล้วรีบขึ้นไปชั้นสองเพื่อจัดเตรียมน้ำหอม
ยู่วเฟ่ยเอ๋อมองแผ่นหลังของวิลิซาย่า รู้สึกทะแม่งๆ ว่าคนคนนี้มีกลิ่นอายเฉพาะตัวของท้องทะเล
"เป็นอะไรไป?"
ยู่วเจิ้งตบไหล่ลูกสาว
"ไม่มีอะไรค่ะ"
ยู่วเฟ่ยเอ๋อส่ายหน้า แล้วหันไปอ่านเกร็ดเรื่องราวเล็กๆ เกี่ยวกับน้ำหอมบนชั้นวางสินค้าต่อ
"ราชินีกับองค์หญิงเสด็จมา!"
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนขึ้น ภายในร้านน้ำหอมจึงเงียบกริบลงทันตา
ไป๋สวงและฟู่หลิงน่าเดินเข้ามาในร้าน กลิ่นหอมฟุ้งกระจายโอบล้อมรอบกายพวกเธอทันที
"ราชินีมาทำไมกัน?"
ยู่วเจิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาลองเล และสุดท้ายก็พาลูกสาวหันไปทำความเคารพฟู่หลิงน่า
เขาแสดงความเคารพแบบขุนนางมาตรฐาน
"ถวายบังคมองค์ราชินี องค์หญิง"
"คุณยู่วเจิ้ง ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?"
ฟู่หลิงน่าถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"เฟ่ยเอ๋อชอบน้ำหอม กระหม่อมเลยพามาดูพะยะค่ะ"
ยู่วเจิ้งยิ้มแต่ปากทว่าดวงตาไม่ยิ้ม
"แล้วคุณคิดว่าน้ำหอมที่นี่เป็นยังไง?"
ฟู่หลิงน่าถามด้วยรอยยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม
ยู่วเจิ้งสายตาไหววูบ ตอบไปตามความจริง
"ดีมากพะยะค่ะ"
ฟู่หลิงน่าหยิบน้ำหอมขวดหนึ่งจากชั้นวางขึ้นมา แล้วถามเรียบๆ ว่า
"เทียบกับน้ำหอมที่หอการค้าของคุณขาย ของใครดีกว่ากัน?"
"......ของที่นี่ดีกว่าพะยะค่ะ"
ยู่วเจิ้งกระตุกมุมปาก
ฟู่หลิงน่าถามด้วยรอยยิ้ม
"สงสัยจัง ทำไมน้ำหอมของคุณถึงมีอายุแค่สิบวัน แต่ของที่นี่เก็บได้นานสุดถึงครึ่งปี?"
"องค์ราชินี น้ำหอมที่นี่ดีกว่าก็จริง แต่ราคาก็แพงกว่ามากนะพะยะค่ะ"
ยู่วเจิ้งเงยหน้าขึ้นตอบ
ฟู่หลิงน่าถามต่อ
"งั้นคุณทำน้ำหอมแบบนี้ได้หรือเปล่า?"
"ทำได้พะยะค่ะ"
ยู่วเจิ้งหลบสายตาเล็กน้อย แต่ก็จำใจพยักหน้าอย่างแข็งขัน
เขาไม่อยากทิ้งธุรกิจน้ำหอม ดังนั้นจึงต้องทำน้ำหอมที่ดีกว่าออกมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นตลาดน้ำหอมคงไม่มีที่ยืนสำหรับหอการค้ายู่วเจิ้งอีกต่อไป
"ฉันจะรอชม"
ฟู่หลิงน่ายิ้มบางๆ
เธอเลิกสนใจยู่วเจิ้ง หันไปเลือกชมน้ำหอมบนชั้นวางแทน
"น้องหลัน มีน้ำหอมกลิ่นใหม่บ้างไหม?"
ไป๋สวงหันไปถามเว่ยหยูหลันที่หลังเคาน์เตอร์
เว่ยหยูหลันส่ายหน้า ตอบเสียงใสว่า
"สองวันนี้ยังไม่มีค่ะ อีกสองวันถึงจะมีน้ำหอมใหม่ออกวางขาย"
เธอเริ่มวิจัยน้ำหอมกลิ่นใหม่แล้ว แต่กลิ่นที่ผสมออกมายังไม่ค่อยน่าพอใจ จึงต้องใช้เวลาเตรียมตัวอีกหน่อย
"อีกสองวันเหรอ น่าตื่นเต้นจัง"
ดวงตางามของไป๋สวงเป็นประกาย
ฟู่หลิงน่าโบกมือเรียวสวย กล่าวอย่างสง่างามว่า
"น้ำหอมที่มีในร้าน เอามาอย่างละห้าชุด"
ไป๋สวงถามด้วยความสงสัย
"ท่านแม่ จะซื้อไปทำไมเยอะแยะคะ?"
"เดือนหน้าวันเกิดราชินีซินเต๋อ จะได้ส่งไปเป็นของขวัญ อีกสองเดือนถัดไปก็วันเกิดราชินีเหลยน่า ก็ต้องส่งของขวัญไปให้เหมือนกัน..."
ฟู่หลิงน่าอธิบาย
ซินเต๋อ คือราชินีของอาณาจักรซีไถซึ่งเป็นเพื่อนบ้าน ส่วนเหลยน่า ก็เป็นราชินีของอาณาจักรตี๋ต๋าสือเค่อซึ่งเป็นเพื่อนบ้านเช่นกัน
"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง"
ไป๋สวงเข้าใจทันที ซินเต๋อและเหลยน่าต่างเป็นพระสหายของท่านแม่ มีการส่งจดหมายหากันอยู่บ่อยครั้ง เรื่องนี้เธอรู้ดี
"ได้ค่ะ รบกวนชำระด้วยผลึกอสูรนะคะ"
เว่ยหยูหลันหยิบลูกคิดออกมา นิ้วทั้งห้าดีดลูกคิดอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็คำนวณราคาน้ำหอมทั้งห้าชุดออกมาได้
ฟู่หลิงน่าได้ยินราคาแล้วไม่กระพริบตาแม้แต่น้อย โบกมือให้สาวใช้ที่ตามมาจัดการชำระเงิน
"คุณลูกค้า น้ำหอมที่สั่งได้แล้วค่ะ"
วิลิซาย่าเดินลงมาจากชั้นบน วางกล่องใส่น้ำหอมลงบนเคาน์เตอร์
ยู่วเฟ่ยเอ๋อรีบเดินเข้าไปอย่างตื่นเต้น เปิดกล่องเช็คสินค้าน้ำหอมข้างใน
ยู่วเจิ้งไม่มีอารมณ์จะอยู่ที่นี่ต่อ จึงหยิบผลึกอสูรออกมาจ่ายเงิน แล้วรีบจูงมือลูกสาวออกจากร้านน้ำหอมไปอย่างรวดเร็ว
เว่ยหยูหลันนับจำนวนผลึกอสูรเสร็จ ก็หันไปสั่งงานต่อ
"วิลิซาย่า ไปเตรียมน้ำหอมมาอีกห้าชุด"
"เอ๊ะ ห้าชุดเลยเหรอ?"
วิลิซาย่าอุทานด้วยความตกใจ
ราคาน้ำหอมไม่ใช่ถูกๆ คนที่ซื้อทีเดียวห้าชุดได้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน
สาวน้อยเผ่าไซเรนลอบมองไป๋สวงกับราชินี พลางเดาฐานะของพวกเธอ
"ใช่ รีบไปเถอะ"
เว่ยหยูหลันโบกมือ
"ได้ค่ะ"
วิลิซาย่าไม่ถามมากความ หันหลังกลับขึ้นไปบนชั้นสอง
ฟู่หลิงน่ามองแผ่นหลังของวิลิซาย่า ดวงตางามฉายแววครุ่นคิดบางอย่าง
เธอหันไปถามเว่ยหยูหลันว่า
"เด็กสาวที่ชื่อวิลิซาย่าคนนั้น เป็นไซเรนใช่ไหม?"
คำพูดของราชินีทำให้ทุกคนในร้านน้ำหอมต่างส่งเสียงฮือฮา
"คุณลูกค้า ดิฉันไม่ทราบว่าท่านกำลังพูดเรื่องอะไรค่ะ"
เว่ยหยูหลันตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"ฉันดูคนไม่ผิดหรอก นางมีกลิ่นอายเฉพาะตัว ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าไซเรน"
ฟู่หลิงน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
เธอเคยเห็นไซเรนมาไม่น้อย ครั้งหนึ่งในงานเลี้ยงฉลองวันเกิดกษัตริย์แห่งอาณาจักรซีไถ มีการแสดงร้องเพลงของไซเรนสามตน
ราชินีซินเต๋อเคยคุยเรื่องไซเรนกับฟู่หลิงน่า และชื่นชอบกลิ่นกายเฉพาะตัวของพวกนางมาก ทำให้เธอจดจำลักษณะของไซเรนได้แม่นยำ
เว่ยหยูหลันยังคงยิ้มบางๆ และตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเช่นเดิม
"ดิฉันไม่ทราบจริงๆ ค่ะว่าท่านพูดเรื่องอะไร"
"เรียกนางลงมา แล้วแก้ผ้าพันมือออกดู ก็จะรู้เอง"
ฟู่หลิงน่าออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดที่ห้ามปฏิเสธ
"องค์ราชินี ท่านกำลังล้ำเส้นแล้ว ที่นี่คือเมืองเต่าทมิฬ ท่านกำลังออกคำสั่งกับคนของใคร?"
น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงร่างหนึ่งที่ก้าวเข้ามาในร้านน้ำหอม