ตอนที่ 1117 เดี๋ยวได้โป๊กันพอดี
ตอนที่ 1117 เดี๋ยวได้โป๊กันพอดี
ณ เนินสูง ภายในห้องทำงาน มู่เหลียงกำลังจดๆ ขีดๆ อะไรบางอย่างลงบนสมุด
ก๊อก ก๊อก ก๊อก...
"มู่เหลียง เข้าไปนะ"
เสียงเคาะประตูตามด้วยเสียงอันไพเราะดังลอดเข้ามา
"เข้ามา"
มู่เหลียง ขานรับโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง
แกรก...
หยู่ฉินหลานผลักประตูเดินเข้ามา สีหน้าดูหม่นหมองเล็กน้อย
มู่เหลียงเงยหน้าขึ้นมอง เลิกคิ้วถาม
"พวกเฟ่ยหยานไปกันแล้วเหรอ?"
"ไปกันแล้ว"
หยู่ฉินหลานพยักหน้า
เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน สายการบินขนส่งได้ทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าสู่คลังกลางในดินแดนตอนใน
ผู้ร่วมเดินทางในครั้งนี้ประกอบด้วย หยู่เฟ่ยหยาน ซิไป๋ฉี และ ชาหลัว
หยู่เฟ่ยหยานไปที่คลังกลางเมืองเฟิงเฉิง ซิไป๋ฉีไปที่คลังกลางเมืองจินหยวน ส่วนชาหลัวเดินทางไปที่ เมืองปักษาซึ่งถือโอกาสได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวด้วย
"ไม่ต้องห่วงหรอก ทุกอย่างจะเรียบร้อย"
มู่เหลียงปลอบโยนเสียงนุ่ม
"ฉันชินแล้ว"
หยู่ฉินหลานเดินเข้ามาวางมือบนไหล่มู่เหลียง สายตาจับจ้องไปที่กระดาษตรงหน้าเขา
บนกระดาษมีรูปวาดคนตัวเล็กๆ ทำท่าทางต่างๆ มากมาย
เธออุทานเบาๆ "นี่คืออะไรคะ?"
"ภาพแยกส่วนท่ากายบริหารน่ะ"
มู่เหลียงอธิบายสั้นๆ
"กายบริหาร?"
หยู่ฉินหลานกระพริบตาสีฟ้าครามปริบๆ ไม่เข้าใจอยู่ดี
มู่เหลียงขยายความ
"ก็แค่วิธีออกกำลังกายสำหรับนักเรียน ให้สุขภาพแข็งแรงขึ้นนั่นแหละ"
เขาคิดว่าโรงเรียนสอนแค่วิชาความรู้อย่างเดียวไม่พอ ควรปลูกฝังนิสัยรักการออกกำลังกายให้เด็กๆ ด้วย
เพราะสุขภาพร่างกายคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะกลายเป็นเด็กขี้โรคกันหมด
"ดูน่าสนใจดีนะคะ"
หยู่ฉินหลาน หยิบภาพวาดกายบริหารขึ้นมาดูทีละแผ่น
"ให้สอนไหม?"
มู่เหลียงโอบเอวบางของเธอ
หยู่ฉินหลานยิ้มหวาน
"เอาสิ"
มู่เหลียงลุกขึ้น จูงมือหยู่ฉินหลานไปที่กลางห้องทำงาน
"มาเริ่มกันเลย"
หยู่ฉินหลานกระตือรือร้น
"เอาล่ะ ท่าแรก ย่ำเท้าอยู่กับที่"
มู่เหลียงยืนตัวตรง ตะโกนให้จังหวะ แล้วเริ่มย่ำเท้า
"หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด... สอง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด..."
หยู่ฉินหลานมองตาค้าง พยายามกลั้นขำสุดชีวิต
"คิก คิก คิก..."
แต่สุดท้ายก็กลั้นไม่อยู่ หลุดหัวเราะเสียงใสราวกับกระดิ่งเงิน
มู่เหลียงหัวเราะชอบใจ
"ทำตามสิครับ"
"อื้ม"
หยู่ฉินหลาน พยายามกลั้นขำ แล้วเริ่มแกว่งแขนตาม มู่เหลียง
เธอแกว่งแขนไปมา แต่เอวบางกลับบิดพลิ้วตามจังหวะ ดูแล้วชวนให้หลงใหลจนไม่อาจละสายตา
"......"
มู่เหลียงขยับปากจะพูด แต่สายตากลับถูกดึงดูดจนพูดไม่ออก
หยู่ฉินหลานหันมามองยิ้มถาม
"เป็นอะไรไป?"
"เปล่า…มาท่าที่สองกันดีกว่า"
มู่เหลียงกระแอมเบาๆ
เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า ยกมือไขว้กันเหนือศีรษะ
"ท่าขยายปอด... ห้า หก เจ็ด แปด... สอง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด..."
"ง่ายจัง"
หยู่ฉินหลานเริ่มจริงจัง ทำตามมู่เหลียงทีละท่า
สิบนาทีผ่านไป กายบริหารทั้งชุดก็จบลง
ฟู่ว...
มู่เหลียงเป่าปากเบาๆ หันไปยิ้มให้หยู่ฉินหลาน
"จำได้ไหม?"
"ง่ายนิดเดียว จำได้หมดแล้ว"
หยู่ฉินหลานพยักหน้าอย่างมั่นใจ
มู่เหลียงกล่าวเสียงใส
"ดี งั้นไปสอนพวกน้องหลันต่อนะ พอพวกเธอทำเป็นแล้วค่อยให้ไปสอนเด็กๆ ที่โรงเรียน"
"อ๋อ... ที่แท้คุณก็วางแผนไว้แบบนี้นี่เอง"
หยู่ฉินหลานค้อนตามองใส่เขา
มู่เหลียงยิ้มโดยไม่ตอบ เชยคางมนของเธอขึ้น สบตากันในระยะประชิด
"เชอะ... ไม่เห็นยาก"
หยู่ฉินหลานใจเต้นรัว ดวงตาสีฟ้าไหวระริกหลบสายตา
มู่เหลียงก้มลงประทับรอยจูบเบาๆ บนริมฝีปากอิ่ม หัวเราะในลำคอ
"ไปเถอะ เดี๋ยวพอพวกเธอทำได้แล้ว จะสอนกายบริหารสายตาให้คุณต่อ"
"อือ"
หยู่ฉินหลานดวงตาฉ่ำน้ำ ค้อนใส่มู่เหลียงอย่างเขินอาย
เธอหันหลังเดินออกไปอย่างใจลอย ลืมเรื่องกายบริหารสายตาที่มู่เหลียงพูดถึงไปเสียสนิท
"นุ่มดีแฮะ"
มู่เหลียงเผลอหลุดปากพูดออกมา
"......"
ใบหูของหยู่ฉินหลานแดงก่ำ หันขวับกลับมาถลึงตาใส่มู่เหลียงอีกรอบ
"ฮ่าๆๆๆ"
มู่เหลียงหัวเราะร่าอย่างมีความสุข
ไม่นานนัก เสียงนับจังหวะที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในตำหนัก
"หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด... สอง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด..."
มู่เหลียงกลับมานั่งที่โต๊ะ ดึงกระดาษเปล่ามาวาดรูปดวงตา และจุดกดจุดรอบดวงตา พร้อมเขียนคำอธิบายกำกับ
เขานึกย้อนไปถึงสมัยเรียนที่ต้องทำกายบริหารสายตาทุกสองวัน
ในโถงตำหนัก เสี่ยวจื่อ และคนอื่นๆ ยืนเรียงแถวหน้ากระดาน กำลังเรียนกายบริหารจากหยู่ฉินหลาน อย่างขะมักเขม้น
เสี่ยวจื่อตั้งใจมาก ทุกท่าทางพยายามทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด
หยู่ฉินหลาน สาธิตด้วยท่าทางที่งดงาม
"ท่ากระโดดตบ... หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด... สอง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด... สาม..."
เว่ยหยูหลัน และคนอื่นๆ พยายามทำตามอย่างทุลักทุเล รอบแรกแค่จำท่าและจังหวะให้ได้ก่อน...
ตึก ตึก ตึก...
"เอ๊ะ ทำอะไรกันอยู่เหรอคะ?"
มินโฮเดินออกมาจากห้องพักปีกข้าง มองดูสาวๆ ที่กำลังกระโดดโลดเต้นด้วยความสงสัย
"กำลังออกกำลังกายอยู่น่ะ..."
หยู่ฉินหลาน ตอบพลางพยายามปรับจังหวะการหายใจ
"กายบริหารเหรอคะ? ดูน่าสนุกจัง!!"
มินโฮ ตาลุกวาว
เธอเดินเข้าไปยืนข้าง เสี่ยวจื่อ อย่างกระตือรือร้น แล้วเริ่มกระโดดตาม
หยู่ฉินหลานหยุดเต้น เพื่อจัดท่าทางให้ถูกต้อง
"ท่ายังไม่ถูกนะ ต้องยกมือขึ้นสูงๆ พอถึงจังหวะ สอง ค่อยลดมือลง"
"รับทราบค่ะ"
สาวๆ ขานรับเสียงใส
"สนุกจังเลย"
มินโฮกระโดดขึ้นลง หูต่ายนุ่มนิ่มแกว่งไปมา
หยู่ฉินหลานทบทวนความจำ แล้วเปลี่ยนท่า
"ท่าที่ห้า ท่าบิดลำตัว... หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด..."
"ว้าว อันนี้ก็น่าสนุก"
มินโฮ ดวงตาสีฟ้าเป็นประกาย
ถึงสองท่าแรกเธอจะทำผิด แต่ก็แก้ไขได้อย่างรวดเร็ว ใช้เวลาแค่สามจังหวะก็นับว่าจำได้แล้ว
"ท่าที่หก ท่าเตะขา"
หยู่ฉินหลานเตะขาสูงขึ้นฟ้า
"สูงขนาดนั้นเลยเหรอคะ?"
เว่ยหยูหลันชะงัก ก้มมองชุดสาวใช้ของตัวเอง ถ้าเตะสูงขนาดนั้น เดี๋ยวได้โป๊กันพอดี
"อุ๊ย... แรงไปหน่อย"
หยู่ฉินหลาน แววตาฉายแววขบขัน รีบปรับท่าทางให้เหมาะสม
สาวๆ ถอนหายใจโล่งอก ถึงในตำหนักจะไม่มีผู้ชายคนอื่น แต่ก็อดเขินไม่ได้อยู่ดี
ตึก ตึก ตึก...
เสียงฝีเท้าดังขึ้น อาชิงเดินเข้ามาในโถง มองดูกลุ่มคนที่กำลังกระโดดโลดเต้นด้วยความงุนงง
เธอถามด้วยความสงสัย
"ทำอะไรกันอยู่คะเนี่ย?"
"ทำกายบริหารจ้ะ"
มินโฮตอบ
หลังจากกระโดดมาสิบนาที แก้มของเธอก็แดงปลั่งด้วยเลือดฝาด
หยู่ฉินหลานหยุดเต้น หันไปถาม
"มีธุระอะไรหรือเปล่า?"
อาชิงรีบรายงาน
"ท่านฉินหลานคะ ผู้อาวุโสสองท่านจากดินแดนเขียวขจี มาขอเข้าพบท่านมู่เหลียงค่ะ ตอนนี้รออยู่หน้าตำหนักแล้ว"
หยู่ฉินหลานรวบผมสีฟ้าครามที่ยาวสลวย ถามต่อ
"ผู้อาวุโสท่านไหนบ้าง?"
"ผู้อาวุโสสามกับผู้อาวุโสสี่ค่ะ"
อาชิงตอบอย่างนอบน้อม
หยู่ฉินหลาน พยักหน้าอย่างครุ่นคิด
"เข้าใจแล้ว ให้พวกเขาเข้ามาได้เลย พาไปที่ห้องรับรอง"
"ค่ะ"
อาชิง รับคำ