ตอนที่ 712 จ้าวสมุทร (ฟรีลงตอนข้าม)

ตุบๆ

ภายในโถงทางเดินในตำหนัก มู่เหลียงกำลังเดินกลับไปห้องทำงานของเขา พร้อมด้วยกลุ่มสาวๆ ที่อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับไข่ที่ฮู่เตียนนำมา

เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องทุกคนก็เริ่มแสดงท่าทางที่ตื่นเต้นมากขึ้น

มู่เหลียงวามมือจับที่ประตู และพูดขึ้นอย่างขี้เล่น

“ทุกคน ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้”

“มู่เหลียงเร็วสิ เปิดเร็ว”

มินโฮพูดขึ้นด้วยแก้มที่พองขึ้น

หยู่ฉินหลานเองก็แสดงแววตาที่แรงกล้าเหมือนกัน เธออยากจะเห็นไข่ที่ฮู่เตียนนำกลับมา

มู่เหลียงยิ้ม และออกแรงเปิดประตูอย่างแผ่วเบา

เมื่อประตูห้องทำงานเปิดออก มู่เหลียงก็เห็นวัถตุทรงรีวางอยู่บนโต๊ะของเขา

มันเป็นไข่ที่มีขนาดครึ่งเมตรได้ เปลือกมีสีฟ้าอ่อน และลายเส้นสีน้ำเงินเข้มบนผิวเป็นขีดๆ

มู่เหลียงเดินเข้าไปดูอย่างสนใจ และได้กลิ่นเค็มนิดๆ ออกมาจากไข่ใบนี้

“มีไข่ใบใหญ่ขนาดนี้ด้วยหรอ”

มินโฮกระพริบตามองอย่างสนใจ

ทุกคนได้เข้ามามุงดูไข่ลึกลับที่วางอยู่บนโต๊ะมู่เหลียง

แล้วหยู่เฟ่ยหยานก็พูดขึ้น

“ไม่เห็นมีอะไรแปลกเลย”

“เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้เห็นไข่ใบใหญ่ขนาดนี้”

ชาหลัวพูดด้วยน้ำเสียงใส

“ไข่ของสัตว์อสูรบางตัวใหญ่กว่านี้อีก”

โหย่วเฟ่ยพูดขึ้นต่อ

สัตว์อสูรมีขนาดตัวที่ต่างกัน ทำให้ไข่ของพวกมันเองก็มีหลายขนาดด้วย

“ฉันเคยเห็นไข่ที่ใหญ่เกือบ 5 เมตรได้”

ฮูซินพูดขึ้น

หยู่ฉินหลานจึงได้หันไปถาม

“ใหญ่ขนาดนั้น น่าจะเป็นไข่ของสัตว์อสูรโบราณใช่ไหม”

“ถูกต้อง”

ฮูซินพยักหน้าตอบ

ในตอนที่เธอออกเดินทางนั้น ได้เข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งซึ่งเป็นถ้ำของสัตว์อสูรโบราณ และในนั้นก็มีไข่หลายใบวางอยู่

แต่ด้วยขนาดที่ใหญ่เกินไป กับพละกำลังของเธอทำให้เธอเก็บไข่ของสัตว์อสูรโบราณออกมาไม่ได้

“ฮู่เตียนนี้มันเป็นไข่ของอะไรกัน”

มู่เหลียงหันไปมองฮู่เตียนด้วยความสงสัย

มินโฮเข้าไปจับมือฮู่เตียนและพูดเสียงเล็กเสียงน้อยใส่

“พี่ฮู่เตียนบอกพวกเราเถอะนะ”

ฮู่เตียนยิ้มที่มุมปาก และพูดขึ้น

“มันเป็นไข่ของสัตว์อสูรที่มาจากพื้นที่น้ำเค็ม”

“ไข่สัตว์อสูรน้ำเค็ม?”

ทุกคนถึงกับตกตะลึงเล็กน้อย และมองไข่ที่มีสีฟ้าอ่อน

ฮู่เตียนพยักหน้า และตอบด้วยน้ำเสียงน่าฟัง

“ใช่ มันคือสิ่งที่คนเอามาแลกบอกเอาไว้”

“ใครเป็นคนเอามาแลก”

มู่เหลียงถามกลับไปทันที

ฮู่เตียนส่ายหัวและตอบกลับไป

“เป็นผู้หญิงที่สวยมาก อีกทั้งยังระวังตัวแจ ไม่บอกข้อมูลอะไรเลย”

มู่เหลียงเลิกคิ้ว และถามต่ออีก

“จะเป็นไปได้ไงที่ไข่อสูรน้ำเค็มจะมาอยู่แถวนี้ได้”

“เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่รู้”

ฮู่เตียนตอบพร้อมกับยักไหล่

ฮูซินเอียงคอและพูดขึ้น

“พื้นที่น้ำเค็มอยู่ห่างจากนี้ไปไกลมาก ต่อให้บินก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 8 9 วัน”

“ให้คนของเราไปตรวจสอบเรื่องนี้หน่อย”

มู่เหลียงพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็น

“รับทราบ”

ฮูซินพยักหน้าและตอบอย่างจริงจัง

เธอเป็นคนดูแลเรื่องข่าวกรอง เพราะงั้นเป็นหน้าที่ของเธอ

มู่เหลียงเอื้อมมือไปยกไข่ขึ้น และมองดูอย่างละเอียด

“ฝึก”

มู่เหลียงสั่งในใจ

-การฝึกล้มเหลว-

เสียงตอบกลับมาจากระบบทำให้มู่เหลียงประหลาดใจ

ทำไมสิ่งนี้ถึงยังฝึกไม่ได้ หรือว่าต้องรอมันฟักก่อนถึงจะฝึกได้กัน?

หรืออีกความเป็นไปได้สิ่งที่อยู่ในไข่นี้ตายแล้ว

มู่เหลียงยกมืออีกข้างขึ้น และใช้พลังสร้างแสงสว่างขึ้น และฉายเข้าไปที่ไข่ฟองนี้

เหล่าสาวๆ ในห้องที่เจอแสงสว่างจ้าอย่างฉับพลันก็รีบหรี่ตาหลบแสงทันที

มู่เหลียงเอามือทาบไปที่ไข่ ให้แสงผ่านทะลุเปลือกไข่เพื่อมองเงาสิ่งที่อยู่ข้างใน

สิ่งที่มู่เหลียงเห็นคือสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับสัตว์เลื้อยคลาน

“ยังไม่ตาย”

มู่เหลียงพูดขึ้น

เพราะเขาเห็นว่าสิ่งที่อยู่ในไข่กำลังขยับไปมา แม้จะเบาๆ ก็ตาม

หยู่เฟ่ยหยานและซิไป่ฉีพร้อมด้วยคนอื่นๆ ก็มองสิ่งที่อยู่ข้างในไข่ด้วยความประหลาดใจ

“ด้วยวิธีแบบนี้เราจะเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในได้…”

พวกเธอพยายามหรี่ตามองเพื่อเพ่งดูว่าสิ่งที่อยู่ข้างในหน้าตาเป็นเช่นไร

และเห็นว่าสิ่งที่อยู่ในไข่กำลังขยับ และพอที่จะเป็นเหมือนเกล็ดได้ลางๆ

“ดูเหมือนว่ามันยังมีชีวิตอยู่”

ลี่ลี่พูดขึ้นพร้อมกับขยับเข้าไปดูใกล้ๆ

“น่าจะฟักออกมาในอีกไม่กี่วัน”

มู่เหลียงพูดพร้อมกับกำมือแสงทุกอย่างก็หายไป

สัตว์อะไรก็ตามที่อยู่ในไข่ มันเติบโตเต็มที่พร้อมที่จะฟักแล้ว เพราะของเหลวที่เป็นอาหารอยู่ข้างในเหลือน้อยมาก

“ปล่อยไว้แบบนี้งั้นหรอ…”

มินโฮพูดขึ้นพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มไปเบาๆ ที่ผิวเปลือกไข่

แคร็ก!

มีเสียงแตกดังขึ้งที่เปลือกไข่

“มันแตกแล้ว!”

มินโฮร้องออกมาด้วยความตกใจ

แคร็ก

หลังจากมีเสียงแตกขึ้น ก็เกิดเป็นรอยร้าวขึ้นบนเปลือกไข่ลุกลามอย่างรวดเร็ว

แล้วเปลือกไข่ก็แตกออกเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

“มู่เหลียง…ฉันไม่ได้ตั้งใจ”

มินโฮพูดอย่างหวาดกลัว

“ไม่เป็นไร มันยังไม่ตาย”

มู่เหลียงปลอบใจมินโฮอย่างอ่อนโยน

ที่บนโต๊ะของเขามีสัตว์อสูรลำตัวยาวกล่าวครึ่งเมตรโผล่ออกมาจากเศษเปลือกไข่ที่แตก และมันได้มองมู่เหลียงด้วยแววตาที่กลมโต

มันมีรูปร่างยาวและมีสีน้ำเงิน อีกทั้งที่ลำตัวของมันก็มีปีกน้อยๆ คู่หนึ่ง

ไอสิ่งที่เรียกว่าปีกนั้นหากดูดีๆ มันดูเหมือนครีบฉลามมากกว่า  และปีกนี้ยังดูโปร่งใสอยู่

ตัวของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดแต่กลับไม่สะท้อนแสง

มันมีขาเล็กๆ แต่กลับมีกรงเล็บสามอัน

“มีปีกมีหางแบบนี้ใช้สัตว์อสูรน้ำจริงๆ งั้นหรอ”

หยู่เฟ่ยหยานพูดขึ้นอย่างสงสัย

“แต่ดูๆ ไปมันก็น่ารักดีนะ”

ซิไป่ฉีก้าวเข้าไปใกล้สัตว์อสูรตัวน้อย

“ระวัง…”

หยู่เฟ่ยหยานดึงแขนของซิไป่ฉีเอาไว้ก่อนที่เธอจะลูบหัวของมัน

“มันเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ หากผิวหนังของมันมีพิษขึ้นมาจะไม่แย่เอางั้นหรอ”

“ให้โหย่วเฟ่ยลองสัมผัสดูก่อน พิษทำอะไรเธอไม่ได้”

ซิไป่ฉีพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย

โหย่วเฟ่ยสามารถต้านทานพิษได้ เพราะงั้นเธอจึงไม่ต้องกลัวเรื่องพิษ

“ได้”

โหย่วเฟ่ยได้ยินก็ขานรับ และจะเดินเข้าไปสัมผัสตัวมันดู แต่ก็ถูกมู่เหลียงห้ามเอาไว้

“ไม่ต้อง ฉันเอง”

มู่เหลียงยื่นมือออกไปวางบนหัวของสัตว์อสูรอย่างอ่อนโยน

สัตว์อสูรก็ไม่ได้ต่อต้านมันยอมให้มู่เหลียงสัมผัสหัวมัน

เหยา เหยา

มันส่งเสียงร้องออกมา

เสียงร้องของมันประหลาดจัง”

ฮู่เตียนรู้สึกประหลาดใจนี้เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินเสียงสัตว์อสูร้องแบบนี้

-ตรวจพบ มังกรทะเลระดับ 3 ต้องการฝึกหรือไม่-

ได้มีเสียงเตือนดังขึ้นในหัวของมู่เหลียง

“ฝึก”

มู่เหลียงพูดเบาๆ

-ทำการฝึก-

-ฝึกมังกรทะเลระดับ 3 สำเร็จใช้แต้มฝึกฝน 10 แต้ม-

แล้วผิวของมังกรทะเลก็เปล่งแสงขึ้น แสดงถึงว่ามันถูกรับเลี้ยงแล้ว

-ต้องการสืบทอดความสามารถของมังกรทะเล : พลังจ้าวสมุทร หรือไม่-

พลังจ้าวสมุทร?

นัยน์ตาของมู่เหลียงเป็นประกาย และรู้สึกว่าชื่อนี้ดูน่าเกรงขามอย่างมาก

“รับ”

-ทำการถ่ายทอดความสามารถสู่ร่างเจ้านาย…ปรับปรุง…สำเร็จ-