ตอนที่ 16 สร้างบ้านในฝัน

เมื่อมู่เหลียงเห็นเจ้าเต่าทมิฬ เขาก็สังเกตเห็นว่าบนกระดองของมันมีหินงอกเพิ่มขึ้นมามากกว่าเก่า

แอ๊!!

เต่าทมิฬเมื่อเห็นมู่เหลียงก็ร้องออกมาราวกับไม่สบายตัว และดูทรมาน

“แกหิวงั้นหรอ?”

มู่เหลียงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะรู้สึกปวดหัวใจราวกับว่ามันเป็นความรู้สึกที่ส่งมาจากเต่าทมิฬ

“เจ้าเต่าน้อยมันหิวงั้นหรอ?”

มินโฮถามขึ้น

เด็กสาวมองไปยังเต่าทมิฬ และคิดว่าเจ้าเต่าต้องกินมากแค่ไหนถึงจะอิ่ม

-ติ๊ง! สามารถเปลี่ยนแต้มฝึกฝน 1 แต้ม ทำให้สัตว์อสูรที่ฝึกเลี้ยงอิ่มได้-

มู่เหลียงนั้นบ่นในใจ ด้วยความรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

“ระบบ แกควรบอกฉันเร็วกว่านี้นะ”

ถ้าเขาต้องหาอาหารมาเลี้ยงเต่าตัวใหญ่ขนาดนี้ เกรงว่าตัวเขาเองก็คงอดตายด้วยเช่นเดียวกันมัน

-.........-

ระบบถึงนิ่งเงียบไป

“มานี่มาเจ้าเต่า เดี๋ยวฉันจะแบ่งพลังให้ จะได้หายหิว”

มู่เหลียงกวักมือเรียกให้เต่าทมิฬมาหา

“แบ่งพลัง?”

มินโฮนั้นอุทานออกมาด้วยความสงสัยและจ้องมองมู่เหลียงด้วยนัยน์ตาสีฟ้าสดใส

แอ๊!!

เต่าทมิฬรีบเดินเข้ามาหามู่เหลียงทันที -ก่อนที่จะยื่นหัวมาให้มู่เหลียงวางมือลง

“ระบบทำการวิวัฒนาการเต่าทมิฬไปด้วย ระหว่างที่เปลี่ยนแต้มทำให้มันอิ่ม”

มู่เหลียงออกคำสั่งกับระบบภายในใจของเขา

-ติ๊ง! เต่าหินระดับ 2 ทำการวิวัฒนาการเป็นระดับ 3 ใช้แต้มวิวัฒนาการ 100 แต้ม-

-ติ๊ง! ทักษะหนามเป็นระดับ 3 วิวัฒนาการทักษะเป็นพสุธาถล่ม-

-ทำการถ่ายทอดความสามารถสู่ร่างเจ้านาย ได้รับความสามารถพสุธาถล่มระดับ 3-

แล้วมู่เหลียงก็รู้สึกว่ากำลังวังชาภายในร่างเพิ่มขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับตอนที่เต่าทมิฬเพิ่มระดับ

“ระบบขอดูค่าสถานะปัจจุบัน”

ผู้ฝึก : มู่เหลียง

ถึกทน 22

ว่องไว 21

กำลัง 21

ปราณ 32

อายุไข 24 / 420 ปี

แต้มฝึกฝน 10 (คืนค่าทุกวัน และสะสมได้)

แต้มวิวัฒนาการ 219

ความสามารถ พสุธาถล่มระดับ 3 ลอบเร้นระดับ 3 กายมนุษย์ระดับ 1

…..

สิ่งที่ฝึกฝน เต่าหิน(ระดับ 3) ทักษะ พสุธาถล่มระดับ 3

กิ้งก่าสามสี(ระดับ 3) ทักษะ ลอบเร้นระดับ 3

…..

“ไม่รู้ว่าความสามารถใหม่นี้ทำอะไรได้ เดี๋ยวคงต้องลองดู”

มู่เหลียงยิ้มมุมปากอีกครั้งเมื่อสังเกตเห็นว่าอายุไขของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 400 ปี สิ่งนี้แทบเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับมนุษย์ธรรมดา

“มู่เหลียง มู่เหลียง!! เจ้าเต่าทมิฬมัน!!”

มินโฮพูดอย่างตื่นเต้น และดึงแขนเสื้อของมู่เหลียงหลายครั้ง

เมื่อมู่เหลียงได้สติกลับมา เขาก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่

ตอนนี้เต่าทมิฬตัวมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมจากขนาดตัวแค่ 10 เมตร ตอนนี้มันกลายเป็น 100 เมตรแล้ว

แอ๊!!

เต่าทมิฬส่งเสียงคำรามออกมา มันดูทรงพลังมากขึ้น อีกทั้งยังแสดงออกอีกด้วยว่ามันกำลังตื่นเต้นและดีใจ

มันยกเท้าขึ้นข้างหนึ่งและกระทืบลงมา

ตึม!!!

หินพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินสูงถึง 1 เมตร ก่อนที่มันจะพุ่งออกไปราวกับจรวจและระเบิดออกเมื่อชนเข้ากับหน้าผาที่อยู่ห่างออกไปร้อยเมตร

ตูม!!!

หน้าผาหินนั้นราวกับถูกกระสุนปืนใหญ่ยิงใส่

หูกระต่ายของมินโฮเหยียดตรงราวกับกระต่ายที่กำลังตกใจอะไรบางอย่าง เธอจ้องมองพลังใหม่ของเต่าทมิฬตาไม่กระพริบเลยแม้แต่น้อย

มู่เหลียงถึงกับเลิกคิ้วขึ้น และฉีกยิ้มออกมาก่อนที่จะพูดอย่างพึงพอใจ

“อ๋อ เข้าใจแล้วว่าความสามารถใหม่ทำอะไรได้….ตอนนี้เรามีท่าโจมตีระยะไกลแล้ว”

“เจ้าเต่าทมิฬ!! สุดยอดไปเลยทรงพลังสุดๆ!!”

มินโฮเมื่อได้สติกลับมาก็เข้าไปตบเบาๆ ที่ขาของเต่าทมิฬหลายครั้งและพูดออกมาอย่างตื่นเต้น

เด็กสาวนั้นไม่รู้ว่าจะกล่าวอย่างไงดีกับภาพที่เห็นเพราะเธอรู้คำน้อยเกินไป

ส่วนมู่เหลียงนั้นกลับตะโกนออกคำสั่งไปแทน

“เต่าทมิฬ! ให้พวกเราขึ้นไปบนหลังของแกหน่อย!”

เต่าทมิฬในตอนนี้ตัวสูงกว่าหกเมตร เป็นเรื่องยากมากที่จะปีนขึ้นไป ต่อให้เป็นนักปีนผามากประสบการณ์ก็ยากที่จะปีนขึ้นไปบนหลังของมัน แล้วนับประสาอะไรกับคนมือเปล่าไม่มีเครื่องมือปีนเขา และไร้ประสบการณ์

แอ๊..

เต่าทมิฬหมอบตัวลง ก่อนที่มันจะสร้างบันไดหินออกมาจากกระดองของมัน ให้ทั้งสองปีนขึ้นไป

“ว้าว!! กว้างขึ้นเยอะเลย”

มินโฮพูดออกมาอย่างมีความสุข เมื่อเห็นว่าลานบนหลังเต่าทมิฬนั้นกว้างขึ้นกว่าเดิมสิบเท่า

มู่เหลียงก็มองดูเด็กสาววิ่งไปมาบนลานกว้างอย่างมีความสุข ราวกับเป็นผีเสื้อตัวน้อยบินไปมาบนหลังเต่า

ก่อนที่เขาจะถามขึ้น

“มินโฮ คิดว่าจะสร้างบ้านแบบไหนดี?”

“ห้ะ ถามฉันงั้นหรอ?”

มินโฮถึงกับชะงักไป และทำท่าทางสงสัย

“ใช่ เธอชอบบ้านแบบไหน?”

มู่เหลียงลองเปลี่ยนคำถามให้เข้าใจง่ายขึ้น

“ชอบบ้านแบบไหนงั้นหรอ? อืมมม…”

มินโฮนั่งลงกับพื้นด้วยหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก และทุกความรู้สึกของเธอมันแสดงออกผ่านหูกระต่ายทั้งหมด ตอนนี้หูทั้งสองข้างของเธอนั้นตก และกระดิกไปมาหลายครั้ง

“ดูเหมือนว่าอารมณ์ความรู้สึกของมินโฮมันจะแสดงออกมาผ่านหูกระต่ายคู่นั้นหมดเลย”

มู่เหลียงพูดกับตัวเองเบาๆ และมองหูกระต่ายของมินโฮอย่างสนใจ

เขานั้นอยากจะคว้าหูคู่นี้มาจับเล่นจริงๆ

มินโฮนั่งคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นและพูดอย่างเขินๆ

“มู่เหลียงทำไมเราไม่สร้างเป็นแบบกระท่อมหลังเก่าล่ะ”

“อืม….คิดดูดีๆ กระท่อมนั้นมันธรรมดาเกินไป”

มู่เหลียงพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ

มินโฮเลยพูดออกมาอย่างหนักใจ

“ก็ฉันคิดไม่ออกนี้!!”

“งั้นลองมาดูภาพตัวอย่างบ้านของฉันกัน”

มู่เหลียงเอาผ้าผืนหนึ่งออกมาจากกระเป๋ากางเกง และปูมันลงบนหลังเต่า

มินโฮเดินเข้ามาใกล้ๆ และโน้มตัวเข้ามาดูเศษผ้าที่มู่เหลียงนำออกมา

และเมื่อเธอเห็นลวดลายที่วาดอยู่บนผ้าเธอก็รู้สึกชื่นชอบขึ้นมาทันที

เด็กสาวหันหน้าไปหามู่เหลียงอย่างรวดเร็ว และจ้องเขาด้วยแววตาสีฟ้าเป็นประกาย และพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้นว่า

“นี้จะเป็นบ้านในอนาคตของเรางั้นหรอ!! นายสร้างบ้านแบบนี้ได้จริงๆ งั้นหรอ!”

“ใช่…ได้อยู่แล้ว”

มู่เหลียงตอบพร้อมกับรอยยิ้ม

ในผ้าผืนนี้คือแปลนบ้านที่เขาวาดไว้เมื่อคืน

มู่เหลียงออกแบบบ้านอย่างง่ายๆ มีสองห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่น และหนึ่งห้องน้ำ และมีสวนขนาดเล็กๆ

“แบบบ้านนี้ดี….แต่เราจะสร้างมันยังไง แล้วต้องใช้หินอิฐปูนเยอะไหม?”

หูกระต่ายของมินโฮที่เคยกระดิกไปมาด้วยความตื่นเต้น ตอนนี้เริ่มพับลงราวกับกำลังหดหู่

“อย่าลืมว่าเราอยู่บนหลังของใคร!!”

มู่เหลียงยิ้มก่อนที่จะกระทืบเท้าลงไปหนึ่งที และสื่อสารกับเต่าทมิฬภายในใจ และบอกให้เต่าทมิฬทำอะไรบางอย่าง

แอ๊!!!

เต่าทมิฬขานรับทันที่เมื่อฟังจบ

เต่าทมิฬนั้นได้เปลี่ยนหินที่อยู่รอบๆ กระดองของมัน และผุดหินขึ้นมากลางหลัง

หินมีรูปสีเหลี่ยมหลายก้อนที่น่าตาเหมือนอิฐเรียงกันเป็นกำแพง

“ว้าว!! เจ้าเต่าทมิฬมันสุดยอดขนาดนี้เลยงั้นหรอ!”

มินโฮนั้นตื่นตกใจอีกครั้งกับความสามารถของเต่าทมิฬ

“แล้วก็จัดวางตำแหน่ง”

มู่เหลียงเอาหินก้อนเล็กๆ ขีดเป็นเส้นในลานบนหลังเต่า

เต่าทมิฬนั้นไม่รู้วิธีการอ่านแบบหรือแปลนบ้าน ทำให้การจะบอกให้เต่าทมิฬสร้างหินตรงไหนนั้นเป็นเรื่องยาก

ทำให้มู่เหลียงต้องกำหนดและบอกตำแหน่งให้เต่าทมิฬ

แต่ต่อไปในอนาคตเมื่อระดับของมันสูงขึ้นสติปัญญาของมันจะดีกว่านี้

“โชคดีที่เต่าทมิฬควบคุมหินพวกนี้ได้ดั่งใจ ไม่งั้นเราคงเหนื่อยแย่”

มู่เหลียงส่งคำชมผ่านกระแสจิตไปให้เต่าทมิฬ

ความจริงแล้วการสร้างหินของเต่าทมิฬนั้นมีข้อจำกัด เพราะมันต้องย้ายมาจากหินที่งอกอยู่บนหลังของมันมาสร้างเป็นกำแพงให้กับมู่เหลียง

จะทำให้เกราะป้องกันของมันลดน้อยลงไปด้วย

แต่ก็น่าจะพอเอามาสร้างบ้านสักหน่อย

แต่วิธีการที่ดีกว่าคือการนำหินขึ้นมาและใช้พลังของเต่าทมิฬหลอมผสานหินเข้ากับหลังของมันเหมือนกับเชื่อมด้วยปูนซีเมนต์ ซึ่งจะดีต่อเจ้าเต่าด้วยที่ไม่ต้องลดเกราะป้องกัน

ส่วนเรื่องน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาจากหินที่เอามาสร้างบ้านนั้นเล็กน้อยมากสำหรับเต่าทมิฬ