บทที่ 55 สามล้อกลายเป็นรถกระบะวันสิ้นโลก

กว่าเฉินเยี่ยจะมาถึงค่ายพัก ร่างกายก็อ่อนเปลี้ยเพลียแรงแทบจะล้มพับ

ล้อยาง All-Terrain สี่เส้นพร้อมดุมล้อกองอยู่ในกระบะท้ายรถสามล้อ น้ำหนักกดทับจนกระบะท้ายบิดเบี้ยวเล็กน้อย

แถมยังมีเจ้ารถหัวปลาพริกคันนั้นอีก ตอนจอดรถ ด้วยแรงเฉื่อยมันเลยพุ่งชนท้ายรถของเฉินเยี่ยเข้าอย่างจัง

ผู้รอดชีวิตหลายคนมองมาที่เฉินเยี่ยด้วยสายตาอิจฉา

หลายคนถึงกับจับกลุ่มซุบซิบ

มีหญิงสาวรูปร่างดีคนหนึ่งกัดริมฝีปากล่าง ดูเหมือนจะสนใจเฉินเยี่ยจนเนื้อเต้น

เมื่อก่อนผู้หญิงคนนี้ได้ฉายาว่าเป็นดาวเด่นประจำขบวนรถ แม้หน้าตาจะสู้สองพี่น้องตระกูลโจวไม่ได้ แต่ก็ทำให้ผู้ชายหลายคนน้ำลายหก

ก่อนหน้านี้เธอพยายามจะจับหัวหน้าฉู่เช่อ แต่ไม่สำเร็จ

ตอนนี้พอเห็นเฉินเยี่ยดูมีอนาคต ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เฉินเยี่ยแทน

หญิงสาวกัดเล็บนิ้วชี้ แววตาวูบไหวและดูอันตราย

การเดินทางครั้งนี้เหนื่อยกว่าครั้งไหนๆ ระหว่างทางต้องใช้พลังจำลองควันถึงสองครั้งกว่าจะตามทัน

พอจอดรถสามล้อเสร็จ สิ่งแรกที่เฉินเยี่ยทำคือหยิบบุหรี่ถ่าซานออกมาจากอกเสื้อ สูดควันเข้าปอดลึกๆ สัมผัสความหอมกรุ่นของนิโคตินเพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้า

ในฐานะสิงห์อมควัน เวลาเหนื่อย ความคิดแรกไม่ใช่การพักผ่อน แต่เป็นการสูบบุหรี่สักมวน

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เฉินเยี่ยคงต้องระวังบ้าง เพราะการสูบบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

แต่หลังจากตื่นรู้พลังลำดับ ผลข้างเคียงจากการสูบบุหรี่แค่นี้ทำอะไรเฉินเยี่ยไม่ได้

ทำให้เฉินเยี่ยสูบบุหรี่ได้อย่างไร้กังวล

เขาถือโอกาสเช็กสต๊อกบุหรี่ ถ้าสูบด้วยความเร็วขนาดนี้ บุหรี่ที่มีอยู่น่าจะอยู่ได้ไม่ถึงเดือน

"อาเยี่ย กลับมาแล้วเหรอ!"

ขณะที่เฉินเยี่ยกำลังพิงรถพักผ่อน เจ้ายักษ์เถี่ยซือก็เดินเข้ามาหา

เฉินเยี่ยยื่นบุหรี่ให้ "สักมวนไหม?"

เถี่ยซือรีบโบกมือปฏิเสธ "ฉันไม่สูบ!"

พูดจบ เถี่ยซือก็โยนบุหรี่ถ่าซานคอตตอนหนึ่งให้เฉินเยี่ย

เฉินเยี่ยมองเจ้ายักษ์ด้วยความแปลกใจ

เถี่ยซือหัวเราะแหะๆ พูดอย่างเกรงใจว่า "เอ่อ คือว่านะ อาเยี่ย ถ้านายพอมีเวลา ช่วยไปดูรถให้ฉันหน่อยได้ไหม?"

"รถฉันดูเหมือนจะมีปัญหา"

เฉินเยี่ยเหลือบมองไปที่เต็นท์ของเถี่ยซือที่อยู่ไม่ไกล

เห็นผู้รอดชีวิตหลายคนกำลังใช้ไฟฉายส่องดูใต้ท้องรถ แสงไฟฉายวูบวาบไปมา

"รถนายเพิ่งเปลี่ยนใหม่ก็มีปัญหาแล้วเหรอ?"

สีหน้าของเถี่ยซือดูหงุดหงิด "ใช่ รถบัสคันเก่าก็มีปัญหาอยู่แล้ว อุตส่าห์หารถโรงเรียนคันนี้ได้ นึกว่าจะดีกว่าเดิมดันมีปัญหาเหมือนกัน!"

"คนของฉันเช็กตั้งนานแล้ว ก็ยังหาจุดเสียไม่เจอ!"

"ฉันเลยนึกถึงนายที่เป็นผู้มีพลังลำดับช่างกล นายต้องมีวิธีแน่!"

ทีมของเถี่ยซือมีช่างซ่อมอยู่ ปัญหาเล็กน้อยทั่วไปจัดการกันเองได้

แต่ถ้าเจอปัญหาที่แก้ไม่ตก ก็ต้องถึงมือเฉินเยี่ย

เถี่ยซือถึงได้เอาบุหรี่ถ่าซานมาให้

"หนักไหม?"

"ก็สตาร์ตไม่ติด ต่อให้ติดก็วิ่งไม่ออก... เอาเป็นว่านายไปดูก็รู้เอง"

เฉินเยี่ยคิดครู่หนึ่ง แล้วชี้ไปที่รถสามล้อของตัวเอง "วันนี้นายก็เห็น ฉันต้องดัดแปลงรถสามล้อคันนี้ก่อน เสร็จแล้วถึงจะไปช่วยนายได้"

ถึงจะสนิทกับเถี่ยซือ แต่เฉินเยี่ยก็ไม่คิดจะทิ้งธุระของตัวเองไปช่วยก่อน

ถ้าไม่รีบดัดแปลงรถสามล้อ พรุ่งนี้คงเดินทางต่อไม่ไหวแน่

เถี่ยซือพยักหน้า "ไม่เป็นไร นายจัดการธุระของนายก่อน ทางฉันยังพอถูไถได้!"

"งั้นโอเค เถี่ยซือ รบกวนช่วยยกเครื่องยนต์มาให้ฉันหน่อย ฉันอาจจะต้องใช้!"

"ได้เลย!"

เถี่ยซือทิ้งบุหรี่ไว้ให้แล้วเดินจากไป

พอแรงเริ่มกลับมาบ้าง เฉินเยี่ยก็ฝืนลุกขึ้นมาทำอาหาร

ต้องกินให้อิ่มก่อน ถึงจะมีแรงดัดแปลงรถสามล้อต่อ

การใช้พลังพิเศษ ไม่ใช่แค่กินพลังใจ แต่ยังผลาญพลังกายอย่างหนัก

ระหว่างที่เฉินเยี่ยกำลังกินข้าว เถี่ยซือก็ยกเครื่องยนต์มาส่งให้

เห็นหัวใจเหล็กก้อนมหึมานั่นแล้ว เฉินเยี่ยถึงกับหนังตากระตุก

ถ้าเป็นลำพังตัวเขาเอง ต่อให้ร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป ก็คงยกเครื่องยนต์หนักขนาดนี้ไม่ไหว

แต่เถี่ยซือกลับยกได้อย่างสบายๆ

พอกินข้าวเสร็จ เฉินเยี่ยก็เริ่มปฏิบัติการอัปเกรดรถสามล้อตรงหน้า

ครั้งก่อนมีเจ็ดพันกว่าแต้ม หลังจากอัปเกรดไปชุดใหญ่ ตอนนี้เหลือสี่พันกว่าแต้ม

มองดูแต้มสังหารสี่พันกว่าแต้ม เฉินเยี่ยเริ่มหนักใจ

แต้มแค่นี้ไม่น่าจะพอ

แต่เฉินเยี่ยก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว อัปเกรดไปก่อน ไม่พอค่อยว่ากัน

หน้าต่างอัปเกรดของระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า

"ระบบ ฉันต้องการอัปเกรด..."

เฉินเยี่ยตั้งใจจะเอารถหัวปลาพริกที่ลากกลับมา

รวมกับเครื่องยนต์เทอร์โบ 2.0 ลิตร ที่ถอดมาจากรถจี๊ป แรงเลอร์

และยาง All-Terrain สี่เส้น มาประกอบร่างเข้ากับรถสามล้อ

รถหัวปลาพริกเป็นรถไฟฟ้า พอใส่เครื่องยนต์ 2.0 ลิตรเข้าไป ก็จะกลายเป็นรถไฮบริดน้ำมัน-ไฟฟ้า

ในสถานการณ์วันสิ้นโลกแบบนี้ รถไฮบริดแบบนี้ถือว่าคุ้มค่าสุดๆ

กลางวันแดดแรงจัด ขอแค่มีแผงโซลาร์เซลล์ที่อัปเกรดแล้วสักแผ่น ก็การันตีได้ว่ามีไฟฟ้าใช้ฟรีตลอด

ถึงกำลังของรถหัวปลาพริกจะน้อยไปหน่อย แต่ก็ยังดีกว่ารถสามล้อของเขาแน่ๆ

แบบแปลนใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที

แค่เห็นแบบแปลน เฉินเยี่ยก็น้ำลายไหลแล้ว

หัวรถสามล้อเดิมถูกแทนที่ด้วยรถหัวปลาพริก

ส่วนกระบะท้ายเดิมกลายเป็นตัวถังกระบะเชื่อมต่อกับรถหัวปลาพริก

อาจจะเป็นเพราะต้องยัดหัวใจเหล็กขนาด 2.0 ลิตรเข้าไปในรถหัวปลาพริก

หน้ารถหัวปลาพริกเลยถูกยืดให้ยาวขึ้น ดูดุดันขึ้นเยอะ

และเพื่อจะใส่ล้อ All-Terrain ทั้งสี่เส้นเข้าไป ตัวรถหัวปลาพริกเลยถูกยกสูงขึ้นด้วย

ส่วนล้อเล็กๆ สี่ล้อเดิมของรถหัวปลาพริก ถูกย้ายไปใส่ที่กระบะท้ายแทน

รถทั้งคันมีแปดล้อ

แต่ภายใต้การออกแบบของระบบ รถคันนี้ไม่ได้ดูน่าเกลียดเลย กลับดูดุดันสมกับเป็นรถในยุควันสิ้นโลก

เรียกได้ว่าเป็นรถที่สร้างมาเพื่อวันสิ้นโลกโดยเฉพาะ

ตอนนี้รถหัวปลาพริกเปลี่ยนโฉมไปจนจำเค้าเดิมที่เป็นรถจ่ายตลาดของแม่บ้านไม่ได้แล้ว

แม้แต่เส้นสายตัวถังก็ดูแข็งแกร่งบึกบึนขึ้น

จากรถสามล้อกลายเป็นรถกระบะวันสิ้นโลก

เฉินเยี่ยดูจนน้ำลายสอ

ถ้าได้รถคันนี้มาครอบครอง

ไม่ว่าจะข้างในเป็นยังไง แค่รูปลักษณ์ภายนอก ก็กินขาดรถออฟโรดดัดแปลงของหัวหน้าฉู่กับสาวขายาวไปแปดช่วงตัว

แต่พอเห็นแต้มสังหารที่ต้องใช้ในการดัดแปลง เฉินเยี่ยก็ห่อเหี่ยวทันที

ให้ตายเถอะ...

ต้องใช้แต้มสังหารตั้งสองหมื่นกว่าแต้ม!

ส่วนเลขหลังเลข "2" คืออะไร เฉินเยี่ยไม่มีอารมณ์จะดู

แต้มสังหารที่ต้องใช้มันเวอร์เกินไปแล้ว

ใจของเฉินเยี่ยร้อนรุ่มเหมือนมีแมวมาข่วน แต้มสังหารแค่นี้ไม่พอแน่ๆ

ทันใดนั้น ประกายความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา สีหน้าเฉินเยี่ยเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นทันที

"ระบบ ตอนนี้ฉันกู้ยืมแต้มสังหารได้เท่าไหร่?"

ก่อนหน้านี้เขาเคยกู้ไปสามร้อยแต้ม แล้วคืนตรงเวลา เครดิตถือว่าดีเยี่ยม

ไม่แน่วงเงินอาจจะเพิ่มขึ้น ตอนนี้อาจจะกู้ได้เยอะกว่าเดิม

หน้าต่างระบบปรากฏวงกลมหมุนติ้วๆ เหมือนกำลังประเมินเครดิตของเฉินเยี่ย