เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 17 มาถึงอาณาจักรดรัม

ตอนที่ 17 มาถึงอาณาจักรดรัม

ตอนที่ 17 มาถึงอาณาจักรดรัม


กว่าจะคิดได้เขาก็ตระหนักได้ว่าเขาบินแบบสุ่มๆมาเป็นเวลานานแล้ว

"เฮ้ระบบ ความสามารถในการนำทางกับความสามารถในการดูแผนที่ใช้กับแกรนด์ไลน์ไม่ได้หรอ?"

"โฮสต์มีแผนที่ของแกรนด์ไลน์ไหม"

"เอ่อ แล้วความสามารถในการนำทางล่ะ?"

"ความสามารถในการนำทางและการระบุทิศทางนั้นขึ้นอยู่กับสนามแม่เหล็กของทะเล"

ซึ่งสนามแม่เหล็กในแกรนด์ไลน์นั้นวุ่นวายมาก ล็อกโพสจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลย

ลูฟี่และผองเพื่อน ได้รับล็อกโพสจากคูโรกัส ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงหลงทางในแกรนด์ไลน์ไปแล้ว

แต่ในเมื่อเขาบินได้ ก็บินไปเรื่อยๆก่อนแล้วกัน

ถ้าระหว่างทางเจอกับเกาะหรือไม่ก็เรือโจรสลัดก็ค่อยลงไปสอบถามดู

แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็เป็นไปได้ที่จะผิดนัดกับลูฟี่

ไป๋ซานบินต่อไปจนในที่สุดเขาก็เห็นเกาะแห่งหนึ่งในระยะไกล

เอาล่ะ เจอเกาะแรกแล้ว!

ไม่รู้ว่าเป็นเกาะอะไร แต่ก็ลองลงไปดูก่อน!

หลังจากเข้าไปใกล้ ไป๋ซานก็พบว่าจริงๆแล้วเกาะนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาว

อาจจะเป็นเกาะดรัม

ไป๋ซานร่อนลงอย่างรวดเร็ว เมื่อคนรอบ ๆ สังเกตเห็นเขาจึงรีบเรียกคนอื่นให้มารวมตัวกันและล้อมรอบตัวเขา

เมื่อเห็นสีหน้ากังวลของพวกเขา ไป๋ซานก็ยกมือขึ้นเพื่อแสดงว่าเขาไม่มีเจตนาร้าย

"ขอโทษที ที่นี่ที่ไหน พอดีฉันหลงทางน่ะ"

"ที่นี่คืออาณาจักรดรัม นายเป็นใคร ทำไมนายถึงมาที่นี่?"

พวกดูระวังคนแปลกหน้าเป็นอย่างมาก

ดูเหมือนว่าอาณาจักรแห่งนี้จะถูกโจมตีโดยกลุ่มหนวดดำนี่นา

“มีกลุ่มโจรสลัดมาถึงที่นี่ก่อนหน้านี้ไหม ที่กัปตันชื่อหนวดดำน่ะ?”

“นายรู้ได้ยังไง! นายเป็นใคร? มีความสัมพันธ์อะไรกับคนพวกนั้น?”

หลังจากได้ยินคำว่า “หนวดดำ” ผู้คนรอบตัวเขาก็กังวลมากขึ้น มีความกลัวและความโกรธอยู่ในสายตาของพวกเขา

เหมือนเขาจะมาช้าไปหนึ่งก้าว หากเขามาเร็วกว่านี้ เขาอาจจะเจอเข้ากับหนวดดำก็ได้

"ฉันเป็นกองทัพเรือ มาที่นี่เพื่อตามล่าหนวดดำ หากคุณมีเบาะแสใดๆเกี่ยวกับพวกนั้น คุณสามารถแจ้งให้ฉันได้"

ไป๋ซานหยิบใบรับรองทหารเรือของเขาออกมาแล้วยื่นให้คนรอบๆตัวเขาดู

“เอาล่ะ แยกย้ายกันเถอะ ฉันจะพานายทหารเรือคนนี้ไปพักผ่อนก่อน”

ดอลตัน ผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักรดรัมเดินเข้ามา

เขาสามารถบอกได้ว่าไป๋ซานไม่มีเจตนาร้าย

ดอลตันจึงพาไป่ซานกลับไปที่บ้านของเขา

“คุณช่วยบอกฉันโดยละเอียดได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”

ไป๋ซานรู้แค่ว่าหนวดดำมาโจมตีอาณาจักรดรัม แต่ไป๋ซานไม่รู้รายละเอียดเฉพาะเจาะจงจริงๆ

มีเพียงข้อสันนิษฐานหลากหลายข้อว่าทำไมหนวดดำถึงมาที่นี่

บางคนบอกว่าที่แห่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับความลับว่าทำไมหนวดดำถึงสามารถครอบครองและแย่งชิงผลปีศาจได้

ดอลตันส่ายหัว นึกถึงประสบการณ์ที่น่าสะเทือนใจ

"ในตอนแรกก่อนที่จะเจอกับพวกกลุ่มหนวดดำ เราก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรโจรสลัดขนาดนั้นหรอก ก็แค่ระวังตัวนิดหน่อย อย่างที่รู้กัน มีโจรสลัดไม่มากนักหรอกที่เราพบในแกรนด์ไลน์"

"แต่หลังจากที่พวกหนวดดำมาที่นี่ พวกนั้นก็โจมตีพวกเราทันที และทำลายเกาะนี้”

“พวกนั้นฆ่าพลเรือนผู้บริสุทธิ์อย่างไม่เลือกหน้า เผา ฆ่า และปล้นสะดม แต่ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะไม่ได้มาปล้นโดยเฉพาะ พวกนั้นดูเหมือนต้องการจะหาอะไรบางอย่าง”

"เมื่อกษัตริย์วาโปลูได้ยินข่าวการบุกรุกเกาะของหนวดดำ เขาก็รีบทิ้งผู้คนและอาณาจักรนี้หนีไปทันที"

เมื่อพูดถึงวาโปลู ดาลตันก็ทุบโต๊ะอย่างโกรธเคือง

“ไอ้เวรนั่น ถ้าเขากลับมา ฉันจะฆ่าเขาด้วยมือของฉันเอง!”

“เขาจับกุมหมอทั่วทั้งอาณาจักร ห่วงแต่ตัวเอง ไม่สนใจความเป็นความตายของประชาชน!”

“มันเป็นสัตว์นรกจริงๆ!”

ดอลตันตัวสั่นด้วยความเดือดดาล ดวงตามีแต่ความแค้น แต่ไม่นานเขาก็ค่อยๆสงบลง

“ฉันได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเรื่องนี้มาบ้าง”

ไป๋ซานถอนหายใจ เมื่อเผชิญหน้ากับราชาของอาณาจักรแบบนี้ซึ่งเป็นผู้ใช้ผลปีศาจด้วย ประชาชนก็กลายเป็นผู้รับกรรม

“สรุปก็คือ ตอนนี้หนวดดำจากไปแล้ว เราไม่มีเบาะแสใด ๆ และเราไม่มีความสามารถในการไล่ตามเขา ดูเหมือนว่าเขาจะจากไปทันทีหลังจากได้ยินว่าราชาหนีไปแล้ว…”

แสดงว่าเป้าหมายแต่แรกของหนวดดำก็คือราชาแห่งอาณาจักรดรัม วาโปลูซึ่งเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจบาคุบาคุ หรือผลเขมือบ!

เมื่อพูดถึงผลบาคุบาคุของวาโปลู เราต้องพูดถึงความสามารถพิเศษของเขา บาคุบาคุ แฟคทอรี่!

วาโปลูสามารถกินคน2คนแล้วนำสองคนนั้นมารวมร่างกันได้!

แม้ว่าซันจิจะพูดในตอนนั้นว่า "แค่เอาตัวมาต่อกันเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอ?"

แต่เพราะการที่คนสองคนรวมกันแบบนั้นอาจจะเป็นความลับที่หนวดดำตามหา

สิ่งหนึ่งที่ไป๋ซานเดาไว้ในเรื่องของผลปีศาจคือ หากมนุษย์กินผลปีศาจเข้าไป พลังผลปีศาจจะประทับอยู่ที่หัวใจ

คนเรามีหัวใจเพียงดวงเดียว ดังนั้นถ้าคุณกินผลปีศาจสองผล หัวใจจะระเบิดและคนๆ นั้นก็จะตายทันที

แล้วถ้าคนๆ หนึ่งมีหลายหัวใจล่ะ?

ธงโจรสลัดเป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มโจรสลัด

แต่ทำไมธงของกลุ่มโจรสลัดหนวดดำถึงมีสามกระโหลก?

ตอนนี้ไป๋ซานสงสัยว่าหนวดดำอาจจะเคยมาที่นี่มาก่อน และรวมร่างเขาเข้ากับใครอีก2คนโดยวาโปลู!

เพราะงั้นจึงหมายความว่า อาจมีหัวใจของใครอีกสองคนอยู่ในร่างของเขา!

นี่คือเหตุผลที่หนวดดำสามารถใช้พลังของผลปีศาจที่แตกต่างกันสามรูปแบบได้!

ดังนั้นเมื่อเขากลับมาในครั้งนี้ เขาจึงอยากจะฆ่าวาโปลูเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในอนาคต!

ป้องกันไม่ให้ความจริงเกี่ยวกับความสามารถของตัวเขาเองเป็นที่รู้จัก และป้องกันไม่ให้วาโปลูทำแบบนี้กับใครอีก!

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ไป๋ซานก็เหงื่อแตกพลั่ก

ความสามารถของผลปีศาจนี้ช่างเหลือเชื่อจริงๆ

แน่นอนว่า ไป๋ซานไม่ได้ตั้งใจที่จะให้วาโปลูทำอะไรแบบนี้กับเขา (หมายถึงรวมร่างเพื่อผลปีศาจซึ่งก็ยังเป็นแค่ทฤษฎี)

ตอนนี้ยังไม่รู้ความจริง นี่เป็นเพียงการคาดเดาแบบสุ่มๆ

นอกจากนี้ กระบวนการรวมร่างจะเป็นยังไงก็ไม่รู้

เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น เขาแค่มีระบบบัพมืดก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องผลปีศาจหลายผล หรือไม่ต้องมีแม้แต่ผลเดียวก็ได้

“โอเค ฉันเข้าใจ ฉันจะพยายามตามล่าหนวดดำ แต่ก่อนหน้านั้น ฉันอยากไปหาหมอคนนึงก่อน”

“นายหมายถึงหมอคุเรฮะรึเปล่า?”

“ใช่ ฉันจะไปหาเธอก่อน ไม่ต้องกังวลเรื่องตัวฉัน”

หลังจากทิ้งคำพูดเหล่านี้ไป๋ซานก็เปิดประตูแล้วเดินออกไป

หลังจากที่ดอลตันเดินตามออกมา เขาก็เห็นไป๋ซานบินไปในระยะไกล

“เขาบินได้จริงๆเหรอ?”

ข้างหลังเขา ชาวบ้านคนอื่นตกตะลึงอ้าปากค้าง

ตัดภาพมาที่ไป๋ซานที่มาหาดร.คุเรฮะ จุดประสงค์คือมายืมตัวช็อปเปอร์

เขาแค่อยากจะเรียนรู้ทักษะทางการแพทย์เท่านั้น

ด้วยระบบบัพมืดตอนนี้ของเขา ประสิทธิภาพการเรียนรู้ของเขานั้นถือว่าสูงมาก

ด้วยทักษะทางการแพทย์และร่างกายที่ดีของเขา สู้ได้ ฮีลตัวเองได้ อยู่ยงคงกระพัน!

ก๊อกก๊อกก๊อก ไป๋ซานเคาะประตู

“ดร.คุเรฮะอยู่ที่นี่หรือเปล่า?”

ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูก็ถูกเปิดออกอย่างช้าๆ (รอเป็นนาทีเลยนะ)

กวางเรนเดียร์จมูกน้ำเงินโผล่หัวออกมาอย่างระมัดระวัง

“สวัสดี โทนี่ โทนี่ ช็อปเปอร์”

จบบทที่ ตอนที่ 17 มาถึงอาณาจักรดรัม

คัดลอกลิงก์แล้ว