เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 13 ฉันคือไป๋ซาน คนที่จะกลายเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

ตอนที่ 13 ฉันคือไป๋ซาน คนที่จะกลายเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

ตอนที่ 13 ฉันคือไป๋ซาน คนที่จะกลายเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!


“ล้าง ล้าง ล้าง ล้าง…”

ไป๋ซานฮัมเพลงแปลกๆ ที่ไม่มีใครเข้าใจ และล้างจานของตัวเองท่ามกลางสายตาที่สับสนเล็กน้อยของพ่อครัวคนอื่นๆ

นี่เป็นวันที่ห้าแล้วที่เขาล้างจานที่นี่

เขากำลังคำนวณเวลาอยู่ วันนี้ก็ใกล้จะหมดวันแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานก็มีความวุ่นวายเกิดขึ้นข้างนอก

“มีอะไรเกิดขึ้นหรอ?”

ไป๋ซานแสร้งทำเป็นอยากรู้อยากเห็นและเดินออกไปดู

แล้วเขาก็เห็นลูฟี่เดินเข้ามาพอดี

“หือ? คนนี้คือใครหรอ?”

ไป๋ซานถามซันจิ

“ก็เหมือนกับนายนั่นแหละ เขามาทานอาหารที่นี่โดยที่ไม่เงินจ่าย ก็เลยต้องมาล้างจานเหมือนกัน”

ซันจิตอบด้วยความโกรธ

เขาไม่เข้าใจไป๋ซานจริงๆว่าทำไมถึงต้องมาล้างจานอยู่ที่นี่ตั้งนาน คนที่ดูแข็งแกร่งแบบนี้ไม่น่าจะถูกตามล่าจนมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัย

ไป๋ซานพาลูฟี่กลับไปที่ห้องครัว และทั้งสองก็เริ่มคุยกัน

“เฮ้ นายเป็นพ่อครัวที่นี่หรอ”

“เปล่า ฉันใช้หนี้ด้วยการล้างจานน่ะ ก็เหมือนนายนั่นแหละ”

“คือ ฉันไม่ได้ติดค่าอาหารนะ แต่ฉันดันทำข้าวของที่นี่พังนิดหน่อย ก็เลยต้องล้างจานใช้หนี้น่ะ โหย... ของที่นี่มันดูน่าอร่อยจริงๆ”

ลูฟี่ตาเป็นประกายเมื่อเห็นอาหารในครัว

“ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลย ฉันชื่อไป๋ซาน เป็นทหารเรือ แล้วนายล่ะ?”

“โอ้ กองทัพเรือหรอ ฉันเป็นโจรสลัด ฉันชื่อลูฟี่ ชายที่ต้องการจะเป็นราชาโจรสลัด!”

เมื่อได้ใกล้ชิดกัน ในที่สุดไป๋ซานก็ได้สัมผัสลูฟี่ซึ่งเต็มไปด้วยความฝันและกระตือรือร้น

ต้องบอกเลยว่าลูฟี่เป็นคนที่มีคุณสมบัติในการเป็นผู้นำจริงๆ

เป็นคนที่มีเสน่ห์ดึงดูดคนอื่นจริงๆ

“ราชาโจรสลัด นั่นต้องเป็นอะไรที่ยากลำบากและท้าทายมากแน่ๆ หลังจากยุคของโรเจอร์ ก็ไม่มีใครได้สมญานามราชาโจรสลัดอีกเลย”

“ฮ่าๆ คุณกองทัพเรือ นายเองก็ไม่เลวเลยหนิ ไม่คิดจะจับฉันหรอ นี่ราชาโจรสลัดในอนาคตเลยนะ?”

“ไม่จำเป็นหรอก เราต่างก็เป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้วตอนนี้”

ขณะที่ทั้งสองคนพูดคุยกัน ข้างนอกก็เกิดความโกลาหลอีกครั้ง

มันเป็นช่วงเวลาของเนื้อเรื่องที่ซันจิสั่งสอนเรือเอกฟุลบอดี้ จากนั้นก็ได้เจอกับมนุษย์ปีศาจกิงจากกลุ่มโจรสลัดดอนครีก

เนื้อเรื่องกำลังเดินไปเรื่อยๆ ในขณะที่ไป๋ซานคอยเฝ้ามองอยู่เงียบๆ ไม่ได้ออกไปข้องเกี่ยวด้วยแต่อย่างใด

เขาไม่อยากให้เนื้อเรื่องมันเบี่ยงเบนไปจากเดิมเพราะการปรากฏตัวของเขา

เพราะมันจะทำให้เขาเสียข้อได้เปรียบของเขาในเรื่องของการรู้โครงเรื่อง!

สำหรับครีก ไป๋ซานได้ประเมินพลังการต่อสู้ของเขาเรียบร้อยแล้ว

การโจมตีระยะไกลของครีกสามารถป้องกันได้ด้วยกำแพงลม

ถ้าเป็นการต่อสู้ระยะประชิด แน่นอนว่าครีกสู้ไป๋ซานไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ไป๋ซานสามารถทำลายชุดเกราะของครีกได้โดยไม่ต้องออกแรงมากเลย

หากต้องการฆ่าศัตรูที่กระจอกขนาดนี้ ไม่จำเป็นต้องใช้ดาบปีศาจมุรามาสะด้วยซ้ำ

ในเมื่อคิดได้แบบนี้ ไป๋ซานก็ปล่อยดอนครีกไป ตัดสินใจรอมิฮอว์คก็พอ

ไม่นานหลังจากนั้น ตาเหยี่ยวมิฮอว์คก็มาตามนัด ผ่าเรือของดอนครีก แล้วก็ต่อสู้กับโซโล

และแล้วก็ถึงตอนที่โซโลลงไปนอนกองกับพื้น และมิฮอว์คกำลังจะเดินจากไป

ตอนนั้นเองที่ไป๋ซานเดินออกมาพร้อมกับดาบมุรามาสะ

“เฮ้ นักดาบอันดับ1ของโลก มาสู้กันเถอะ!”

ทันทีที่เขาพูดแบบนี้ ทุกคนก็ตกตะลึง

บางคนสับสนจนต้องถามออกมา “เขาไม่เห็นหรอว่าแม้แต่นักล่าโจรสลัดโซโลก็พ่ายแพ้หมดรูป ขนาดโซโลมีสามดาบยังต้านทานไม่ไหวเลย ไม่ต้องพูดถึงดาบเดียวหรอก”

มีคนจำไป๋ซานได้ “นั่นมันคนที่กินฟรีก่อนหน้าหนิใช่ไหม จนต้องล้างจาน”

ลูฟี่ที่เห็นไป๋ซานก็ตะโกนถามทันที "ไป๋ซาน นายเองก็อยากท้าทายมิฮอว์คด้วยเหรอ?"

ลูฟี่รู้ว่าโซโลต้องการเป็นนักดาบอันดับหนึ่งของโลก ดังนั้นเขาจึงไม่หยุดโซโลจากการท้าทายมิฮอว์ค

แต่พอเป็นไป๋ซานที่พึ่งรู้จักกันเมื่อไม่นาน ลูฟี่ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี

“หืม? นายไป๋ซาน แน่ใจหรอว่าอยากจะสู้กับฉัน?”

อีเกิลอายคิดอยู่สักพักว่าเขาจะรู้จักคนตรงหน้าไหม แต่ก็นึกไม่ออกว่าไป๋ซานเป็นใคร แค่ได้ยินลูฟี่เรียกชื่อไป๋ซานเท่านั้น

“แน่นอนสิ”

ไป๋ซานหัวเราะเบาๆและตอบรับ ผู้คนรอบๆกำลังมองมาที่เขาอยู่ และเขารู้สึกดีแปลกๆที่จะได้โชว์ของให้คนอื่นได้เห็น

ครู่ต่อมา ดาบปีศาจ มุรามาสะ ก็ค่อยๆถูกดึงออกฝัก

การแสดงออกของไป๋ชานเริ่มจริงจัง

เขารู้ว่าตาเหยี่ยวมิฮอว์คนั้นแข็งแกร่งมาก การโจมตีธรรมดาๆเพียงครั้งเดียวของนักดาบอันดับ1ของโลกสามารถผ่าทะเล ผ่าเรือ และผ่าการป้องกันของเขาได้แน่นอน

ภูษาเหล็กและระฆังทองคุ้มกายที่เขามีเอาไม่อยู่แน่

แต่เอาไม่อยู่นี่แหละดี!

หากต้องการจะแข็งแกร่งขึ้น ก็ต้องท้าทายผู้แข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง!

มีแต่การให้ระบบบัพมืดบัพทักษะต่างๆให้เขาเท่านั้น ถึงจะทำให้เขาแข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็ว!

“โอ้ แล้วทำไมนายถึงอยากจะสู้กับฉันล่ะ”

“การท้าทายผู้แข็งแกร่งคือเป้าหมายของฉัน การแข็งแกร่งขึ้นคือการเติมเต็มชีวิตของฉัน เพราะฉันอยากเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของโลก!”

“น่าสนใจมาก”

นี่คือ ‘ฝันกลางวัน’ ครั้งที่3ที่เขาได้ยินในวันนี้

'ฉันอยากเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก' ‘อยากเป็นราชาโจรสลัด’

ตอนนี้ก็มี ‘ฉันอยากเป็นผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก’ อีกคน

"คนหนุ่มสาวสมัยนี้นี่น่ากลัวจริงๆ"

มิฮอว์ครู้สึกถึงความจริงจังของไป๋ชานและออร่าของดาบปีศาจมุรามาสะในมือของเขา

"ถ้าอย่างนั้น ก็เข้ามาเลย!"

ร่างกายของไป๋ซานกระพริบและพุ่งเข้าหามิฮอว์ค

การตรวจจับจุดอ่อนถูกเปิดใช้งาน แต่เขามองไม่เห็นจุดอ่อนเลย!

“เกิดอะไรขึ้น ไม่มีจุดอ่อนเลยหรอ?”

“ศัตรูแข็งแกร่งกว่าโฮสต์มากและปัจจุบันโฮสต์ไม่มีความสามารถในการกำหนดเป้าหมายจุดอ่อนของศัตรู”

ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ใช้ท่านั้นเลยแล้วกัน!

เสียงฝีเท้าของไป๋ซานหยุดลง และในช่วงเวลาต่อมา ท่าดาบสามพันก็ปรากฏออกมาอีกครั้ง!

ลมวายุพัดไปทางมิฮอว์คอย่างเงียบๆ!

คนที่อยู่รอบๆไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แค่คิดว่าไป๋ซานกลัวที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าเพราะเขากำลังเผชิญหน้ากับนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก

ดวงตาของมิฮอว์คเปลี่ยนไป

นี่เป็นเพียงวัยรุ่น แต่กลับมีพลังแบบนี้แล้ว

“เป็นพลังที่น่ากลัวจริงๆ”

เขาเอื้อมมือไปดึงดาบดำโยรุที่อยู่ด้านหลังของเขาและโจมตีด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว!

พลังงานดาบสีดำขนาดใหญ่สลายพลังงานดาบสามพันของไป๋ซานออกไปโดยตรง

ต่อหน้าการโจมตีของนักดาบอันดับ1ของโลก ปราณวายุนั้นอ่อนแอเกินไป

แถมมิฮอว์คก็ยังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นพลังดาบของมิฮอว์คที่กำลังมุ่งตรงมาที่เขา ไป๋ซานก็ชะงักไปเล็กน้อย

ไป๋ซานไม่ได้เลือกที่จะสร้างกำแพงลม แต่ตั้งดาบมุรามาสะขึ้นมาแทน

เขาต้องการรับการโจมตีนี้ตรงๆ!

มีเพียงการโดนโจมตีแบบนี้เท่านั้นถึงจะได้รับการบัพมืดและแข็งแกร่งขึ้น!

“หนีเร็วไป๋ซาน นายต้านไม่ไหวหรอก!”

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พ่อครัวที่เริ่มคุ้นเคยกับเขาต่างส่งเสียงเชียร์ไป๋ซาน

“หลบไม่ได้หรอก ดาบนั่นได้ล็อคตัวเขาไว้เรียบร้อยแล้ว”

เซฟขาแดงที่ยืนดูอยู่ส่ายหัว เขาเคยออกไปผจญภัยและเห็นโลกอันกว้างใหญ่มาแล้ว

เด็กคนนั้นจะเป็นยังไงต่อขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของเขาเองแล้วว่าจะต้านได้ไหม

พลังงานดาบสีดำปะทะเข้ากับดาบมุรามาสะ ไป๋ซานกัดฟันเพื่อต้านทานพลังดาบสุดทรงพลัง และหลังจากนั้นไม่นานไป๋ซานก็ต้านไม่ไหว ลอยกระเด็นออกไปทันที

ไป๋ซานซึ่งกำลังลอยอยู่บนอากาศ รีบกลับไปยังจุดเดิมโดยใช้บุคุจุตสึทันที

การรับการโจมตีครั้งนี้คุ้มค่ามาก!

เพราะในขณะนั้น มีเสียงเตือนการบัพมืดจากระบบหลายครั้งมาก

“มุรามาสะในมือของโฮสต์ไม่สามารถต้านทานพลังดาบของมิฮอว์คได้ มุรามาสะได้ถูกบัพมืดแล้ว และดาบปีศาจก็ตื่นขึ้น มันจะแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นเมื่อได้เผชิญหน้ากับพลังที่แข็งแกร่ง”

“ภูษาเหล็กและระฆังทองคุ้มกายของโฮสต์ไม่สามารถต้านทานพลังดาบของมิฮอว์คได้ ภูษาเหล็กและระฆังทองคุ้มกายได้ถูกบัพมืดแล้ว และได้รับทักษะป้องกันเทียนกัง” (จากลัทธิเต๋า คิดชื่อไม่ออก เอาแบบนี้ไปเนาะ)

“ปราณวายุของโฮสต์ได้ถูกพลังดาบของมิฮอว์คทำลาย ปราณวายุได้ถูกบัพมืดแล้ว และได้รับการอัพเกรดเป็นปราณวายุสลาตัน โดยพลังเพิ่มขึ้นสิบเท่า”

จบบทที่ ตอนที่ 13 ฉันคือไป๋ซาน คนที่จะกลายเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!

คัดลอกลิงก์แล้ว