ตอนที่8 ให้เนื้อมังกรแก่ทารก

ขณะที่ทั้งสองตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับเรดดรก้อนไร้วิญญาณนี้ แม่ก็อุ้มฉันกลับไปที่เปล เพราะเธอไม่อยากให้ฉันเห็นสิ่งที่เลวร้ายมากกว่าการฆ่าเรดดราก้อนเมื่อครู่ เธอบอกฉันว่ามันอาจทำให้จิตใจของฉันบอบช้ำในอนาคตหรืออะไรบางอย่าง ราวกับว่าการเห็นหัวที่ถูกฟันเป็นชิ้นตกลงมาจากท้องฟ้าเป็นเรื่องปกตินักสิ!

โชคดีที่จิตใจของฉันนั้นเป็นผู้ใหญ่ในชาติที่แล้วที่ได้มาเกิดใหม่ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฉันไม่คิดว่าจะมีสิ่งใดที่ทำให้ฉันบอบช้ำทางจิตใจได้จริงๆ พูดตามตรง อย่างมากฉันก็แค่รู้สึกตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นในบางครั้งเท่านั้น แต่ด้วยเวทมนตร์ของแม่จึงรู้สึกดีขึ้นอย่างรวดเร็ว

เห้อ....นี่แค่ได้เห็นการต่อสู้ครั้งนี้ก็ทำให้ฉันเหนื่อยล้า… ฉันยังไม่ทันได้คิดอะไรไปมากความเหนื่อยล้าก็ทำมห้ฉันเผลอหลับไป …

ขณะนอนหลับ ฉันก็ตื่นขึ้นมาและได้ยินพ่อแม่คุยกัน

“ซิลฟี่เป็ไงบ้าง ลูกสบายดีไหม?” พ่อถามแม่ด้วยความเป็นห่วงฉัน

“ลูกสบายดีที่รัก ฉันพาลูกเข้านอนไปแล้ว ฉันคิดว่าการที่ลูกได้เห็นการต่อสู้อาจทำให้จิตใจของเธอบอบช้ำมากเกินไป…”

“เห้อ… บางทีเราไม่ควรปล่อยให้ลูกเห็นการต่อสู้เลย”

“ไม่หรอก ไม่เป็นไรหรอก ยิ่งลูกได้เห็นเรื่องแบบนี้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น”

“อืม…แต่ฉันว่า…”

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มันไม่ใช่ว่าเราจะโยนลูกเข้าสู่การต่อสู้หรืออะไรสักหน่อยนี่นา”

“ใช่แล้ว! แล้วคิงดราก้อนล่ะ? เขาจะไม่รบกวนเราหลังจากที่เราเอาชนะจอมมารอย่างเจ้านี่ได้แล้วหรอ”

“จริงๆ แล้ว… เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคิงดราก้อนนะ ดังนั้นเขาอาจจะมาที่นี่”

“แล้วเขาจะรู้ตำแหน่งของเราได้ยังไง? แย่แน่ๆ… ถ้ามามากกว่านี้… มันต้องกลายเป็นเรื่องน่าปวดหัวสุดๆ”

“อันที่จริง… ไม่ว่าเจ้าเรดดราก้อนจะเลือกทางไหน ฉันก็ไม่ปล่อยให้มันไปหรอกเพราะมันเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้กินเนื้อดราก้อนและให้ซิลฟี่ได้ลิ้มรสหัวใจดราก้อนเป็นครั้งแรกของลูก โอ้....การอาบน้ำเธอด้วยเลือดดราก้อนก็จะดีต่อความอดทนของลูกเช่นกัน ยิ่งทำตอนอายุยังน้อย มันจะทำให้ลูกแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน”

“นี่ไม่คิดว่ามันมากเกินไปหน่อยเหรอ? เราจะเอาลูกสาวของเราไปอาบเลือดได้ยังไง!”

“ใจเย็นๆ… ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร! ฉันไม่คิดว่าลูกจะรังเกียจเพราะเราจะทำในขณะที่ลูกหลับอยู่”

“เอาล่ะ… ฉันคิดว่ามันเป็นทางที่ดีนะ ลูกจะต้องแข็งแกร่งขึ้นก่อนที่จอมมารตัวต่อไปจะถูกสร้างขึ้น”

“แน่นอน… เราต้องดูแลลูกของเราอย่างดี ลูกจะต้องเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ในอนาคตอย่างแน่นอนเหมือนที่เราเคยทำ”

“อืม… แต่ว่าตอนนี้ เรามาสนุกกันในทุกๆวันกันดีกว่า ฉันเหนื่อยเกินไปกับการต่อสู้ ความตาย และสงคราม… ฉันแค่อยากพักผ่อน”

“ฉันก็เหมือนกัน งั้นเรามาทำสตูว์กันดีกว่า พูดถึงอาหาร คุณย่างสเต็กสักหน่อยได้ไหม? โอ้ แล้วก็ทำเนื้อเสียบไม้ด้วย”

"ยอดเยี่ยม!" แปลกจริงๆ… ฉันเข้าใจสิ่งที่พวกเขาพูดไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ

เห็นได้ชัดว่าแม่มีสิ่งที่คอยคุ้มกันอยู่รอบบ้าน แต่เธอปล่อยให้ดราก้อนเข้ามาหรอเพื่อให้เรากินมัน … อย่างนั้นหรอ?! และดราก้อนตัวนั้นก็มีความสัมพันธ์กับคิงดราก้อนผู้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจอมมาร…

ซึ่งฉันไม่รู้จักตัวตนของมัน สิ่งเดียวที่ฉันรู้ก็คือพ่อแม่ของฉันเอาชนะมันได้ ที่พ่อบอกว่าเขาเข้าร่วมในสงคราม…

บางทีเขาและแม่อาจจะเกษียณแล้วและไม่อยากต่อสู้อีกต่อไป

พวกเขาพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับโลกที่สร้างจอมมารทำไมโลกนี้แปลกจัง…? เหตุใดจึงสร้างจอมมารขึ้นมา?

อืม....มีความลึกลับมากมาย แต่ฉันไม่อยากถามพวกเขา เพราะพวกเขาจะสงสัยว่าฉันพูดเก่งและเก่งทุกอย่าง ฉันควรทำให้ดูเหมือนว่าฉันเป็นเพียงเด็กอัจฉริยะที่ค่อยๆ พัฒนาบุคลิกภาพของตัวเอง

อ่า...ฉันกำลังจะอาบเลือดดราก้อน พูดตามตรงมันไม่ได้ฟังดูแย่ขนาดนั้น บางทีฉันอาจจะสนุกกับมัน

นอกจากนี้เธอยังบอกว่าการอาบเลือดนี้จะทำให้ฉันสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ควบคู่ไปกับการกินหัวใจดราก้อนด้วย

ขณะที่ฉันตื่นขึ้นมาและนั่งบนเปล ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอันหอมหวาน กลิ่นเนื้อย่างอร่อยๆ…

อ่า… ไม่ได้กินเนื้อมานานแล้ว ว่าแต่… ตอนนี้ฉันยังเป็นเด็กอยู่แบบนี้ ฉันสามารถกินเนื้อสัตว์ได้หรือไม่?

งืมมม~… กลิ่น… เมื่อได้กลิ่นนั้น ฉันตัดสินใจตื่นขึ้นมาจริงๆ และทำเรื่องวุ่นวายเล็กน้อย

“ห๊า! ห๊าาาาว!” พ่อแม่ของฉันสังเกตเห็นฉันอย่างรวดเร็วและวิ่งมาหาฉันหลังจากได้ยินฉันส่งเสียงดัง

“ได้เวลาดีแล้วที่รัก ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว” แม่คว้าตัวฉันให้นั่งลงบนตักของเธอ และยื่นเนื้อมังกรชิ้นใหญ่มาให้

“เธอจะย่อยอาหารได้ตั้งแต่ยังเป็นทารกหรือเปล่า?” พ่อถามขณะหยิบเนื้อเสียบไม้มากินอย่างรวดเร็ว

“อย่างน้อยที่สุดเธอก็ควรจะกินเนื้อหัวใจมังกรสับในสตูว์ได้ ฉันทำมันเพื่อเธอโดยเฉพาะ ฉันเพิ่มเลือดเข้าไปเยอะมากเลย นี่ไงที่รัก” พูดจบแม่ก็เริ่มป้อนสตูว์หัวใจมังกรให้ฉันกิน มันมีรสชาติดีมากและ… ร่างกายฉันรู้สึกร้อน! ร้อนเกินไป! อ๊าาาาาาา...

แต่ดู้ดหมือนว่ามันไม่ได้เป็นปัญหาเลย เพราะแม่คอยอาบน้ำให้ฉันด้วยเวทมนตร์เพื่อการรักษาและพัฒนาร่างกายอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นมันจึงรู้สึกเหมือนไม่ได้มีผลกระทบอะไรสำหรับฉัน ฉันกินทุกอย่างอย่างรวดเร็ว อันที่จริง ฉันยังรู้สึกเหมือนกับว่าระบบเผาผลาญของฉันทำงานเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ สิ่งที่ฉันกินเข้าไปก็กลายเป็นพลังงานในทันที… และในไม่ช้าร่างกายของฉันก็เต็มไปด้วยออร่าสีแดง

“โอ้! คุณกำลังใช้คาถานั้นเพื่อช่วยให้เธอย่อยเหรอ? ทำได้ดีมาก”

“แท้จริงแล้ว การเผาผลาญที่เพิ่มขึ้นเป็นคาถาระดับ 8 ที่สามารถเพิ่มการเผาผลาญของใครบางคนได้อย่างง่ายดาย ในการต่อสู้มันสามารถทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้นสามเท่า แต่ยังช่วยเพิ่มการทำงานของร่างกายอื่น ๆ เช่นการย่อยอาหาร การไหลเวียนของเลือด และการทำงานอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน ถ้าฉันใช้ร่วมกับการพักผ่อน ซึ่งเป็นคาถาระดับ 7 ที่ช่วยรักษาความเหนื่อยล้าจากร่างกายความเหนื่อยล้ามันก็จะหายไปอย่างง่ายดาย…

ตอนนี้ ซิลฟี่จัง ต้องการมากกว่านี้ไหม?”

"มะ!" แม่ของฉันเป็นอัจฉริยะ! เธอใช้คาถาเหล่านี้เพื่อช่วยให้ฉันกินและย่อยอาหารได้มากเท่าที่ฉันต้องการ! เธอเริ่มป้อนสตูว์ให้ฉันเพิ่มอย่างรวดเร็ว ควบคู่ไปกับสมองดราก้อนที่ทำเป็นครอกเก้ สเต็กมังกรชิ้นเล็กๆ มันอร่อยมากไม่ว่าจะส่วนไหนของร่างกายก็ตาม ใครจะรู้ว่าดราก้อนนี้อาจเป็นอาหารอันโอชะจากสวรรค์!

ขณะที่ฉันกินต่อ ร่างกายของฉันก็แข็งแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในความเป็นจริง ฉันรู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อ ประสาทสัมผัส และมานาของฉันเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ...

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นในสถานะของฉัน แต่ฉันรู้สึกได้ว่านี่เป็นวิธีที่จะเติบโตแข็งแกร่งขึ้นภายนอกระบบ และเป็นวิธีที่ค่อนข้างโกงในตอนนี้ …