บทที่ 1260 ซ่อนเร้นแผนการ

ทงอวิ๋นจอมมาร เซียงชิง ท่านอาจารย์เต๋าชุงอี๋ และชิงจวิน ทั้งสี่คนต่างถือยันต์หยกคนละชิ้น

แต่เดิมมียันต์หยกอีกหนึ่งชิ้นให้ตงหยางป๋อถือครอง

ตงหยางป๋อหายตัวไปอย่างไม่คาดฝัน ท่านอาจารย์เต๋าชุงอี๋จึงรับหน้าที่แทน

ฉินซางและคนอื่นๆ ยืนอยู่เบื้องหลังทั้งสี่คน ภายใต้การนำทางของพวกเขา ร่วมกันกระตุ้นยันต์หยก เร่งใช้แนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบ

ยันต์หยกปรากฏภาพเทพวิหารพร่าเลือน พลังขั้วบวกลบมากมายหลั่งไหลออกมา บ้างใหญ่เท่ากระบุงข้าว บ้างเล็กเท่าเบี้ย ราวกับดวงดาวสว่างและมืดนับไม่ถ้วน

ครู่หนึ่งผ่านไป ทางช้างเผือกทอดลงมา ในห้วงอวกาศ แสดงแปดทิศ กำหนดเก้าวิหาร กลายเป็นแผนที่แผ่นดิน

หลี่อยู่เบื้องบน คันอยู่เบื้องล่าง เจินอยู่ทางซ้าย ตุ้ยอยู่ทางขวา เกินและซุ่น คุนและเฉียน อยู่ที่สี่มุม

ในชั่วพริบตา ร่างของทุกคนหายไปในแนวอาคมใหญ่ เหลือเพียงแผนภูมิแนวอาคมค่อยๆ เคลื่อนตัวไป

นี่คือแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวก อาศัยแปดทิศฝ่ายหลังเป็นรากฐาน เป็นรูปแบบเวทจากสำนักเสวียนเหมิน การจัดทัพแปรเปลี่ยนไร้ขีดจำกัด

'เฮอะ! เฮอะ!'

พอแนวอาคมตั้งขึ้น แสงสีเลือดภายนอกก็หลั่งไหลเข้ามาดุจน้ำไหล ออกมาจากประตูธง

ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ หลังจากแสงสีเลือดล้อมรอบแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบแล้ว กับดักเดิมที่พวกเขาเจอในแนวอาคมหอคอยดำก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในแนวอาคมธง

นี่ทำให้ฉินซางและคนอื่นๆ เกิดความรู้สึกประหลาด ราวกับพวกเขาติดอยู่ในแนวอาคมหอคอยดำ และมีคนกำลังควบคุม มันเป็นแนวอาคมที่มีชีวิต

พลังของแนวอาคมธงย่อมไม่อาจเทียบกับแนวอาคมหอคอยดำได้ แต่ก็ทำให้ทุกคนขมวดคิ้วแน่น มีลางสังหรณ์ไม่ดี

"โครมๆๆ..."

สายฟ้าสีเลือดนับไม่ถ้วนพุ่งออกจากประตูธง ดั่งฝนห่าใส่ ระเบิดกึกก้อง

แนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ถูกสายฟ้าสีเลือดท่วมท้น ได้รับการปะทะอย่างรุนแรง

ทุกคนรักษาแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบ ซ่อนตัวอยู่ในเก้าวิหาร การโจมตีจากภายนอกทั้งหมดไม่อาจเข้ามาได้

พวกเขาพยายามทำลายแนวอาคมธง ฝ่าเข้าไปยังทางเข้าบ่อน้ำสีเลือด

พวกเขาได้รู้จากปากจิงอวี่ว่า ด้านล่างมีบ่อน้ำสีเลือดแห่งหนึ่ง รอบบ่อเต็มไปด้วยโซ่ดำ ผู้บำเพ็ญโบราณผู้นั้นถูกผนึกอยู่ก้นบ่อ

ดอกอสูรเลือดเดือดก็อยู่ที่นั่น

เมื่อครู่ในแนวอาคมธงปรากฏแต่เจียงเฉินจื่อและพวกเขา ไม่เห็นเยว่เหลาโม่

นึกออกแล้วว่า เยว่เหลาโม่คงกำลังทำลายตราผนึกบ่อน้ำสีเลือด ไม่มีเวลามาสนใจที่นี่ ได้แต่สั่งให้เจียงเฉินจื่อนำคนมา ตั้งแนวอาคมธงขัดขวาง

และฝ่ายของพวกฉินซางมีผู้อาวุโสทั้งหมด ร่วมกันกระตุ้นแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบ ซึ่งพลังไม่ด้อยไปกว่าแนวอาคมธง

ฉินซางเพื่อหวังได้ดอกอสูรเลือดเดือดและผู้บำเพ็ญโบราณ ก็ร่วมมืออย่างเต็มที่ แอบใช้วิชาลับของชาวเผ่า เพิ่มพลังอาคมเทพตาสวรรค์ เสาะหาจุดอ่อนของแนวอาคมธง

ตามที่ทุกคนคาดหวังไว้ ในเวลาที่เยว่เหลาโม่กำลังสนใจอยู่ที่อื่น พวกเขาควรจะทำลายการป้องกันของแนวอาคมธงได้โดยไม่ยาก แต่กลับไม่คาดคิดว่า พลังของแนวอาคมธงจะแข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้มาก

ทงอวิ๋นจอมมารและชิงจวินมองหน้ากันแวบหนึ่ง พร้อมเปล่งเสียงดัง ร่วมกันร่ายอาคม เกือบจะกระตุ้นพลังของแนวอาคมถึงขีดสุด

'โครม!'

แสงวิเศษปรากฏขึ้น ลำแสงสีดำและสีขาวสองสายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ตอบโต้แสงสีเลือด ทำให้แนวอาคมธงปั่นป่วนเละเทะ

แนวอาคมทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง

แต่พวกเขายังคงหาจุดอ่อนเด่นชัดไม่พบ ถูกขัดขวางอย่างแน่นหนาอยู่ที่นี่!

ผีเสื้อตาสวรรค์อาศัยกำลังจากการปะทะของแนวอาคมทั้งสอง ค้นหาไปทั่ว แต่แสงสีเลือดหนาแน่นเกินไป สายตาทะลุผ่านอุปสรรคมากมายไปทีละน้อย ค่อยๆ แยกแยะอย่างยากลำบาก ความเร็วจึงช้ามาก

ในเวลานั้น ฉินซางก็ค้นพบร่องรอยบางอย่าง เอ่ยด้วยความตกใจ "ไม่ดีแล้ว! แนวอาคมธงถึงกับสามารถเชื่อมต่อกับหมอกเลือดในแนวอาคมหอคอยดำได้ อาศัยพลังของแนวอาคมหอคอยดำ!"

ทุกคนได้ฟังก็ตกใจยิ่ง จึงเข้าใจว่า เยว่เหลาโม่เข้าใจสถานที่นี่มากกว่าที่พวกเขาคิดไว้มากนัก สามารถเสกธงวิเศษสามด้าม ใช้มันเป็นสะพาน ดึงพลังของแนวอาคมหอคอยดำ!

มิน่า แนวอาคมธงจึงมีพลังแข็งแกร่งเช่นนี้

แม้ไม่ใช่เยว่เหลาโม่เป็นผู้ควบคุมแนวอาคม พวกเขาก็ไม่อาจทำลายการป้องกันได้ในชั่วขณะหนึ่ง พอทำลายได้แล้ว เยว่เหลาโม่คงสำเร็จไปนานแล้ว

"เว้นแต่จะสิ้นเปลืองโลหิตสำคัญเพื่อกระตุ้นต้นกำเนิดกลไกอาคม แต่เช่นนั้นพวกเราทุกคนจะสูญเสียพลังมหาศาล เข้าไปแล้วก็ไร้พลังจะแย่งชิงกับเยว่เหลาโม่"

ชิงจวินเอ่ยเสียงทุ้ม

ฉินซางขมวดคิ้วเล็กน้อย ดอกอสูรเลือดเดือดแม้ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องได้มาเด็ดขาด แต่วัตถุที่สามารถเพิ่มพลังขั้นปฐมทารกได้โดยตรง ในโลกก็หาได้ยากยิ่งนัก ไม่ควรพลาดโอกาส

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วมองไปทางจิงอวี่ถามว่า "แนวอาคมหอคอยดำแม้จะชำรุดทรุดโทรมแล้ว แต่อาคมโบราณในศูนย์กลางไม่ได้รับผลกระทบจากความวุ่นวายในยุคโบราณ ยังคงสมบูรณ์อยู่หรือไม่? ท่านนักพรตจำเหตุการณ์ที่ท่านเห็นในตอนนั้นได้ไหม?"

จิงอวี่ได้ยินแล้วก็เข้าใจความตั้งใจของฉินซางทันที

ดอกอสูรเลือดเดือดเกี่ยวข้องกับการทะลวงขั้นของนาง นางรีบใคร่ครวญอย่างหนัก พยายามนึกถึงประสบการณ์ในครั้งนั้น ครู่หนึ่งผ่านไป นางก็รีบเอ่ย "อาคมโบราณที่นี่สมบูรณ์กว่าที่อื่นมาก แต่ก็เคยถูกกระทบกระเทือน มีร่องรอยชำรุด

แต่ตอนนั้นข้าพบแผนการของผู้บำเพ็ญโบราณ มุ่งหนีเอาชีวิตรอด ไม่ทันได้สังเกตโดยละเอียด ข้าจำได้เพียงสองสามจุด ไม่แน่ใจว่าจุดเหล่านั้นจะอนุญาตให้คนลอดผ่านได้หรือไม่"

ซ่อนเร้นแผนการ ลอบข้ามแม่น้ำที่เฉินชาง

เห็นแนวอาคมธงโจมตีไม่สำเร็จสักที ฉินซางจึงคิดวิธีนี้ขึ้นมา มิเช่นนั้นปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไป ผลลัพธ์จะเป็นการตักน้ำด้วยตะกร้า เหนื่อยเปล่า

ไม่เพียงไม่ได้ผู้บำเพ็ญโบราณ แม้แต่ดอกอสูรเลือดเดือดก็จะถูกเยว่เหลาโม่เก็บเกี่ยวไปเสียหมด

ทุกคนได้ฟังก็มองหน้ากัน ล้วนรู้สึกสนใจ สมควรลองดู

"เหนื่อยแรงอยู่ที่นี่ไม่ใช่วิธีที่ดี ทางที่ดีที่สุดตอนนี้ก็คือทำตามแผนของท่านนักพรตหมิงเยว่ ลองดูสักตั้ง"

ชิงจวินพยักหน้า จากนั้นก็นึกถึงเรื่องหนึ่ง เสริมว่า "ควรอย่าให้ห้วงบาปสังเกตเห็นทิศทางของพวกเรา มิเช่นนั้นจะเกิดตัวแปร

จำเป็นต้องมีคนยังคงรักษาแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบ ไม่อาจถอนกำลังคนมากเกินไป"

ทงอวิ๋นจอมมารเห็นด้วย "ถูกต้อง ทำเช่นนี้ยังมีข้อดีสองประการ แนวอาคมปะทะกัน คลื่นกระเพื่อมกระทบอาคมโบราณ สามารถบังการลอบเข้าได้

อีกอย่าง พวกเราปรากฏตัวอย่างไม่คาดฝันต่อหน้าเยว่เหลาโม่ ยิ่งง่ายต่อการลงมือ

เวลาทำลายแนวอาคมธง ผู้ที่ควบคุมแนวอาคมหลักต้องจำให้ดี เห็นโอกาสเปลี่ยนการจัดทัพ ดึงแนวอาคมธงไว้อย่างแน่นหนา ป้องกันไม่ให้พวกมันกลับไปเสริมกำลังให้เยว่เหลาโม่"

หากเบื้องล่างเป็นคลังสมบัติของผู้บำเพ็ญโบราณ หรือพื้นที่เร้นลับยุคโบราณ พวกเขาอาจจะแย่งกันว่าใครจะได้ไป

เพราะผู้บำเพ็ญที่เข้าไปก่อนย่อมมีโอกาสมากที่สุดที่จะได้รับวัตถุที่มีค่าสูงสุด

แต่บัดนี้เป้าหมายของพวกเขาคือผู้บำเพ็ญโบราณ แค่จับตัวคนผู้นี้ได้ ซักถามความลับซ่อนเร้นยุคโบราณ ผู้ได้รับประโยชน์ก็คือทุกคน อีกทั้งการเผชิญหน้ากับเยว่เหลาโม่ย่อมมีอันตราย อยู่ด้านนอกภายใต้การปกป้องของแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบกลับเป็นที่ปลอดภัยที่สุด

ด้วยเหตุนี้ ไม่มีใครโต้แย้ง ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

ปัญหายุ่งยากที่สุดคือผู้ที่ถือครองยันต์หยก

เพื่อหลบหลีกการตรวจพบ ไม่ให้เจียงเฉินจื่อและพวกรับรู้ พลังของแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบไม่อาจอ่อนแอลงอย่างชัดเจนเกินไป

ศิษย์อาจารย์เต๋าชุงอี๋ทั้งสามมีวิชาพลังพิเศษ หลังจากกินยาวิเศษแล้ว แม้พลังจะเพิ่มขึ้นมาก แต่ก็จะมีข้อจำกัดบางอย่าง เช่น ทั้งสามคนไม่สามารถอยู่ห่างกันมากเกินไป ขาดความคล่องตัว

อีกฝ่ายคือเยว่เหลาโม่ผู้มีชื่อเสียงมานาน พวกเขารู้ดีว่าไม่อาจผ่านสายตาของเยว่เหลาโม่ไปได้ จึงเลือกอยู่ถือครองยันต์หยกไว้

สามคนร่วมมือกัน หนึ่งคนถือหนึ่งยันต์

อีกคนที่เลือกไปด้วยเกินความคาดหมาย

ฉินซางคิดว่าจะเป็นศิษย์พี่ของเขา ศิษย์พี่ได้รับถ่ายทอดวิชาจากสำนักเอวี๋ยนเฉิน ในด้านแนวอาคมมีความรู้ไม่น้อย ให้นางควบคุมแนวอาคมเก้าวิหารขั้วบวกลบ ย่อมมั่นใจได้ไร้ข้อผิดพลาด

ไม่คาดคิดว่า ทงอวิ๋นจอมมารกลับชี้ชิงจวินให้ไปด้วย ปล่อยให้เซียงชิงควบคุมแนวอาคมใหญ่

เซียงชิงได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยเพลิงบรรพเทพหลายสาย พลังเพิ่มขึ้นมาก

แต่ในสายตาของทงอวิ๋นจอมมาร พลังของชิงจวินยังแข็งแกร่งกว่าเซียงชิง