บทที่ 1240 จันทร์ในน้ำ

ตงหยางป๋อสวมเสื้อคลุมปักลาย ดอกจันทน์ทองคำลอยเหนือศีรษะ มือไพล่หลังก้าวเดิน

ดอกจันทน์ทองคำสั่นไหวบ่อยครั้ง ทุกครั้งที่สั่นไหวจะมีเงาวัตถุวิเศษขั้นสูงพุ่งออกไป

เงาวัตถุไม่เหมือนของจริง หม่นสลัว ไร้คลื่นพลัง เงาเลือดยังไม่ทันหลบหลีกก็ถูกรัดแน่น ไม่ว่าดิ้นรนอย่างไรก็หลุดไม่พ้น

จากนั้นเงาวัตถุวิเศษขั้นสูงสั่นไหวเบาๆ เงาเลือดที่อยู่ภายในก็ถูกทำลายจนไม่เหลือร่องรอย

ของล้ำค่านี้เป็นเครื่องรางวิเศษแห่งชีวิตของเขา ผ่านการบ่มเพาะเสกหลายปี พัฒนาเป็นวัตถุวิเศษขั้นสูงระดับสุดยอด มีประโยชน์นานัปการ

ตงหยางป๋อสบายใจไม่เครียด ไม่แม้แต่จะมองเงาเลือดรอบตัว สนใจแต่ความเคลื่อนไหวของคงเหลียงอวี่ บนใบหน้ามีรอยยิ้มบางเบาราวกับมีไม่มี

ดำดิ่งลึกลงไปเรื่อยๆ

เงาเลือดยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น แม้แต่หุ่นยันต์ปฐมทารกก็ไม่อาจฆ่าในหมัดเดียวได้แล้ว

คงเหลียงอวี่รู้สึกได้ว่าแสงสีฟ้าบริสุทธิ์ในปฐมวิญญาณของตนกำลังสูญเสียไปอย่างต่อเนื่อง หากแสงสีฟ้าบริสุทธิ์เหล่านี้หมดสิ้น เขาต้องเรียกหุ่นยันต์ปฐมทารกกลับ

ในก้นแม่น้ำเลือด ด้วยพลังของตัวเอง ย่ำไปก้าวหนึ่งยังยาก!

คงเหลียงอวี่สีหน้ากระวนกระวาย เร่งหุ่นยันต์ปฐมทารกพุ่งไปยังก้นแม่น้ำอย่างแรง รู้สึกว่าแรงกดดันยิ่งมากขึ้นทุกที

เงาเลือดที่ผ่านการบ่มเพาะในแม่น้ำเลือดหลายปีนับไม่ถ้วน ไม่เพียงมีความสามารถประหลาดพิศวง แต่ยิ่งแข็งแกร่งยิ่งฆ่ายาก ถูกตีเป็นสองท่อน กลับกลายเป็นเงาเลือดสองสาย ไม่กลัวความตาย

หุ่นยันต์ปฐมทารกมีเงายันต์วิเศษปรากฏบนร่างอยู่ตลอด แสดงพลังที่แท้จริง

บนร่างมียันต์วิเศษหลากหลายวาบไหว

ยันต์วิเศษแต่ละชนิดแทนพลังหนึ่งประเภท มีทั้งยันต์วิเศษธาตุน้ำ ยันต์วิเศษธาตุไฟ ยันต์ฟ้าผ่า ยันต์จิตอสูร และอื่นๆ อีกมากมายนับไม่ถ้วน ล้วนถูกชำระเข้าไปในร่างหุ่นยันต์

เทคนิคของหุ่นยันต์ปฐมทารกหลากหลายแปรเปลี่ยน บนร่างมีลม ไฟ ฟ้า น้ำ ปรากฏสลับกันไปมา ร่วมกับกำปั้นอันหนักหน่วงถล่มเงาเลือด

ไม่รู้ว่าดำดิ่งลงไปในแม่น้ำเลือดไกลเพียงใดแล้ว คงเหลียงอวี่ในที่สุดก็เห็นสิ่งอื่นนอกจากเงาเลือด

เบื้องหน้าคงเหลียงอวี่ ในหมอกเลือด มีหินงอกทรงแหลมยื่นออกมา

ยอดของหินงอกแหลมคม ถูกหมอกเลือดชะจนกลายเป็นสีเลือด งดงามเหมือนเพชรสีเลือด

เมื่อเห็นหินงอก คงเหลียงอวี่ก็ดีใจเป็นล้นพ้น ในที่สุดก็มาถึงก้นแม่น้ำเลือดเสียที

เขารีบดำดิ่งลงไป ไม่นานก็เหยียบถึงพื้นแข็ง

ที่นี่ได้รับการชะล้างจากหมอกเลือดมานาน ถูกหลอมด้วยพลัง ดินหินเปลี่ยนสภาพไปแล้ว แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

คงเหลียงอวี่ไม่สนใจดูรอบข้าง รีบบุกต่อไป เพราะเงาเลือดที่ถูกดึงดูดมายิ่งมากขึ้น ล้อมรอบพวกเขาอยู่ แรงกดดันบนหุ่นยันต์ปฐมทารกยิ่งมากขึ้น

พื้นขรุขระไม่เรียบ มีร่องลึกไปทั่ว ทุกที่มีหินงอกแหลมคม

ข่าวดีคือ นอกจากเงาเลือดที่มีอยู่ทั่วไป ยังไม่พบสัตว์ประหลาดอื่นใด

คนหนึ่งและหุ่นหนึ่งมุ่งหน้าไปข้างหน้า ไม่สนใจว่าการกระทำนี้จะดึงดูดเงาเลือดมามากเพียงใด ยังไงก็มากพออยู่แล้ว หนี้มากไม่กดทับตัว

หุ่นยันต์ปฐมทารกทำหน้าที่ปกป้องคงเหลียงอวี่อย่างเต็มที่ เขาจึงไม่บาดเจ็บอะไรมาก

แต่เมื่อเห็นเงาเลือดมากมายเช่นนี้ ใบหน้าของคงเหลียงอวี่ก็เริ่มซีดเผือด หวังแต่เพียงว่าจะหาเห็ดเลือดได้โดยเร็ว จะได้ออกจากที่อันตรายนี้

พุ่งบุกไปได้ระยะหนึ่ง เบื้องหน้าพื้นดินกลับปรากฏร่องลึกหนึ่งสาย

ร่องลึกนี้ขวางหน้าอยู่ แนวเกือบตรง ทั้งสองปลายทอดไปถึงฝั่ง ตัดผ่านพื้นแม่น้ำทั้งหมด ร่องลึกกว้างถึงพันจั้ง ลึกจนมองไม่เห็นก้น ขอบมีความเรียบลื่นมาก

ที่ก้นแม่น้ำเลือด มีร่องลึกมากมาย แต่ที่มีทิศทางและรูปร่างเช่นนี้กลับหาได้ยากมาก ไม่รู้ว่าภายในยังซ่อนสิ่งใดอยู่

"นี่คือร่องลึกนั้น!"

คงเหลียงอวี่อุทานในใจ ในดวงตาปิดซ่อนความยินดีไม่ได้

เห็ดเลือดไม่ได้เติบโตในร่องลึก แต่ร่องลึกนี้เป็นจุดสังเกตที่เด่นชัดที่สุด ตามข่าวสารที่เขาได้รับ หากเห็นร่องลึกนี้ ก็แสดงว่าไม่ไกลจากเห็ดเลือดแล้ว

ท่านผู้อาวุโสท่านนั้นที่เข้ามา เห็ดเลือดยังไม่สุก ต้องจำใจล้มเลิก ไม่ได้เผาพิณต้มนกกระเรียนไปเก็บเห็ดที่ยังไม่สุก แต่ทิ้งไว้ให้ผู้มาทีหลัง

คงเหลียงอวี่พาหุ่นยันต์ปฐมทารกกระโดดข้ามร่องลึก บุกต่อไปอีกระยะหนึ่ง พบว่าเบื้องหน้ามีการไหลของหมอกเลือดที่ผิดปกติไป

ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็รู้สึกถึงแรงกดดันประหลาดโถมเข้ามา

ร่างคงเหลียงอวี่สั่นไหว เกราะพลังวิเศษบนร่างกายสั่นสะเทือนรุนแรง สีหน้าเปลี่ยนไปมาก

แรงกดดันนั้นไม่รู้ว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่เกือบทำลายเกราะพลังวิเศษของเขาได้

เขาชะลอความเร็วลง เข้าใกล้พื้นที่ผิดปกตินั้น พบว่าหมอกเลือดเบื้องหน้าเข้มข้นกว่าที่อื่นมาก พื้นเว้าลง เหมือนเป็นทะเลสาบมืดใต้แม่น้ำ

ในใจกลางหมอกเลือด แผ่รัศมีแสงสีเลือดเข้มข้นออกมา

ในใจกลางแสง มีเห็ดชนิดหนึ่งมีร่มเห็ดใหญ่เท่าจานกลม ลอยอยู่ในหมอกเลือด ราวกับลอยอยู่บนน้ำเลือด โยกไหวไปตามคลื่น

เห็ดทั้งดอกสีเลือดสด ราวกับก่อตัวจากเลือดสด

ทั้งเห็ด มีใบเพียงใบเดียว กลมดั่งจันทร์เต็มดวง แสดงว่าสุกเต็มที่แล้ว

บนพื้นผิวไม่มีลวดลายวิเศษ ตรงกลางมีก้อนนูนขนาดเท่าเหรียญทองแดง ทรงเหมือนกะโหลก ชั่วร้ายประหลาดพิศวง

นี่คือสมุนไพรวิเศษหายากยิ่ง เห็ดเลือด ตามตำนานว่ามันช่วยให้ผู้บำเพ็ญรวบรวมกายขั้นปฐมทารกได้!

"ในที่สุด......"

เมื่อเห็นเห็ดเลือดจากระยะไกล หัวใจของคงเหลียงอวี่เต้นแรง ลมหายใจเร่งรีบ

เห็ดเลือดไม่มีกลิ่นหอมของสมุนไพรวิเศษ คงเหลียงอวี่คาดว่า สมุนไพรที่เติบโตในที่เช่นนี้ ไม่มีกลิ่นคาวเลือดก็นับว่าดีแล้ว ไม่มีกลิ่นหอมเป็นเรื่องปกติ

แม้จะมีกลิ่นอะไร ก็คงถูกหมอกเลือดเข้มข้นกลบไปหมด

สมุนไพรวิเศษอยู่ตรงหน้า!

แต่พวกเขาดึงดูดเงาเลือดมากขึ้นอีก

คงเหลียงอวี่กวาดตามองอย่างคร่าวๆ ไม่เห็นสัตว์วิเศษคุ้มสมุนไพรอยู่รอบๆ ท่านผู้อาวุโสท่านนั้นก็ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้

เงาเลือดเหล่านี้เกลียดสิ่งแปลกปลอมทั้งหมด สัตว์วิเศษใดก็ไม่อาจอยู่ในที่เช่นนี้ได้ เว้นแต่จะมีเงาเลือดที่ฉลาดผิดปกติปรากฏขึ้น

เขาสร้างความวุ่นวายมากขนาดนี้ แต่รอบๆ เห็ดเลือดไม่มีปฏิกิริยา คงไม่มีสัตว์วิเศษคุ้มสมุนไพรอยู่แล้ว

"ไป!"

คงเหลียงอวี่ตะโกนเบาๆ แสงยันต์สองดวงพุ่งออกมาจากต่านเถียน

หนึ่งในนั้นคือยันต์ดาบเทพไท่กัง ซึ่งเขาเสกจนสมบูรณ์แล้ว

อีกดวงหนึ่งคือยันต์เทพมังกรเก้าตัวที่ฉินซางคุ้นเคย และมีวิญญาณเจ้าเลื้อยครบทั้งเก้า!

ส่วนยันต์ดวงนั้นที่ฉินซางมี หลังจากเขาบรรลุขั้นปฐมทารกก็ไม่จำเป็นต้องใช้อีก จึงมอบให้หลีอวี้ฝู บอกว่ามีที่มาที่ไม่อาจเปิดเผย สั่งว่าปกติอย่าใช้ เอาไว้เป็นเครื่องคุ้มชีพ

วิญญาณเจ้าเลื้อยวนรอบกาย ยันต์ดาบเทพไท่กังแสดงร่างจริง แหวกแรงดึงดูดเบื้องหน้า

คงเหลียงอวี่ร่างเป็นหนึ่งเดียวกับยันต์ลับทั้งสอง ตามหุ่นยันต์ปฐมทารกอย่างใกล้ชิด ผลักดันเงาเลือดออกไป พุ่งไปยังเห็ดเลือด

คาดไม่ถึงว่า ครึ่งทางดันรู้สึกว่าแรงกดดันยิ่งแรงขึ้นเรื่อยๆ ต่อไปตนเองอาจรับไม่ไหว

โอกาสมาถึงแล้ว ไม่ให้คิดมาก

เขาตัดสินใจทันที สั่งให้หุ่นยันต์ปฐมทารกไปเก็บเห็ดเอง

ตัวเองก็ระดมยันต์ลับเต็มกำลัง และปล่อยยันต์วิเศษมากมาย หวังว่าจะสามารถต่อกรกับเงาเลือดได้ชั่วครู่

'โฮก!'

วิญญาณเจ้าเลื้อยคำรามก้อง ยันต์เทพมังกรเก้าตัวถูกกระตุ้นถึงขีดสุด

ยันต์ดาบในทันใดฟาดฟันแสงดาบนับไม่ถ้วน

สายฟ้าสวรรค์ เพลิงวิเศษ เถาวัลย์ไม้ ยอดเขา......

ยันต์วิเศษทรงพลังมากมาย ถูกปล่อยออกไปอย่างไม่เสียดาย

คงเหลียงอวี่ดิ้นรนเคลื่อนไหว เห็นหุ่นยันต์ปฐมทารกในที่สุดพุ่งถึงข้างเห็ดเลือด ยื่นมือคว้า

คาดไม่ถึงว่า กลับคว้าอากาศเปล่า!

เห็ดเลือดเหมือนจันทร์ในน้ำ แตกสลายในทันใด

รอยยิ้มของคงเหลียงอวี่แข็งค้างโดยสิ้นเชิง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

จากนั้น เขาก็ตาเห็นเห็ดเลือดกลับมารวมตัวอีกครั้ง

ยังคงงดงามเช่นนั้น!

วิจิตรตระการตาเช่นนั้น!

ยังไม่ทันที่คงเหลียงอวี่จะคิดออกว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงพลังอันทรงอำนาจพุ่งมาจากด้านหลัง พุ่งมาในชั่วพริบตา