บทที่ 829 อิสระ

ในมือฉินซางยังเหลือผลอาบเลือดอีกสามผล แม้ทั้งหมดจะยังไม่สุกงอม แต่การใช้พร้อมกันก็มีฤทธิ์มากพอสำหรับการทะลุขั้นแล้ว

การแลกผลอาบเลือดหนึ่งผลกับสัตว์อสูรขั้นแก่นมารช่วงปลายหนึ่งตัว นับว่าคุ้มค่ายิ่ง

เขามีความมั่นใจแปดส่วนที่จะควบคุมสองหัวคู่ได้

ผลอาบเลือดอยู่ตรงหน้า ดูน่าลิ้มลองยิ่งนัก

โอกาสทะลุขั้นหากพลาดไปแล้ว ครั้งต่อไปไม่รู้ต้องรออีกนานเพียงใด โอกาสเช่นนี้มาได้ยากยิ่ง

แต่ภาพที่ทำให้ฉินซางประหลาดใจกลับปรากฏขึ้น

สองหัวคู่พยายามอีกครั้ง แต่ล้มเหลวอีกครา

มันนอนนิ่งกับพื้น ค่อยๆ หลับตาลง ปล่อยให้พลังสายเลือดอ่อนลง ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ยอมกลืนผลอาบเลือด

มันกลับต้านทานสิ่งล่อใจได้ ยอมสละโอกาสทะลุขั้น ไม่ยอมรับนายใหม่

"อิสระงั้นหรือ..."

ฉินซางพึมพำ จิตใจเหม่อลอยเล็กน้อย

ในฐานะผู้บำเพ็ญเซียน ฉินซางพบเห็นสัตว์อสูรที่ถูกผู้บำเพ็ญควบคุมมามากต่อมาก โดยเฉพาะพวกที่ยังไม่ถึงขั้นแปรกาย ปัญญายังไม่เปิด ไม่สามารถพิจารณาความรู้สึกของตัวมันเองได้

ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่จะให้ลูกอ่อนของสัตว์อสูรยอมรับเจ้านาย เลี้ยงดูตั้งแต่เล็ก

มีเพียงผู้มีพลังแข็งแกร่งยิ่ง หรือมีวิชาลับควบคุมสัตว์ จึงจะสามารถควบคุมสัตว์อสูรโตเต็มวัยได้

ฉินซางไม่มีวิชาลับเช่นนั้น ทำได้เพียงให้สองหัวคู่ยอมรับนายเอง

เนิ่นนานที่คบหากันมา ฉินซางรู้ว่าสองหัวคู่มีพรสวรรค์เยี่ยมยอด ปัญญาไม่ต่ำ แต่มันไม่เคยกินน้ำทิพย์กษัตริย์ ไม่คิดว่ามันจะสามารถต้านทานสิ่งยั่วยวนจากสัญชาตญาณได้เพียงเพื่อ 'อิสรภาพ'

หรืออีกนัยหนึ่ง มันมั่นใจว่าจะทะลุขั้นได้ด้วยตัวเอง

ฤทธิ์ยาของผลอาบเลือดค่อยๆ จางลง ลมหายใจของสองหัวคู่ค่อยๆ กลับมาสม่ำเสมอ ดูอ่อนล้ายิ่งนัก นอนแผ่อยู่ตรงนั้นไม่อยากขยับเขยื้อน

อย่างชัดเจน มันล้มเหลว

ก้อนนูนที่คอยังไม่หายไปทั้งหมด แม้จะทะลุขั้นไม่สำเร็จ แต่ในช่วงเวลาที่รู้แจ้งนั้น ก็ได้ประโยชน์มากมาย พลังเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจากก่อนหน้านี้

รวมถึงพรสวรรค์ของมันด้วย

ฉินซางรับรู้ลมปราณของสองหัวคู่ คิดในใจว่าสัตว์อสูรอย่างสองหัวคู่ที่มีสายเลือดอันเข้มแข็ง พลังของมันย่อมเหนือกว่าผู้บำเพ็ญเซียนระดับเดียวกันอยู่แล้ว

ยามนี้ หากมันต่อสู้กับผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองช่วงปลายธรรมดา ก็คงไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย

"เมื่อเจ้าตัดสินใจเช่นนี้แล้ว ข้าก็ไม่บังคับ

ผลอาบเลือดนี้ ข้าจะเก็บไว้ให้เจ้าชั่วคราว เมื่อใดที่เจ้ายอมรับเงื่อนไข ผลอาบเลือดก็ยังเป็นของเจ้า"

ฉินซางหยิบผลวิเศษขึ้นมา เอ่ยเรียบๆ

หากสองหัวคู่สามารถทะลุขั้นได้เอง ก็ไม่มีอะไรให้พูด ผลไม้ที่บีบให้สุกย่อมไม่หวาน

ทว่าการทะลุขั้นล้มเหลว ฉินซางย่อมไม่ปล่อยให้มันจากไปง่ายๆ

สัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ชั้นยอดและอยู่ในขั้นช่วงกลางขั้นสุดยอดเช่นนี้ เป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดที่วงแหวนแห่งดวงใจเป็นหนึ่งควบคุมได้ ยากนักที่จะหาพบ

แม้พบแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะควบคุม

"คงไม่ใช่ว่ามันยังจำคำสัญญาของข้าได้กระมัง ว่าเมื่อทะลุขั้นสร้างแก่นทองช่วงปลาย ข้าจะปล่อยมันไป... มันคงถูกความเร็วในการบำเพ็ญของข้าหลอกเข้าแล้ว ประเมินพรสวรรค์ข้าสูงเกินไป"

แววตาฉินซางประหลาดพิกล หากไม่พบไม้เทพสิบชนิด พลังของเขาคงติดขัดในไม่ช้า

เห็นได้ชัดว่า อย่างน้อยก่อนการเปิดวังเจ็ดสังหารครั้งหน้า ก่อนจะหาแท่นส่งโบราณพบ โอกาสที่สองหัวคู่จะหลบหนีคงน้อยนัก

ได้ยินคำของฉินซาง

สองหัวคู่เพียงเลิกหนังตาขึ้นเล็กน้อย ส่งเสียงฟุดฟิดทางจมูก ไม่สนใจการล่อลวงของผลวิเศษ

"เอาเถอะ ขอให้เจ้าสมหวังในฝันเร็ววัน..."

ฉินซางไม่สนใจสองหัวคู่อีก เก็บผลวิเศษ ไปทำกิจของตนต่อ

ความจริงได้พิสูจน์ว่า โอกาสทะลุขั้นไม่ได้มาง่ายดายเลยจริงๆ

สองหัวคู่เดินเพ่นพ่านในถ้ำบำเพ็ญของฉินซางทุกวัน บางครั้งยังแอบเข้าไปในแนวอาคมรวมพลังวิเศษของฉินซาง ผ่านไปครึ่งปี ไม่มีความก้าวหน้าใดๆ

มันเกือบจะกลายเป็นสุนัขบ้าแล้ว ทุกคืนมันจะหันหน้าสู่พระจันทร์และท้องฟ้าโห่หอน ราวกับกำลังถามฟ้าดิน ฉินซางรำคาญจนทนไม่ไหว จึงเก็บมันเข้าวงแหวนแห่งดวงใจเป็นหนึ่ง ให้มันนอนหลับไป

ชีวิตของฉินซางเต็มไปด้วยกิจกรรม

การสร้างร่างภายนอก การบำเพ็ญ การฝึกร่างกาย การเลี้ยงแมลงวิเศษ แทบไม่มีเวลาว่างเลย

เมื่อหนึ่งเดือนก่อน หอประมูลเซียงอันส่งสมุนไพรวิเศษที่ฉินซางสั่งซื้อมาให้ เป็นตำรับยาสำหรับเลี้ยงผีเสื้อตาสวรรค์

ในตำรับมีสมุนไพรวิเศษหลายชนิดที่หายากยิ่งกว่ากุหลาบผีเสื้อหกกลีบเสียอีก โชคดีที่หาได้ครบ

ราคาย่อมแพงยิ่ง

ก่อนหน้านี้เพื่อรวบรวมวัสดุหลอมธงมารสิบทิศ เงินเก็บหมดไปเกือบครึ่ง

ปากน้อยๆ ของผีเสื้อตาสวรรค์ราวกับหลุมไร้ก้น มีตัวกินจุตัวนี้อยู่ ฉินซางรู้สึกถึงแรงกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ

โชคดีที่ตัวไหมอ้วนหาอาหารกินเองได้ มันกินช้ามาก แทะทีละนิดแล้วหลับไปนาน ผลึกสีม่วงพวกนี้คงพอใช้ได้หลายสิบปีไม่มีปัญหา

"หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป คงต้องกลับไปประกอบอาชีพเดิม หลอมเครื่องรางวิเศษหาเงิน

อี้ตันซือยังคงเชิญชวนให้ข้าเข้าร่วมหอประมูล แต่ข้าไม่เคยหลอมวัตถุวิเศษขั้นสูง หลอมเครื่องรางวิเศษได้เพียงเงินค่าแรงเท่านั้น

ตอนนี้มีหินวิเศษชั้นสูงหนึ่งก้อน อาจลองวางแนวอาคมหลอมธงมารสิบทิศสักสองสามอัน เมื่อหลอมสำเร็จ วิชาหลอมก็จะเพิ่มขึ้นมาก..."

ฉินซางเกิดความคิดนี้ขึ้น มือพลิกออกมา หยิบหินวิเศษชั้นสูงหนึ่งก้อน

ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ฉินซางเคลียร์ข้าวของในถ้ำบำเพ็ญจนเกลี้ยง แล้วนำวัสดุวางแนวอาคมออกมา

'ฮ่า...'

บนพื้นมีกองพะเนิน

วัสดุหลากหลายประเภท ล้วนมีค่ามิใช่น้อย

โชคดีที่ส่วนใหญ่เป็นกระดูกสัตว์อสูรและหนังสัตว์นานาชนิด มีข้อกำหนดเข้มงวด ต้องสอดคล้องกับหลักธาตุทั้งห้าที่ก่อเกิดสลาย อีกทั้งยังต้องมีจิตวิญญาณสัตว์อสูรด้วย

จิตวิญญาณสัตว์อสูรจะถูกผนึกในด้ามธง ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญในการหลอมเส้นวิญญาณและถักทอธงวิญญาณในภายหลัง

สิ่งเหล่านี้ หากจะรวบรวมในอาณาเขตเซียวฮั่น ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย แม้แต่บรรพาจารย์ขุยอิน ปรมาจารย์ขั้นปฐมทารกผู้เกรียงไกร ในปีนั้นก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมายมหาศาล

แต่ในทะเลชางหลาง เพียงมีหินวิเศษมากพอก็ซื้อได้

ที่ยากคือวัสดุอื่นๆ ฉินซางฝากหอประมูลเซียงอัน กว่าจะรวบรวมได้ก็ใช้เวลานานถึงเพียงนี้

นับวัสดุให้ครบถ้วน แน่ใจว่าไม่ขาดสิ่งใด ฉินซางนำแท่งเหล็กประหลาดออกมาวางไว้ด้านข้าง จากนั้นแยกประเภทของวัสดุต่างๆ แล้วเริ่มงานอย่างแข็งขัน

แนวอาคมซับซ้อนยิ่งนัก เป็นแนวอาคมโบราณที่บรรพาจารย์ขุยอินค้นคว้าตำราเก่าแก่มากมายจึงพบ

ฉินซางเริ่มเสกวัสดุต่างๆ จากนั้นจัดวางเป็นแนวอาคม วุ่นวายอยู่หลายชั่วยาม แนวอาคมจึงเริ่มเห็นเค้าโครง

กว่าจะวางแนวอาคมเสร็จ ก็เป็นเวลาสามวันต่อมา

ยามนี้ถ้ำบำเพ็ญของเขาถูกแนวอาคมห้าสีขนาดใหญ่ครอบคลุม

หลังจากแนวอาคมสร้างเสร็จ พื้นผิวราบเรียบเป็นหนึ่งเดียว ไม่อาจแยกแยะวัสดุดั้งเดิมได้ ดูเหมือนทำจากหยกขาว รอบนอกมีช่องว่างสำหรับเสียบหินวิเศษชั้นกลาง

แต่ตรงกลางต้องใช้หินวิเศษชั้นสูงเท่านั้น ไม่เช่นนั้นไม่อาจกระตุ้นได้

เหนือแนวอาคม แสงห้าสีสลับกันปรากฏ นั่นคือพลังธาตุทั้งห้าจากวัสดุนานาชนิด

เมื่อกระตุ้นแล้ว พลังเหล่านี้จะเป็นไปตามกฎเกณฑ์ของแนวอาคม รวมตัวสู่จุดศูนย์กลาง

เพียงวางแท่งเหล็กประหลาดตรงนั้นเท่านั้น

ธงมารสิบทิศที่เขาจะหลอม จำนวนแน่นอนต้องมากกว่าของบรรพาจารย์ขุยอิน

วิธีการจัดวางแนวธงสิบอันที่ใช้ก่อนหน้านี้ อาจไม่สามารถแสดงพลังทั้งหมดของวัตถุวิเศษขั้นสูงได้ ควรค้นหาแนวอาคมอื่นที่เหมาะสม การหลอมวัตถุวิเศษขั้นสูงก็ต้องปรับเปลี่ยนตามไปด้วย

หลังจากกลับจากวังเจ็ดสังหาร ฉินซางครุ่นคิดเรื่องนี้ตลอด รางๆ ก็มีเค้าลางแล้ว

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาเมื่อถักทอธงวิญญาณภายหลัง ตอนนี้เพียงมุ่งมั่นหลอมด้ามธงก็พอ