บทที่ 690 ยันต์บัญชาสายฟ้า

แมลงประหลาดอ้าปากงับกระบี่ไม้เล็ก เขี้ยวพิษกัดฟัน ในปากปรากฏกลุ่มพลังประหลาดเป็นวงวน ได้ยินเสียง 'กรอบแกรบ' ดังต่อเนื่อง เงากระบี่ถูกกัดแตก เศษกระบี่ราวกับถูกดูดกลืนเข้าไปในเขี้ยวของแมลงประหลาด

กระบี่ไม้เล็กดิ้นรนหลุดพ้นจากปากแมลง แต่ก็ไม่เป็นอันตราย

"แมลงวิเศษแห่งชีวิตขั้นลอกคราบครั้งที่สาม?" ฉินซางสงสัยจนงุนงง ชายผู้นี้เป็นชาวเผ่า

บนเกาะตูเหยียนมีผู้บำเพ็ญชาวเผ่าอยู่ด้วย แต่จำนวนน้อยกว่าผู้บำเพ็ญมนุษย์มาก เพราะผู้ปกครองเกาะตูเหยียนก็เป็นผู้อาวุโสขั้นปฐมทารกของมนุษย์

ชาวเผ่าเหล่านี้ล้วนเก็บตัวเงียบๆ ตั้งใจเป็นมิตรกับผู้บำเพ็ญมนุษย์ ตั้งแต่เมื่อไรที่พวกเขากล้าโอหังเช่นนี้?

แมลงประหลาดนี้มีชื่อว่า "ตุนหยวนชง" ในบัญชีแมลงเวทอยู่ในอันดับที่ไม่เกินร้อย

ชายชุดดำผู้นี้ไม่เพียงมีเกราะด้านใน แต่ยังมีแมลงวิเศษแห่งชีวิตที่อยู่ในอันดับสูงเช่นนี้!

กระบี่ไม้เล็กยากที่จะเอาชนะแมลงวิเศษแห่งชีวิตขั้นลอกคราบครั้งที่สามได้

ฉินซางตัดสินใจทันที เรียกดาบวิเศษกลับมา หยิบกระจกน้ำดำออกมาจากแหวนพันชั่ง ยกฝ่ามือขึ้น กระจกน้ำดำหมุนวนลอยออกไป ผิวกระจกหันตรงไปยังชายชุดดำ

ผิวกระจกสีดำมืดราวกับมีพื้นที่ลึกล้ำอยู่ภายใน ท่ามกลางเสียงคลื่นกระหึ่ม น้ำวิเศษที่ปิดผนึกในวัตถุวิเศษขั้นสูงไหลทะลักออกมา รวมตัวเป็นมังกรดำดุร้าย พุ่งเข้าใส่ชายชุดดำ

แต่ในตอนนี้ ฉินซางสังเกตเห็นความผิดปกติของชายชุดดำ สายตาจับจ้องที่ฝ่ามือขวาของเขา บนฝ่ามือมีแสงเงินวาบ ดูเหมือนจะเป็นยันต์ชนิดหนึ่ง!

เมื่อเห็นแสงเงินนั้น ฉินซางก็รู้สึกหวาดหวั่นอย่างรุนแรงในใจ

เห็นฉินซางสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเขาแล้ว ชายชุดดำก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป ส่ายฝ่ามือพุ่งมาที่ฉินซางอย่างรวดเร็ว หัวเราะอย่างดุร้าย "ตายซะ!"

'แปะ!'

ยันต์สีเงินวาววับแตกสลายตรงหน้าฉินซาง

ในชั่วขณะนี้ ฉินซางรู้สึกขนลุกชัน ราวกับเผชิญภัยใหญ่

เหนือศีรษะของเขา ท้องฟ้าที่แจ่มใสไร้เมฆ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรมีเมฆดำก้อนหนึ่งปรากฏขึ้น เป็นก้อนเมฆนี้เองที่ทำให้ฉินซางรู้สึกหวาดกลัวอย่างยิ่ง

ในความตกใจ ฉินซางไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า การเคลื่อนไหวของเขาเร็วกว่าความคิด เขาปากระจกน้ำดำที่เดิมพุ่งไปหาชายชุดดำขึ้นท้องฟ้า จากนั้นจิตใจดำดิ่งสู่ต่านเถียน ไม่ลังเลแม้แต่น้อยในการกระตุ้นยันต์เทพมังกรเก้าตัว

"ฮู่!"

เหนือศีรษะฉินซางปรากฏเงามังกรขนาดเล็ก ก่อนจะพุ่งลงมาเข้าสู่ร่างของเขา

ในชั่วขณะต่อมา รอบกายฉินซางปรากฏโดมแสงสีแดงเพลิง วิญญาณมังกรว่ายวน ปราดเปรียวงดงาม

ส่วนตัวเขากลายเป็นลำแสงสีเงินผสมสีแดง ในพริบตาเคลื่อนย้ายไปหลายจั้ง

ในวินาทีที่ฉินซางเพิ่งหลบไป สายฟ้าเส้นเล็กบางจากท้องฟ้าพุ่งลงมา ฟาดลงบนกระจกน้ำดำ สายฟ้านั้นทะลุผ่านวัตถุวิเศษขั้นสูงแล้วพุ่งลงมาด้านล่าง ฟาดลงตรงที่เงาของฉินซางเมื่อครู่ เฉี่ยวฉินซางไปเพียงนิดเดียว

สายฟ้าไม่อาจฟาดถูกฉินซาง แต่พุ่งลงสู่ผิวทะเล

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว พลังอันน่าสะพรึงกลัวในสายฟ้าระเบิดออก ทำให้ผิวทะเลระเบิดเป็นหลุมกว้างเกือบสิบจั้ง แสงสีเงินพุ่งกระจายออกไปสี่ทิศแปดด้านราวกับปลาว่ายน้ำ

เมื่อพลังนี้หายไป น้ำทะเลก็ค่อยๆ ไหลกลับมาประสานกัน

เห็นภาพนี้ ฉินซางตกใจจนเหงื่อเย็นผุด

หากไม่มียันต์เทพมังกรเก้าตัวและพลังกระบี่เสียงสายฟ้า หากไม่มีกระจกน้ำดำช่วยรับสายฟ้าชั่วครู่......

หากเขาเคลื่อนไหวช้าแม้เพียงก้าวเดียว ถูกสายฟ้านี้ฟาด คงไม่มีทางรอดแน่! ฉินซางคาดการณ์ว่า แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองช่วงปลาย หากถูกสายฟ้านี้ฟาด อย่างน้อยก็บาดเจ็บสาหัส

ฉินซางสีหน้าเย็นเยียบ จ้องมองชายชุดดำ ในดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันเข้มข้น

ยันต์สายฟ้านี้มีพลังน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน ในการต่อสู้ระหว่างผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทอง ถือเป็นไพ่ตายที่ตัดสินชัยชนะ

หากไม่ใช่เพราะเขามีวิธีหลบหนีมากมาย และระมัดระวังสูง ตอบสนองได้เหมาะสมในทันที จริงๆ แล้วคงต้องพลาดท่าให้ชายผู้นี้แล้ว

"ยันต์บัญชาสายฟ้ายังฆ่าเจ้าไม่ได้?"

ชายชุดดำตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าประหลาดใจมากที่ฉินซางมีวิชาเหินเร็วถึงเพียงนี้ ถึงกับหลบยันต์ที่ชัยชนะแน่นอนไปได้

แล้วชายชุดดำก็เห็นฉินซางชักธงอำมหิตสามอันออกมา พลังของธงดูไม่ธรรมดา ใบหน้าจึงเริ่มแสดงความตื่นตระหนก

ฉินซางใจยังไม่นิ่ง ชายชุดดำยิ่งหงุดหงิดกว่า

ยันต์บัญชาสายฟ้านี้เป็นยันต์คุ้มตัวที่อาจารย์มอบให้ ออกตัวโดยไม่มีใครทันตั้งตัว บางครั้งสามารถสังหารผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองช่วงปลายได้ด้วยซ้ำ แต่กลับถูกหลบไปอย่างง่ายดาย

อีกทั้ง วัตถุวิเศษขั้นสูงที่ฉินซางชักออกมาทำให้เขาหวาดหวั่น ชายชุดดำเริ่มเสียใจที่ไปยุ่งกับคนแข็งแกร่งเช่นนี้

เขารีบเร่งแมลงวิเศษแห่งชีวิตพุ่งเข้าใส่ฉินซาง แล้วยื่นมือไปที่ถุงวิเศษ ดูเหมือนจะหยิบอะไรออกมา แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกลมพัดด้านหลัง

'ฟิ้ว!'

ใครจะคิดว่า ธงอำมหิตเป็นเพียงการลวง

ยักษาบินกลางคืนที่ซ่อนตัวในทะเลลึก ในช่วงที่ชายชุดดำถูกยันต์บัญชาสายฟ้าและฉินซางดึงความสนใจ ได้ใช้โอกาสนี้แอบเข้าใกล้ และหาจังหวะลงมือ

ชายชุดดำเห็นเพียงแวบหนึ่งเป็นเงาดำ ในความตกใจยิ่งไม่ทันตอบสนอง ก็ถูกยักษาบินกลางคืนตบหนึ่งกรงเล็บลงที่กลางหลัง

แม้จะมีเกราะด้านในคุ้มกัน แต่พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ยังแทรกซึมเข้าร่างชายชุดดำ ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสในชั่วพริบตา ชายชุดดำร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างพุ่งกระเด็นออกไป

แมลงวิเศษแห่งชีวิตของเขารับรู้ถึงอันตรายที่เจ้านายเผชิญ ส่งเสียงครวญครางก่อนหันกลับ พุ่งกลับมาช่วยเหลือ

แต่น่าเสียดายที่ฉินซางเร็วกว่า เขาและยักษาบินกลางคืนเข้าโจมตีชายชุดดำพร้อมกันจากสองทิศทาง

แต่ในตอนนี้ ที่ไกลออกไปปรากฏแสงแดงสายหนึ่ง มีคนกำลังรีบร้อนมา

ดวงตาฉินซางหรี่ลง คนที่มาคงเป็นสมุนของชายชุดดำ แม้จะมีเพียงคนเดียว แต่ดูจากแสงเหินแล้ว อย่างน้อยก็เป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองช่วงกลาง ยามนี้ลำแสงอสูรสีโลหิตถูกใช้ไปแล้ว ไม่อาจสู้ได้

ชายชุดดำมีสมบัติหลายชิ้น ในบัญชีแมลงเวทก็มีแมลงวิเศษแห่งชีวิตติดอันดับ แสดงว่าเขาคงมีสถานะไม่ธรรมดาในหมู่ชาวเผ่า และคงไม่มีเพียงพรรคพวกคนเดียวแน่

ยักษาบินกลางคืนที่เข้าซุ่มโจมตีเดิมคิดจะจับชายชุดดำมาซักถาม แต่ฉินซางเปลี่ยนใจ สั่งให้ยักษาบินกลางคืนลงมือสังหาร

ชายชุดดำที่บาดเจ็บสาหัสแทบไร้ทางสู้ เพิ่งหลบกระบี่ได้ก็ถูกกรงเล็บผีดิบทะลวงหลังศีรษะ ตายคาที่

แมลงวิเศษแห่งชีวิตที่ผูกพันชีวิตกับเจ้านาย ก็ม้วนลงสิ้นใจในวินาทีที่เจ้านายตาย

ฉินซางสีหน้าเย็นชา เก็บยักษาบินกลางคืน เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วราวกับสายน้ำ กวาดถุงวิเศษที่เอวชายชุดดำ พร้อมทั้งเกราะด้านในที่แทบถูกทำลาย แล้วกระตุ้นยันต์และพลังกระบี่เสียงสายฟ้า หนีออกไป

ก่อนจะจากไป ยังมีเวลาปล่อยเปลวไฟออกมา เผาร่างชายชุดดำให้สิ้นซาก

ทิศทางที่เขาเลือกกลับไม่ใช่เกาะตูเหยียน แต่เป็นเส้นทางที่มาก่อนหน้านี้

ไม่รู้ว่าเกาะตูเหยียนเกิดความวุ่นวายอะไร ก่อนที่จะเข้าใจเหตุการณ์ เขาไม่ต้องการเข้าไปลุยน้ำขุ่น

ทิศทางอื่นอาจมีพรรคพวกของชายชุดดำ ทางที่ปลอดภัยที่สุดคือกลับไปยังน่านน้ำฟูหู

เมื่อฉินซางสังหารชายชุดดำ พรรคพวกของเขาก็มาถึงอย่างล่าช้า

เห็นพรรคพวกถูกเผาจนไม่เหลือซาก คนผู้นี้ก็แทบคลั่ง ไล่ล่าฉินซางอย่างบ้าคลั่ง แต่วิชาเหินของเขาไม่เทียบเท่าฉินซาง ระยะห่างยิ่งถ่างออกไปเรื่อยๆ

ไม่นาน เขาก็สูญเสียเป้าหมายโดยสิ้นเชิง

กลางทะเลกว้างใหญ่ ร่องรอยของฉินซางหายไปอย่างไร้ร่องรอย