บทที่ 659 การสร้างแก่นทองประหลาด

"มาถึงเสียที"

ฉินซางค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา

เวลาเลยจากที่ตู้เซียนคาดการณ์ไปสองวัน คงเพราะติดธุระอะไรบางอย่าง

ตู้ฮั่นขับยานวิเศษรูปใบไม้ทองคำ และพาศิษย์ที่ไปเชิญเขามาด้วย ทำให้ความเร็วลดลงบ้าง แต่ก็ยังไม่ช้า

"รายงานอาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่ส่งข่าวกลับมาแล้ว พวกเขาอยู่ที่สำนักอู่ชงทั้งหมด เขตภูเขาเสี่ยวซานปกติดี ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองผู้นั้นยังไม่กลับมา"

ตู้ฮั่นนั่งขัดสมาธิบนยานวิเศษใบไม้ทองคำ ศิษย์ของเขายืนด้านหลังอย่างนอบน้อม ถือแผ่นส่งเสียงในมือ กล่าวเสียงเบา

แผ่นส่งเสียงนี้ แน่นอนว่าฉินซางควบคุมตู้เซียนส่งออกไป

ตู้ฮั่นพยักหน้าเบาๆ มองไปทางสำนักอู่ชง ขมวดคิ้วไม่พอใจ "เหตุใดถึงไม่ระมัดระวัง ยังอยู่ที่สำนักอู่ชงทำไม? กลัวผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองคนนั้นหาพวกเขาไม่เจอหรือ?"

ศิษย์เงยหน้าขึ้น ครุ่นคิดเล็กน้อย กล่าวเสียงเบาแก้ต่างให้ตู้เซียน "อาจารย์วางใจ ศิษย์พี่ใหญ่คงคิดรอบคอบแล้ว

อาจคำนวณว่าท่านจะมาถึงเร็วๆ นี้ จึงมาที่สำนักอู่ชงเพื่อต้อนรับอาจารย์

ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างแก่นทองคนนั้นเพิ่งสร้างแก่นทองไม่ถึงปี อีกทั้งจากที่ประมุขสำนักอู่ชงบอก ดูเหมือนแมลงวิเศษแห่งชีวิตของเขาจะมีปัญหา ออกไปตามหาแมลงเพื่อบำเพ็ญแมลงวิเศษแห่งชีวิตใหม่ โอกาสกลับมาเร็วๆ นี้น้อยมาก

หลังบาดแผลของศิษย์พี่จิ่วซานหายดี อาศัยแนวอาคมป้องกันของสำนักอู่ชง แม้เขาจะปรากฏตัวขึ้นมาทันที พวกเราก็ยังต้านทานได้ระยะหนึ่ง"

ตู้ฮั่นแค่นเสียงเย็นชา "ข้าว่าพวกเจ้าอยู่ในสำนักบำเพ็ญสบายเกินไป ขาดความระแวดระวัง

กล้าดูถูกผู้บำเพ็ญที่มีพลังสูงกว่าพวกเจ้า อีกทั้งสูงกว่าถึงขั้นใหญ่ จุดจบมักไม่ดี! เรื่องนี้จบแล้ว พวกเจ้าแยกย้ายกันออกไปผจญภัย อย่าเป็นกบในกะลาเลย"

ศิษย์ผู้นั้นไม่กล้าโต้แย้ง ก้มหน้ารับคำ

ระหว่างพูดคุย ยานวิเศษใบไม้ทองคำวาดเส้นโค้งในอากาศ พุ่งไปยังสำนักอู่ชง

สำนักอู่ชงอยู่ตรงหน้า มองเห็นแนวอาคมป้องกันรูปดอกบัวแต่ไกล และเงาเขาสูงชันหลายลูกภายในแนวอาคม

ตู้ฮั่นลุกขึ้นยืน มองไปยังสำนักอู่ชง

มองอยู่ครู่หนึ่ง ในดวงตาตู้ฮั่นวาบประกายประหลาด เอ่ยเสียงทุ้ม "พวกเจ้าตอนเข้าสำนักอู่ชง เคยโจมตีแนวอาคมป้องกันของสำนักอู่ชงหรือไม่?"

ศิษย์ผู้นั้นเห็นน้ำเสียงตู้ฮั่นผิดปกติไปบ้าง รีบมองไปยังสำนักอู่ชง

แต่เห็นเพียงแนวอาคมของสำนักอู่ชงปกติดี ไม่เห็นอะไรผิดปกติ จึงสีหน้างุนงง กล่าวว่า "ไม่ได้โจมตี พวกเราเคารพคำสั่งอาจารย์ ให้อำนาจท้องถิ่นช่วยตามหาศพโบราณ ตลอดทางไม่แตะต้องสิ่งใดแม้แต่น้อย

ศิษย์พี่ใหญ่แสดงตัวตนของสำนักลี่อู่กง สำนักอู่ชงไม่สงสัยอะไร ปล่อยให้พวกเราเข้าไปโดยตรง ไม่คาดคิดว่าประมุขสำนักอู่ชงมียันต์วิเศษ ทำให้ศิษย์พี่สองคนบาดเจ็บ... อาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่และพวกเขาเกิดอะไรขึ้นหรือ?"

ตู้ฮั่นส่ายหน้า ครุ่นคิดว่า "ข้าสนใจวิชาแนวอาคม เคยศึกษาอย่างลึกซึ้งกับผู้บำเพ็ญมนุษย์ที่เชี่ยวชาญด้านแนวอาคม

ข้าเห็นแนวอาคมป้องกันของสำนักอู่ชงนี้แปลกประหลาด มีหลายจุดที่ไม่กลมกลืน..."

พูดไปได้ครึ่งประโยค จู่ๆ ตู้ฮั่นรู้สึกหัวใจเต้นแรงราวกับมีลางสังหรณ์

ในพริบตานั้น ขนทั่วร่างตู้ฮั่นลุกชัน ราวกับรู้สึกว่าภัยใหญ่มาเยือน สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"เจ้าโจรน้อยแซ่อะไร!"

ขณะที่ตู้ฮั่นตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว บนภูเขาตรงหน้าพวกเขา จุดแสงจ้าบาดตาวาบพุ่งออกมา เป็นแสงกระบี่ที่รวดเร็วสุดพรรณนา แต่กลับแฝงพลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัว

ฉินซางไม่ได้ซุ่มโจมตีในสำนักอู่ชง แต่เลือกจุดนี้ เพราะกังวลว่าตู้ฮั่นจะสังเกตเห็นความผิดปกติของแนวอาคมป้องกันสำนักอู่ชง หรือพบความผิดปกติของตู้เซียนและพวก แล้วเกิดระแวดระวัง

ตอนนั้นเพื่อจบเรื่องอย่างรวดเร็ว จับตู้เซียนและพวกทั้งเป็น เขาต้องใช้กำลังทำลายแนวอาคมป้องกันของสำนักอู่ชง

ภายหลังแม้จะซ่อมแซมแนวอาคมให้ดี แต่เขาไม่มั่นใจในฝีมือด้านแนวอาคมของตัวเอง หากอยู่ใกล้เกินไป อาจทำให้ตู้ฮั่นตื่นตัว

หลังคิดวิเคราะห์แล้ว ฉินซางจึงตัดสินใจวางกับดักนอกประตูสำนัก

ไม่คาดคิดว่าตู้ฮั่นจะเชี่ยวชาญด้านแนวอาคมถึงเพียงนี้ อยู่ห่างไกลขนาดนี้ ก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง

ฉินซางรู้สึกโล่งใจ แต่ก็ไม่กล้ารอให้เขาเข้ามาใกล้อีก จำต้องลงมือก่อน

ถึงอย่างไรระยะห่างนี้ก็ไม่ไกลนัก

สัมผัสได้ถึงไอสังหารจากแสงกระบี่ ศิษย์ผู้นั้นขาทั้งสองอ่อนแรง ตัวสั่นงันงก เข้าใจคำพูดของอาจารย์เมื่อครู่อย่างถ่องแท้

"ขั้นสร้างแก่นทอง!"

ตู้ฮั่นตาวาววับ รู้ทันทีว่าพวกศิษย์ของเขาคงเกิดเรื่องแล้ว

ครั้งนี้เขาพาศิษย์ที่มีพรสวรรค์ดีที่สุดเข้ามาในดินแดนตะวันตก โดยเฉพาะตู้เซียนที่เขารักเหมือนลูก หวังไว้มาก

คิดว่าพวกเขาอาจถูกคนผู้นี้ฆ่าแล้ว ตู้ฮั่นโกรธจัด อยากจะแยกร่างคนผู้นี้เป็นหมื่นชิ้น

ไม่คาดคิดว่า พอความคิดนี้แวบผ่านในสมอง ตู้ฮั่นก็ได้ยินเสียงสายฟ้าแผ่วเบาจากด้านหน้า

เขาพลันนึกถึงอาคมเทพที่ผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่นับไม่ถ้วนใฝ่ฝัน ในใจผุดลางร้ายทันที

"พลังกระบี่เสียงสายฟ้า!"

ตู้ฮั่นตกใจมาก ไม่คาดคิดว่าในทวีปเทพประจำเผ่า จะมีผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่ที่เพิ่งทะลวงขั้นสร้างแก่นทอง ก็สามารถรับรู้พลังกระบี่เสียงสายฟ้าได้แล้ว

ไม่มีเวลาคิดมาก ต่านเถียนของตู้ฮั่นวาบแสง มีกรงเล็บกระดูกสีขาวซีดพุ่งออกมาจากทะเลลมปราณของเขา

เกือบในเวลาเดียวกัน เงากระบี่สายหนึ่งทะลวงว่างเปล่า ปรากฏตรงหน้าตู้ฮั่น

ตู้ฮั่นม่านตาหดเล็ก ในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมเหล่าผู้บำเพ็ญวิถีกระบี่ถึงคิดถึงพลังกระบี่เสียงสายฟ้าไม่หยุด ช่างเร็วเกินไป!

ตกใจจนเหงื่อเย็นผุด ตู้ฮั่นยังคงสงบนิ่ง กรงเล็บกระดูกราวกับมีชีวิต เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว กางออกแล้วสกัดกั้นเงากระบี่ได้อย่างหวุดหวิด

กรงเล็บกระดูกเปล่งแสงสีขาวซีดประหลาด พุ่งเข้าจับเงากระบี่อย่างรวดเร็ว

"เอ๊ะ?"

เห็นตู้ฮั่นเรียกกรงเล็บกระดูกออกมา ฉินซางที่ควบคุมกระบี่อยู่อุทานเบาๆ แปลกใจยิ่งนัก

เขารับรู้ชัดเจนว่า กรงเล็บกระดูกนี้คือเครื่องรางวิเศษแห่งชีวิตของตู้ฮั่น!

ตู้ฮั่นเป็นผู้บำเพ็ญชาวเผ่า อีกทั้งมาจากสำนักใหญ่ กลับไม่ได้บำเพ็ญแมลงวิเศษแห่งชีวิต แต่เลือกเครื่องรางวิเศษแห่งชีวิตเหมือนผู้บำเพ็ญมนุษย์

นี่ช่างแปลกประหลาด เกินความคาดหมายของฉินซาง

จากข้อมูลที่ได้จากตู้เซียนและพวก ฉินซางไม่ได้รู้เรื่องนี้ ตู้ฮั่นปิดบังอย่างมิดชิด แม้แต่ศิษย์ของเขาก็ไม่รู้

รวมกับวัตถุวิเศษขั้นสูงที่สำนักลี่อู่กงมอบให้ ตู้ฮั่นมีวัตถุวิเศษขั้นสูงถึงสองชิ้น!

กับดักที่ฉินซางวางไว้ เตรียมไว้รับมือกับแมลงวิเศษแห่งชีวิตของตู้ฮั่น ไม่คาดคิดว่าจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้

นอกจากนี้ ตู้ฮั่นยังมีอีกหลายจุดที่ทำให้ฉินซางรู้สึกแปลกประหลาด

เมื่อเข้าใกล้ ฉินซางกลับรับรู้ไอมารจางๆ จากตัวตู้ฮั่น

เขาคิดว่าตู้ฮั่นเลี้ยงสัตว์วิเศษไว้ ในใจพลันระวังสูงสุด แต่กลับไม่พบถุงสัตว์วิเศษหรือสิ่งคล้ายกันบนตัวเขา

อีกอย่างคือพลังของตู้ฮั่น

ไอวิเศษของเขาแข็งแกร่งจริง แต่ไม่ถึงขั้นที่ใกล้ทะลวงสู่ขั้นสร้างแก่นทองช่วงกลาง อ่อนกว่าที่ฉินซางคาดการณ์ไว้

ไม่รู้ว่าตู้ฮั่นมีอาการบาดเจ็บ หรือมีสาเหตุอื่น

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเรื่องดีสำหรับฉินซาง

ความคิดเหล่านี้แวบผ่านในใจ ฉินซางยังคงจดจ่อกับการต่อสู้