บทที่ 52 ไลฟ์สดซื้อรถ สตรีมเมอร์นายจะเหลิงเกินไปแล้ว!

“พี่หยาง อร่อยสุดยอด ฝีมือพี่เด็ดเหมือนเดิมเลย!”

“อร่อยจริงๆ! ถ้าผมหาเงินได้มากกว่านี้หน่อยนะ ผมจะมากินที่นี่ทุกวันเลย!”

“ใช่ๆ ถ้ามีเมนูที่ถูกกว่านี้อีกหน่อยก็คงดี!”

“พี่หยาง เมื่อไหร่จะมีเมนูใหม่ๆ มาให้ลองอีกล่ะครับ?”

หยางหลินเอามือถือไปชาร์จแบตพลางตอบกลับไปว่า “คงต้องรออีกสักสองสามวัน ตอนนี้พี่กำลังคิดอยู่ ไว้ถ้ามีของกินใหม่ๆ ออกมาเมื่อไหร่จะเรียกพวกนายมาลองชิม!”

“ดีเลยครับพี่หยาง ฝีมือระดับพี่เนี่ย ผมว่าเลิกเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตเถอะ ไปเปิดร้านอาหารเลยดีกว่า รับรองดังระเบิด!”

“ถ้าผมมีฝีมือแบบนี้นะ ผมไม่ยอมเป็นลูกจ้างใครหรอก เปิดร้านอาหารเองรวยเละแน่นอน!”

“นั่นสิพี่หยาง ไม่งั้นพี่ก็ไปเปิดร้านอาหารเถอะ! รับรองพวกผมไปอุดหนุนแน่นอน!”

ลู่เยียนเยียนเห็นหยางหลินสนิทสนมกับคนกลุ่มนี้ ก็คิดในใจว่าพี่หยางหลินนี่เก่งจังเลย ไม่ว่าจะเป็นคนแบบไหนในสังคมก็เข้ากับเขาได้ดีไปหมด ต่อไปเธอจะต้องเก่งให้ได้แบบนี้บ้าง!

หยางหลินยักไหล่ เรื่องเปิดร้านอาหารเขาคงไม่มีแรงไปทำหรอก ถึงจะเปิดจริงก็คงต้องเป็นเรื่องในอนาคต

แต่เรื่องเพิ่มเมนูใหม่นี่สิ เร็วๆ นี้คงได้เห็นกันแน่

อัตราการฟักตัวของสัตว์ในฟาร์มนั้นรวดเร็วมาก อีกไม่กี่วันก็น่าจะจับมาทำอาหารได้แล้ว ถึงตอนนั้นถ้าทำของกินออกมาเยอะๆ รับรองว่าลูกค้าต้องเยอะกว่าตอนนี้แน่

[แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น]

[ขอให้โฮสต์ปรับปรุงเมนูโซนอาหาร ให้มีอาหารคาวหวานครบสามมื้อโดยมีการจับคู่เนื้อสัตว์และผักอย่างสมดุลตามหลักโภชนาการ]

[ไม่จำกัดเวลา]

หยางหลินกดรับภารกิจโดยไม่ต้องคิด เพราะยังไงเขาก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นอยู่แล้ว!

ส่วนตอนนี้... หยางหลินมองกลุ่มหัวคนที่สุมกันอยู่สิบกว่าคน บอกตามตรง เขารู้สึกอยากจะบ้าตาย

อุตส่าห์รีบบึ่งกลับมา ดันเสียเที่ยวซะงั้น

ในซูเปอร์มาร์เก็ตมีลู่เยียนเยียนเฝ้าอยู่แล้ว หยางหลินก็ไม่มีอะไรทำ เลยคว้ากุญแจรถเตรียมจะไปดูฟาร์มเพาะเลี้ยง

ฟาร์มต้องการชื่อเสียง วิธีที่เร็วที่สุดก็คือการไลฟ์สด

หลังจากกำชับลู่เยียนเยียนว่าถ้ามีเรื่องอะไรให้โทรหา หยางหลินก็ขับรถกระบะคันเล็กมุ่งหน้าไปยังฟาร์ม ระหว่างทางก็เปิดห้องไลฟ์สดไปด้วย

“สวัสดีครับทุกคน ไม่เจอกันนานเลย วันนี้ผมจะพาทุกคนไปดูฟาร์มเพาะเลี้ยงที่ผมเพิ่งจะเซ้งมา!”

“ฟาร์มของผมเป็นการเลี้ยงแบบธรรมชาติล้วนๆ ไม่ว่าจะเป็นขนาดพื้นที่หรือสภาพแวดล้อม รับรองว่าเป็นที่หนึ่ง!”

เวลานี้คนในห้องไลฟ์สดมีไม่มากนัก คอมเมนต์ที่เลื่อนขึ้นมาล้วนเป็นไปในทิศทางเดียวกันคือ... ไม่เชื่อ

“สตรีมเมอร์รวยขนาดเปิดฟาร์มเลี้ยงสัตว์ แต่ยังขับรถเทพหวู่หลิงเนี่ยนะ?”

“จะโม้ก็ไม่ว่าหรอก แต่ช่วยโม้ให้มันน่าเชื่อหน่อยเถอะ”

“ฉันนึกว่าฉันลุกเร็วไปจนตาฝาดซะอีก”

หยางหลินกวาดตามองคอมเมนต์ แล้วก็เหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้

เกือบลืมเรื่องซื้อรถไปซะสนิท!

เขาคิดจะเปลี่ยนรถตั้งนานแล้ว แต่ลืมตลอด

“ผมว่าที่พวกคุณพูดก็มีเหตุผล งั้นเรายังไม่ไปดูฟาร์ม แวะไปซื้อรถกันก่อนดีกว่า!”

หยางหลินหาที่จอดข้างทางแล้วถามขึ้นว่า “ทุกคนว่าผมซื้อรถอะไรดี?”

ความจริงเขาไม่ได้ต้องการอะไรมาก และไม่ได้ศึกษาเรื่องรถมาเท่าไหร่

ก็เมื่อก่อนไม่มีตังค์นี่นา

พอมีเงินก็ยุ่งจนเท้าแทบไม่ติดพื้น

“สตรีมเมอร์จะไปซื้อรถจริงดิ?”

“ระดับนี้ต้อง BBA (Benz, BMW, Audi) แล้วมั้งถึงจะสมฐานะ!”

“เป็นฉันนะ จะจัดซูเปอร์คาร์ไปเลย! เท่ระเบิด!”

“เหอะๆ ไลฟ์สดซื้อรถฉันยังไม่เคยเห็น สตรีมเมอร์เพิ่งบอกว่าเซ้งฟาร์มมา ยังจะมีเงินเหลือซื้อรถอีกเหรอ?”

หยางหลินค้นหาในแผนที่ พบว่าโชว์รูมที่ใกล้ที่สุดคือศูนย์ BMW

“เอาล่ะทุกคน ผมตัดสินใจจะไปดู BMW ผมไม่ค่อยรู้เรื่องรถยี่ห้อนี้เท่าไหร่ เดี๋ยวพวกคุณช่วยดูรุ่นให้หน่อยนะ!”

เมื่อกำหนดจุดหมายได้แล้ว หยางหลินก็บึ่งตรงไปยังศูนย์ 4S ทันที

รปภ. ที่หน้าประตูเดินเข้ามาสอบถาม พอรู้ว่าจะมาซื้อรถก็ปล่อยให้เข้าไป

ทันทีที่ถึงหน้าประตู ก็มีพนักงานต้อนรับเดินเข้ามาหา “คุณผู้ชายจะให้เรียกว่าอะไรดีคะ?”

“ผมแซ่หยาง มาดูรถครับ”

“ก่อนหน้านี้มีเซลส์ที่ดูแลอยู่แล้วไหมคะ? หรือจะให้ดิฉันแนะนำ?” อีกฝ่ายยิ้มแย้ม แลดูก็รู้ว่าเป็นมืออาชีพมาก

“ผมมาครั้งแรก คุณพาผมดูเลยละกัน!”

เมื่อเดินเข้าประตูศูนย์ 4S ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็ปะทะใบหน้า พอมองไปรอบๆ ก็พบว่าสถานที่กว้างขวางไม่เบา ข้างในมีคนมาดูรถอยู่เยอะพอสมควร

“คุณหยางคะ นี่นามบัตรของดิฉันค่ะ รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ?”

“ขอน้ำเปล่าก็พอครับ!” หยางหลินหาโซฟานั่งลง เหลือบมองนามบัตร อีกฝ่ายแซ่ฟ่าน

“คุณหยางเรียกดิฉันว่าเสี่ยวฟ่านก็ได้ค่ะ”

“อืม ผมอยากจะดูรถ คุณมีรุ่นไหนแนะนำไหม?”

เสี่ยวฟ่านนั่งลง มองมือถือในมือเขาแล้วชะงักไปเล็กน้อย “คุณหยางกำลังไลฟ์สดอยู่เหรอคะ?”

“ใช่ครับ ขับรถอยู่ครึ่งทางนึกขึ้นได้ว่าจะซื้อรถ ก็เลยแวะมาเลย”

อีกฝ่ายดูอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด

ใครเขาซื้อรถโดยไม่ตระเวนดูให้ทั่วก่อนบ้าง มีที่ไหนนึกอยากจะซื้อกลางทางก็โผล่มาเลย?

หรือว่าอีกฝ่ายแค่ดูภายนอกเรียบง่าย แต่จริงๆ แล้วกระเป๋าหนักมาก?

พอนึกถึงรถกระบะคันเล็กที่เห็นจอดอยู่หน้าประตูเมื่อกี้ เสี่ยวฟ่านก็เริ่มลังเลในใจ

“งั้นคุณหยางสนใจเป็นรถเก๋งซีดานหรือว่าแบบไหนคะ?”

หยางหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า “ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ขอเดินดูก่อนละกัน!”

หยางหลินเดินดูรอบร้าน สุดท้ายก็มาหยุดยืนอยู่หน้าซีรีส์ 5

“คุณหยางชอบรุ่นนี้เหรอคะ?”

“อื้ม รุ่นนี้ดูเข้าท่าดี ราคาเท่าไหร่?”

“อันนี้ขึ้นอยู่กับสเปกและออปชันเสริมค่ะ...”

“เอาตัวท็อปที่สุดเลย”

เสี่ยวฟ่านเริ่มตื่นเต้นขึ้นมาทันที “คุณหยางคะ ถ้าคำนวณตามตัวท็อปสุด ราคารวมทุกอย่างพร้อมขับจะอยู่ที่ประมาณ 5 แสน 6 หมื่นหยวน แต่ตอนนี้เรามีโปรโมชั่นส่วนลด ราคาสุทธิจะอยู่ที่ประมาณ 5 แสน 5 หมื่นหยวนค่ะ!”

หยางหลินกำลังลูบพวงมาลัย พอได้ยินก็พยักหน้า แล้วหันไปมองกล้องไลฟ์สด

“ทุกคนคิดว่าคันนี้เป็นไง? ผมว่าดูดีนะ วิสัยทัศน์ก็กว้างขวางใช้ได้”

เขาดูมาหลายคัน พบว่าภายในของ BMW ก็คล้ายๆ กันหมด ไม่มีอะไรให้เลือกมาก เลยใช้สัญชาตญาณเลือกเอา ซีรีส์ 5 ขนาดกำลังดีไม่เล็กไม่ใหญ่ สีดำดูสุขุมมั่นคง

ยังไงก็... ดีกว่ารถกระบะคันเก่าของเขาเยอะ!

“ซีรีส์ 5 คือรถในฝันของฉันเลยนะ!”

“ซื้อจริงดิ?”

“ราคาแต่ละที่ต่างกันจริงๆ แถวบ้านฉันซีรีส์ 5 จ่ายสดรวมจบแค่ 5 แสน 4 เอง”

“แค่? เม้นบนนายนี่ชักจะเพ้อเจ้อแล้วนะ!”

หยางหลินเห็นแล้วก็ขำ “เสี่ยวฟ่าน มีรถพร้อมส่งมอบเลยไหม?”

“มีค่ะ มีแน่นอน!”

“งั้นโอเค จ่ายเงินเลย!”

เสี่ยวฟ่านตะลึงไปชั่วขณะ “หมายความว่า... จะจ่ายสดเลยเหรอคะ?”

“ใช่ครับ! ไปสิ พาผมไปจ่ายเงิน!”

เสี่ยวฟ่านเดินพาหยางหลินไปทำเรื่องเอกสารด้วยอาการมึนงงเหมือนฝัน จนกระทั่งชำระเงินค่ารถเสร็จเรียบร้อย หยางหลินลูบรถคันใหม่แล้วก็นึกปัญหาขึ้นมาได้ข้อหนึ่ง

“เอ่อ ที่นี่พอจะมีคนช่วยขับรถคันเก่าของผมกลับไปให้หน่อยได้ไหม? ไม่ไกลหรอกครับ แค่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ตตรงชุมชนซิ่งฝูเอง!”

“ได้ค่ะ ได้เลยค่ะ คุณหยางเราแลกช่องทางติดต่อกันไว้นะคะ เผื่อวันหลังมีปัญหาอะไรจะได้ติดต่อดิฉันได้!”

“ได้ครับ!”

หยางหลินจับพวงมาลัย สัมผัสมันช่างแตกต่างกันจริงๆ พอเหยียบคันเร่ง แรงกระชากหลังติดเบาะก็พุ่งทะยาน ทิ้งรถกระบะคันเก่าไปไกลสุดขอบฟ้า!

“ทุกคน รถใหม่นี่มันรู้สึกดีคนละเรื่องเลยนะ! ผมรู้สึกว่าถนนเรียบขึ้นเยอะเลย!”

“นี่พวก…สตรีมเมอร์เอาจริงดิ!”

“ห้าแสนกว่าหยวนบทจะซื้อก็ซื้อเลย? ไม่ได้หลอกกันใช่มั้ยเนี่ย!”

“แม่มเอ๊ย ฉันก็จะไปขายไข่บ้าง ใครอย่ามาห้ามนะ!”

“เห็นสตรีมเมอร์สร้างเนื้อสร้างตัวมากับตา มาจนถึงวันนี้... มีแต่ฉันที่ยังนั่งขันน็อตอยู่ในโรงงานเหมือนเดิม”

หยางหลินกำลังดื่มด่ำกับความสุขของรถใหม่ ฟังเพลงไปยิ้มไป ความดีใจบนใบหน้าปิดยังไงก็ไม่มิด

“ทุกคนไม่ต้องอิจฉาหรอก แค่ห้าแสนกว่าหยวนจิ๊บจ๊อยน่า ไว้พี่ชายว่างๆ จะพาพวกนายไปซื้อคันที่แพงกว่านี้!”

พอกวาดตามองคอมเมนต์ เหล่า 'เพื่อนๆ' ในไลฟ์แทบจะตัดขาดความสัมพันธ์กับเขาแล้ว

หยางหลินหัวเราะแหะๆ ขับรถไปเติมน้ำมันก่อน แล้วมุ่งหน้าไปยังฟาร์มเพาะเลี้ยง

พอออกจากตัวเมือง ทิวทัศน์รอบข้างก็เริ่มเงียบเหงาลง

“ฟาร์มของผมอยู่แถวนี้นี่แหละ ใกล้ถึงแล้ว เดี๋ยวจะให้พวกนายดูสภาพแวดล้อม”

ไม่นานนัก รถคันใหม่ของหยางหลินก็มาจอดที่ฟาร์ม เขาถือมือถือลงจากรถ พลางคุยกับคนในไลฟ์ไปด้วย

“พื้นที่ใหญ่ขนาดนี้ สตรีมเมอร์ซื้อไว้หมดเลยเหรอ?”

“ที่ตรงนี้ฉันเคยได้ยินนะ เมื่อไม่กี่ปีก่อนมีนักลงทุนต่างชาติมาซื้อไป แต่หลายปีมานี้ไม่เห็นมีความเคลื่อนไหวอะไร ตอนนี้เสร็จสตรีมเมอร์ไปแล้วเหรอ?”

“ใครบอกทีว่าฟาร์มนี้ราคาเท่าไหร่?”

“ฉันตาร้อนผ่าวไปหมดแล้ว ทนดูไม่ไหวแล้วเนี่ย ตอนแรกก็โชว์ซื้อรถ ตอนนี้ยังมาอวดฟาร์มอีก!”

“แม่จ๋า ไม่เรียนหนังสือแล้ว อยากไปเปิดซูเปอร์มาร์เก็ต ตอนนี้ยังทันไหม?”

“ขี้เก๊กระวังโดนฟ้าผ่านะเว้ย!”

“จากติ่งขอเปลี่ยนเป็นแอนตี้ หมั่นไส้เพราะสตรีมเมอร์รวยเกินหน้าเกินตา”

จบบท